دیدگاه آیریش تایمز در مورد فرآیند بودجه: ناقص و کوتاه مدت

منتقدان رویکرد ایرلند به بودجه‌های سالانه استدلال می‌کنند که این روشی خام و تقلیل‌دهنده برای مدیریت مالیه عمومی است که به هزینه کوتاه‌مدت سیاسی به قیمت چشم‌انداز استراتژیک پاداش می‌دهد.

آنها یک نکته دارند. افشای اطلاعات، هدایای «چیزی برای همه»، اقدامات یکباره، هزینه‌های دوره‌ای و بیش از حد مزمنی که شورای مشاوره مالی ایرلند (Ifac) اعلام کرده است، همگی در بدترین حالت خود در مراسم پاییزی هستند که در آن اعداد نهایی حذف می‌شوند.

لازم نیست اینطور باشد. کشورهایی که مدیریت بهتری دارند مانند سوئد، سال ها قبل از طریق فرآیندی چندساله، این مسائل را حل می کنند، رویکردی معقول تر برای یک اقتصاد پیچیده مدرن.

کاستی‌های این سیستم به دلیل انحرافات پوچ در مورد بودجه سال آینده برای RTÉ آشکار شده است. دولت قبلی با یک ترتیب سه ساله موافقت کرد که مشروط به تغییر ساختار در صدا و سیما بود. سه ساعت قبل از سخنرانی‌های بودجه سه‌شنبه، RTÉ متوجه شد که 20 میلیون ین کمتر از آنچه توافق شده بود دریافت خواهد کرد.

در مقابل کل هزینه های 125 میلیارد ¤، مبلغ ناچیز است. اما اینکه چگونه به آن رسیده است گویای آن است. مکاتبات داخلی شکافی را بین بخش‌های رسانه و هزینه‌های عمومی نشان می‌دهد، به طوری که پاتریک اودونوان، وزیر رسانه‌ها نسبت به آسیب رساندن به شهرت دولت در صورت از دست دادن نهادهای فرهنگی و ورزشی هشدار داد. این نشان می‌دهد که اختلاف بر سر بودجه‌ی سازمانی باعث کمبود RTÉ شد. با این حال، اودوناوان اصلاحات آهسته را به گردن صدا و سیما می اندازد، قبل از اینکه به نظر برسد که عقب نشینی می کند.

هیچ یک از اینها به خوبی بر اودونوان منعکس نمی شود. همچنین نشان می‌دهد که تعهد چند ساله چقدر راحت می‌تواند در تقلای سالانه برای پول آشکار شود.

ترتیب RTÉ خودش یک فاج بود. آخرین دولت توصیه کمیسیون آینده رسانه خود را برای جایگزینی هزینه مجوز با بودجه مستقیم دولتی رد کرد و یک ترکیبی موقت را انتخاب کرد که تا پایان سال 2027 اجرا می شود. هنوز راه حلی پایدار باید پیدا شود.

اصلاح بودجه حتی دورتر از این به نظر می رسد. اما آنچه روز بودجه ارائه می دهد معیاری از دولت وقت، اولویت ها و تقسیمات آن است. این دولت می‌داند که Ifac در مورد اتکای خود به درآمدهای بادآورده از چند شرکت چندملیتی درست می‌گوید، اما از نظر سیاسی انجام آن را غیرممکن می‌داند. فشارهای موجود در کابینه بر سر تلاش جک چمبرز برای کاهش رشد هزینه ها این را ثابت می کند. با این حال، به خوبی با فشار منافع بخشی هماهنگ است. سال گذشته مهمان نوازی برنده کاهش مالیات بر ارزش افزوده شد. امسال نوبت به باربران و کشاورزانی بود که اعتراضاتشان به سوخت باعث ایجاد چنین اختلالی در ماه آوریل شد.

سایمون هریس سخنرانی خود را در مورد سلامت اقتصادی ایرلند نسبت به همسایگان اروپایی آن بیان کرد. اما چیزی که کم است، هیچ برنامه‌ای برای روزی که درآمدهای مالیاتی شرکت‌ها خشک می‌شود، یا هرگونه احساسی در مورد اینکه کشور به کجا می‌رود، است.