پرش به محتوای اصلی

رادی پیت در اولین آلبوم انفرادی خود: "آواز خواندن من به آن فکر نمی کنم... این یک چیز کاملا احساسی است"

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۱۶, شنبه، ساعت ۰۸:۵۸حدود 10 دقیقه مطالعه

این خواننده با Lankum و Oxn علامت گذاری کرده است. اولین آلبوم انفرادی او از همان چاه موسیقی سنتی استفاده می کند و هر چه می رود آن را تجدید می کند

اغلب گفته می شود که رادی پیت صدای یک نسل را دارد. صدای آواز او، همانطور که در No Human Tongue Can Tell، اولین آلبوم انفرادی قریب الوقوع او می شنوید، صدایی دارد که می تواند با شنوندگان ارتباط مستقیم برقرار کند. او همچنین بر نوازندگان در طیف وسیعی تأثیر گذاشته است.

کاسه زانو، که او در آلبوم های Fine Art و Fenian در آن حضور دارد، از او به عنوان Banríon na hÉireann یا ملکه ایرلند یاد می کند. رپر و دی‌جی مانگو دوبلینی می‌گوید که بر یک نسل کامل از موسیقی تأثیر گذاشته است.

فیلیپ کینگ، پخش‌کننده و نوازنده‌ای که جشنواره‌های صداهای دیگر را رهبری می‌کند، به من می‌گوید که وقتی پیت می‌خواند، «به‌طور کامل در آهنگ ساکن است، و این عمل بازنویسی آهنگ نیست، بلکه اقدامی برای تجدید آهنگ‌هایی است که از قانون سنتی بیرون آمده‌اند».

کینگ از شعر Seamus Heaney در چاه نقل قول می‌کند: «بخوان، عزیز چشم بسته، کهنه‌صدای عزیز دور صدا، خودت بخوان به جایی که آواز از آنجا می‌آید».

"احساس من این است که رادی این کار را می کند."

اگر هر یک از اینها را به پیت بگویید، ممکن است با یک نگاه خیره ناخوشایند مواجه شوید. او ممکن است یک حضور مغناطیسی در صحنه داشته باشد، اما همچنین سنجیده و متفکر است و ظاهرا بدون هیچ احساسی صحبت می کند. (حتی عکس دنیل آرچر از او برای جلد آلبوم جدید، که پیت 9 آهنگ قدیمی را به آهنگ معاصر می کشد، او را در تاری ملایم نشان می دهد.)

موسیقی‌سازی پیت تاکنون عمدتا در زمینه‌های مشترک بوده است، از جمله جلسات موسیقی سنتی کم‌کلیدی که او در دوبلین می‌نوازد.

به عنوان یکی از اعضای Lankum، او خواننده‌ای است که به گروه دوگانگی گرما و خنکی می‌دهد، که باعث می‌شود صدای حماسی آن‌ها قطع شود. کنسرتینا، هارمونیوم و غیره او – مانند هم گروه هایش، او یک نوازنده چند ساز است – بخش های اساسی پالت صوتی Lankum هستند.

با Øxn، گروه پیت با کیتی کیم، النور مایلر و جان "اسپاد" مورفی - تهیه‌کننده لانکام که روی این آلبوم انفرادی نیز کار کرده است - پیت هم خواننده و هم گیتاریست است که از طیف وسیع‌تری از سازها استفاده می‌کند.

پیت می‌گوید که قصد داشت یک «نسخه کمی تیره‌تر از Enya» پیدا کند و مطمئنا او این تاریک را زیبا می‌کند. هیچ زبان انسانی نمی تواند بگوید گاهی اوقات پراکنده، گاهی سرسبز، مراقبه و نشاط آور است.

Lankum: False Lankum - مجموعه ای برجسته با نور شگفت انگیز در میان قصد مرگ

به عنوان یک پروژه، او بیش از یک دهه در مورد آلبوم فکر می کرد. او تا حدودی از تماشای یک مستند درباره زنگ های لوله ای، آلبوم مایک اولدفیلد از سال 1973 الهام گرفت: او می خواست به طور مشابه یک LP بسازد که بتواند تمام سازها را برای آن بنوازد، سپس آنها را روی همدیگر روی صدا قرار دهد.

