راه خطرناک MAGA برای بازسازی سیاست اروپا

در یک شام در آتن در ماه مارس، کیمبرلی گیلفویل، سفیر وقت ایالات متحده در یونان، بیانیه‌ای بیان کرد که به زیبایی غرور را با تهدید ترکیب کرد. به گزارش وال استریت ژورنال و فایننشال تایمز، گیلفویل به مشکلات ائتلاف حکومتی رومانی اشاره کرد و با حضور سیاستمداران یونانی در اتاق، اعتبار فروپاشی قریب الوقوع آن را بر عهده گرفت: «ما می توانیم این کار را با هر کشوری که بخواهیم انجام دهیم». "ما می توانیم این کار را در اینجا انجام دهیم."

گیلفویل متعاقبا به دلیل دیگری رسوا شد: ژورنال همچنین تصاویری از پیام‌هایی که او برای یک اهداکننده جمهوری‌خواه ارسال کرده بود و از او می‌خواست 100000 دلار در حساب American Express خود واریز کند به دست آورد. او و وکیلش همه چیز، از جمله گفتگوی شام را تکذیب کردند، اما اسکرین شات ها حتی برای دولت ترامپ هم زیاد بود. او استعفا داد.

اگر آمریکایی ها بیشتر از طمع ظاهری او استفاده می کردند، اروپایی ها از لاف های سیاسی او وحشت زده می شدند. به نظر می‌رسد گیلفویل فکر می‌کند که می‌تواند بر سیاست‌های ائتلافی دولت‌های اروپایی منتخب دموکراتیک، که همگی متحدان ایالات متحده و اعضای ناتو هستند، تأثیر بگذارد. مهمتر اینکه، او تنها مقام دولت ترامپ نیست که دقیقا این کار را انجام داده است.

آمریکایی‌ها زمانی دموکراسی را در اروپا به عنوان یک سیستم سیاسی ترویج می‌کردند و تحت این درک عمومی همه سیاستمداران منتخب چپ میانه و راست میانه را مشروع می‌پذیرفتند. این دولت و نخبگان تجاری مجاور آن اکنون سیاست متفاوتی را دنبال می کنند. در برخی موارد، آنها منافع احزابی را که به عقیده آنها از نظر ایدئولوژیک با جنبش MAGA همسو هستند، ترویج می کنند، از جمله برخی که آشکارا طرفدار روسیه هستند.

به نظر می‌رسد دیگر شخصیت‌های سیاسی اروپایی از موهبت واشنگتن برخوردار شده‌اند (یا در تلاش برای به دست آوردن آن هستند) زیرا می‌توانند منافع تجاری مورد علاقه یکی از نزدیکان دولت را ارتقا دهند. طبق گزارش‌ها، در حداقل سه مورد، آمریکایی‌ها سعی کرده‌اند رهبران منتخب اروپایی را متقاعد کنند تا شرکای ائتلاف کنونی خود را به نفع شرکای جدید که بیشتر مورد پسند کاخ سفید باشد، کنار بگذارند.

[تام نیکولز: کیمبرلی گیلفویل مهم ترین قانون ترامپ را شکست]

واضح ترین مورد در لهستان است. من با وزیر خارجه لهستان رادک سیکورسکی ازدواج کرده ام که حزب سیاسی او بزرگترین عضو ائتلاف حاکم فعلی است. اما من اطلاعات خاصی را فاش نمی کنم. رسانه‌های لهستانی، از جمله رسانه‌های راست افراطی، به طور گسترده گزارش داده‌اند که رئیس‌جمهور ترامپ قویا به رهبر یکی از دو حزب دیگر ائتلاف اشاره کرده است که باید سمت خود را تغییر دهد.

سیاستمدار مورد بحث، وزیر دفاع ولادیسلاو کوسینیاک-کامیش، رهبر حزب کوچک و ارضی مردم لهستان است. او در بهار برای شرکت در مراسم مدال افتخار برای یک سرباز آمریکایی که جان یک سرباز لهستانی را در افغانستان نجات داده بود، در واشنگتن دی سی بود. درست پس از این رویداد که توسط فعالان لهستانی با تماس های MAGA سازماندهی شد، رئیس جمهور کوسینیاک-کامیسز را کنار گذاشت و طبق گزارش ها به او گفت که اگر ائتلاف دولتی را ترک کند در واشنگتن بسیار مورد توجه قرار می گیرد: او باید با حزب ملی گرا و راست افراطی لهستان معامله کند.

es در عوض. او به توصیه ترامپ عمل نکرد. (آتلانتیک از کاخ سفید درخواست اظهار نظر درباره این حادثه کرد اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.)

این اولین باری نیست که دولت ترامپ همدردی خود را با لهستان آشکار می کند. در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری لهستان در سال گذشته، کارول ناوروکی، نامزد راست افراطی، از واشنگتن بازدید کرد، جایی که ترامپ از پیشنهاد وی حمایت کرد. پس از پیروزی ناوروکی، ترامپ بارها اعتبار این پیروزی را بر عهده گرفت، همانطور که او و اطرافیانش اعتبار پیروزی های انتخاباتی در آمریکای لاتین را به عهده گرفتند. با این حال، این آخرین داستان احساس متفاوتی دارد.

رئیس جمهور آمریکا از یک سیاستمدار در یک کشور خارجی متحد می خواهد ائتلاف را تغییر دهد؟ از روزهایی که رهبران شوروی تصمیم گرفتند کدام کمونیست های لهستانی باید حکومت کنند، هیچ چیز مشابهی در لهستان رخ نداده است.

گیلفویل قدرت ترامپ را ندارد، اما به‌عنوان سفیر او، به‌طور غیرمعمولی از جزئیات داخلی سیاست رومانی آگاه بود، حتی اگر به آتن فرستاده شده بود. در پایان ماه مارس، او در یک پانل در یک کنفرانس تجاری در بخارست ظاهر شد و در مورد "کریدور گاز عمودی"، یک سیستم خط لوله که یونان، رومانی، اوکراین و سایر کشورهای جنوب شرقی اروپا را به هم متصل می کند، صحبت کرد. اگرچه او سابقه قبلی در زیرساخت های گاز نداشت، اما در طول اقامتش در سفارت ایالات متحده در یونان به علاقه مندان تبدیل شد.

در واقع، کریستوس مارافاتسوس، لابی گر گروه Aktor، یک شرکت یونانی با منافعی در سیستم خط لوله، مکررا با گیلفویل سفر می کرد، به طوری که به گفته ژورنال، «برخی از مقامات خارجی او را با رئیس دفتر او اشتباه گرفتند». مدیرعامل آکتور نیز در مراسم بخارست حضور داشت و درست بعد از گیلفویل سخنرانی کرد.

و در طول مراسم خود، گیلفویل نه تنها از ساخت زیرساخت ها، بلکه از خرید گاز طبیعی مایع آمریکایی نیز حمایت کرد. آکتور به هر دو موضوع علاقه دارد. او اخیرا تایید کرد که ایلی بلوجان، نخست وزیر رومانی در آن زمان، از حامیان پروژه خط لوله بود. اما او علاقه ای به بستن قرارداد خرید گاز رومانی نداشت، هم به دلیل رقابتی نبودن قیمت و هم به دلیل اینکه رومانی برای صادرات گاز خود آماده می شود.

دیگران بودند. در همان سفر، گیلفویل نیز در حال صرف شام در یک رستوران گران قیمت در بخارست با یکی از شرکای ائتلافی بولوجان، سورین گریندیانو، رهبر حزب سوسیال دموکرات رومانیایی، و چند سیاستمدار دیگر رومانیایی دیده شد (و فیلمبرداری شد). یکی از حاضران، وزیر سابق انرژی، علاقه مند به خرید LNG آمریکایی بود و طبق گزارش ها به نخست وزیر و رئیس جمهور نامه نوشت و دقیقا همین را خواستار شد.

طی چند ماه آینده، سوسیال دموکرات های گریندیانو ائتلاف حاکم را ترک خواهند کرد و سپس به حزب راست افراطی رومانیایی در حمایت از رای عدم اعتماد به دولت لیبرال-مرکز بولوجان ملحق شدند و او را مجبور به استعفا کردند. گریندیانو قاطعانه این موضوع را رد کرده است که گیلفویل یا هر آمریکایی دیگر بر تصمیم او تأثیر گذاشته است. رهبر راست افراطی رومانی، جورج سیمیون، یک سیاستمدار طرفدار روسیه که به دنبال ایجاد روابط با اینفلوئنسرهای MAGA نزدیک به ترامپ بوده است، خود را "دوست خوب" گیلفویل توصیف کرد، اما همچنین رد کرد که وی بر این تصمیم تأثیر گذاشته است.

با این حال، سخت نیست که بفهمیم چرا برخی از رومانیایی ها فکر می کنند او چنین کرده است.

یکی از ویژگی‌های بارز فروپاشی دولت رومانی، سازماندهی آن توسط دو حزب سیاسی بود، یکی ظاهرا در سمت چپ میانه و دیگری از راست افراطی. آنها با همکاری یکدیگر دیوار آتشی را شکستند، یک عزم دیرینه برای حذف احزاب سیاسی و رهبران طرفدار فاشیسم از جریان اصلی سیاست. همان دیوار آتش در آلمان وجود دارد، جایی که اتحادیه دموکرات مسیحی محافظه کار دولت را با سوسیال دموکرات های چپ میانه به عنوان شریک کوچکتر اداره می کند.

برخی از سیاستمداران آلمانی معتقدند که دولت ترامپ از CDU می خواهد دیوار آتش را بشکند و به جای آن با راست افراطی AfD (آلترناتیو برای آلمان) ائتلافی تشکیل دهد. AfD آشکارا طرفدار روسیه است و برخی از سیاستمداران آن وابستگی های نئونازی داشته اند. برای بسیاری از دموکرات‌های مسیحی، اعضای یک حزب محافظه‌کار که در دوران پس از جنگ به عنوان سنگری در برابر افراط‌گرایی تأسیس شد، پیوستن به AfD شکست تقریبا غیرقابل تصوری از ارزش‌های آنهاست.

