دیپلماسی اقتصادی آمریکا با متحدان به ویترین انتخاباتی ترامپ تبدیل شد

در 28 سپتامبر، ترامپ، نماینده آیووا، اشلی هینسون، نماینده جمهوریخواه برای یک کرسی باز در سنا، را به دفتر بیضی دعوت کرد تا یک کارخانه فولاد جدید 15 میلیارد دلاری در ایالت خود را که توسط شعبه محلی یک شرکت هندی در حال ساخت است، اعلام کند. دو روز بعد، در حالی که سناتور آلاسکا دن سالیوان در کنار او ایستاده بود، ترامپ از سرمایه گذاری احتمالی 54 میلیارد دلاری کره جنوبی در خط لوله LNG آلاسکا خبر داد. قابل ذکر است، هر دو اعلامیه کمی بیش از یک ماه قبل از انتخابات میان دوره ای منتشر شد.

آسوشیتدپرس خاطرنشان کرد که این "دومین بار در سه روز" است که ترامپ در رقابتی که به طور غیرمنتظره ای رقابتی شده بود، یک اعلان سرمایه گذاری بزرگ را با یک نامزد جمهوری خواه سنا همراه می کند. سئول اعلامیه آلاسکا را کاملا متفاوت توصیف کرد. کیم جونگ کوان، وزیر صنعت کره جنوبی گفت که این امر "بسیار فراتر از آنچه توافق شده بود" است، در حالی که وزارت او گفت که تصمیمی برای سرمایه گذاری یا میزان سرمایه گذاری نکرده است. ایالات متحده

برگه اطلاعات وزارت بازرگانی مشروط تر بود: دو طرف توافق کرده بودند که کار روی ال ان جی آلاسکا را مشروط به منطق تجاری و الزامات قانونی داخلی آغاز کنند. به طور مشابه، واشنگتن همچنین یک پروژه تقریبا 22 میلیارد دلاری تگزاس و یک چارچوب هسته ای به ارزش 120 میلیارد دلار ارائه کرد. باز هم، سئول رویکرد محتاطانه‌تری را برای این سرمایه‌گذاری‌ها نشان داده است و پروژه‌های راکتورهای منفرد هنوز در دست بررسی هستند.

به عبارت دیگر، ارقام تیتر ممکن است همه محقق نشوند. انتخابات نیروی محرکه این پروژه ها یا مذاکراتی نبود که نزدیک به یک سال است که در حال انجام است. اما اعلامیه ها ارزش انتخاباتی مشخصی دارند. در 30 سپتامبر، ترامپ گفت که "کار بسیار بدی در توضیح عملکرد خوب کشور انجام داده است." رویدادهای آیووا و آلاسکا نشان می دهد که چگونه اعلامیه های سرمایه گذاری مربوط به ایالات متحده است.

شرکا در پیام‌های اقتصادی ترامپ قبل از انتخابات گرفتار شده‌اند. نزدیک شدن به انتخابات - و نظرسنجی نشان می دهد که تعدادی از کرسی های جمهوری خواهان در کنگره در معرض خطر هستند - ارزش سیاسی ارائه برنامه های سرمایه گذاری بلندمدت متحدان را به عنوان بردهای اقتصادی فوری افزایش می دهد. هر دو کره جنوبی و ژاپن توافق کرده بودند که صدها میلیارد دلار در ایالات متحده سرمایه گذاری کنند، به عنوان بخشی از توافقات اقتصادی کلی که در سال 2025 با دولت ترامپ منعقد شد.

انتخابات آتی ممکن است بر اعلام پروژه های خاص تحت این تعهدات سرمایه گذاری تأثیر بگذارد - اگرچه ایجاد ارتباط قطعی دشوار است. همچنین این امکان وجود دارد که ژاپن و کره جنوبی بتوانند از احساس فوریت ترامپ در مورد پروژه های خاص برای استفاده از شرایط بهتر استفاده کنند. ساختار معاملات مسئول برخی از سردرگمی ها است. «توافقنامه‌های» کره و ژاپن در واقع ترتیبات اداری هستند که هیچ تعهد قانونی الزام‌آوری ایجاد نمی‌کنند.

