رأی آلبرتا به خروج از کانادا؛ جنبش جدایی‌طلب احتمالا از شکست مورد انتظار دوام خواهد آورد

کلگری، 19 اکتبر - آلبرتای نفت خیز روز دوشنبه یک همه پرسی غیر الزام آور در مورد اینکه آیا این استان غربی باید از کانادا جدا شود، برگزار می کند، بحثی که بسیاری معتقدند با آنچه که به طور گسترده انتظار می رود شکستی برای آرمان جدایی طلبان باشد، حل نخواهد شد.

نظرسنجی ها به طور مداوم نشان می دهد که اکثریت رای دهندگان آلبرتا مخالف جدایی از کانادا هستند. نارضایتی های اقتصادی به مبارزات استقلال طلبی در این استان دامن زده است، استانی که 5 میلیون نفر در آن زندگی می کنند و با وجود داشتن یک ششم جمعیت، کمی کوچکتر از تگزاس است.

جنبش جدایی طلب آلبرتا به فشارها بر مارک کارنی، نخست وزیر کانادا می افزاید، زیرا او دفاع از حاکمیت کانادا را به عنوان یک مأموریت اصلی در مواجهه با تعرفه های آمریکا و درخواست های مکرر رئیس جمهور دونالد ترامپ مبنی بر تبدیل شدن کانادا به پنجاه و یکمین ایالت تبدیل کرده است.

بسیاری از جدایی طلبان آلبرتا بر این باورند که دولت فدرال تحت رهبری حزب لیبرال در اتاوا، صنعت نفت استان تحت حاکمیت محافظه کاران را از طریق سیاست های زیست محیطی محدود کرده است و آلبرتا، مرکز انرژی این کشور، بیش از آنکه در ازای دریافتی دریافت کند، به اقتصاد کانادا کمک می کند.

کوری مورگان، موسس یک سازمان تبلیغاتی حامی جدایی به نام Pathway to Independence، گفت: «کانادا یک سیستم نامتعادل دارد که جمعیت مرکزی و دولت را با هزینه استان‌های تولیدکننده دورافتاده مانند آلبرتا تغذیه می‌کند.

کارنی، که در آلبرتا بزرگ شده است، بخش زیادی از هفته گذشته را صرف مبارزات انتخاباتی برای طرف "ماندن" کرد و از حامیان خود خواست تا رای دهند و به غرور ملی متوسل شدند.

نظرسنجی ها ساعت 8 شب بسته می شود. MDT در روز دوشنبه (0200 GMT در روز سه شنبه) با نتایج به محض رسیدن آنها منتشر شد.

نظرسنجی آنگوس رید که روز جمعه منتشر شد نشان داد 66 درصد از آلبرتایی‌ها قصد دارند به ماندن در کانادا رای دهند، اما از هر 5 نفر سه نفر معتقدند «هرگز به جنبش جدایی‌طلب در این استان پایان نخواهد یافت».

دوان برات، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه مونت رویال در کلگری، گفت: "این موضوع اکنون از بین نمی رود. زیرا جدایی طلبان بسیج شده اند. آنها شبکه ای شده اند. آنها به هم متصل هستند."

در حالی که احساسات جدایی طلبانه در این استان برای دهه ها وجود داشته است، نخست وزیر دانیل اسمیت اولین رهبر آلبرتا است که این سوال را به رای دهندگان مطرح می کند. اسمیت که از آلبرتایی‌ها خواسته است در کانادا بمانند، پس از ماه‌ها فشار از سوی یک جناح کوچک اما پر سر و صدای حزب محافظه‌کار متحد، همه‌پرسی را برگزار کرد.

اگر اکثریت رای مثبت دهند، اسمیت گفته است که به دنبال یک همه پرسی الزام آور برای جدایی خواهد بود.

راس واتسون از کلگری پس از رای دادن به نفع "بماندن" در یک نظرسنجی پیشاپیش هفته گذشته گفت: "از نظر من جدایی کاملا مضحک است."

من فکر می‌کنم نارضایتی‌هایی که مردم دارند کاملا بی‌اساس است. اما همچنین فکر می‌کنم این افراد احتمالا هرگز ساکت نخواهند شد.»

همه پرسی روز دوشنبه اولین باری است که رای گیری درباره جدایی از بقیه مناطق کانادا در استانی خارج از کبک که اکثریت آن فرانسوی زبان است برگزار می شود، جایی که احساسات جدایی طلبانه از تفاوت های زبانی و فرهنگی ناشی می شود.

در آلبرتا، مسئله بیشتر به دلار مربوط می شود تا هویت. کارنی با این استدلال که آلبرتا باید بخشی از کانادا بماند، از غرور ملی درخواست کرده است.

کارنی روز جمعه در رد دیر، آلبرتا گفت: "کانادا یک معامله بین استان ها نیست. این در مورد ناخالص و خالص، دادن و گرفتن نیست."

تا حدی برای رسیدگی به نارضایتی هایی که احساسات جدایی طلبانه در آلبرتا را برانگیخته است، کارنی برخی از سیاست های زیست محیطی را لغو کرده و از یک خط لوله نفتی پیشنهادی که صادرات آلبرتا به آسیا را افزایش می دهد، حمایت کرده است.

در میان یک سوم آلبرتایی هایی که به همه پرسی الزام آور آینده در مورد جدایی رای می دهند، 60 درصد به نظرسنجی ها گفتند که انگیزه آنها ارسال پیام به دولت فدرال کانادا بوده است. تنها 37 درصد از پاسخ دهندگان به نظرسنجی انگوس رید گفتند که انگیزه آنها یک کشور مستقل است.

گروه‌های جدایی‌طلب طرح‌های انتقالی را منتشر کرده‌اند، اما پرسش‌های کلیدی در مورد چگونگی عملکرد استقلال در مورد مسائلی مانند دفاع، ارز و کنترل‌های مرزی حل‌نشده باقی مانده است.

برات گفت سوال اصلی این است که جنبش از اینجا به کجا می رود.

"آیا آنها بر ایجاد حمایت برای همه پرسی آینده تمرکز می کنند؟ یا از هم جدا می شوند و حزب خود را ایجاد می کنند - یک حزب واقعی و قدرتمند جدایی طلب؟" برات گفت. رویترز