رادیکالیسم دنج کافه های تعمیر

در یک صبح غیرمعمول سرد و بارانی شنبه در دکاتور، جورجیا، ده‌ها نفر به انباری در پشت پارکینگ کلیسا رفتند، در حالی که آغوششان پر از چیزی بود که یک گروه کمتر امیدوار می‌توانست آن را آشغال بخواند. برخی لامپ های شکسته، وسایل الکترونیکی خراب یا مبلمان ترک خورده حمل می کردند. دیگران با جعبه ابزار، مولتی متر برای آزمایش جریان الکتریکی و قوطی های WD-40 وارد شدند.

در زیر سیم‌های بلند که از تیرها آویزان بودند، خود را به گروه‌های کوچک‌تری دسته‌بندی کردند: برق‌کار، خیاط، چاقوکار، نجار، و حداقل یک برش‌کار (چاقو تیزکننده)، میزهای کاری اطراف و عابران در صورت لزوم.

اینگونه بود که لیلی پتوس شانه به شانه سه غریبه به پایان رسید، در حالی که دست‌هایشان همه تکه‌های صندلی ناهارخوری ترک خورده خانواده‌اش را به هم فشار می‌داد، زیرا چسب چوب سخت می‌شد و یک داوطلب گیره را محکم می‌کرد.

پتوس سرگیجه گفت: "این خیلی جالب است." "شما هرگز نمی دانید مبلمان چگونه کنار هم قرار می گیرند."

صندلی شکسته لیلی پتوس مورد توجه شرکت کنندگان در کافه تعمیرات Decatur قرار گرفت. در همان نزدیکی، تابلویی پیشرفت تعمیر را در طول رویداد ردیابی می کند. جانی کافمن / گریست

این کافه تعمیر نیمه معمولی Decatur است، یکی از چند صد جلسه مانند آن در سراسر ایالات متحده. آمریکایی‌ها بیش از هر زمان دیگری به این گردهمایی‌های اجتماعی روی می‌آورند تا آنچه را که قبلا در اختیار دارند، اصلاح کنند، و در مقابل نفوذ شرکت‌هایی که همه چیز را از کفش‌های پیاده‌روی، تلفن‌های هوشمند و دیگ‌های آب گرم می‌فروشند، مقاومت می‌کنند که به جایگزینی بیش از تعمیر فشار می‌آورند. یکی از پیامدهای این اقتصاد دور ریخته، افزایش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید است که تغییرات آب و هوایی را تشدید می کند.

با این حال، سازمان‌دهندگان و داوطلبان، کافه‌های تعمیر را چیزی بیش از یک راه‌حل نسبتا کوچک آب و هوایی در نظر می‌گیرند. با افزایش تورم و رکود دستمزدها، جلسات مردم را به جنبشی با هدف بلندپروازانه تغییر مبانی اقتصاد مصرفی آمریکا متصل می کند.

در کافه تعمیرات Decatur، داوطلبان، با پوشیدن پیراهن‌های سبز رنگ که روی پشت آن نوشته شده بود «احتمالا می‌توانم آن را درست کنم»، مهارت‌های خود را به‌طور رایگان طبق نظر مشتریان ارائه کردند. پدر جوان یک کودک نوپا و بدقلق در حال تماشای داوطلبی بود که کلید لامپ مدرن محبوب اواسط قرن را که با کلیک های مکرر کودک بزرگتر فرسوده شده بود، تعویض می کرد. زمزمه های هیجان در اطراف ساختمان موج می زد و بوی تند یک پروژه جوشکاری نقطه ای به گوش می رسید.

صندلی شکسته پتوس داستان خانواده اش را در چوب نگه داشت. بلافاصله پس از ازدواج او و همسرش در سال 1996، آنها جستجو برای یک اتاق غذاخوری را آغاز کردند. پتوس می‌خواست صندلی‌ها برای تمام خانواده‌اش راحت باشد، اما یکی از برادرانش نزدیک به 7 فوت قد دارد و دیگری فقط چند اینچ کوتاه‌تر. پتوس گفت: «ما خانواده کوچکی نیستیم. "ما یک خانواده بزرگ هستیم."