او می‌گوید: «من احساس می‌کردم محدودیت‌های ساخت آن در جایی که فقط چیزهایی باشد که می‌توانید بازی کنید یا بسازید، آن را واقعا منحصربه‌فرد می‌کند. "شما نقاط قوت خود را دارید، اما نقاط کور نیز دارید. این همه اینها را تقویت می کند."

او از توضیحی که شنید برایان انو در مورد آنچه که موسیقی خوب را می سازد، شگفت زده شد. او گفت که بخشی از آن این است که تا یک ضرب الاجل کار کنیم. یکی دیگر می تواند آزمایش با یک ساز جدید باشد.

پیت می‌گوید: «گاهی اوقات وقتی به چیزی عادت می‌کنید، مسیرهای فرسوده‌ای در آن ناحیه دارید. بنابراین، اگر ابزار دیگری را در دست بگیرید که واقعا نمی‌دانید چگونه از آن استفاده کنید، می‌توانید چیزهای جالبی از آن به دست آورید.»

او در این آلبوم حدود 10 ساز می نوازد.

پیت از پنج سالگی موسیقی سنتی می نواخت. وقتی او یک نوجوان جوان بود که در دوبلین بزرگ می شد، والدینش شروع به آوردن او برای بازی در میخانه ها کردند.

کاسه زانو: "این موضوعات برای سالهای زیادی خارج از محدوده بوده اند"

او می‌گوید وقتی 18 یا 19 ساله بود متوجه شد که هرگز در یک بار نرفته است "فقط برای نوشیدن پیت. متوجه شدم که خیلی سریع پیت می‌نوشم زیرا کار دیگری برای انجام دادن نداشتم."

من فقط بعدا در زندگی متوجه شدم که تربیت غیرعادی بود و تربیت همه نبود. من برای آن بسیار سپاسگزارم.

سه خواهرش همگی بازی می کنند. پیت می گوید که والدین آنها آنها را تشویق کردند تا خلاقانه خود را ابراز کنند.

"هیچ وقت این سوال وجود نداشت که آیا این ارزش وقت گذاشتن شما را دارد یا نه. ذاتا این بود که "بله، اینطور است. خلاقیت ارزش وقت شما را دارد" همیشه. از زمانی که به یاد دارم این یک پیام واقعا قوی از طرف پدر و مادرم بود." پیت به عنوان یک خواننده فولکلور، یک گردآورنده آهنگ است. او به برخی از آنها اشاره می کند که به آلبوم راه یافته اند. پیت می‌گوید یکی از برجسته‌ترین آن‌ها ماه و ستاره‌ها است که «احتمالا عجیب‌ترین داستان منشأ دارد، زیرا بقیه آن‌ها، عموما آهنگ‌های محلی هستند که من کمی تغییر کرده‌ام، در حالی که ماه و ستاره‌ها من خیلی تغییر کرده‌ام».

شکل ترانه با آهنگ The Maid’s Lamenting شروع شد، آهنگی که پیت برای اولین بار از الیزا کارتی، نوازنده محلی انگلیسی که روی کمانچه می خواند، شنید.

او می‌گوید: «ما در یک جشنواره چند پیت می‌خوردیم و موسیقی پخش می‌کردیم. من فقط یکی از سطرهای آن را به یاد آوردم و فکر کردم، "این آهنگ عالی است." چند سال بعد آن را یافتم و بدون اینکه واقعا معنایی داشته باشم، آن را تغییر دادم. فکر می کنم فقط می خواستم کمی درام بیشتر اضافه کنم."

حدود هشت سال پیش، پیت در تولید نمایشنامه جان بی کین Sive حضور داشت.

من دو ماه هر شب به نمایشنامه گوش می‌دادم - همینطور جشن‌ها - همین یک خط در سرم مانده بود. خواستگار است و دارد حرف می‌زند و شبی سخت است، فضای عجیبی است، شبی که دختر جوان می‌میرد. این تراژدی در شرف وقوع است.»

در این نمایشنامه آمده است: «امشب ماه دیوانه‌ای در آسمان است که ستاره‌ها از ذهنشان در حال جیغ زدن و غرش بر روی یکدیگر هستند.»