[آن اپلبام: MAGA جهان را برای فساد امن می کند]

ترامپ به جای اینکه مستقیما به رهبران CDU نزدیک شود، از حساب Truth Social خود برای تبلیغ AfD استفاده کرده است و علنا پیروزی حزب در انتخابات منطقه‌ای اخیر را تشویق کرده است: «آنها در حال افزایش هستند و دیگر تحمل نمی‌کنند!» ایلان ماسک، متحد نزدیک دولت و مهم ترین کمک کننده حزب جمهوری خواه، عملا در یک رویداد AfD قبل از انتخابات اخیر بوندستاگ شرکت کرد. از آنجایی که الگوریتم X ماسک به پست‌های اکانت او وزن زیادی می‌دهد، این یک تبلیغ بزرگ و رایگان برای AfD بود.

چند تن از سیاستمداران آلمانی به حادثه دیگری اشاره کردند که قبلا در مورد آن گزارش داده ام. در اوایل سال جاری، گروهی از قانونگذاران از احزاب مختلف سیاسی به واشنگتن آمدند و جلساتی را در پنتاگون و وزارت امور خارجه ترتیب دادند. به گفته یکی از اعضای ارشد CDU، به آنها گفته شد که فقط نمایندگان AfD و CDU می توانند وارد ساختمان شوند. به اعضای حزب سوسیال دموکرات که بخشی از ائتلاف دولتی هستند، اجازه داده نشد. دیگران هم نبودند. اعضای CDU به هیچ وجه از رفتن خودداری کردند.

رهبری حزب این ژست را به عنوان پیامی برای آنها درک کرد: تنها شریکی که ما می شناسیم AfD است.

این ژست نشان داد که احتمالا تحقیر واقعی دولت ترامپ برای دموکراسی آلمان است. اما همچنین تناقض عمیقی را در سیاست خارجی ایالات متحده آشکار کرد. از یک سو، مقامات آمریکایی اروپایی ها را تشویق می کنند تا نیروهای نظامی خود را ایجاد کنند. البریج کولبی، معاون وزیر دفاع، تابستان گذشته در مقر ناتو گفت که در آینده، متحدان آمریکایی باید «مسئولیت اصلی دفاع متعارف اروپا را بر عهده بگیرند». آلمان، لهستان و رومانی همگی کشورهایی هستند که این درخواست را جدی گرفته اند.

اما از سوی دیگر، همین دولت مستقیما ثروت احزاب و رهبران سیاسی را تبلیغ می کند که مخالف هزینه های دفاعی هستند، طرفدار روسیه هستند یا قول دفاع از اروپا یا احترام به مرزهای اروپایی را نمی دهند. آلیس وایدل، رهبر مشترک AfD، با ارائه کمک نظامی به اوکراین مخالف است و همچنین مخالف همکاری دفاعی با سایر کشورهای اروپایی است. تینو چروپالا، رئیس مشترک حزب، خواستار اخراج نیروهای آمریکایی از آلمان شده است.

جورج سیمیون، رهبر راست افراطی رومانی، در گذشته از احیای مرزهای رومانی قبل از 1940، از جمله سرزمینی که اکنون در اوکراین است، حمایت کرده است. راست افراطی لهستان اخیرا شروع به تکرار روایت های ضد اروپایی و ضد اوکراینی کرده است که هم اکنون در واشنگتن و مسکو رایج است و حمایت از دفاع متحد اروپا را تضعیف می کند.

در واقع، دولت در حال ترویج تسلیح مجدد اروپا و همکاری دفاعی اروپا است و همزمان سیاستمدارانی را که مخالف تسلیح مجدد یا همکاری دفاعی هستند، تبلیغ می کند. در سراسر اروپای دموکراتیک، افکار عمومی و سیاستمداران سردرگم هستند. زمانی، اروپایی‌ها عموما معتقد بودند که آمریکا دموکراسی را ترویج می‌کند - نظام سیاسی، نه احزاب خاص - و به شدت با روسیه و دیگر رژیم‌های استبدادی مخالفت می‌کرد. اکنون، به نظر می رسد، مقامات دولت ترامپ فیلمنامه را تغییر داده اند. برخی از آنها، مانند Guilfoyle، به نظر می رسد بیشتر به معاملات تجاری علاقه مند هستند تا امنیت.

به نظر می رسد دیگران اهداف خطرناکی را دنبال می کنند. آیا آمریکا از اروپایی‌ها می‌خواهد که ارتش‌های بزرگ بسازند و سپس نهادهای اروپایی را متلاشی کنند و آن ارتش‌ها را به ناسیونالیست‌ها بسپارند؟ این سیاست در قرن بیستم آزمایش شد. به طرز چشمگیری شکست خورد.