یک کپی از "مانیفست تعمیرات" روی میز کار در یک کافه تعمیر دیترویت قرار دارد، جایی که داوطلبان اقلام شکسته را تعمیر می کنند. جیم وست / UCG / گروه تصاویر جهانی از طریق گتی ایماژ

تازه دامادها روی یک میز ساده و شش صندلی - دو تا "به سبک میزبان" با بازو، چهار بدون - از فروشگاه محلی ایتان آلن مستقر شدند. مبلمان بیشتر از خانه‌هایی که پتوس، شوهرش و فرزندانشان در آن زندگی می‌کردند، شبیه خانه بودند. آنها میز و صندلی ها را با خود از فلوریدا به کانکتیکات، سپس به ایندیانا، میشیگان، تگزاس و در نهایت به جورجیا منتقل کردند. پتوس گفت: "من صندلی های کسی را نمی شناسم که بیشتر از صندلی خودم دوست داشته باشم."

اما پس از جذب خنده در طول بازی‌های بی‌شمار Hearts، و بی‌قراری‌های اضطرابی در جلسات خانوادگی در مورد حرکت‌های آینده، سرانجام یکی از مفاصل صندلی ترک خورد. پتوس گفت: «صندلی را فقط در گوشه ای نشسته بودیم، اما در واقع هیچ کس روی آن ننشست.» او نمی‌دانست چگونه صندلی را تعمیر کند، اما اگر آن را به محل دفن زباله می‌فرستد، به این معنی است که یادگاری از بهترین خاطرات او در 30 سال گذشته را به زباله‌دانی می‌برد.

"وقتی یک محصول خراب می شود و شما مجبور می شوید آن را دور بیندازید، بسیار تنها است."

پتوس همچنین به یکی از فرزندانش فکر کرد که در آژانس حفاظت از محیط زیست کارآموزی کرده بود و نگرانی های خود را در مورد آلودگی و تغییرات آب و هوایی با پتوس در میان گذاشت. سپس، پس از ماه ها که صندلی شکسته خانه خانواده را به هم ریخته بود، پتوس در حال انجام کارهای صبح شنبه بود که از کافه تعمیرات دکاتور عبور کرد. او نیم مایل را به خانه رانندگی کرد تا صندلی را بگیرد و تصمیم گرفت به آن فرصتی دوباره بدهد.

مارتین پستما، مدیر Repair Café International، یک شبکه هلندی متشکل از 4000 کافه، می‌گوید: «وقتی یک محصول خراب می‌شود و شما مجبور می‌شوید آن را دور بیندازید، بسیار تنها است. «این ساده‌تر است که فقط به اینترنت بروید و یک کالای جدید سفارش دهید که ظرف 24 ساعت به درب منزل شما می‌آید، اما این نیز یک فعالیت بسیار تنهایی و بی‌ارتباط است.»

یک داوطلب یک کامپیوتر مکینتاش دهه 1980 را برای دو شرکت کننده در کافه تعمیر در مرکز ارشد فلورس در ردلندز، کالیفرنیا بررسی می کند. انجلی شریف پل / گروه مدیا نیوز / سن برناردینو سان از طریق گتی ایماژ

پستما، روزنامه‌نگار سابق با رفتار یک کتابدار غیرقابل انعطاف، سازمان خود را در سال 2010 پس از تولد دومین فرزندش تأسیس کرد که ترس او را در مورد آینده سیاره افزایش داد. پستما گفت: "بازارها مملو از زباله است - با محصولات ارزان قیمتی که ما به آنها نیاز نداریم و کار نمی کنند." آنها می شکنند و هیچ کمکی به رفاه ما نمی کنند.

به نظر می رسد کافه های تعمیرات الهام بخش مردم برای استفاده طولانی تر از وسایل خود هستند. طبق گفته Repair Café International، آنها در سال 2025 از هدر رفت نزدیک به 2 میلیون پوند - معادل بیش از 100 هواپیمای بوئینگ 747 کاملا بارگیری شده - جلوگیری کردند و انتشار گازهای گلخانه ای معادل متوسط ​​مصرف حدود 1000 خانواده هلندی را کاهش دادند.

