دیدگاه آیریش تایمز درباره اعتراضات مدارس فرانسه: پاییز نارضایتی

به طور سنتی، زمانی که فرانسه پس از تعطیلات تابستانی به مدرسه و سر کار بازمی‌گردد، اجاره‌نشین زمانی برای تمرکز بر وظایف پیش رو است. امسال نه

اعتصابات بخش دولتی، آشفتگی بازار اوراق قرضه و فلج سیاسی روحیه ملی را تیره کرده است. دراماتیک ترین بیان این ناراحتی اعتراضات دانش آموزان مدارس است که در اواسط سپتامبر در حومه پاریس آغاز شد و در سراسر کشور گسترش یافت و با روز سه شنبه به اوج خود رسید. پلیس با تظاهرکنندگان در شهرهایی از پاریس تا بوردو درگیر شده است. دو ده مدرسه به آتش کشیده شده یا ویران شده است، یک معلم مورد حمله جدی قرار گرفته و یک نوجوان 15 ساله در لنز دست خود را از دست داده است.

دانش‌آموزان به کمبود معلم و ساختمان‌های فرسوده اشاره می‌کنند که دلیلی بر عدم سرمایه‌گذاری در آموزش و پرورش است. ممکن است درست باشد، اما اینها نشانه‌های یک ناخوشی گسترده‌تر است، زیرا فرانسه در تلاش است تا تقاضای عمومی برای خدمات اجتماعی را با درآمد ناکافی هماهنگ کند.

بدهی عمومی حدود 119 درصد تولید ملی است و پرداخت بهره در حال افزایش است. برای مهار این کسری بودجه، اکنون در مجلس معلق، تعلیق حقوق معلمان را پیشنهاد می کند. جای تعجب نیست که اتحادیه های معلمان شکایات دانش آموزان را تایید کردند و در خیابان ها به آنها پیوستند.

خارجی ها ممکن است ناآرامی های کنونی را صرفا آخرین تجلی سنت دیرینه اعتراض خیابانی شدید فرانسه بدانند. تصاویر خیابان های پر از گاز اشک آور، باتوم ها و تظاهرکنندگان نقابدار در حال پرتاب شعله های آتش مطمئنا از نارضایتی های قبلی آشناست.

اما یک ساعت سیاسی در حال حرکت است. امانوئل مکرون پس از 9 سال حضور در الیزه در آخرین ماه های ریاست جمهوری خود به سر می برد. هنوز هیچ جانشین ایدئولوژیکی ظاهر نشده است و نظرسنجی ها به طور مداوم نشان می دهد که مارین لوپن از راست افراطی رالی ملی همه مخالفان احتمالی را در انتخابات آوریل آینده شکست می دهد. اگر میانه‌روها حول یک نامزد واحد متحد شوند، این ممکن است تغییر کند. از طرف دیگر، انرژی و خشم ناشی از تظاهرات می تواند ژان لوک ملانشون، پرچمدار چپ تندرو را به دور دوم انتخابات سوق دهد، جایی که نظرسنجی ها نشان می دهند که او در برابر لوپن شکست خواهد خورد.