ذخیره سازی زیرزمینی CO2 جهانی تنها در سال 2024 به رکورد 43.6 میلیون تن رسید

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

جامع ترین رکورد ذخیره شده دی اکسید کربن در زیر زمین از طریق ذخیره سازی دی اکسید کربن زمین شناسی امروز منتشر شده است که نشان می دهد تنها در سال 2024 43.6 میلیون تن متریک ذخیره شده است - یک رکورد جدید سالانه - و اکنون 421.7 میلیون تن متریک در سه دهه گذشته ذخیره شده است.

گزارش سالانه 2026 از ثبت لندن زیرسطحی ذخیره‌سازی CO2، که توسط محققان کالج امپریال لندن هدایت می‌شود، نرخ سالانه CO2 ذخیره‌شده توسط پروژه‌های عملیاتی در سراسر جهان را دنبال می‌کند. نسخه امسال ثبت نام را به 70 پروژه در 17 کشور در شش قاره گسترش می دهد.

پروفسور ساموئل کرور، مدیر ثبت از دپارتمان علوم و مهندسی زمین (ESE) در امپریال، گفت: «آخرین گزارش ما نشان می‌دهد که ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن زمین‌شناسی به یک سازمان جهانی تبدیل شده است، با ذخیره‌سازی گزارش‌شده سالانه بیش از دوبرابر بین سال‌های 2016 تا 2024، و ثبت خود اکنون 70 پروژه منفرد را در سراسر جهان پوشش می‌دهد».

پیوستگی این عملیات و این واقعیت که کشورها و پروژه‌های جدید به پیوستن به ثبت ادامه می‌دهند، نشان می‌دهد که ذخیره‌سازی زمین‌شناسی به عنوان یک فناوری کاهش مقیاس بزرگ نشان داده شده است.

کنسرسیوم پشت ثبت بیش از 30 کارشناس بین المللی از دانشگاه، صنعت و دولت، از جمله دپارتمان علوم و مهندسی انرژی در استنفورد، مهندسی عمران و محیط زیست MIT، موسسه جهانی CCS، انجمن جذب و ذخیره کربن، IEAGHG و CSIRO را گرد هم می آورد.

ذخیره سازی CO2 زمین شناسی فرآیندی است که در آن CO2 جذب شده از منابع صنعتی و تولید برق، یا مستقیما از جو، به سنگ ها در اعماق زیر زمین تزریق می شود و به این گاز گلخانه ای اجازه می دهد تا به طور بالقوه هزاران سال به طور ایمن ذخیره شود.

ثبت لندن زیرسطحی ذخیره‌سازی CO2 بر ردیابی ذخیره‌سازی زمین‌شناسی متمرکز است. کرور گفت: «جایی که امروزه منابع CO2 تحت سلطه جذب صنعتی است، پیش‌بینی می‌شود که حذف‌ها از جو به عنوان فناوری پیشرو با استفاده از ذخیره‌سازی زمین‌شناسی تا اواسط قرن ظهور کنند.»

بر اساس یافته‌های رجیستر در سال گذشته، گزارش 2026 نشان می‌دهد که ذخیره‌سازی سالانه گزارش‌شده از 21.0 میلیون تن متریک در سال 2016 به رکورد 43.6 میلیون تن در سال 2024 رسیده است (2024 به عنوان جدیدترین سال گزارش کامل است).

پروژه‌ها در ایالات متحده از نظر تعداد، با 23 پروژه که مجموعا 20.2 میلیون تن را گزارش می‌کنند، بزرگترین مشارکت‌کننده‌ها هستند، در حالی که میدان نفتی پیش‌نمک حوضه پتروبراس سانتوس برزیل با 14.2 میلیون تن (تقریبا یک سوم کل تولید جهانی) بزرگترین پروژه باقی مانده است.

ذخایر گزارش شده چین در سال 2024 به 1.7 میلیون تن افزایش یافت که عمدتا توسط میدان نفتی Shengli و میدان نفتی Daqing Aonan تازه شامل شده است، در حالی که استرالیا با اضافه شدن پروژه Moomba، 1.7 میلیون تن متریک را گزارش کرد. نیوزلند و ایتالیا هر دو برای اولین بار وارد ثبت نام شدند و در اروپا پروژه نورهای شمالی در نروژ در آگوست 2025 تزریق شد.

