رافینیا بر کلاس بارسلونا برای بررسی واقعیت استون ویلا تاکید می کند

لیگ قهرمانان اروپا: بارسلونا 3 (یامال 7، رافینیا 52، 65) استون ویلا 0

این یک شب تنبیهی برای استون ویلا، و یک شب آشنا برای Unai Emery در این گوشه از شهر بود. در یک شب سرد، مرطوب و عجیب و غریب در نیوکمپ، بارسلونا نمایشی بدون عجله و برش درجه بالا ارائه داد و به پیروزی 3-0 در لیگ قهرمانان رسید که به نظر می‌رسید هرگز قبل از پایانش به یک مسابقه نزدیک نزدیک نمی‌شد.

این تیم بارسلونا همیشه به شما فرصت می‌دهد، ترکیبی هیجان‌انگیز از فوتبال با مالکیت سرخورده و فضاهای باز بزرگ در پشت خط فریبنده خود. اما ویلا هرگز مثل این نبود که دندان‌هایش را در آن نقاط حساس قرار دهد، همیشه در فاصله‌ای از بازوها نگه داشته می‌شد، مشت‌هایی که در فاصله بینشان می‌چرخید.

دو گل برای رافینیا باعث شد که او شروع فصل را از نظر عددی عالی حفظ کند، اما پدری در اینجا ستاره واقعی بود و 69 دقیقه بازی برتر در هافبک را ایجاد کرد. فوتبالیستی که در چنین مواقعی به نظر می رسد خیلی آهسته شما را قلقلک می دهد تا بخوابید در حالی که شخص دیگری خنجر را در آن فرو می کند.

این یک بازی مهم به دلیل وزن عاطفی و فرهنگی آن بود، به جای هر گونه خطر واقعی ورزشی، که در این مرحله با فرمت مگا جدول لیگ قهرمانان به شدت به حداقل رسیده است. برای هواداران ویلا که روی قلم خود در بالای جایگاه نشسته بودند، این فرصتی بود برای ثبت یک یادداشت واقعی از پیشرفت برای این تیم بلند مرتبه و همیشه در حال تکامل.

کمپ نو در حال حاضر در وضعیت هرج و مرج در اواسط بازسازی، مملو از آوار و درهم و برهمی تصادفی، و با حفره‌های آبشار پسند در سقف موج‌دار ناهموار است. فکر کنید: اولدترافورد، اما به عمد چنین است. طبقات جدید در بالای جایگاه ها در حال حاضر در جای خود قرار دارند. وسایل داخلی بین احتکار و حصارها گذاشته می شود. حتی در یک شب سرد و بی‌نظیر نوامبر، می‌توانید اسکلت چیزی را که به طرز شومی ظاهر می‌شود، احساس کنید.

اما جو هنوز در ابتدا کمی نازک بود، بخش‌های خانه شنل‌پوش به شدت با صندلی‌های خالی خال‌خالی شده بودند، که لازم بود فضایی در مقیاس بزرگ را از هوای نوامبر فراخوانی کنند.

هانسی فلیک یک تیم قدرتمند، شاید قوی‌ترین تیمش را با لمینه یامال در سمت راست و مرد سرسخت او، آنتونی گوردون در جناح دیگر به میدان آورد. رودری و پدری محور میانی میدان بودند، یک چیز خوش‌مزه در طرح، دو حالت افراطی فیزیکی، واحد آشنای کمد مانند ژنرال‌های خط میانی با مشخصات بالا، و در کنار او یک اسپرایت بارسا که به‌طور کلاسیک‌تر می‌چرخد و توپ‌دار بود.

تماشای پدری حتی دور از توپ بسیار سرگرم کننده است، با آن روش حرکت آسان و روان، فقط در امتداد غلت زدن، به نظر نمی رسد که واقعا متوقف شود یا مسیر را تغییر دهد، مانند کیسه کاغذی که در چمن دمیده می شود.

امری تیمی را برای پرس و خفه کردن فضا انتخاب کرد. این احتمال وجود داشت که همیشه قدرت آنها در برابر این حریفان باشد، که از نظر ایدئولوژیک با نسخه خودشان از بازی مالکیت همه‌توپ کرویفی پیوند خورده بودند، اما گهگاه با سطح وحشیانه ریسک‌پذیری تدافعی: خط بالا، فشار دادن بدن به جلو به جای مقابله با ضد همیشه.

در اوایل ویلا عمیقا نشسته بود و به چالش های خود وارد می شد. چند پاس بلند اولیه از جان مک گین در سمت راست وجود داشت تا نیکلاس جکسون را فراتر از خط بارسلونا قرار دهد. از طرف دیگر، لمینه یامال، مثل همیشه، هر بار که توپ را به دست می‌آورد، شبیه گونه‌های متفاوتی از انسان به نظر می‌رسد، دقیقا به همان شکلی که به درونش می‌کوبد و شیار می‌کند، بازیکنی که به هر زمینی راه می‌رود و حیاط قابل حمل خود را حمل می‌کند.

