ذخیره سازی حافظه روی یک تراشه با آب جاری
مانند چین‌های ورقه‌های مچاله شده یا رد پا روی شن‌هایی که اخیرا زیر پا گذاشته شده‌اند، برخی از مواد تاریخچه آنها را مشخص می‌کنند. اکنون، محققان دانشگاه ییل نشان می‌دهند که شبکه‌های آب جاری و سیالات دیگر می‌توانند خاطرات خود را ذخیره کنند - مشابه کاری که یک تراشه کامپیوتری انجام می‌دهد - یک نوآوری که می‌تواند ربات‌ها را هدایت کند و بینشی درباره برخی موجودات ساده ارائه دهد. نتایج در Physical Review X منتشر شده است.
مانند چین‌های ورقه‌های مچاله شده یا رد پا روی شن‌هایی که اخیرا زیر پا گذاشته شده‌اند، برخی از مواد تاریخچه آنها را مشخص می‌کنند. اکنون، محققان دانشگاه ییل نشان می‌دهند که شبکه‌های آب جاری و سیالات دیگر می‌توانند خاطرات خود را ذخیره کنند - مشابه کاری که یک تراشه کامپیوتری انجام می‌دهد - یک نوآوری که می‌تواند ربات‌ها را هدایت کند و بینشی درباره برخی موجودات ساده ارائه دهد. نتایج در Physical Review X منتشر شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Storing memory on a chip with flowing water
Like the folds in crumpled sheets or the footprints on recently trodden sand, certain materials mark their histories. Now, Yale researchers show that networks of flowing water and other fluids can store their own memories—similar to how a computer chip does—an innovation that could steer robots and provide insight into some simple organisms. The results are published in Physical Review X.