دیدگاه های مردم عادی همیشه در لفاظی های سیاسی درباره وحدت ایرلند منعکس نمی شود

آقا، - من از خواندن مصاحبه مارک هنسی با نوئل لیگت MBE کاملا لذت بردم ("نارنجن ارشد نوئل لیگت: "من ایرلندی هستم. اما من بریتانیایی هستم و یک اولسترمن و نارنجی هستم"، اخبار، 26 اکتبر).

Ballynafeigh Orange Hall یک دارایی فوق العاده برای جامعه محلی در جنوب بلفاست است. در ماه سپتامبر، برای روزهای باز میراث اروپایی افتتاح شد، جایی که لیگت یک تور آموزنده را برگزار کرد که با حضور بخش وسیعی از جامعه محلی برگزار شد. این یک فرصت عالی برای به نمایش گذاشتن تاریخ و میراث تالار به مردم با هر زمینه‌ای بود.

من مشاهدات او در مورد دیدگاه مردم جنوب را درست یافته‌ام. من اخیرا در یک تظاهرات اعتراضی در بلفاست شرکت کردم که اتفاقا با زنی از کوموناگان صحبت می کردم.

مانند لیگت، او معتقد بود که اکثریت مردم جنوب مرز نمی‌خواهند ایرلند شمالی را در جمهوری ادغام کنند و اگرچه ترتیبات فعلی ممکن است کامل نباشد، وضعیت موجود به طور کلی قابل قبول است.

او همچنین این دیدگاه را بیان کرد که ایرلند شمالی دارای فرهنگ و هویت منحصر به فرد خود است که نه منحصرا بریتانیایی و نه ایرلندی است، و تلاش برای ادغام این هویت متمایز در جمهوری لزوما کارساز نخواهد بود.

نظرات او یادآور این بود که دیدگاه های مردم عادی آن سوی مرز همیشه در لفاظی های سیاسی پیرامون وحدت ایرلند منعکس نمی شود.

آفرین به مارک هنسی در یک مقاله آموزنده. - مال شما و غیره

ویلیام کریگ،

بلفاست.