گزارش امسال شامل بازنگری های قابل توجهی در ارقام منتشر شده قبلی، به دنبال تفسیر جدیدی از داده های واحد نورث بربانک برای محاسبه CO2 بازیافتی، تصحیح شمارش مضاعف بین گزارش در سطح شرکت و سطح پروژه، و ارقام تجدیدنظر شده موجودی ملی برای Sleipner (اولین پروژه تجاری CCS در جهان) است.

بنابراین ذخیره سازی تجمعی دی اکسید کربن زمین شناسی تا سال 2023 از 351.4 به 342.0 میلیون تن - کاهش 2.7٪ - در حالی که رقم سالانه 2023 از 45.2 به 41.7 میلیون تن بازنگری شده است.

دکتر Xiaowei Gao، مدیر اجرایی ثبت از دپارتمان علوم و مهندسی زمین امپریال، گفت: "این تجدید نظرها منعکس کننده آخرین شواهد هستند و ما در گزارش به صراحت در مورد محل نگهداری گزارش شده نامشخص است." این شفافیت مهم است اگر ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن زمین‌شناسی برای جلب اعتماد سیاست‌گذاران و سرمایه‌گذاران باشد.»

در زمان انتشار، 29 پروژه در 12 کشور، داده‌های ذخیره‌سازی سال 2025 را با مجموع 36.2 میلیون تن متریک گزارش کرده بودند - رقمی که نویسندگان هشدار می‌دهند ناقص است و نباید به عنوان کل کل سال جهانی تفسیر شود.

پروژه حوضه پتروبراس سانتوس برزیل در حال حاضر 19.6 میلیون تن متریک برای سال 2025 گزارش کرده است که نسبت به 14.2 میلیون تن در سال 2024 افزایش یافته است، در حالی که عملیات در چین 2.6 میلیون متریک تن در هفت پروژه و ایالات متحده 8.9 میلیون متریک تن در شش پروژه گزارش شده است.

در همین حال، چندین پروژه بزرگ ایالات متحده با داده های سال 2024، از جمله میدان دنور/واسون سن اندرس، میدان هابز، واحد سمینول سن اندرس و Shute Creek، هنوز رکوردهای مربوط به سال 2025 را در ثبت ندارند.

در حالی که پروژه‌های ایالات متحده هنگام گزارش‌دهی تحت مقررات آژانس حفاظت از محیط‌زیست حاکم بر تزریق CO2 برای جداسازی زیرزمینی، از حسابداری دقیق استفاده می‌کنند، این گزارش نشان می‌دهد که مبنای حسابداری برای بسیاری از پروژه‌های دیگر کمتر روشن است.

سهم بزرگی از ذخیره‌سازی گزارش‌شده - 82.3 درصد از کل انباشته - نیز به عنوان ذخیره‌سازی زمین‌شناسی با بازیابی نفت طبقه‌بندی می‌شود، که هدف بیشتر آن افزایش عمر عملیاتی یک میدان نفتی موجود است. با این حال، حدود یک سوم از CO2 ذخیره شده گزارش شده در این دسته - 112.5 میلیون تن متریک - به سادگی به عنوان "تزریق شده" ثبت می شود، به طور بالقوه بدون تنظیمات برای CO2 که بعدا به سطح آورده شده و مجددا در زیر زمین تزریق می شود.

نویسندگان می نویسند: "در این ثبت ما تلاش می کنیم تا مقادیر ذخیره سازی خالص از هر گونه ضرر و حسابداری برای CO2 بازیافتی و تزریقی را جمع آوری کنیم." با این حال، ابهاماتی در معنای مقادیر گزارش شده برای پروژه هایی با مبانی مبهم یا بیان نشده وجود دارد." تجزیه و تحلیل این عدم قطعیت ها در گزارش های آتی گنجانده خواهد شد.

کرور گفت: "برای دستیابی به هدف 1.5 درجه سانتیگراد تعهد شده در توافقنامه پاریس، همه پیش بینی ها نشان می دهد که ذخیره سازی CO2 زمین شناسی باید تا سال 2050 تا 1 میلیارد تن ذخیره CO2 یا بیشتر در سال باشد."

"هرچه دقیق تر بتوانیم هر تن متریک CO2 را از تزریق تا ذخیره سازی دائمی ردیابی کنیم، با رشد فناوری به مقیاسی که آب و هوا به آن نیاز دارد، می توانیم پایه شواهد قوی تری ارائه دهیم."

گزارش سالانه ثبت لندن زیرسطحی ذخیره‌سازی CO2 در سال 2026، imperialcollegelondon.github.i … surface-CO2-Storage/

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →