دیدگاه آیریش تایمز در مورد بحث قفل سه گانه: گرمای بیشتر از نور

مبادلات داغ در دایل در این هفته بر سر تغییر قفل سه گانه منعکس کننده این واقعیت است که این موضوعی است که آب شفافی بین دولت و مخالفان وجود دارد. اتهامات و ضداتهامات گاه تلخ، به ویژه بین میشل مارتین، رئیس تائوس و مری لو مک‌دونالد، رهبر شین فین، بار دیگر نشان داد که چگونه هر یک از طرفین معتقدند که طرف مقابل با نیت بد عمل می‌کند.

مخالفان این تغییر، توجیهاتی برای باورشان به عجولانه بودن آن دارند و بحث در کمتر از چهار ساعت به طول می انجامد. قفل سه گانه، که مستلزم آن است که هرگونه استقرار بیش از 12 عضو نیروی دفاعی در خارج از کشور توسط دیل، دولت و شورای امنیت سازمان ملل متحد تأیید شود، یک سیاست دیرینه را تدوین کرد و به یک اطمینان کلیدی برای رأی دهندگانی تبدیل شد که نگرانی هایشان در شکست اولیه دو همه پرسی معاهده اتحادیه اروپا نقش داشته است.

استدلال دولت مبنی بر اینکه تغییرات ژئوپلیتیکی شورای امنیت را به یک محدودیت غیرقابل قبول برای حاکمیت ایرلند تبدیل کرده است، شایستگی قابل توجهی دارد، اما به راحتی می توان این اصلاحیه را به عنوان نادیده گرفتن وعده های داده شده به آن رای دهندگان، یا به عنوان اولین گام به سمت عضویت در ناتو به تصویر کشید. احزاب اپوزیسیون نیز می دانند که نظر مردمی در کنار خود دارند. نظرسنجی اخیر آیریش تایمز نشان داد که 44 درصد از رای دهندگان خواهان حفظ قفل سه گانه هستند، در مقابل 34 درصدی که موافق حذف آن بودند.

در این واقعیت که افرادی که ربع قرن پیش استدلال می کردند که قفل سه گانه تضمینی برای بی طرفی ایرلند است، یک پوچ و پوچی وجود دارد، اکنون می گویند چنین چیزی نیست، در حالی که آنهایی که در آن زمان استدلال می کردند که اصلا محافظی نیست، اکنون می گویند که ضروری است. اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این تا حدی از ادعای دولت حمایت می کند که ما اکنون در عصر متفاوتی زندگی می کنیم. و افکار عمومی نسبت به مسئله اصلی حفظ بی طرفی، که بیش از دو سوم از آن حمایت می کنند، با بیش از یک پنجم رأی دهندگان بلاتکلیف، کمتر در مورد این موضوع قرار دارند.

همچنین در مورد کشوری که به طور آشکاری از سرمایه گذاری در حداقل الزامات دفاعی خود و درگیر شدن در بحث بر سر ماجراجویی های نظامی خیالی در خارج از کشور شکست خورده است، چیزی نامتجانس وجود دارد.

با این حال، دولت درست می گوید که دیگر نمی تواند حرف آخر را در مورد مشارکت ایرلند در ماموریت های حفظ صلح با ولادیمیر پوتین، دونالد ترامپ یا شی جین پینگ انجام دهد.

در دنیای چندقطبی که تهدیدها بدون هشدار ظاهر می شوند، تصمیمات امنیتی و دفاعی متعلق به دیل و دولت وقت است. دلبستگی عمومی به بی طرفی همچنان پابرجاست، اما نحوه بیان آن در سیاست موضوعی است که در اختیار مجلس است. این اصلاحیه علیرغم برخی نارضایتی ها در پشتوانه دولت تصویب خواهد شد. اگر بحث آرام تری در مورد این سیاست ها دنبال شود، بسیار خوشایند خواهد بود.