راه آمریکایی کشتار اثر مالکوم گلدول: یک بحث تند اما گاهی سطحی

سر جان نایت هرگز از دانستن اینکه نفرت او از کاتولیک ها (به ویژه ایرلندی ها) به تضعیف قوانین اسلحه در ایالات متحده کمک می کند، لذت نمی برد. در سال 1686، نماینده حزب محافظه کار آینده حزب محافظه کار به دلیل تکان دادن اتوبوس اشتباه خود در اطراف کلیسای بریستول محاکمه شد، اما توسط هیئت منصفه کاملا پروتستان بی گناه شناخته شد. چهار سال پیش دادگاه عالی ایالات متحده تحت کنترل محافظه کاران از حکم تبرئه نایت برای توجیه لغو محدودیت ها برای حمل سلاح های مخفی در نیویورک استفاده کرد.

همان‌طور که جنجال‌کننده‌های مشت‌زن، افشاگرانه اما گاها سطحی مالکوم گلدول ناله می‌کند، «شیطان‌های قانونی» مانند اینها یکی از ویژگی‌های معمول بحث کنترل اسلحه در ایالات متحده است. این موضوع دائما توسط ایدئولوگ‌های «اساسا ناصادق» ربوده می‌شود، در حالی که به دانش‌آموزان آموزش می‌دهند که چگونه زخم‌های گلوله را تثبیت کنند. او می نویسد: «این در هیچ جای دیگر در جهان توسعه یافته اتفاق نمی افتد. «می‌خواهم دلیلش را پیدا کنم.»

تکنیک گلادول همان تکنیکی است که او در کتاب پرفروش سال 2000 خود با نام «نقطه انحراف» پیشگام بود (باراک اوباما، اپرا وینفری و روری مک ایلروی همگی تحسین کنندگان بزرگی هستند). این روزنامه‌نگار کانادایی گردآورنده مطالعات موردی رنگارنگی شبیه زاغی است که استعدادی در تقطیر تحقیقات دانشگاهی به نظریه‌های وحدت‌بخش بزرگ دارد. The American Way of Killing همچنین از مطالبی از پادکست تاریخ تجدیدنظرطلب او استفاده می کند، از جمله متن مصاحبه که اغلب چندین صفحه دارد.

نتایج پراکنده هستند. گلدول توضیح می‌دهد که چگونه حق قانونی ایالات متحده برای حمل سلاح به عنوان «یک مصالحه بد» با هدف جلب حمایت برده‌دارانی که از شورش می‌ترسیدند، سرچشمه گرفت. کامالا هریس و دیگر مبارزان دموکرات برای ممنوعیت تفنگ های تهاجمی مهمات خود را هدر می دهند، زیرا اسلحه های اولیه زندگی افراد بیشتری را از بین می برند. در همین حال، کاهش نرخ قتل تنها ثابت می کند که جراحان در نجات قربانیان تیراندازی بهتر عمل کرده اند.

مهم‌تر از همه، گلادول سیاست‌گذارانی را که تمایز بین خشونت ابزاری (متعهد برای دستیابی به یک هدف، به‌طور شگفت‌آور نادر) و خشونت بیان‌کننده (خود به خود، بی‌معنا، به‌طور افسرده‌کننده رایج) را نادیده می‌گیرند، مورد انتقاد قرار می‌دهد. او با تقبیح شعار چپ رادیکال «کم کردن پول پلیس»، خواستار پلیس‌های فعال اجتماعی می‌شود که می‌توانند به مردان جوان شراب‌خوار آموزش دهند که اگر در صف همبرگر گیر کردند، اسلحه نکشند.

لحن گلدول به ملودراماتیک محدود می‌شود و در اینجا حس قطعی وجود دارد که او داده‌ها را پیش از رسیدن به نتایج ناچیز ساده‌تر می‌کند. اگر هدف اصلی هر کتاب علم پاپ این باشد که خوانندگان را به این فکر کند که «من هرگز اینطور به آن فکر نکرده‌ام»، او تقریبا به هدف خود می‌رسد.

اندرو لینچ منتقد هنری، ویرایشگر فرعی و مصحح است