پستما، پتوس و میلیون‌ها نفر دیگر معمولا وقتی سعی می‌کنند مسائل خود را اصلاح کنند، با موانعی برخورد می‌کنند. بر اساس گزارشی از کمیسیون تجارت فدرال با عنوان "نیک کردن رفع مشکل"، تعمیر محصولات شکسته به طور فزاینده ای دشوار است. در این گزارش توضیح داده می‌شود که چگونه آمریکایی‌ها تشویق می‌شوند تا «محصولات را قبل از پایان عمر مفیدشان جایگزین کنند» توسط شرکت‌هایی که تصمیم می‌گیرند تعمیرات را کمتر ایمن کنند، در دسترس بودن قطعات را محدود کنند، نرم‌افزار و سیستم‌افزار را قفل کنند یا حتی تعمیرات مستقل را «تقضا کنند».

بعدی را بخوانید

اسباب بازی های دور ریخته شده در حال ایجاد فاجعه زباله های الکترونیکی هستند. در اینجا نحوه متوقف کردن آن آمده است.

مدی استون

در سال 2023، کالیفرنیا، کلرادو، مینه سوتا و نیویورک قانون «حق تعمیر» را تصویب کردند که به منظور تشویق تعمیر به جای جایگزینی بود. یک سال بعد اتحادیه اروپا دستورالعمل مشابهی را تصویب کرد. Postma و سایر سازمان‌دهندگان کافه‌ها را مکانی طبیعی برای فعالیت‌هایی می‌دانند که اقداماتی را برای تعمیر درست انجام دهند، اگرچه Postma امیدوار است تغییرات گسترده‌تری در اروپا مانند مالیات بر مواد خام اعمال شود. او استدلال کرد که این امر باعث محدود شدن انتشار گازهای گلخانه ای و تقویت تعمیرگاه ها می شود، حتی اگر هزینه محصولات را افزایش دهد.

او گفت: "من برای اشیای اطرافم احساس تأسف می کنم. اگر شکسته باشند برای آنها متاسفم."

به گفته پستما، تعمیر کالاها در کشورهای نسبتا فقیر رایج‌تر است، جایی که تعویض آنها می‌تواند به ویژه دشوار و پرهزینه باشد. در کشورهای ثروتمند است که کافه های تعمیر رونق دارند، اما اصلا یکنواخت نیستند. هر کدام منعکس کننده منطقه اطراف و اقتصاد اجتماعی آن است.

"اگر دنیا به پایان برسد، حداقل من می دانم چگونه یک موتور را تعمیر کنم."

در یک بعد از ظهر یکشنبه در محله کولیر هایتس آتلانتا، داوطلبان اکثر ابزارهای خود را به زیرزمین ساختمانی که متعلق به یک کلیسای ادونتیست روز هفتم بود، آوردند و آنها را روی میزهای پلاستیکی تاشو سفید روی فرش صورتی روشن گذاشتند. ظاهر این کافه با کافه ای که 30 دقیقه رانندگی در سراسر شهر در Decatur داشت، بسیار متفاوت بود. متوسط ​​درآمد سالانه خانوار در محله عمدتا بلک کولیر هایتس تقریبا 40000 دلار کمتر از Decatur است. بسیاری از افرادی که اقلامی را آورده بودند، به دلایل احساسی کمتر آنها را تعمیر می‌کردند و بیشتر می‌توانستند به استفاده از آنها ادامه دهند.

گیل پاینز با سرخ کن هوای قرمز وارد شد که پس از استفاده از آن برای خشک کردن زنجبیل از کار افتاد. پینز گفت وقتی فر آنها روشن شد، کل آشپزخانه را گرم کرد. بنابراین، در حالی که در مدرسه پرستاری بودند، بسیاری از وعده های غذایی عصر خود را در سرخ کن هوا می پختند، اغلب ناگت مرغ و سیب زمینی سرخ شده.

