رئال مادرید با سبکی از مستایا خداحافظی کرد

مستایا، ورزشگاهی که هواداران پرشور آن با وجود دریافت اندک در ازای دریافتی از مالک پیتر لیم، همچنان همه چیز را برای والنسیا می دهند، با آمیزه ای از اندوه و ناامیدی از رئال مادرید خداحافظی کرد. برای سال‌ها، این زمین چیزی شبیه میدان جنگ برای مادرید بوده است، از دوران پردراگ میاتوویچ تا امروز. اما این بار، شاید برای آخرین بار، مگر اینکه قرعه کشی آینده کوپا دل ری، تیم ها را دوباره گرد هم آورد، تماشاگران میزبان با درماندگی تماشا کردند که بزرگترین رقبایشان بدون مواجهه با مقاومت معنی دار بازی را به مدت 90 دقیقه کنترل کردند.

نیازی به پایانی دیگر به سبک هالیوودی مانند شب های دراماتیک رم یا آتن نبود. این بار، مادرید فرمان را از سوت آغاز به دست گرفت، نسبتا زود به گل رسید، مالکیت توپ را کنترل کرد و حاضر نشد تحت فشار تماشاگران قرار بگیرد. به هر حال هواداران تنها حزب بی گناه در بحران جاری والنسیا هستند. این نتیجه هشتمین پیروزی متوالی را برای تیم ژوزه مورینیو رقم زد. ناگهان، به نظر می رسد همه چیز برای مادرید کلیک می کند.

آردا گولر و جود بلینگهام دیگر برای یک فضا رقابت نمی کنند. آنها شریک شده اند و ظرافت فنی را با درک مؤثرتر از بازی جمعی تیم ترکیب می کنند. هر دو نیز اهداف کمک کننده هستند. دیوماند توانایی دریبلینگ اوج وینیسیوس جونیور را دارد، اما بدون همان تمایل به ناامیدی. فدریکو والورده تیم را از موقعیتی ناآشنا در دفاع کناری هدایت می کند، که سهم او را بیش از پیش چشمگیر می کند. و Aurélien Tchoaméni وقتی از او خواسته می شود روی کارهایی که به بهترین شکل انجام می دهد تمرکز کند به برتری خود ادامه می دهد.

در مقابل، والنسیا شبیه تیمی است که به ورطه خیره شده است. آنها که به زندگی در منطقه سقوط عادت ندارند، تحت فشار سختی‌های خود و محدودیت‌های تیمی که به سادگی کیفیت رقابت مداوم را ندارد، دست و پنجه نرم می‌کنند. آنها به اتکا به پرخاشگری کاهش یافته اند، گاهی اوقات اشتباه می کنند، و برای تیم مادریدی که بتواند رویارویی اتلتیکو مادرید و بارسلونا را از روی کاناپه خود تماشا کند، نمی تواند باشد، زیرا می داند که قبلا به امور تجاری پرداخته است.

به نظر می رسد مورینیو حداقل برای بزرگترین موقعیت ها به ترکیب مورد علاقه خود در مادرید رضایت داده است و او به وضوح این مورد را مهم می دانست. سرمربی پرتغالی قبل از شروع بازی این دیدار را یک وظیفه خطرناک توصیف کرده بود و انتخاب او نشان دهنده این نگرانی بود. والورده به دفاع راست بازگشت و مدافعان میانی انتخاب اول ابراهیما کوناته و دین هویسن در وسط قرار گرفتند. برناردو سیلوا و چوآمنی یک هافبک متعادل را تشکیل دادند، در حالی که گولر به عنوان یک حضور هجومی همه کاره عمل می کرد و بین جناح راست، هافبک هجومی و حتی یک موقعیت فوروارد مرکزی حرکت می کرد.

هر زمان که مادرید به مستایا می رود، به جای توجه به جدول رده بندی لیگ، به عقب نگاه می کند. تمرکز روی میز از اهمیت این رقابت تاریخی می کاهد. با این حال، به یاد آوردن گذشته، پیش از بروز مشکل، باید اقدامات احتیاطی را انجام دهید. این امر به ویژه با توجه به ورود والنسیا به منطقه سقوط، بدون یک پیروزی خانگی به نام آنها، بسیار مهم بود. پیام مورینیو واضح بود: وقتی می دانید با چه چیزی روبرو هستید، وقت آن نیست که چرخش تیم را تجربه کنید.

