دیدگاه آیریش تایمز درباره پیامدهای انتخابات اسرائیل: انتخاب آیزنکوت

انتخابات اسرائیل حول یک موضوع بود: موقعیت نخست وزیر بنیامین نتانیاهو. و رای دهندگان، که 77 درصد از آنها شرکت کردند، تعیین کننده بودند. بلوک دولت راست افراطی نتانیاهو از اکثریت واضح 68 کرسی به 53 کرسی در کنست 120 کرسی تقلیل یافته است و کسانی که به شدت مخالف او هستند احتمالا 67 کرسی دارند.

حکم نفرین‌کننده این کشور ممکن است تعیین‌کننده باشد، اما اینکه آیا می‌توان دولت تشکیل داد، بسیار مشکوک است. هنوز مشخص نیست که آیا کسی قدرت را با احزاب عرب، بازیگران شگفت‌انگیز انتخابات، تقسیم خواهد کرد یا خیر. افزایش گسترده مشارکت شهروندان فلسطینی و بادیه نشین اسرائیلی که قبلا از مشارکت خارج شده بودند، باعث شد که تعداد کرسی های آنها از 10 به 19 افزایش یابد تا تعادل قوا حفظ شود.

با این حال، بلوک اپوزیسیون به رهبری ژنرال سابق گادی آیزنکوت متعهد شده است که با احزاب عربی همکاری نکند، زیرا به گفته او، آنها ارزش های اکثریت صهیونیستی را ندارند.

آلترناتیوهایی که او اکنون در مذاکرات بین‌حزبی پیش رو دارد، همگی شامل یک یا چند عقب‌نشینی در تعهدات جدی انتخاباتی است: یا توافق با یک یا چند فهرست عربی یا پیشنهاد چالش‌برانگیزتر سیاسی دولت وحدت ملی با مشارکت نتانیاهو. یا یک انتخابات عمومی دیگر.

در عین حال، نتانیاهو به اداره کشور به عنوان رهبر موقت، عمدتا بدون محدودیت، ادامه خواهد داد. ناظران هشدار می دهند که او ممکن است از اختیارات باقی مانده خود و اجازه دونالد ترامپ برای حمله مجدد گسترده به ایران استفاده کند. طبق گزارش ها، آماده سازی ها از قبل آغاز شده است.

حزب لیکود به رهبری نتانیاهو که مصمم است امکان سیاسی اتحاد بین آیزنکوت و احزاب عرب را که 20 درصد جمعیت کشور را نمایندگی می کنند، مسدود کند، با ادعاهای بی اساس مبنی بر استفاده از پول قطر برای افزایش حضور عرب ها و رشوه دادن به رای دهندگان، تلاش کرده است تا نتیجه را به چالش بکشد.

آیزنکوت باید به درخواست قاطع رأی دهندگان برای تغییر پاسخ مثبت دهد و تلاش های نژادپرستانه لیکود برای مشروعیت زدایی از مشارکت اعراب در دولت و اصرار آن بر «ضرورت حکومت یهودی» را رد کند. تمایل اعراب برای دیدن پشت سر نتانیاهو از بین رفت. این همچنین ابراز خوشایند تمایل به تعامل سیاسی با دولت یهود و تعهد آزمایشی به مشارکت در اداره آن دولت بود.

اسرائیل بر سر دوراهی قرار دارد. می تواند مسیر جنگ تمام عیار، سرکوب وحشیانه فلسطینی ها و انزوای بین المللی را انتخاب کند که توسط راستگراترین و نژادپرست ترین دولت تاریخ خود هدایت می شود. یا می تواند راهی را که اعلام استقلال خود وعده داده است، «در ساختن دولت بر اساس شهروندی کامل و برابر و نمایندگی مناسب در همه نهادهای موقت و دائمی» طی کند. این انتخاب آیزنکوت است.