راکیز، مسیر ۶۶ و هتل‌های ریلی: چرا ۲۰۲۷ سال کشف آمریکا با قطار است
ایالات متحده ۲۰۰ سال سفر ریلی مسافری را با مسیرهای دیدنی، قطارهای بخار قدیمی، ایستگاه‌های تاریخی و اقامتگاه‌های خاص کنار ریل جشن می‌گیرد. در این گزارش می‌بینید چگونه در سال ۲۰۲۷ با قطار از سراسر کشور دیدن کنید.
ایالات متحده قرار است در سال ۲۰۲۷ دویستمین سالگرد سفر تجاری با راه‌آهن را جشن بگیرد و حالا بهترین زمان است که سفری برنامه‌ریزی کنید تا این کشور پهناور را از زاویه‌ای متفاوت ببینید.از عبور از رشته‌کوه راکی و ماجراجویی در مسیر ۶۶ گرفته تا قطارهای بخار قدیمی و هتل‌هایی که از واگن‌های بازسازی‌شده ساخته شده‌اند، این سالگرد توجه‌ها را به راه‌های گوناگون سفر ریلی در آمریکا جلب می‌کند.پیش از فرارسیدن سالگرد در ۲۸ فوریه سال آینده، برند یو اس ای فقط پشت مسیرهای متنوع قطار کشور نمی‌ایستد، بلکه شیوه‌های تجربه این میراث، از جمله اقامت در واگن‌های بازسازی‌شده را نیز ترویج می‌کند.وقتی سفر مسافری با قطار در آمریکا در سال ۱۸۲۷ آغاز شد، خیلی زود به یکی از اصلی‌ترین راه‌ها برای عبور از این کشور وسیع تبدیل شد. خطوط راه‌آهن شهرها را به هم وصل کرد، مقصدهای تازه‌ای گشود و خود سفر با قطار را به بخشی جدایی‌ناپذیر از تجربه سفر آمریکایی بدل کرد.هرچند امروز بسیاری از ما سفر در آمریکا را بیشتر با رانندگی و پرواز میان ایالت‌ها به یاد می‌آوریم و شبکه ریلی این کشور به‌مراتب کم‌پوشش‌تر از آن چیزی است که در اروپا به آن عادت کرده‌ایم، اما همین شبکه چند مسیر واقعا دیدنی هم دارد.فرد دیکسون، رئیس و مدیرعامل برند یو اس ای گفت: «راه‌آهن جایی است که داستان سفر در آمریکا آغاز شد و پس از ۲۰۰ سال، جذابیت ریل همچنان پابرجا است.»او افزود: «دویستمین سالگرد ۲۰۲۷ دعوتی به‌موقع برای سفرکنندگان است تا سرعت خود را کم کنند، از پنجره به بیرون نگاه کنند و زیبایی منحصر به‌فرد آمریکا را کیلومتر به کیلومتر به چشم ببینند.»دویستمین سالگرد در طول سال ۲۰۲۷ در سراسر آمریکا گرامی داشته می‌شود و موزه‌ها، ایستگاه‌های تاریخی و خطوط راه‌آهن قدیمی با برگزاری نمایشگاه‌ها، سفرهای ویژه با قطار و رویدادهای دیگر در این جشن سهیم خواهند بود. ایالت مریلند در بخش مید آتلانتیک بر میراث ریلی خود تمرکز کرده و بازدید از موزه‌های مرتبط با راه‌آهن و سفرهای دیدنی با قطار در سراسر ایالت را پیشنهاد می‌کند.در همین حال، شهر برنچویل در کارولینای جنوبی میزبان جشنواره قدیمی «ریلرود دِیز فستیوال» خواهد بود که از سال ۱۹۶۹ برگزار می‌شود. این شهر که قدیمی‌ترین تقاطع راه‌آهن در آمریکا را در خود جای داده، مکان مناسبی برای جشن گرفتن دو قرن سفر ریلی در این کشور است.در ادامه، همه آنچه برای برنامه‌ریزی یک ماجراجویی ریلی موفق در آمریکا در سال ۲۰۲۷ لازم دارید، آمده است.گشت‌وگذار از روی ریل، نه فقط با جاده یا هواپیماآمریکا مناظر بسیار متفاوتی دارد؛ از سواحل خشن و کلان‌شهرها تا بیابان‌ها و کوه‌ها و اگر تصمیم بگیرید کشور را با هواپیما طی کنید یا فقط با خودرو سفر کنید، بسیاری از این مناظر را از دست می‌دهید.خوشبختانه مسیرهای ریلی متعددی وجود دارد که به سفرکنندگان امکان می‌دهد این پدیده‌های جغرافیایی را به شکلی منحصر به‌فرد ببینند.اگر دوست دارید غرب کشور را به شکلی متفاوت کشف کنید، سفر با قطار «کنیون اسپیریت» گزینه‌ای عالی است.این قطار میان دنور در ایالت کلرادو و سالت‌لیک‌سیتی در یوتا رفت‌وآمد می‌کند و فقط در روز حرکت دارد؛ یعنی مسافران به جای خوابیدن، از تماشای دره‌های عمیق، کوه‌ها و چشم‌اندازهای صخره‌های سرخ لذت می‌برند. مسافران بهترین مناظر غرب را در روشنایی روز می‌بینند و شب‌ها در هتل‌های مسیر اقامت می‌کنند.ممکن است فکر کنید مسیر ۶۶ که شاید نماد نهایی سفر جاده‌ای آمریکایی باشد، فقط با خودرو قابل طی کردن است، اما در واقع برای دنبال کردن رد آن الزاما به ماشین نیاز ندارید.قطار «ساوت‌وست چیف» شرکت آمترک از شیکاگو به سمت لس‌آنجلس حرکت می‌کند و از میان شهرها و مناظری می‌گذرد که با این بزرگراه افسانه‌ای گره خورده‌اند.ایستگاه‌هایی مانند آلبوکرکی و فلگستف فرصت گشت‌وگذار در جنوب‌غربی آمریکا را فراهم می‌کنند و در عین حال امکان دسترسی به گرند کنیون را هم می‌دهند، پیش از آنکه مسیر دوباره به سوی لس‌آنجلس در غرب ادامه یابد.سایر مسیرها را نیز می‌توان با استفاده از آمترک، سیستم ملی قطارهای مسافری آمریکا، تجربه کرد.قطار «کالیفرنیا زفر» شیکاگو را از طریق رشته‌کوه راکی و سیرا نوادا به منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو وصل می‌کند، در حالی که «کوست استارلایت» از سیاتل تا لس‌آنجلس رفت‌وآمد دارد.در همین حال، قطار «امپایر بیلدر» از شیکاگو به شمال‌غربی اقیانوس آرام می‌رود و از پارک ملی گلیشر و دشت‌ها و کوه‌های عظیمی می‌گذرد که به سفرکنندگان نشان می‌دهد آمریکا تا چه اندازه بزرگ و شگفت‌انگیز است.نسل تازه قطارهای آمریکایی و گزینه‌های تاریخیشبکه ریلی آمریکا نیز در حال نوسازی است و قطارها و خدمات جدید، گوشه‌های تازه‌ای از کشور را در دسترس قرار می‌دهد.در شمال‌غربی اقیانوس آرام، قطارهای جدید «آیرو» آمترک قرار است به‌زودی در مسیر «کَسکِیدز» میان شهرهایی از جمله سیاتل و پورتلند به کار گرفته شوند و تعطیلات شهری را به کوه‌ها، جنگل‌ها، منطقه‌های شراب و سواحل پیوند دهند.در ساحل خلیج مکزیک، سرویس «ماردی گرا» نیواورلئان را به موبیل در آلاباما متصل می‌کند. این یعنی بازدیدکنندگان می‌توانند اقامت در نیواورلئان را از موسیقی جَز، غذا و محله‌های تاریخی فراتر ببرند، با قطار به سوی شرق ادامه مسیر بدهند و در راه، با جوامع ساحلی کمتر شناخته‌شده آشنا شوند.اگر دوست دارید بخشی از گذشته راه‌آهن آمریکا را تجربه کنید، سوار یکی از قطارهای تاریخی فراوان این کشور شوید.راه‌آهن باریک‌گِیج دورنگو و سیلورتن در ایالت کلرادو از میان کوه‌های سن‌خوان پیچ‌وتاب می‌خورد، در حالی که راه‌آهن دیدنی کامبرِس و تولتِک وارد ایالت نیومکزیکو می‌شود و سفرهای موضوع‌دار، از جمله شام همراه با موسیقی زنده، ارائه می‌کند.در نقطه‌ای دیگر، راه‌آهن استراسبِرگ در پنسیلوانیا در یکی از قدیمی‌ترین مناطق راه‌آهنی کشور فعالیت می‌کند، در حالی که راه‌آهن دیدنی کَس در ویرجینیای غربی، مسافران را بر روی ریل‌هایی که زمانی به صنعت چوب‌بری تعلق داشت، به دل رشته‌کوه آپالاچی می‌برد.