خاویر آگیره، سرمربی والنسیا، در عین حال، تغییرات تاکتیکی قابل توجهی انجام داد. او وینگر لوئیز ریوخا را کنار گذاشت و عمر صدیق، مهاجمی قدرتمند اما غیرقابل پیش‌بینی را به زمین آورد که تمام کردنش می‌تواند بیهوده باشد، حتی اگر گهگاه خودش تصمیم‌گیری در بازی‌ها انجام دهد. آخرین نمونه او در مقابل الچه بود. به گفته هم تیمی هایش، صدیق هرج و مرج ایجاد می کند و آگیره می گوید که زندگی را برای مدافعان میانی حریف به شدت ناراحت می کند. دقیقا به همین دلیل بود که او در برابر کوناته و هویسن مستقر شد و آرنات دانجوما در سمت چپ عمل می کرد. استراتژی تولید کمی داشت.

در دفاع، والنسیا در دفاع 5 نفره مورد انتظار قرار گرفت و پابلو مافئو در سمت راست قرار گرفت. وینیسیوس، که مافئو سابقه ای خاص با او دارد، این بار در دسترس نبود تا او را عذاب دهد. اما مدافع همان رویکرد تهاجمی را در برابر دیوماند و هرکس دیگری که به او می‌آمد نشان داد. مادرید برای استفاده از این موقعیت مشکل چندانی نداشت. هرگز بحث زیادی در مورد اینکه چه کسی توپ را کنترل می کند وجود نداشت. والنسیا در ابتدا آن را داشت، اما مادرید به سرعت آن را حذف کرد و هرگز علاقه خاصی به پس دادن آن نداشت.

در آتن، تیم مورینیو به آئک اجازه داده بود بیش از حد مجاز از مالکیت توپ استفاده کند. این بار، مادرید تقریبا بلافاصله بازی را به سمت دروازه بان استوله دیمیتریفسکی هل داد. کرنر یکی پس از دیگری به تدریج والنسیا را به عمق نیمه خود وادار کرد، اگرچه بازیکنان آگیره سعی کردند تا حد امکان خط دفاعی خود را به جلو ببرند تا کاملا عقب نمانند. تشویق اولیه والنسیا این بود که مادرید موقعیت‌های واضح زیادی خلق نمی‌کرد.

تیم میزبان حتی موفق شد تهدید کند و مایول شوت محکمی را به ثمر رساند که ضربه ای تماشایی از تیبو کورتوا ایجاد کرد. این داستان آشنا دیگری بود: پیروزی های مادرید اغلب با مداخله مهم دروازه بان آنها در طول مسیر به دست می آید. این سیو برای مدت کوتاهی روحیه والنسیا را تقویت کرد. تیم میزبان حتی یک گل برای موقعیت واضح آفساید گیدو رودریگز مردود دریافت کرد، اما تهدید حمله به زودی ناپدید شد. بازی سپس به طور فزاینده‌ای فیزیکی شد، عمدتا به این دلیل که Maffeo تلاش می‌کرد تا خلق و خوی خود را کنترل کند. پرخاشگری او بسیار پرهزینه بود.

ابتدا او یک چالش بیهوده روی کوکورلا انجام داد و خوش شانس بود که بدون مجازات فرار کرد. سپس کیلیان امباپه را بیرون از محوطه جریمه زمین زد و کارت زرد گرفت. آن خطا برای والنسیا فاجعه بار بود. ضربه آزاد امباپه به دیوار دفاعی برخورد کرد، اما ریباند به آخرین بازیکنی افتاد که تیم میزبان می خواست با توپ در پای او ببیند: والورده. این بازیکن اروگوئه ای هرگز نگران فاصله تیراندازی نبوده است. او تلاشی کم و زاویه دار را از طریق دفاع و فراتر از دست دراز شده دیمیتریفسکی انجام داد.

