«رایحه» سفری حسی به تنهایی، فانتزی و میل ممنوع می‌کند (تریلر اختصاصی تالین، چت)

حس بویایی او بر زندگی یانگ مسلط است. به دلیل یک بیماری نادر، بیشتر بوها برای او غیرقابل تحمل است - به جز بوی لیمو و مواد ضد عفونی کننده. اما یک روز، یک عطر ناآشنا او را به یک غریبه به نام نیش می کشاند. با این حال، معلوم شد که او در کما است. نیش علی‌رغم حالتش، در درونش به دام افتاده است - در زندگی‌ای که دوران کودکی، فانتزی و میل ممنوعه با هم تداخل دارند و در هم می‌آمیزند. خواهرش که به عنوان یک ماساژور از آنها حمایت می کرد، به عنوان یک زن قرمزپوش برمی گردد. و در جایی، مرزهای بین زنده، گمشده، رویا و تصور برای یانگ و نیش شروع به محو شدن می کنند.

داستان‌های مرتبط فیلم‌های Claes Bang, Valerie Pachner درام «من دیگری هستم» پیش از کسب و کار AFM به فروش گسترده‌ای رسید. هالیوود ریپورتر نسخه ترکی را عرضه کرد

این داستان - خوب، بخشی از آن - رایحه ژو ما (Hõng) نویسنده و کارگردان است، سومین فیلم بلند او پس از رودخانه سفید و سونات موج. اگر احساس می‌کنید که فیلم جدید او به نظر می‌رسد، به نظر می‌رسد و احساسی بی‌نظیر به نظر می‌رسد، مناسب است که اولین نمایش جهانی آن در بخش Rebels With a Cause Competition سی‌امین دوره جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین استونی (PÖFF) در ۱۶ نوامبر خواهد بود.

در آروما، جیالی ژائو نقش یانگ را بازی می‌کند، در حالی که ویهائو ژو نیش را به تصویر می‌کشد. زی یانگ و لو هوانگ نیز در این فیلم حضور دارند. فیلمبردار Ash Chen با تدوین Maxime Pozzi-Garcia و Fre X. Sun است.

وب‌سایت PÖFF مخاطبان را در مورد افسانه‌های تاریک آزار می‌دهد، فیلمساز «بو را به گذرگاهی نامرئی بین واقعیت و ناخودآگاه تبدیل می‌کند». "فیلمبرداری هیپنوتیزم آمیز Ash Chen به خاطرات ناپایدار بافت می بخشد، ما را از سکون بالینی به دنیای رویایی می کشاند که از خطر و میل می درخشد. حسی، ناراحت کننده و بی سر و صدا تحریک آمیز، رایحه عمیق ترین راز خود را دور از دسترس نگه می دارد. نیش ممکن است در داخل فانتزی خود به دام بیفتد - اما اگر او فقط یکی از آنها گیر نیاورد چه می شود؟"

این فیلمساز با THR در مورد موضوعاتی که در فیلم بررسی کرده صحبت کرد. اما قبل از اینکه در مورد آنچه او در زیر به اشتراک گذاشته است بخوانید، THR می تواند تریلر Aroma را به طور انحصاری نمایش دهد. از آنجایی که این فیلم به عنوان یک جشن سبک برای حواس ساخته شده است، ما شما را از تماشا، شنیدن و احساس تریلر اختصاصی باز نمی‌داریم. و ما تعجب می کنیم که آیا حس بویایی شما نیز ممکن است تحریک شود…

ما به THR در مورد رویکردش نسبت به بسیاری از عناصر حسی که آروما ارائه می دهد، می گوید: «سینما به مردم اجازه می دهد احساسات را تجربه کنند. "من همیشه تصور می‌کنم از چه زبان سینمایی استفاده کنم. فکر می‌کنم آزمایش کردن و به اشتراک گذاشتن تجربه مشترک [حسی] با دیگران - از بصری و صدا گرفته تا بو و لامسه" و ارتباط آن با احساسات بسیار جالب است.

او همچنین سعی می کند مخاطبان را غافلگیر کند. او به THR می‌گوید: «به‌عنوان یک فیلم‌ساز آسیایی، امیدوارم فراتر از انتظارات و چارچوب‌هایی که از طریق آن فیلمسازان با پیشینه‌های فرهنگی آسیایی در سطح بین‌المللی دیده می‌شوند، حرکت کنم. "من می خواهم با آزادی بیشتری خلق کنم."

او تأکید می کند که مضامینی که آروما بررسی می کند نیز جهانی هستند. ما می‌گوید: «تنهایی و چیزی شبیه اشتیاق برای صمیمیت به مرزهای زبانی یا [به یک پیش‌زمینه‌ی خاص] اجتماعی و فرهنگی وابسته نیست.» "در دنیا، به خصوص در کشورهای آسیایی، افرادی هستند که نمی توانند احساسات واقعی و نیازهای عاطفی واقعی خود را به وضوح بیان کنند. آنها برخی رازها را پنهان می کنند. اکثر مردم فقط این ماسک را دارند. بنابراین، در واقع، من فکر می کنم اکثر مخاطبان می توانند در لحظاتی با موقعیت قهرمانان داستان همدردی کنند."

و این به ویژه برای زندگی امروزی صادق است. این خلاق به THR می‌گوید: «در این دوران پس از همه‌گیری، این دنیا بسیار دیوانه‌کننده است و من فکر می‌کنم مردم می‌توانند به راحتی احساس عدم اطمینان و ناآرامی کنند. "احساس سرگردانی وجود دارد، بنابراین مردم احساس خود را از دست می دهند و به شدت از تنهایی خود آگاه می شوند. این فیلم از سردرگمی و کشمکش هایی صحبت می کند که هر کسی ممکن است در زیر نقاب خود تجربه کند."

تار شدن تخیل، واقعیت و رویاها در فیلم، البته با طراحی است. نویسنده و کارگردان آروما توضیح می دهد: «هر سه عنصر از انسان شروع می شود. "بنابراین، من فکر نمی کنم یک رویا ساختگی باشد، و واقعیت واقعی است. من فکر می کنم گاهی اوقات یک رویا واقعی تر است زیرا نیازی به گفتن به همه نیست. این یک دنیای بسیار مخفی است. بنابراین شاید رویا بیشتر در مورد جنبه درونی افراد صحبت کند."

ما در پایان می‌گوید: "من می‌خواستم این دنیای [سینمایی] مانند یک پازل بازی کند. شاید این نوع جهان بتواند دیگران را ترغیب کند تا در رفتار خود یا آنچه به آن توجه می‌کنند تجدید نظر کنند."