رئیس APAC Walgreens Boots Alliance می گوید که آسیای جنوب شرقی نباید از مدل مراقبت های بهداشتی ایالات متحده کپی کند: "این زندگی شما را نجات می دهد، اما خیلی سالم نیست."

ایالات متحده بزرگترین خرج کننده مراقبت های بهداشتی در جهان است که تقریبا 17٪ از تولید ناخالص داخلی خود - یا 5.6 ​​تریلیون دلار - را صرف درمان و مراقبت می کند. با این حال، به گفته لی ژونگ، رئیس APAC اتحادیه چکمه‌های والگرین (WBA)، در حالی که آمریکایی‌ها عموما عمر طولانی‌تری دارند، با وجود اینکه ویتنام فقط 4.6 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به هزینه‌های بهداشتی اختصاص می‌دهد، طول عمر کمتری نسبت به همتایان خود در ویتنام دارند.

لی در نشست 500 آسیای جنوب شرقی فورچون در 3 نوامبر در شهر هوشی مین ویتنام، گفت: «همه دوست دارند به ایالات متحده اشاره کنند، زیرا این کشور توانسته است پیشرفته‌ترین روش‌های درمانی را برای افزایش عمر ارائه دهد.

اظهارات لی در حالی بیان می شود که آسیای جنوب شرقی در بحبوحه افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی و کمبود پزشکان متخصص، سیستم های مراقبت خود را ایجاد می کند. او توضیح داد: «هر کشوری متفاوت است و باید مسیر خود را پیدا کند. آنچه درست نیست ارجاع خودکار به مدل ایالات متحده است.

بسیاری از کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند تایلند، مالزی، سنگاپور و اندونزی نیز به سرعت در حال خاکستری شدن هستند. و با این روند جمعیتی، شیوع بیماری مزمن افزایش می یابد.

دیوید اوتاما، رئیس بزرگترین بیمارستان زنجیره ای خصوصی اندونزی، Siloam Hospitals، اذعان می کند: «کمبود متخصص در حال تبدیل شدن به یک بار است. در اندونزی، نسبت متخصصان حدود 0.2 به ازای هر 1000 نفر است، کشورهای همسایه مالزی و تایلند حدود 0.5 هستند، در حالی که سنگاپور 1.2 [متخصص به ازای هر 1000 نفر] است.

بیشتر بیمار محور است

برای تامین نیازهای بیمار، اپراتورهای مراقبت های بهداشتی آسیا به طور فزاینده ای به دنبال مراقبت های مبتنی بر جامعه هستند. به عنوان مثال، IHH Healthcare که مقر آن در سنگاپور و مالزی است، بیش از پنجاه کلینیک مراقبت های اولیه را تحت شبکه پارک وی شنتون خود اداره می کند، در حالی که امکانات مراقبت های سرپایی، تشخیصی و توانبخشی را در محله های مسکونی ارائه می دهد.

بیمارستان سیلوام نیز در حال ساختن امکانات بهداشتی اجتماعی بیشتری در اندونزی است. ما حدود 41 بیمارستان در سراسر اندونزی داریم، اما اکنون در حال ساخت اکوسیستمی از کلینیک های مراقبت های اولیه هستیم. (وب سایت این شرکت نشان می دهد که در حال حاضر 25 کلینیک دارد که در شهرهای پالمبانگ، جاکارتا، بالی و سورابایا پراکنده شده اند.)

لی استدلال کرد که داروخانه ها نیز می توانند نقش بزرگتری ایفا کنند. او به طرح NHS Pharmacy First در بریتانیا اشاره می‌کند که به بیماران در انگلستان اجازه می‌دهد بدون نیاز به وقت پزشک عمومی برای ارزیابی‌های بالینی و درمان هفت بیماری رایج به داروخانه‌های Boots شرکت کنند.

لی توضیح داد: «استفاده از مراکز مراقبت بهداشتی اجتماعی و داروخانه ها برای کمک به مراقبت های بهداشتی روزمره مقرون به صرفه تر است. اما این به شرطی است که ما باید [داروسازان] خود را به خوبی آموزش دهیم.»

در نهایت، هر دو کارشناس توافق کردند که مشارکت‌های دولتی و خصوصی و فناوری‌های نوظهور مانند هوش مصنوعی بهترین گزینه‌های کشورها برای فراهم کردن مراقبت‌های بهداشتی مقرون‌به‌صرفه و باکیفیت برای مردم هستند.

اوتاما گفت: "مراقبت های درمانی بیمار محور نیاز به همکاری بین دولت ها و بخش خصوصی دارد." واضح است که چه کسی دسترسی دارد، چه کسی مقیاس دارد، [این] دولت است... اما بخش خصوصی به ایجاد قابلیت، نوآوری و سرعت کمک می کند.»

از اواخر سال 2025، بیمارستان‌های اوتاما و سیلوام نیز روی هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کرده‌اند. او می گوید که تیم ساخت لایه پایه پلتفرم هوش مصنوعی خود را تا سال جاری به پایان خواهد رساند و اکنون به دنبال ساخت دوقلوهای دیجیتالی برای بیماران، پزشکان و بیمارستان های خود است.

اوتاما در پایان گفت: «برای اینکه ما جهش کنیم، باید از فناوری استفاده کنیم. امروزه در بخش‌های مراقبت ویژه، به دلیل تجزیه و تحلیل داده‌هایی که انجام می‌دهیم، می‌توانیم 30 دقیقه قبل از رها شدن بیمار را پیش‌بینی کنیم. قبلا فقط 30 دقیقه پس از افتادن بیمار می‌توانستیم واکنش نشان دهیم.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد