دیدگاه ایرلندی تایمز در مورد وعده های غذایی رایگان مدرسه: برخی بهبودها لازم است

هنگامی که هدر هامفریز تهیه غذای گرم جهانی برای کودکان دبستانی را یکی از میراث ماندگار دولت گذشته توصیف کرد، وزیر وقت حفاظت اجتماعی اغراق نکرد. این طرح که از یک پایلوت معمولی در سال 2019 به یک استحقاق برای هر دانش‌آموز ابتدایی در کشور تبدیل شد، ایرلند را از یک کشور عقب مانده اروپایی در غذای مدرسه به مکانی در کنار کشورهای شمال اروپا منتقل کرد، جایی که ناهار رایگان بخشی از روز مدرسه است.

این طرح برای کودکانی که از پس زمینه های محروم هستند، که احتمال کمتری برای دریافت یک وعده غذایی مغذی در خانه دارند، بیشترین ارزش را دارد. در مرحله آزمایشی، ابتکار بر مدارس دیس تأکید کرد و گسترش اولیه آن بر مناطق محروم و مدارس ویژه متمرکز شد. اما اصل تدارک جهانی یک اصل مهم است، نه حداقل به این دلیل که هرگونه انگ را از کودکی که بیشتر به غذا نیاز دارد می زداید.

با تخصیص بودجه 286 میلیون یورویی در سال 2026، این برنامه در حال حاضر بزرگترین قرارداد غذایی ایالت است که به حدود 550000 کودک در حدود 3200 مدرسه ابتدایی خدمات ارائه می دهد. بنابراین جای تعجب نیست که سؤالاتی در مورد اثربخشی و ارزش پولی آن مطرح شود.

مقامات وزارت حفاظت اجتماعی با حضور در کمیته محاسبات عمومی هفته گذشته به گزارش حسابرس و حسابرس کل پاسخ دادند که نشان می‌داد ارقام ثبت نام به طور معمول بررسی نمی‌شوند، مازادی نزدیک به 34 میلیون یورو در مدارس ایجاد شده است و پنج تامین‌کننده بیش از دو سوم از ارائه را تشکیل می‌دهند. کمیته همچنین شنید که یکی از تامین کنندگان به سه نفر از کارکنان مدرسه به هر کدام 1000 یورو پرداخت کرده است، در حالی که دیگران برای لباس‌ها و جوایز قرعه‌کشی هزینه می‌کنند.

در ماه سپتامبر، جانشین هامفریس به عنوان وزیر حفاظت اجتماعی، دارا کالری، دو بررسی از عملکرد این طرح دریافت کرد، یکی از یک متخصص تغذیه و دیگری از یک شرکت نظرسنجی. اولی نشان داد که کودکان به گزینه‌های فرآوری‌شده علاقه دارند و تا یک پنجم وعده‌های غذایی خورده نشده است. دوم نشان داد که بیشتر دانش‌آموزان ناهار خود را دوست دارند، اما بیشتر والدین یک جایگزین سرد می‌خواهند. وزیر وعده منوهای استاندارد شده، وعده های غذایی مناسب با سن، ارائه بهتر رژیم های غذایی خاص و گزینه های سرد را داده است.

به وضوح جا برای پیشرفت وجود دارد. گروه های مدافع استدلال کرده اند که می توان کیفیت و ارزش غذایی وعده های غذایی را با منابع محلی و حمایت از آشپزخانه های محلی و پخت و پز در محل بهبود بخشید. برخی دیگر به هزینه زیست محیطی ظروف یکبار مصرف و بسته بندی و تغییر تقاضا اشاره می کنند.

اینها انتقادات معتبری هستند و بهبود مستمر باید در مرکز این طرح باشد. اما چیزی که نباید فراموش کرد این واقعیت است که مهم‌ترین ذینفعان و کسانی که نیازهایشان در هر تصمیمی درباره آینده آن باید در اولویت قرار گیرد، کودکانی هستند که در غیر این صورت ممکن است اصلا غذای مناسبی نخورند.