رئیس جمهور قرقیزستان خواستار این است که تصمیمات سازمان ملل به عنوان تعهدات بین المللی الزام آور تلقی شود

صدیر جپاروف، رئیس جمهور قرقیزستان، روز سه شنبه خواستار این شد که تصمیمات سازمان ملل به جای توصیه های سیاسی به عنوان تعهدات بین المللی واقعی تلقی شود.

صدیروف در سخنرانی خود در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، مکانیسم جدیدی را برای نظارت بر اجرای آنها و پاسخگو ساختن دولت ها برای عدم پایبندی سیستماتیک پیشنهاد کرد.

وی گفت: «شکست سیستماتیک در اجرای تصمیمات سازمان ملل، اعتماد به چندجانبه گرایی را تضعیف می کند و این تصور را ایجاد می کند که قوانین بین المللی الزام آور نیست.

جپاروف خواستار ایجاد یک دفتر ثبت عمومی دائمی در مجمع عمومی برای ثبت و تأیید اجرای قطعنامه‌ها و تعهدات سازمان ملل شد.

رئیس جمهور قرقیزستان همچنین یک پاسخ چهار مرحله ای به عدم انطباق سیستماتیک - اعلام رسمی و رایزنی، استقرار یک ماموریت نظارتی، بررسی پرونده توسط مجمع عمومی و در نهایت، آغاز رویه ها بر اساس منشور سازمان ملل را پیشنهاد کرد.

او گفت که موارد می تواند به شورای امنیت ارجاع شود تا اقدامات محدودکننده از جمله محدودیت های موقت برای مشارکت در برنامه های سازمان ملل و توصیه هایی برای بررسی ترتیبات همکاری موجود بررسی شود.

رئیس‌جمهور همچنین از اعضای دائم شورای امنیت خواست تا زمانی که پرونده‌های مربوط به اجرای تصمیمات سازمان ملل در حال بررسی است، داوطلبانه از استفاده از حق وتو خودداری کنند.

وی تاکید کرد: اگر سازوکاری طراحی شده برای اطمینان از اجرای تصمیمات سازمان به طور سیستماتیک توسط اعضای دائم از طریق استفاده از حق وتو مسدود شود، چنین رویه ای دیگر با روح منشور سازمان ملل متحد و اصل مسئولیت برابر کشورهای عضو سازگار نخواهد بود.

جپاروف توضیح داد که هدف راهبردی این ابتکار این است که اطمینان حاصل شود که تصمیمات سازمان ملل نه تنها به عنوان توصیه های سیاسی، بلکه به عنوان تعهدات بین المللی واقعی تلقی می شود.

وی گفت: «قرقیزستان پس از پیوستن به شورای امنیت برای دوره 2027-2028، بحث های بین دولتی را درباره سازوکار آغاز خواهد کرد.

رهبر قرقیزستان همچنین از استفاده از تحریم‌های یکجانبه انتقاد کرد و گفت: در برخی موارد این تحریم‌ها توسط کشورها به عنوان ابزاری برای مداخله در امور داخلی کشورهای مستقل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

وی گفت: پیامدهای منفی اقدامات محدودکننده یکجانبه غیرموجه بر کشورهای کوچکی مانند قرقیزستان تأثیر گذاشته و می تواند در توسعه اقتصادی آنها اختلال ایجاد کند.

او استدلال کرد که تحریم‌ها باید بر اساس منشور سازمان ملل و منحصرا در چارچوب وظایف شورای امنیت اعمال شوند.

او گفت: «ما معتقدیم که مأموریت اعمال تحریم‌ها علیه یک کشور باید منحصرا متعلق به سازمان ملل باشد.

جپاروف پیشنهاد کرد که ابتکارات تحریمی مورد بازنگری اجباری پیشاپیش سازمان ملل متحد قرار گیرد، از جمله ارزیابی پیامدهای انسانی، اقتصادی و اجتماعی بالقوه آنها.

او همچنین خواستار شفافیت بیشتر شد و کشورهایی که تحریم‌ها را اعمال می‌کنند باید مبنای قانونی، ضرورت، اهداف و شرایط حذف نهایی خود را مشخص کنند.

به گفته وی، باید یک سازوکار بین المللی یکپارچه تحت نظارت سازمان ملل ایجاد شود تا تحریم ها را رصد کرده و به طور مرتب آنها را بررسی کند.

او گفت: "هیچ دولتی نباید خودسرانه عمل کند. سازمان ملل باید قوی باشد."

جپاروف همچنین تغییرات اقلیمی و تأثیر آن بر مناطق کوهستانی را برجسته کرد و گفت: افزایش دما و افزایش شرایط اضطراری مرتبط با آب و هوا بر انرژی، کشاورزی، امنیت غذایی و اقتصاد تأثیر می گذارد.

او گفت که قرقیزستان به دلیل جغرافیای کوهستانی و ذوب یخچال های طبیعی آسیب پذیر است و توجه ویژه ای را به دریاچه ایسیک کول جلب کرد که به گفته او تحت فشار شدید آب و هوایی قرار دارد.

جپاروف گفت که قرقیزستان که برای اولین بار برای دوره 2027-2028 با حمایت 142 کشور عضو به عضویت شورای امنیت سازمان ملل انتخاب شد، عضویت خود را به عنوان یک مسئولیت و نه یک امتیاز تلقی کرد.