راهپیمایان فضایی ارتقای انرژی خورشیدی ایستگاه فضایی را تکمیل کردند

دو فضانورد پیاده روی فضایی روز پنجشنبه با تکمیل یک ارتقاء پیچیده در حال ساخت، هشتمین و آخرین بال خورشیدی را روی ایستگاه فضایی بین‌المللی نصب کردند و توان خروجی آزمایشگاه را برای جبران کاهش سن آرایه‌های اولیه آن افزایش دادند. ناسا ارتقای سیستم قدرت را در سال 2021 آغاز کرد، زمانی که دو فضانورد اولین آرایه خورشیدی راه‌اندازی ISS یا IROSA را در پایه یکی از هشت بال اصلی نصب کردند.

شش پانل اضافی در طول پیاده‌روی‌های فضایی بعدی نصب شد، که آخرین نصب آن هفته گذشته در طول پیاده‌روی فضایی توسط فضانورد ناسا، آنیل منون و فضانورد کانادایی جاشوا کوتریک انجام شد. این دو نفر به خارج از پنجشنبه برگشتند تا هشتمین و آخرین IROSA را در انتهای سمت راست ایستگاه نصب کنند. "پیاده روی فضایی" - ساعت 8:36 صبح.

ET.دو IROSA نهایی در اوایل این ماه با کپسول SpaceX Cargo Dragon به ایستگاه تحویل داده شد که هر یک از وسط تا شده و در بخش بدون فشار کشتی ذخیره شده بود. بازوی ربات آزمایشگاه هر دو پتوی رول شده را در سمت چپ خرپا برق ایستگاه نصب کرد تا منتظر نصب شوند. الصاق و گسترش پانل هفتم در هفته گذشته نسبتا ساده بود زیرا بازوی رباتی با طول 58 فوت می‌توانست Menon را که روی یک IROSA جدید نگه می‌دارد، به محل نصب نزدیک خود بر روی یک پایه بالدار در سمت چپ تخته حمل کند. II

دسترسی لازم برای حمل Menon و پتوی نهایی را به سمت راست انتهایی خرپای برق ندارد، بنابراین او و کوتریک آن را به یکدیگر تحویل دادند تا آن را به یک قاب پشتیبان انتظار برسانند. پس از نصب روی پایه آرایه بیرونی، Menon و Kutryk در هنگام تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی و تاریکی، وصل کردن داده های IROSA و وصل کردن آن در محل، CBT جدید و قابل اتصال آن را در جای خود وصل کردند. هیچ نور خورشیدی برای تولید الکتریسیته در دسترس نبود. با بازگشت ایستگاه به نور خورشید، کنترل‌کننده‌های پرواز متوجه شدند که یکی از دو پتوی که هنوز رول شده بودند، تولید نمی‌شوند.

g مقدار کمی برق همانطور که انتظار می رود. سپس راهپیمایان فضایی منتظر یک پاس شبانه دیگر بودند تا اتصالات را دوباره بررسی کنند. مشکل حل شد و پتوهای IROSA نهایی تا 63 فوت طول کشیده شدند.» منون پس از بازگشت به قفل هوا گفت: این آرایه‌های خورشیدی باورنکردنی هستند، نیمی از اندازه قدیمی‌ها هستند.

این واقعا همه این تحقیقاتی را که ما انجام می‌دهیم و هر کاری که برای تغییر فضا و باز کردن درها به روی آینده انجام می‌دهیم، توانمند می‌کند.» این پیاده‌روی فضایی شش ساعته و 59 دقیقه‌ای در ساعت 3:35 بعد از ظهر به پایان رسید. IROSAها برای جبران تخریب ناشی از افزایش سن طراحی شده‌اند که باعث کاهش توان خروجی آرایه‌های اصلی ایستگاه در طول بیش از دو دهه استفاده در محیط سخت فضایی شده است. پانل‌های جدید کوچک‌تر اما کارآمدتر هستند و دارای سلول‌های بسیار پیشرفته هستند.

حتی با وجود اینکه قسمت‌هایی از آرایه‌هایی را که روی آن‌ها نصب شده‌اند سایه می‌اندازند، اما همچنان قدرت را افزایش می‌دهند. قبل از نصب اولین IROSA، آرایه‌های اصلی حدود 160 کیلووات برق تولید می‌کردند. انتظار می‌رفت که هشتمین و آخرین IROSA کل توان خروجی را تا حدود 215 کیلووات افزایش دهد که برای حفظ آزمایشگاه از طریق بازنشستگی برنامه‌ریزی شده و خارج شدن از مدار آن در سال 2030 کافی است و سیستم‌های پشتیبانی حیات، کامپیوترها، تحقیقات و وسایل نقلیه بازدیدکننده را تامین می‌کند.