Pines اخیرا فارغ التحصیل شده است، اما برای یافتن شغل مشکل داشت و نمی توانست یک سرخ کن 100 دلاری جدید بخرد. پینز گفت: «وجود داشتن سخت است. من واقعا شبکه پشتیبانی خیلی بزرگی خارج از دوستانم ندارم.»

داوطلبان در کافه تعمیرات Collier Heights سرخ کن هوای شکسته متعلق به Gale Pines را بررسی می کنند. جانی کافمن / گریست

یکی از هم خانه های پاین به آنها درباره کافه تعمیرات کولیر هایتس گفت. آنها یک کیسه لوازم الکترونیکی خراب را در گاراژ نگه می دارند که ترجیح می دهند به محل دفن زباله نفرستند. پینز گفت: «با قرار گرفتن در اوج فروپاشی آب و هوا، ما نمی‌توانیم همیشه به خرید کالاهای جدید ادامه دهیم، هم برای اقتصاد و هم برای کمبود مواد.

هنگامی که یک داوطلب در کافه تعمیرات کولیر هایتس، یخچال هوا را باز کرد، به سرعت متوجه این مشکل شدند: یک خازن بد. یکی دیگر از داوطلبان یک قطعه جایگزین آورده بود، و هر دو آن‌ها در حالی که Pines تماشا می‌کرد، تحت تأثیر قرار گرفتند، اما قادر به پیگیری تعمیر نسبتا پیچیده نبودند. پینز احساس خوبی داشت که یاد نگرفته بود چگونه سرخ کن هوا را خودشان تعمیر کنند.

پینز گفت: «فقط بودن در کنار افرادی که می‌خواهند با مهارت‌هایی که دارند به افراد دیگر کمک کنند، این ارزشی است که واقعا برای من مهم است و همچنین تلاش می‌کنم انجامش دهم». "اگر کسی در جامعه من در مورد داروهای خود یا چیزی سوالی دارد و نمی تواند به دکتر مراجعه کند، خوشحال می شوم به هر سوالی که مردم دارند پاسخ دهم."

یکی دیگر از داوطلبان، لو لفتون، گفت که فکر می‌کند رضایتی که انسان‌ها از ساختن و تعمیر چیزها می‌گیرند تا حد زیادی از بین رفته است، اما تهدیدات آخرالزمانی مانند تغییرات آب و هوا و هوش مصنوعی بسیاری از مردم را به سمت کشف مجدد مهارت‌های اساسی‌تر انسانی که کلید بقا هستند سوق داده است. به گفته لفتون، افرادی که به یک کافه تعمیر می آیند، راه متفاوتی برای مشاهده آینده دارند، به خصوص اگر چیزی یاد بگیرند یا خودشان داوطلب شوند. او گفت: "اگر دنیا به پایان برسد، حداقل من می دانم چگونه یک موتور را تعمیر کنم."

داوطلبان و مشتریان در یک کافه تعمیر در Decatur، جورجیا گرد هم می آیند. جانی کافمن / گریست

پتوس در دکاتور برگشت، با یک صندلی تازه محکم از کافه تعمیر خارج شد. یک پیچ و مقداری چسب ترک را در اطراف محل اتصال ثابت کردند، اما صندلی همچنان به کار اثاثه یا لوازم داخلی نیاز داشت. شخصی پتوس در کافه ملاقات کرد و یکی از دسته های دستی که صندلی او را به عنوان ست چسب در کنار هم قرار داده بود، به او توصیه کرد که از کجا پارچه بخرد. پتوس فکر کرد که ممکن است صندلی را به کافه تعمیرات بازگرداند تا از روکش کردن کوسن صندلی کمک کند.

پتوس گفت: "زیبایی آن این بود که من در واقع توانستم بیشتر در مورد صندلی بیاموزم. دانستن این موضوع تجربه خوبی بود - نمی‌خواهم بگویم من آن را به دنیا آوردم، البته من این کار را نکردم - اما در واقع با کمک به جمع کردن دوباره آن کار داشتم."

این داستان در ابتدا توسط گریست با عنوان رادیکالیسم دنج کافه های تعمیر در 13 نوامبر 2026 منتشر شد.