با گذشت 7 دقیقه، لمینه یامال بود که دروازه را باز کرد، به روشی که تقریبا خیلی راحت و خیلی طبیعی به نظر می رسید، از سمت چپ وارد دروازه شد، در حرکاتش خیلی سریع وارد دروازه شد، ناگهان در آن فضای شلوغ در مقابل دروازه تنها شد و با گذشت زمان یک ضربه ساده با پای چپ را به گوشه ای دور زد. نیوکمپ یک غرش عبادت آمیز به صدا درآورد، لمینه یامال از طریق مراسم جشن مارک پسند خود در مقابل اولتراهای پشت دروازه دوید. و در آن مرحله شما برای تیم امری در سمت راست باز می ترسید.

ویا بلافاصله برگشت و با کرنرهای متوالی به نقاط حساس بارسلونا فشار آورد. یوهان منزمبی پس از کار خوب جکسون، شوتی از کنار دروازه به بیرون زد. اما با گذشت 12 دقیقه، یان مااتسن به دلیل پایین آوردن لمینه یامال در حالی که او در کنار زمین بازی آرام می‌گرفت، کارت زرد گرفت، سناریوی چخوف به سبک تفنگ ساچمه‌ای برای هر مدافع کناری با توجه به کار کابوس‌آمیز نشان دادن این معجزه فانتزی‌ها و اسنپ‌ها و سر خوردن اسکیت‌باز برکه.

گوردون یک شوت را به خوبی توسط زیون سوزوکی دفع کرد، پس از اینکه تلاش فاجعه باری برای بازی کردن از عقب توسط مطبوعات بارسلونا خفه شد. اما بازی واقعا با برتری 1-0 بارسلونا تغییر نکرد. وقتی آنها اینگونه بازی می کنند، آزمون به همان اندازه صبر، تمرکز و حفظ انرژی برای شکستن در هنگام رسیدن شانس است. همانطور که در دقیقه 33 این کار را انجام داد، Manzambi در حال رانندگی از سمت چپ قبل از شوت قدرتمند اما بسیار نزدیک به خوان گارسیا.

نیمه‌تایم در حالی به پایان رسید که بارسلونا برای برتری خود کمی آسان و خون‌آلود به نظر می‌رسید.

رودری در وقت استراحت کنار کشیده شد و مارک برنال 19 ساله، دیگر محصول با مشخصات بالا در هافبک مرکزی کاتالونیا، جایگزین شد. هیچ چیز زیادی تغییر نکرده است. ویلا به تعقیب سایه ها ادامه داد، و همچنین هر زمان که فرصت پیدا کرد، مچ پاهای سایه ها را فشار می داد، علامت گذاری می کرد و نوک می زد. و در دقیقه 52 بازی 2-0 بود، گل توسط رافینیا با یک ضربه انحرافی به ثمر رسید، ویا به نظر می رسید کمی هیپنوتیزم شده توسط یک طلسم توپ و فشار مداوم. این گل هجدهمین گل رافینیا در 13 بازی این فصل برای بارسلونا بود.

اما پدری با یک حرکت رانندگی از مرکز و سپس یک پاس به جلو متحرک، این لحظه را رقم زد. این یک قطعه جذاب از بازی هافبک بود. پدری 90 ثانیه قبلی را پشت سر ژائو کانسلو در کمین نشسته بود، در آن فضا نشسته بود و بازی را تماشا می کرد، سپس مانند یک مدافع کناری اتحادیه راگبی که منتظر لحظه ورود به خط است، به سمت توپ شتاب گرفت.

امری یک تعویض سه گانه انجام داد و خط میانی خود را برای 30 دقیقه پایانی تعقیب و گریز و هری تازه کرد. اما خیلی زود 3-0 شد. این بار نوبت کانسلو بود تا لحظه ای از مهارت عالی را خلق کند. اول کانسلو مثل مردی که لابرادور خانواده را اذیت می کند از مک گین دور شد. سپس او یک ضربدر پایین سینمایی وحشیانه با قسمت بیرونی پای راستش ساخت تا رافینیا چشمک بزند و دوباره به زیبایی تمام شود.

ویا نزدیکترین لحظه خود را تا به امروز سپری کرد و تیرک را از ضربه سر بارسلونا در یک کرنر شکست. پدری با تشویق تحسین برانگیزی مواجه شد: تماشای او فقط لذت بخش است وقتی فضایی برای هدایت جریان و سرعت بازی دارد. ویلا قبل از رفتن به سختی آنقدر به او نزدیک شد که بتواند با او دست بدهد.

دقایق پایانی در مقابل یک استادیوم به طور پیوسته خالی شد. ویلا همچنان در مگا جدول فاز اول جایگاه خوبی دارد. امری آرزوی فرصتی دیگر برای نزدیک شدن به این کالیبر حریف خواهد داشت. اما این نشانی از شکاف بود که هنوز در اوج است. - نگهبان