دیدگاه آیریش تایمز در مورد تحقیق اسکولیوز: خانواده ها باید شنیده شوند

از میان بسیاری از گروه‌های جامعه که توسط دولت شکست خورده‌اند، کودکان مبتلا به اسکولیوز و اسپینا بیفیدا از جمله سخت‌ترین بهانه‌ها هستند. تنها به همین دلیل، این وظیفه دولت است که تمام تلاش خود را برای برآورده کردن خواسته های خانواده های آنها به کار گیرد. متأسفانه موفق به انجام این کار نشده است.

جنیفر کارول مک نیل، وزیر بهداشت، گزارش محدوده رمی فارل را منتشر کرده است، که توصیه می‌کند یک کمیسیون تحقیقاتی عمدتا به صورت خصوصی برگزار شود. این برنامه سال‌های 2019 تا 2025 را پوشش می‌دهد و به لیست‌های انتظار، جراحی ستون فقرات، دیسپلازی مفصل ران و کودکانی که در کراملین باقی مانده‌اند، می‌پردازد.

واکنش گروه‌های مدافع کوبنده بوده است. نوامبر گذشته به آنها قول داده شد که یک تحقیق عمومی انجام دهند و اکنون روندی به آنها پیشنهاد می شود که عمدتا پشت درهای بسته انجام می شود. آنها استدلال می‌کنند که نقطه شروع سال 2019 سال‌ها تاخیر، تعهدات شکسته‌شده و برون‌سپاری‌هایی را که پیش از آن اتفاق افتاده نادیده می‌گیرد. آن‌ها از تمرینی می‌ترسند که به جای آن چه برای کودکان اتفاق افتاده است، به سیستم‌ها مشغول باشد. به نظر می‌رسد که پرونده هاروی موریسون شرات، که تلاش زیادی برای تحمیل این موضوع کرد، به‌صورت جداگانه مورد بررسی قرار نخواهد گرفت.

بدون شک موانع واقعی برای برآوردن برخی از این خواسته ها وجود دارد. دادگاه‌های عمومی کند و پرهزینه هستند و تکرار بررسی‌های موجود به درد کسی نمی‌خورد. اما روشن نیست که توصیه‌ها تا جایی که ممکن است برای خانواده‌ها پیش می‌رود و چندین مورد از مخالفت‌های آنها موجه به نظر می‌رسد. دفاع از تاریخ شروع خودسرانه دشوار است، در حالی که فرآیندی که فقط از خانواده ها در یک بخش محدود شنیده می شود، خطر تلقی شهادت آنها را به عنوان یک مکمل و نه به عنوان قلب موضوع دارد.

هر پرس و جو به ارزش نام باید دو کار انجام دهد. باید شکست‌های سیستمی را شناسایی کند که به این امر اجازه داده است. همچنین باید با پیامدهای انسانی وحشتناک این شکست ها مقابله کند. هیچ کدام به تنهایی کسی را راضی نمی کند.

خانواده ها قبلا یک بار از روند تعیین محدوده خارج شده اند. قبل از ادامه، وزیر باید دوباره موضوع را بررسی کند و به دنبال مدلی باشد که اعتماد آنها را جلب کند.