راه رفتن سریعتر ممکن است به رفع ضعف کمک کند

-مولی کرانا برای TIME

ضعف چیزی بیش از کاهش کمی سرعت با افزایش سن است. این سندرمی است که توسط متخصصان پزشکی به عنوان یک عامل خطر اصلی برای بدتر شدن ناگهانی سلامت شناخته شده است - افرادی که امتیاز بالایی در معیارهای ضعف دارند، احتمال بیشتری دارد که بعد از جراحی های معمول دچار عوارض شوند و پس از عفونت یا زمین خوردن به سرعت کاهش پیدا کنند. نشانه‌های ضعف عبارتند از: سرعت پایین راه رفتن و کمی وقت گذاشتن برای انجام آنچه که «آزمایش زمان‌دار بالا رفتن» نامیده می‌شود، جایی که فردی از روی صندلی بلند می‌شود، چند قدم راه می‌رود و سپس به عقب برمی‌گردد تا بنشیند.

(اگر این بیش از 13 ثانیه طول بکشد، این یک نشانگر احتمالی شکنندگی است).

محققان بر این باورند که ورزش می تواند به معکوس کردن این وضعیت کمک کند. یک کارآزمایی جدید منتشر شده در مجله PLOS ONE نشان داد که افرادی که سریع راه می‌روند نسبت به افرادی که با سرعت آرام قدم می‌زنند، بیشتر احتمال دارد نمرات ضعف خود را بهبود ببخشند، اگرچه هر دو گروه مزایایی را دیدند.

فعال ماندن در سنین بالاتر سود سهام را به همراه دارد

مارگارت دانیلوویچ، فیزیوتراپیست و مربی در دانشگاه نورث وسترن و نویسنده مقاله جدید، می‌گوید تشویق افراد مسن به آهسته آن ممکن است توصیه منطقی به نظر برسد. او می‌گوید: «مردم معمولا تصور می‌کنند، "فردی ضعیف است. ما نباید از او بخواهیم زیاد کار کند." اما، او می‌گوید، این یک محاسبه اشتباه است و افراد مسن‌تر بیش از آن چیزی که فکر می‌کنند توانایی دارند.

در مطالعه حاضر، او و همکارانش گروه های ورزشی را در 14 خانه بازنشستگان راه اندازی کردند. دستیاران پژوهشی ضعف افراد را قبل و بعد از مداخله ارزیابی کردند و آنها را در طی چندین ماه جلسات پیاده روی هفتگی در راهروهای جامعه بازنشستگان آموزش دادند. هر گروه وظایف پیاده‌روی مشابهی را انجام می‌داد - راه رفتن به جلو، عقب، با پیاده‌روها و بدون پیاده‌روی - اما نیمی از آن‌ها معمولی راه می‌رفتند، در حالی که بقیه تشویق شدند خیلی سریع‌تر راه بروند.

دانیلوویچ می‌گوید: «ما می‌خواستیم به سطح شدیدی از فعالیت، بیش از 70 درصد حداکثر ضربان قلب برسیم. در طول پیاده روی در مقاطع زمانی خاصی فیلمنامه استاندارد وجود داشت. اگر افراد سرعت خود را کاهش می دادند، "دستیار پژوهشی آنها را تشویق می کرد تا سریعتر راه بروند."

حرکت سریعتر کمک بیشتری می کند

این تیم دریافت که افرادی که سرعت خود را بالا نگه می‌داشتند، پیشرفت‌های بیشتری در امتیازات ضعف خود مشاهده کردند. دانیلوویچ می‌گوید: «نزدیک به ۷۰ درصد در گروه پیاده‌روی با شدت بالا حداقل در یک دسته بهبود یافته‌اند، در مقایسه با ۴۶ درصد در گروه معمولی».

دکتر کنت راکوود، استاد پزشکی در دانشگاه دالهوسی در کانادا (که در این مطالعه مشارکتی نداشت، خاطرنشان می کند، با این حال، افراد بیشتری از گروه با شدت بالا خارج شدند تا از گروه معمولی). او در ایمیلی نوشت: «افت تحصیلی تفاوت تعمیم این نتایج را برای افراد مسن معمولی سخت می کند». وی افزود، اما هرگونه تحقیق با کیفیت در این زمینه مورد استقبال قرار می گیرد. "خوشحالم که آنها برای جلوگیری از ضعف کار می کنند.

ما به تعداد بیشتری از آن نیاز داریم.» (محققان دریافتند که هیچ تفاوت پایه سلامتی بین گروه‌ها وجود ندارد، و این نشان می‌دهد که منطقی است استنباط کنیم که تنها افرادی که وضعیت بدتری داشتند ترک تحصیل نکرده‌اند و شرکت‌کنندگان مناسب‌تر را پشت سر گذاشته‌اند.)

دکتر سارا اسپینوزا، متخصص سالمندان در مرکز پزشکی Cedars-Sinai در لس آنجلس (که در این تحقیق شرکت نداشت، می‌گوید: نتایج به‌ویژه جالب هستند زیرا نشان می‌دهند که ورزش با شدت بالا می‌تواند برای این جمعیت بی‌خطر باشد). تنها یک سقوط در طول مطالعه وجود داشت که نشان می‌دهد ورزش ممکن است در بین افراد مسن‌تر آنقدر که افراد تصور می‌کنند خطرناک نباشد.

اسپینوزا هشدار می دهد که اجرای یافته ها ممکن است دشوار باشد. او در ایمیلی نوشت: «کاربرد این یافته‌ها یا ترجمه آن در زندگی واقعی گاهی دشوار است، زیرا متأسفانه سیستم مراقبت‌های بهداشتی ما برای این نوع تمرینات ورزشی هزینه نمی‌پردازد. ما می‌توانیم PT [فیزیوتراپی] سفارش دهیم، اما معمولا این ورزش با شدت بالا نیست که ضربان قلب را افزایش می‌دهد.»

محققان امیدوارند کار خود را به افراد مسن سالمی که ساعت های هوشمند استفاده می کنند، گسترش دهند تا درک درستی از نحوه ترغیب افراد پیاده روی سریع تر داشته باشند. سپس، شاید روزی مداخلات تشویق کننده ورزش با شدت بالا برای معکوس کردن ضعف ممکن است برای هر کسی که یکی از این وسایل مچ بسته را دارد، و کسانی که به هشدارهای آن توجه می کنند تا سرعت را افزایش دهند، در دسترس باشد.