دیدگاه گاردین درباره مجازات اعدام: اعدام کریستا پایک ناموفق بود، اما ظلم ذاتی است | سرمقاله

سه چهارم کشورها به درستی مجازات اعدام را در قانون یا عمل لغو کرده اند، اما قتل توسط ایالت در ایالات متحده افزایش یافته است.

مهربان ترین راه برای کشتن چیست؟ این سوالی است که پس از تلاش های ناکام تنسی برای اعدام کریستا پایک به دلیل قتل وحشیانه یک همکلاسی خود، کولین اسلمر، زمانی که او 18 ساله بود، یک بار دیگر پرسیده می شود. این زن 50 ساله به یک مرکز پزشکی منتقل شد، وضعیت او نامشخص بود، و شاهدان در توصیف خروپف او با صدای بلند در روز چهارشنبه پس از حدود 40 دقیقه آمپول های پنبه ای به مدت 40 دقیقه. این دومین قتل ناخوشایند در چند ماه گذشته است که فرماندار تنسی را بر آن داشت تا دستور توقف اعدام ها را صادر کند.

قرار بود تزریق کشنده جایگزین انسانی برای جوخه های تیراندازی و صندلی های برقی باشد. آنها به نوبه خود به عنوان پیشرفتی در حلق آویز کردن دیده می شدند، که بسیار شبیه به لینچ در سیستمی بود که به طور نامتناسبی مجازات اعدام را به مردان سیاه پوست می داد. سن و سلامتی افراد اعدام شده، و امتناع اخلاقی بیشتر کادر پزشکی از مشارکت در این امر، ممکن است در ایجاد تزریق ناموفق نقش داشته باشد. اما تجزیه و تحلیل نتایج کالبد شکافی شواهد قانع کننده ای ارائه کرده است که رنج ذاتی است. تزریقات - به ویژه آنهایی که شامل داروهای فلج کننده هستند - فقط آن را پنهان کرده اند.

آنچه به عنوان حفظ کرامت زندانیان توصیف می شود، در واقع کاهش ناراحتی شاهدانی است که در غیر این صورت رنج خود را می دیدند. به خواندن ادامه دهید...