پیت عاشق تصاویر بود و بنابراین آهنگ تغییری پیدا کرد.

Cailín Deas - عنوان کوتاه شده از Cailín Deas Crúite na mBó، یا دختر زیبا که گاوها را می دوشید - یکی دیگر از نکات برجسته آلبوم (و آهنگ پایانی آن) است. پیت روی آن یک کنسرتین باریتون می نوازد که حدود 150 سال قدمت دارد.

او می‌گوید: «وقتی دارم آن را بازی می‌کنم، احساس می‌کنم کورمک بیگلی هستم. "اما خیلی خس خس آور است، زیرا بسیار قدیمی است. شما می توانید تمام مکانیزم های آن را بشنوید، همه کلیک ها و همه نفس ها. این یک جورهایی در تقلا است، مانند یک خانم پیر و پیر."

پیت از اسپاد مورفی برای کارش در آلبوم تمجید می کند. او همچنین به برخی تأثیرات دیگر اشاره می کند.

پیت می‌گوید: «من مدت‌ها قبل از اینکه با او ملاقات کنم، مدت‌ها قبل از اینکه در یک گروه با هم باشیم، به موسیقی کیتی گوش می‌دادم. "او تاثیر بسیار زیادی روی من دارد. من فکر می‌کنم او باورنکردنی است. لایه‌بندی آوازی او باورنکردنی است. من سعی می‌کردم کمی از آن استفاده کنم.

و بعد چیز دیگری که در ذهنم بود این بود که آیا می‌دانی این آلبوم بت گیبون با راستین من کار کرده است؟ او می پرسد، با اشاره به آلبوم خارج از فصل خواننده پورتی هد، که او با پل وب، از Talk Talk ساخته است. «من هم به این فکر می‌کردم، این بستر واقعا آرامش‌بخش از آوازها، «هوم» و «امم». انیا این کار را زیاد انجام می دهد. من او را دوست دارم.»

سپس صدای پیت است.

پیت می‌گوید: «من سازهای نی زیادی می‌نوازم، و فکر می‌کنم در واقع صدای نی‌آمیزی دارم.

با این حال، این چیزی نیست که او به آن بپردازد.

"یکی از خواهرانم، اگر اینجا می نشست و صحبت می کرد، نمی توانستی تفاوت بین صحبت کردن ما را تشخیص بدهی، و نمی توانی تفاوت بین ما را که آواز می خوانیم تشخیص بدهی. بنابراین، برای من، نمی دانم، فقط فکر می کنم این یک چیز طبیعی است."

پیت از خواننده سین چمبرز، رویزین چمبرز، به عنوان فردی یاد می کند که صدای او در مدرسه به او جلب شده است. او می‌گوید، اما خوانندگان مسافرتی، از جمله مری دلانی، بیش از سین‌نوس بر او تأثیر گذاشته‌اند. نلی ولدون نیز تأثیر زیادی داشت.

"اما، صادقانه بگویم، آواز خواندن؟" پیت می گوید و شانه هایش را بالا می اندازد. "مثلا، سازها چیزی هستند که یک وسواس دائمی و همیشگی با من است. من عاشق سازها و امتحان کردن سازهای جدید، یا فقط روش های جدید نواختن همان سازها، همه چیزهایی هستم.

"من خیلی به آن فکر می کنم، و زمان زیادی را برای آن می گذارم، در حالی که آواز خواندن به آن فکر نمی کنم. به نظرم هر چه کمتر به آن فکر کنم بهتر است. چیزی که وقتی دارم آواز می خوانم به آن فکر می کنم احساساتی است که می خواهم با آنها ارتباط برقرار کنم، یا داستان یا جهان.

سین دونگان، رئیس جدید Imro در استریمینگ و هوش مصنوعی، "ترانه سراها سزاوار سهم بیشتری هستند"

من سعی می‌کنم به دنیا بروم و نگران خوب یا بد بودن آن، کاملا روان یا هر چیز دیگری نباشم، و فقط سعی می‌کنم ارتباط برقرار کنم... این برای من یک چیز کاملا احساسی است که بخوانم. این اصلا مغزی نیست.»

