رئیس گروه بحران: ناکارآمدی شورای امنیت سازمان ملل متحد قوانین بین المللی را تضعیف می کند

کامفورت ارو، رئیس گروه بحران بین المللی در مصاحبه ای به آنادولو گفت که ناکارآمدی فزاینده و رقابت های ژئوپلیتیکی شورای امنیت سازمان ملل متحد قوانین بین المللی را تضعیف می کند و تلاش ها برای حل و فصل درگیری ها را تضعیف می کند و هشدار داد که اعتبار و مشروعیت این شورا به طور فزاینده ای در خطر است.

ارو گفت که تنش میان قدرت‌های بزرگ، بی‌اعتمادی متقابل و ناتوانی در پاسخگویی به کشورهای قدرتمند، ظرفیت سازمان ملل را برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی در زمانی که درگیری‌ها به طور فزاینده‌ای به هم مرتبط می‌شوند، محدود می‌کند.

او گفت: «سازمان ملل متحد به اندازه ای خوب است که کشورهای عضوش به آن اجازه می دهند.

و در مرکز آن شورای امنیت است. و در جایی که شورای امنیت ناکارآمد است، جایی که شما دارای رقابت و تنش ژئوپلیتیکی، سوء ظن متقابل و ناتوانی در مقابله با این درگیری‌های حیاتی هستید، آنگاه مشاهده راه‌حل مناقشه نیز بسیار دشوار می‌شود.»

او تاکید کرد که در حالی که سازمان ملل می‌تواند به ارائه کمک‌های بشردوستانه، مراقبت‌های بهداشتی و کمک‌رسانی ادامه دهد، توانایی آن برای رسیدگی به علل سیاسی اساسی درگیری‌ها به تمایل دولت‌ها برای همکاری بستگی دارد.

او گفت: «اما اگر کشورهای عضو بر مسائل سیاسی پیرامون این درگیری‌ها تمرکز نکنند، نقش و عملکرد سازمان ملل نیز محدود می‌شود».

ارو هشدار داد که افزایش رقابت نظامی و همپوشانی فزاینده بین درگیری های منطقه ای چالش های بیشتری را برای صلح و امنیت بین المللی ایجاد می کند.

او گفت که کشورها به طور فزاینده ای در حال ارزیابی مجدد تضمین های امنیتی، تقویت قابلیت های دفاعی خود و تجدید نظر در وابستگی خود به متحدان سنتی هستند.

او گفت: "ما شاهد هستیم که کشورها بیشتر و بیشتر دفاع خود را ایجاد می کنند و معماری دفاعی خود را ایمن می کنند. آنها سعی می کنند تضمین های امنیتی خود را بازنگری کنند."

ارو همچنین نسبت به خطر گسترش سلاح های هسته ای و تضعیف ترتیبات بین المللی کنترل تسلیحات ابراز نگرانی کرد.

او گفت: "من فکر می کنم یکی از نگرانی های همه ما در مورد گسترش سلاح های هسته ای است. کنترل تسلیحات نیز امروز بسیار شکننده به نظر می رسد."

وی با اشاره به درگیری‌های ایران و تنش‌ها در اطراف تنگه هرمز در کنار جنگ سودان و بی‌ثباتی در سراسر شاخ آفریقا، هشدار داد که درگیری‌ها به طور فزاینده‌ای با هم تداخل دارند و بین‌المللی می‌شوند.

ارو هشدار داد که اتکای فزاینده به قدرت نظامی، حفظ صلح و اجرای قوانین بین‌المللی را برای نهادهای بین‌المللی دشوارتر می‌کند.

او گفت: «من فکر می‌کنم یکی از چالش‌های بزرگی که امروز بیشتر و بیشتر می‌بینیم این است که چگونه می‌توان صلح را در عصر قدرت سخت ایجاد کرد.

او استدلال کرد که تقسیمات شورای امنیت محیطی را ایجاد کرده است که در آن برخی از دولت‌ها معتقدند می‌توانند بدون مواجهه با پیامدهای معنادار عمل کنند.

او گفت: «یکی از چالش‌هایی که امروز با آن روبرو هستیم، نحوه احیای قوانین بین‌المللی است.

او استدلال کرد که تلاش‌ها برای تحریم دولت‌ها یا اعمال فشار سیاسی به دلیل فقدان اهرم بین‌المللی برای ممانعت از تخلفات، دشوارتر شده است.

او گفت که این چالش به ویژه زمانی مهم بود که اعضای دائمی شورای امنیت خود در اقداماتی که پرسش هایی را در مورد رعایت قوانین بین المللی ایجاد می کرد، شرکت داشتند.

ارو با اشاره به تهاجم روسیه به اوکراین و اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران و ونزوئلا، این سوال را مطرح کرد که چگونه نظام بین‌الملل می‌تواند کشورهایی را که حق وتو را در داخل بدن مسئول حفظ صلح و امنیت بین‌المللی دارند، محدود کند.