طبق جدول زمانی استاندارد، بودجه واقعی تا حداقل 45 روز کاری پس از اطلاع متحدان مبنی بر انتخاب پروژه توسط رئیس جمهور مورد نیاز نیست. قانون داخلی کره جنوبی لایه دیگری را اضافه می کند: سرمایه گذاری ها اصولا از نظر منطقی بودن تجاری و سایر ملاحظات مورد بررسی قرار می گیرند، توسط یک کمیته دولتی بررسی می شوند و قبل از مشورت سئول با واشنگتن به کمیته های مربوطه مجلس ملی گزارش می شوند. به عبارت دیگر، بین هر اعلام سیاسی و نقطه ای که در آن پول عملا دست به دست می شود، یک فاصله بیش از یک ماه وجود دارد.

قبل از اعلام آلاسکا، واشنگتن برای پیشرفت سریعتر فشار می آورد، در حالی که سئول بر عقلانیت تجاری تأکید می کرد. اعلام برنامه ریزی شده قبلا به تعویق افتاده بود در حالی که چنین اختلافاتی حل نشده باقی مانده بود. انتخابات ممکن است به سئول اتاق چانه زنی موقت داده باشد، حتی با وجود اینکه واشنگتن حزب بسیار قوی تر باقی مانده است. وقتی یک طرف سرعت را بیشتر از طرف دیگر ارزش گذاری می کند، تاخیر خود می تواند به اهرم چانه زنی تبدیل شود. ژاپن مقایسه مهمی را ارائه می دهد زیرا سرمایه گذاری های آن با سرعت بیشتری در حال حرکت است.

در 17 فوریه، ترامپ اولین 36 میلیارد دلار از سرمایه گذاری 550 میلیارد دلاری ژاپن را اعلام کرد. اولین توافق مالی توکیو حدود 10 هفته بعد، در اول ماه مه انجام شد و تقریبا 2.2 میلیارد دلار برای آن دسته اولیه از پروژه ها فراهم کرد. تا سپتامبر، ژاپن دو دور پروژه را به ارزش 109 میلیارد دلار اعلام کرده بود. شکاف بین اعلام و تأمین مالی نسبتا برطرف شده است. از این نظر، میان مدت‌ها ممکن است به جای ایجاد یک رویه جدید، یک رویه موجود را تقویت کنند.

هنگام ارزیابی اعلان‌های سرمایه‌گذاری عمده، مهم است که فراتر از رقم اصلی به سایر نقاط داده نگاه کنید: آنچه که دولت شریک واقعا تأیید کرده است، بودجه واقعا چه زمانی خواهد رسید و کدام رویدادهای سیاسی یا دیپلماتیک ممکن است بر زمان‌بندی تأثیر بگذارد. بسته جدید سرمایه‌گذاری ژاپنی قبل از 3 نوامبر این موضوع را تقویت می‌کند که تقویم انتخابات ایالات متحده بر زمان‌بندی اعلام تأثیر می‌گذارد. با این حال، اگر اعلام سرمایه گذاری بعدی تا نشست 18 تا 19 نوامبر رهبران APEC در شنژن انجام نشود، به این معنی است که تقویم دیپلماتیک تأثیرگذارتر است.

این توضیحات متقابل نیستند: یک اعلامیه می تواند مذاکرات را در خارج از کشور پیش ببرد و در عین حال ارزش سیاسی در داخل تولید کند. همین منطق در مورد رفتار متحدان نیز صادق است. مقاومت، تأخیر، یا تقاضای پادمان‌های ژاپن و کره جنوبی ممکن است نشان دهد که متحدان فضای چانه‌زنی بیشتری دارند، اما به خودی خود ثابت نمی‌کنند که فشار انتخاباتی باعث امتیازی از سوی دولت ترامپ شده است. به یاد داشته باشید، این تعهدات سرمایه گذاری حدود یک ساله است. این روند از ابتدا به کندی پیش می رود. میان دوره ای ایالات متحده را بازنگری نمی کند.

سیاست اقتصادی در قبال سئول و توکیو، اما آنها می توانند دولت ترامپ را مشتاق کنند تا پیشرفت را زودتر اعلام کند - حتی قبل از اینکه بودجه واقعا تأمین شود.