جدیدترین انتشار Lankum، در پاییز 2025، یک منحنی حماسی در قالب یک نسخه جلد هشت دقیقه ای از آهنگ Specials Ghost Town بود.

به طرز عجیبی این Lankum در بهترین حالت خود است، کمتر یک آهنگ تا یک طلسم. در دنیایی از قلاب‌های الگوریتمی، و هنرمندانی که تشویق به تولید محتوای رسانه‌های اجتماعی می‌شوند، Lankum به طرز درخشانی سازش ناپذیر هستند. هر چه بیشتر بی‌تفاوت می‌شوند، تماشاگرانشان بیشتر کف می‌زنند و جمعیت بیشتر می‌شود.

او می‌گوید: «کاملا غیرقابل پیش‌بینی بود که این تعداد از مردم بخواهند موسیقی بسیار باطنی ما را بشنوند. چالش برانگیز است. تاریک است». هرگز نمی‌توانستم پیش‌بینی کنم که دیگران واقعا آن را دوست خواهند داشت. این احساس «فقط برای ما» بود و به طور بالقوه فقط به نمودار کوچک ون از علایق ما محدود می‌شد. بنابراین دائما تعجب‌آور است که افراد دیگر با آن درگیر هستند.»

پیت دوست دارد فکر کند یکی از دلایلی که مردم با لانکوم ارتباط برقرار می کنند این است که حداقل در برخی سطوح، انگیزه گروه را درک می کنند.

او می گوید: «نیت ما بسیار خالص بود. ما فقط می‌خواستیم چیزهایی بسازیم که می‌خواستیم به آن‌ها گوش کنیم. ما آن را برای هیچ کس دیگری درست نکردیم. ما فقط برای خودمان مناسب بودیم و آنچه را که می‌خواستیم ساختیم. شاید مردم بتوانند آن را بشنوند و بشنوند که صادقانه است.»

درک نقش خود و نقش لانکوم به عنوان یک کل، در شکوفایی فرهنگ ایرلندی برای او سخت است، همانطور که در آن غوطه ور است، اما از آنچه می بیند اتفاق می افتد هیجان زده است.

او می‌گوید: «اعتبار زیادی به زبان ایرلندی است که مردم آن را یاد می‌گیرند و بیشتر با آن صحبت می‌کنند و این به بخشی از زندگی روزمره تبدیل می‌شود.

"علاقه به فولکلور، کار مانچان ماگان راه را برای بسیاری از این موارد هموار کرد. من عاشق کتاب های او هستم. فکر می کنم آنها شگفت انگیز هستند.

و همچنین طراحان - پرل ردینگتون، جنیفر اسلاتری، سیمون روشا، رابین لینچ، حتی پلادور. آنها به منسوجات و طراحی قدیمی ایرلندی اشاره می کنند. من همه چیز را یکسان می بینم.»

پیت با این ایده انرژی می گیرد که افراد بیشتری در ایرلند به این نتیجه می رسند که "فرهنگ ما خوب است، غنی است - و علیرغم مداخلات بسیار موفق شده ایم آن را ادامه دهیم. ما توانسته ایم این چیزها را زنده نگه داریم، و باید به این موضوع افتخار کنیم، و آنها چیزی نیستند که بتوان از آنها سر باز زد."

او یک سوال بزرگ مطرح می کند: "چرا کسی موسیقی می سازد؟" - سپس خودش جواب می دهد.

"وقتی موسیقی می سازید سعی می کنید با چیزی ارتباط برقرار کنید که اساسا نمی توانید به روش دیگری ارتباط برقرار کنید. این یک رسانه ارتباطی است. به خصوص، به نظر من، ارتباط عاطفی. انتزاعی است...

"من احساس می‌کنم هدفم همین است. اگر کارم را به درستی انجام داده باشم، نیازی به توضیح ندارم."

No Human Tongue Can Tell توسط Rough Trade Records در جمعه 13 نوامبر منتشر می شود. رادی پیت در روز جمعه 20 نوامبر در دوبلین در خیابان ویکار بازی می کند

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Radie Peat on her first solo album: ‘Singing I don’t think about... it’s a totally emotional thing’

The singer has made her mark with Lankum and Oxn. Her first solo album draws on the same well of traditional music, renewing it as she goes

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر