«دیپلمات» فرار «بال غربی» است که ما از اخبار فوری به آن نیاز داریم

در دنیایی که موسیقی اخبار فوری CNN آنقدر پخش می‌شود که احساس می‌شود یک محرک است، بیشتر و بیشتر ما به تلویزیون فیلم‌نامه‌ای روی می‌آوریم که مسائل دنیای واقعی را به شیوه‌ای قابل پیش‌بینی‌تر، کم‌تر اضطراب‌آور و بیشتر هالیوودی بررسی می‌کند. این قطعا محبوبیت درام نتفلیکس برنده امی The Diplomat را توضیح می دهد که اکنون وارد فصل چهارم خود می شود.

به نظر می رسد حتی ستاره های سریال نیز از رشد این سریال شگفت زده شده اند. روفوس سیول به نیوزویک گفت: «بسیار عالی است که رشد کرده است. همیشه اینطور نیست.»

کری راسل، همیشه متواضع، کاملا آماده نیست که آن را یک پدیده بنامد. او گفت: "می دانم که افراد باحالی می آیند و با ما صحبت می کنند و این خوب است." "شما افراد باحال، افراد باهوش را می خواهید، و آنها به میدان می آیند."

سول اعتراف کرد که طرفداران "شاید این جوان را منحرف نکنند" که راسل با خوشحالی تایید کرد. او گفت: «والدین من این نمایش را دوست داشتند. "مادربزرگم آن را دوست داشت."

برای خالق دبورا کان، واکنش تسکین دهنده بوده است. او گفت: «وقتی چیزی تازه و ناآشنا درست می‌کنید، از دید شما ناهموار و عجیب به نظر می‌رسد. "شما بچه ی توده ی خود را دوست دارید، اما معلوم نیست که کس دیگری دوست داشته باشد."

این سریال کیت وایلر (راسل)، دیپلمات حرفه‌ای را دنبال می‌کند که بحران‌های بین‌المللی را مدیریت می‌کند، در حالی که ازدواج او با همکار دیپلمات هال وایلر (سوول) چیزهای زیادی را ایجاد می‌کند. برای بازیگران، جذابیت این است که نمایش به اندازه کافی به واقعیت نزدیک است بدون اینکه ما را کامل ببلعد.

راسل گفت: "این فقط به اندازه کافی مجاور است." "این در جهان است، اما در مجاورت است."

سیول افزود: "ما می توانیم کاتارسیس را بدون خطر شخصی داشته باشیم."

این احساس برای هرکسی که در شبکه NBC The West Wing بزرگ شده است آشنا است، درام سیاسی دیگری که عناوین روز خود را منعکس می کند. کان، که قبل از رفتن به Homeland برای The West Wing می نوشت، گفت که دنیای واقعی دیپلمات را "همیشه یک تن" شکل می دهد، حتی اگر نویسندگان نتوانند چرخه اخبار را دنبال کنند.

او گفت: "شما نمی توانید پیش بینی کنید که ما در روز پنج شنبه در چه دنیایی زندگی خواهیم کرد، دو سال دیگر اهمیتی ندارد." "زمانی که ما میهن را می نوشتیم، همه سوالات مربوط به جنگ علیه تروریسم بود. و این مجموعه سوالات متفاوتی است. مجموعه متفاوتی از معضلات اخلاقی است."

بنابراین، زمانی که زمان انتخاب برخی از نقش‌های اصلی سریال فرا رسید، کان نگران استخدام آلیسون جنی و بردلی ویتفورد، دو بازیگری بود که به لطف The West Wing نام‌های معروفی پیدا کردند.

کان گفت: "من نگران این بودم و آنها این را می دانند." "نگران بودم که ما به نوعی سعی می‌کردیم بیش از حد روی کت‌های آرون سورکین و شاهکار او سر بخوریم و نمی‌خواستم این کار را انجام دهم."

او گفت: "یکی می گوید، "آیا می خواهی با آلیسون جانی کار کنی؟" معلوم می شود قبل از اینکه هجای دوم نام منتشر شود، "بله" می گویید." و هنگامی که جانی به عنوان رئیس جمهور گریس پن امضا کرد، ایده بعدی عملا خودش را نوشت. کان به یاد می آورد: "گریس پن به یک شوهر نیاز دارد. می دانید چه چیزی واقعا خنده دار خواهد بود؟ باید با برد تماس بگیریم." "ما فقط نمی توانستیم این کار را انجام ندهیم."

برای ویتفورد، The Diplomat و The West Wing هدفی مشابه دارند و با مخاطبان مشابهی صحبت می کنند.