مادرید بالاخره پیشرفت خود را به دست آورد و بازدیدکنندگان دیگر نیازی به این موضوع نداشتند. برنامه اولیه بازی والنسیا اکنون منسوخ شده بود، اما به نظر می رسید این تیم هنوز تمایلی به کنار گذاشتن رویکرد دفاعی خود ندارد. در عوض، در نیمه خودش گیر افتاد و عملا زندگی را برای تیم مورینیو آسان‌تر کرد. قبل از نیمه، بلینگهام یک حرکت قاطع در سمت چپ انجام داد و قبل از ارسال یک سانتر از قلب دفاع والنسیا، به خط پایانی رسید. گولر با یک رگبار بی رحمانه روبرو شد و برتری مادرید را دو برابر کرد. امتیاز بازی نشان دهنده برتری فوق العاده مادرید بود.

این شبی نبود که میهمانان برای انجام کار به معجزه های اواخر بازی یا یک صف بی پایان از تعویض های هجومی نیاز داشته باشند. در شرایطی که حتی خفاش والنسیا نیز به نظر می‌رسد قادر به الهام بخشیدن به تیم میزبان نیست، آگیره پس از استراحت تلاش کرد تا یک تغییر تاکتیکی دیگر انجام دهد. او مدافع میانی د هاس را برای لوئیز ریوخا قربانی کرد و در واقع یک مهره دفاعی را با یک هجومی عوض کرد و جاوی گوئرا را به موقعیتی پشت سر صدیق رساند. تفاوت کمی داشت.

والنسیا در آینده نیز به همان اندازه ناکارآمد باقی ماند و در برابر ضدحملات مادرید که اکنون با نظم فزاینده ای از راه می رسید، آسیب پذیرتر شد. دیمیتریفسکی تمام تلاشش را کرد تا امتیاز قابل احترامی نگه دارد. او گولر را در موقعیت تک به تک تکذیب کرد و سپس امباپه را در سه موقعیت مختلف متوقف کرد. هر زمان که فوق ستاره فرانسوی فضای باز پیش روی خود پیدا می کند، برای دفاع های حریف مشکلی تقریبا غیرممکن می شود.

دروازه بان والنسیا همچنین یک مهار غریزی با پای خود انجام داد تا بلینگهام را که با اراده و استقامت محض وارد محوطه جریمه شده بود را رد کند. در حالی که دیمیتریفسکی تمام تلاش خود را می کرد تا تیم در حال فروپاشی خانه را کنار هم نگه دارد، دانجوما برای مدت کوتاهی تهدید کرد که روایت را تغییر خواهد داد. مهاجم هلندی به سمت چپ شتاب داد و با یک ضربه پایین و زاویه دار به پایان رسید که کورتوا به راحتی آن را مهار کرد. سپس گل مرسوم امباپه رسید.

این بازیکن فرانسوی بار دیگر به گل رسید و نتیجه را بدون شک به پایان رساند و برای خوزه گایا کارت قرمز گرفت و ناامیدی بین هواداران مستایا را تشدید کرد. مادریدی ها با یک پیروزی دیگر و 8 برد متوالی والنسیا را ترک کردند. با این حال، برای هواداران خانگی، این یادآور دردناک دیگری بود که باشگاه آنها چقدر سقوط کرده است. دیدار بعدی رئال مادرید، در استادیوم دیگری خواهد بود. امیدواریم فضا به میزان قابل توجهی کمتر دلسرد شود. به بازی نزدیک تر شوید!

چه فوتبال اروپایی خود را دوست داشته باشید و چه در این طرف آبگیر، برنامه AS USA ما همه چیز را دارد. در پوشش زنده، بینش کارشناسان، اخبار فوری، ویدیوهای اختصاصی و موارد دیگر غوطه ور شوید. به‌علاوه، در NFL، NBA و سایر داستان‌های ورزشی بزرگ و همچنین آخرین اخبار و سرگرمی‌ها به‌روز باشید. اکنون دانلود کنید برای پوشش همه جانبه، درست در نوک انگشتان شما - در هر زمان و هر مکان. و موارد دیگر نیز وجود دارد: حلقه‌های TikTok و Instagram ما را برای برداشت‌های بصری در اندازه‌ای از بزرگترین اخبار و بینش‌های فوتبال بررسی کنید.