اگر می‌خواهید بخشی از بهترین مناظر برگ‌ریزان پاییزی شمال‌شرق آمریکا را ببینید، تجربه ریلی فینگر لیکس نیویورک سفرهای دیدنی از میان چشم‌اندازهای تاریخی را ارائه می‌کند که در پاییز آکنده از رنگ‌های سرخ و نارنجی است.ایستگاه‌ها و موزه‌ها پنجره‌ای به تاریخ راه‌آهن می‌گشایندتاریخ راه‌آهن فقط به خود ریل‌ها محدود نمی‌شود؛ موزه‌ها و ایستگاه‌های قدیمی نیز امکان می‌دهند نگاه نزدیک‌تری به نقش قطارها در شکل‌گیری آمریکا داشته باشید.شهر بالتیمور نقطه شروع خوبی است؛ موزه راه‌آهن سابق B&O به مناسبت دویستمین سالگرد، برنامه‌های ویژه و تالار نوآوری جدیدی برگزار می‌کند.موزه راه‌آهن پنسیلوانیا نیز قرار است در سال ۲۰۲۷ یک ساختمان گرد جدید با دسترسی آسان افتتاح کند که شش لوکوموتیو بخار تاریخی را در خود جای می‌دهد.در جاهای دیگر، ایستگاه‌های تاریخی کاربری تازه‌ای یافته‌اند؛ از جمله ایستگاه یونیون دنور که میزبان هتل کرافورد است؛ هتلی با اتاق‌هایی به سبک واگن‌های پولمن که شبیه کوپه‌های خواب قدیمی طراحی شده‌اند.در شهر اوماها در ایالت نبراسکا، موزه دورهم در ساختمان آرت دکو ایستگاه یونیون سال ۱۹۳۱ قرار دارد. بازدیدکنندگان اینجا می‌توانند سوار واگن‌های مسافری بازسازی‌شده دهه ۱۹۴۰ شوند و از فواره نوشابه سال ۱۹۳۱ که هنوز کار می‌کند، یک میلک‌شِیک مالت سفارش دهند.ایستگاه یونیون لس‌آنجلس نیز خود یک جاذبه معماری است و تورهایی دارد که طراحی، تاریخ و آثار هنری آن را معرفی می‌کنند.اقامت در بخشی از تاریخ راه‌آهناگر می‌خواهید کاملا در حال‌وهوای راه‌آهن غرق شوید، برای خوابیدن در دل تاریخ ریلی آمریکا حتی لازم نیست از ایستگاه بیرون بروید.در شهر چَتانوگا در ایالت تنسی، هتل «شاله اَت ذَ چو چو» به مهمانان امکان می‌دهد در واگن‌های پولمن بازسازی‌شده اقامت کنند و در نزدیکی آن، موزه راه‌آهن دره تنسی سفرهای تاریخی با قطار ارائه می‌کند.در سالت‌لیک‌سیتی، هتل «اشر آدامز» در ساختمان دپو سابق یونین پاسیفیک قرار دارد و در مینیاپولیس، هتل «رنسنس مینیاپولیس، دِ دپو» هم میراث راه‌آهنی خود را حفظ کرده است.برای تجربه‌ای متفاوت‌تر، مجموعه «ایداهو ترین استِیز» در شهر دری واگن‌ها و کابوس‌های بازسازی‌شده در اختیار مهمانان می‌گذارد و مهمانخانه «آنتیگوا این» در شهر مادرید در نیومکزیکو اقامت در کابوس‌های تبدیل‌شده به اتاق را پیشنهاد می‌کند. در نزدیکی آن، «همیلتون» در شهر لِیمی یک واگن پولمن دهه ۱۹۲۰ بازسازی‌شده دارد و راه‌آهن «اسکای ریلوی» سفرهای موضوع‌دار از لِیمی و سانتافه برگزار می‌کند.از اینجا، سفرکنندگان می‌توانند سوار خط «اسکای ریلوی» شوند؛ راه‌آهنی که قدمت آن به سال ۱۸۸۰ برمی‌گردد و جورج آر.آر. مارتین، نویسنده مجموعه «بازی تاج‌وتخت»، در احیا و بازسازی آن نقش داشته است. این خط امروز سفرهایی با موضوعات مختلف، از تماشای ستارگان و معمای قتل گرفته تا جَز زنده و تست نوشیدنی مارگاریتا، برگزار می‌کند.در اوماها، ده کابوس بازسازی‌شده شرکت یونین پاسیفیک در منطقه تفریحی Two Rivers State Recreation Area برای اقامت‌های شبانه در ماه‌های گرم سال قابل رزرو است.