او گفت: "من در مورد آن شوخی می کنم. من آن را پورن صلاحیت می نامم، می دانید، پورن مترقی، این ایده که افراد ناقص اما آگاه در واقع سعی می کنند کار درست را انجام دهند." "تکان دهنده. اکنون واقعا تکان دهنده است."

اگرچه او این ایده را جدی می گیرد. ویتفورد گفت: «فکر می‌کنم بدبین شدن در مورد خدمات عمومی برای ما بسیار خطرناک است. "من فکر می کنم ناامیدی تجملی است که فرزندان ما از عهده آن بر نمی آیند. بنابراین من خوش شانس و مفتخرم که بخشی از نمایش هایی هستم که خدمات عمومی را تعالی می بخشد، زیرا فکر می کنم واقعا مهم است. فقط چند نفر را به من بدهید که می دانند چه کار می کنند."

با توجه به خستگی خبری که بسیاری از ما احساس می کنیم، بازیگران بر این باورند که مخاطبان به دنبال نمونه هایی از شجاعت و خدمت به The Diplomat می آیند، چیزی که احساس می کنند در بسیاری از دنیای واقعی گم شده است.

راسل در پاسخ به این سوال که آرزو می کند چه چیزی بیشتر از صفحه نمایش داشته باشیم، دریغ نکرد. او گفت: "من می خواستم بگویم شجاعت، فقط یک راست به سراغ آن رفتم." "فقط حتی یک نفر که شجاع باشد؟"

سول به سوال محوری فصل جدید اشاره کرد. "چقدر باید در اتاق باشید و چقدر می خواهید مصالحه کنید تا دسترسی داشته باشید؟" او گفت.

ویتفورد معتقد است که این نمایش چیزی را ارائه می دهد که اخبار دیگر نمی توانند آن را انجام دهند. وی گفت: پوشش سیاسی ما اساسا کشتی حرفه ای تبلیغاتی است. "این بسیار اجرایی و بسیار قابل پیش بینی است. و یکی از چیزهایی که در The West Wing و در این برنامه وجود دارد این است که آنها در هنگام گرفتن این تصمیمات با چه چیزی دست و پنجه نرم می کنند، نه زمانی که می خواهند آنها را بفروشند."

کان آن را به‌عنوان برداشتن پرده از افرادی می‌بیند که طوری طراحی شده‌اند که مورد توجه قرار نگیرند. او گفت: «ما می دانیم که از بلایایی که لزوما در صفحه اول نیستند جلوگیری می شود. این خدمات خارجی به عنوان کل جمعیت افرادی است که برای این کشور کار می کنند و طوری طراحی شده اند که نامرئی باشند.»

مردم مطمئنا به کاری که کان و بازیگران انجام می دهند توجه دارند. جنی اخیرا هشتمین امی تاریخی خود را برای بازی در نقش رئیس جمهور گریس پن به دست آورد. با این حال، یک نفر وجود دارد که با وجود اینکه بارها و بارها نامزد شده است، هنوز موفق به دریافت جایزه امی نشده است: کری راسل.

کان گفت: "من تا جایی که می توانم می رقصم، او هم همینطور." این برای من کاملا ظالمانه است و فکر می‌کنم او باید هفت تا از آنها را داشته باشد.»

خود راسل احساسات پیچیده تری در مورد آینده دارد، بیشتر به این دلیل که برد به معنای سخنرانی است. سیول این را خلاصه کرد: "من می خواهم او برنده شود، حتی اگر می دانم که او دوست دارد از این لحظه اجتناب کند."

راسل گفت: "درست است، زیرا من خیلی عصبی می شوم."

راه حل سول؟ قبل از اینکه راسل این فکر را تمام کند، شروع کرد: "آرزو می کنم که بیدار شوی و کشف کنی [پیروز شدی]."

به‌عنوان یک مجله خبری، نمی‌توانیم بر اهمیت پیگیری اخبار تأکید نکنیم. گفته می‌شود، نمایش‌هایی مانند The Diplomat به علاقه‌مندان به اخبار فرصتی برای تصور دنیایی می‌دهد که کمی بزرگ‌تر به نظر می‌رسد، و کمی مهربان‌تر برای افرادی که سعی در حفظ آن دارند.

کان گفت: «افراد خوبی هستند که به راست و چپ می‌جنگند، اشتباه می‌کنند، اشتباه می‌کنند، نمی‌توانند با یکدیگر به توافق برسند، اما قصد آنها این است که دنیا را به سمت عدالت خم کنند.»