او گفت: "بنابراین یک علامت سوال وجود دارد که چگونه می توانید اعضای P5 یا حداقل این دو کشوری را که شما نام بردید محدود کنید. اما این آزمون است. و این واقعا در مورد اعتبار و مشروعیت شورای امنیت است."

ارو هشدار داد که اگر شورای امنیت دیگر نتواند به طور مؤثر وظایف خود را انجام دهد، کشورها می توانند به طور فزاینده ای ترتیبات امنیتی جایگزین را دنبال کنند.

او گفت: «اگر دیگر نتواند نقش صلح و امنیت بین‌المللی را ایفا کند، آنگاه دیگران به دنبال مکان‌های دیگری خواهند بود. شما شاهد شکل‌گیری ائتلاف‌های بیشتری خواهید بود».

ارو همچنین به درخواست‌های دیرینه برای اصلاح شورای امنیت، به ویژه حق وتوی پنج عضو دائم آن - ایالات متحده، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه، پرداخت.

او ابراز تردید کرد که اعضای دائمی با کمال میل از امتیازات وتو خود چشم پوشی کنند.

او گفت: «تنها چیزی که تمام پنج نفر دائمی را که دارای حق وتو هستند، متعهد می‌کند، این تنها چیزی است که همه آنها را در یک صفحه نگه می‌دارد، اینکه آنها برای محافظت از وتوی خود هر کاری انجام می‌دهند.

با این حال، ارو بین نحوه اعمال این قدرت توسط اعضای دائمی تمایز قائل شد و به بریتانیا و فرانسه به عنوان نمونه هایی از کشورهایی اشاره کرد که در استفاده از حق وتو خویشتن داری نشان داده اند.

او رویکرد آنها را با چالش‌های سه عضو دائمی دیگر - ایالات متحده، چین و روسیه - مقایسه کرد.

ارو تأکید کرد که اعضای غیردائم شورای امنیت می توانند برای تأثیرگذاری بر پنج عضو دائمی، به ویژه در درگیری هایی مانند سودان و غزه، همکاری کنند.

او گفت: «موضوع کلیدی دیگر این است که سایر اعضا، اعضای غیردائم شورای امنیت، چگونه عمل می‌کنند، چگونه با همکاری و همبستگی با یکدیگر همکاری می‌کنند تا P5 را در جهت درست سوق دهند.»

او همچنین به بحث‌های پیرامون شورای صلح غزه که مورد حمایت ایالات متحده است اشاره کرد و استدلال کرد که نیاز آن به به رسمیت شناختن شورای امنیت نشان‌دهنده اهمیت تداوم سیستم سازمان ملل علی‌رغم محدودیت‌های آن است.

او گفت: «حتی ایالات متحده در نهایت متوجه شد که حتی شورای صلح نیز به نوعی تأیید نیاز دارد، نیاز به نوعی به رسمیت شناختن در سطح شورای امنیت دارد».

ارو خواستار ایفای نقش قوی تر برای مجمع عمومی سازمان ملل در بررسی دقیق کشورهای قدرتمندی شد که متهم به تضعیف منشور سازمان ملل هستند، به ویژه زمانی که اختلافات در شورای امنیت مانع از اقدام شود.

پس از حمله روسیه به اوکراین در سال 2022، مسکو از وتوی خود برای جلوگیری از قطعنامه شورای امنیت در محکومیت این حمله استفاده کرد. مجمع عمومی متعاقبا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که خواستار خروج نیروهای روسیه شد، اگرچه این اقدام به تهاجم پایان نداد.

در حالی که قطعنامه های مجمع عمومی عموما فاقد نیروی الزام آور تصمیمات شورای امنیت هستند، می توانند بستری را برای کشورهای عضو فراهم کنند تا نقض قوانین بین المللی را به چالش بکشند و فشار سیاسی اعمال کنند.

ارو استدلال کرد که کشورهای عضو سازمان ملل باید بیشتر از این نقش برای بررسی دقیق کشورهای قدرتمند و درخواست پاسخگویی استفاده کنند.

او گفت: «بنابراین واقعا مهم است که بقیه اعضای سازمان ملل و کشورهای عضو از قدرت خود استفاده کنند، از حق خود برای پرسیدن این سؤالات، پاسخگویی به این کشورها و نظارت بر آنها استفاده کنند. آنها می توانند این کار را انجام دهند.

وی افزود: «سوال این است که چرا وقتی هر کشور عضو، به ویژه یک گروه 5، منشور سازمان ملل را از این طریق نیز تضعیف می‌کند، بیشتر و بیشتر آنها از مجمع عمومی برای جلب توجه و بررسی دقیق استفاده نمی‌کنند».