رای دهندگان غزه خواهان شغل و امنیت با نزدیک شدن به انتخابات فلسطین هستند

دیرالبلاح، نوار غزه – احمد محسن، 24 ساله، در مغازه ای نشسته است که کارت های دسترسی به اینترنت پیش پرداخت را در دیرالبلاح می فروشد. سه سال پیش، قبل از شروع جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه، او آینده متفاوتی را تصور می کرد. او در رشته پرستاری فارغ التحصیل شده بود و در حال آماده شدن برای تکمیل مراحل لازم برای دریافت مجوز حرفه ای خود بود. او رویای کار در بیمارستان، ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد یا گذراندن دوره های تخصصی را در سر داشت.

اما جنگ او را به مسیر دیگری سوق داد.

در ماه‌های اول جنگ، محسن در بیمارستان شهدای الاقصی در دیرالبلاح، در میان تعداد زیادی مجروح و کشته، به‌عنوان داوطلب کار می‌کرد، پیش از اینکه کمبود حقوق باعث شد به دنبال کار دیگری باشد.

او گفت: «خسته شدم و برای زحماتم پولی دریافت نمی‌کردم، بنابراین شروع به جستجوی شغل دیگری کردم که حداقل درآمد کمی به من بدهد.

انتخابات آتی قانونگذاری فلسطین که برای 28 نوامبر برنامه ریزی شده است، اولین رای ملی محسن و اولین انتخابات پارلمانی فلسطین از سال 2006 خواهد بود. محسن اولویت های خود را دارد: او می خواهد نامزدها به مشکلات پیش روی نسل خود از جمله بیکاری، امنیت، مسکن، آموزش و مراقبت های بهداشتی رسیدگی کنند.

او گفت: "اولین چیزی که می خواهم این است که بتوانم یک شغل ثابت با حقوق مناسب پیدا کنم تا بتوانم زندگی خود و خانواده ام را تامین کنم و دومین چیز این است که امنیت داشته باشم."

نگرانی های محسن در میان فلسطینی های غزه رایج است، جایی که بیکاری حدود 80 درصد است. اقتصاد این منطقه در پی سال‌ها محاصره اسرائیل و جنگ آن که منجر به کشته شدن بیش از 74000 فلسطینی شده است، ویران شده است.

خانواده او زمینی در شرق خیابان صلاح الدین غزه دارند، در منطقه ای که اسرائیل دسترسی به آن را محدود کرده و او را قادر به دسترسی به آن نمی کند. او امیدوار است که بر اساس توافقنامه آتش بس اکتبر 2025، اسرائیل به زودی از منطقه خارج شود و اجازه دهد تا بازسازی در سرزمین ویران شده آغاز شود.

برای محسن، انتخابات اگر به بهبود زندگی مردم تبدیل نشود کافی نیست.

وی گفت: "یک نامزد باید خود را به جای مردم بگذارد و با صدای مردم صحبت کند، نه صدای دیگران. آنها باید به جای ما جوانانی که 20 سال در جنگ و ویرانی مورد ظلم قرار گرفته اند، صحبت کنند. باید به این کار پایان داده شود."

غسان مروان، 53 ساله، برخلاف محسن، خاطراتی از انتخابات 2006 دارد که حماس برنده شد.

مروان قبلا به عنوان زرگری کار می کرد و کارخانه ای تأسیس کرد که منبع درآمد خانواده او شد.

هنگامی که در سال 2006 به پای صندوق های رای رفت، امیدوار بود که انتخابات به بهبود زندگی مردم، تامین امنیت و شغل و آینده ای با ثبات تر برای فرزندانش کمک کند. او به یاد می آورد که در مدرسه ای در نصیرات به لیستی به ریاست مصطفی برغوتی، سیاستمدار مستقل رأی داد و می گوید که این تجربه شفاف و منصفانه بود.

مروان گفت: "من شاهد شفافیت و صداقت زیادی بودم. این مانند یک جشن دموکراتیک بود. اما متأسفانه، این تجربه در 20 سال گذشته تکرار نشد."

بیست سال بعد، زندگی او کاملا تغییر کرده است. او خانه و کارخانه خود را در ژانویه 2024 در جریان جنگ از دست داد. بیش از 30 سال کار دیگر نمی تواند ثباتی را که او برای خانواده اش دنبال می کرد تضمین کند.

او گفت: "پس از از دست دادن خانه و منبع درآمد خود، دیگر چه می خواهید؟ تمام امید شما بازسازی، آرامش و امنیت در کشور است."

او گفت که آنچه مروان را بیش از همه آزار می دهد، دیدن فرزندانش است که در میان چادرها زندگی می کنند به جای خانه ثابتی که او امیدوار بود فراهم کند. جنگ همچنین او را به وظایفی بازگردانده است که هرگز تصور نمی کرد پس از سال ها کار با آن روبرو شود، مانند جستجوی آب و حمل آن در مسافت های طولانی.

او می گوید: «بعد از این همه سال آب را از راه دور حمل می کنم، آیا قرار است در این وضعیت بمانم؟ امروز 53 ساله هستم، 10 سال دیگر به 60 سالگی می رسم و نمی توانم این بار را به دوش بکشم».

مروان معتقد است که این شرایط بر علاقه مردم به سیاست نیز تأثیر گذاشته است.

او افزود: "علاقه ما به سیاست کاهش یافته است، نه به این دلیل که به ما مربوط نمی شود، بلکه به دلیل تمام ناامیدی و ناامیدی که انباشته شده است. مردم درگیر چگونگی گذراندن و تامین نان روزانه خود شده اند."

چشم انداز انتخابات در میان ویرانی و آوارگی گسترده در اطراف او، با این وجود، او را بین امید و بدبینی درهم می کشد.

او گفت: «بعضی وقت‌ها احساس می‌کنم صحبت درباره انتخابات تقریبا یک شوخی است، زیرا شرایط مشخصی برای برگزاری آن وجود ندارد.

کمیسیون مرکزی انتخابات فلسطین در حال آماده شدن برای برگزاری رای گیری در کرانه باختری اشغالی، بیت المقدس شرقی و غزه است. تخمین زده می شود که حدود 1.24 میلیون فلسطینی در غزه واجد شرایط رای دادن باشند.

به گفته جمیل الخالدی، مدیر منطقه ای کمیسیون در غزه، این روند به دلیل گستردگی تخریب در این سرزمین و آوارگی دسته جمعی که از زمان آغاز جنگ اسرائیل رخ داده است، با چالش های لجستیکی و امنیتی مواجه است. این کمیسیون طرح‌های اضطراری را برای تولید مواد انتخاباتی در محل در صورت محدود کردن اسرائیل برای ورود تدارکات به غزه آماده کرده است.

برای ایاد القره، تحلیلگر سیاسی و نویسنده غزه، جنگ علاقه فلسطینی ها به سیاست را از بین نبرده است، بلکه آنچه را که آنها از سیاست انتظار دارند تغییر داده است.

پس از نزدیک به سه سال آوارگی، ویرانی و معیشت از دست رفته، او استدلال کرد که مطالبات سیاسی فلسطینیان در غزه مستقیما با توانایی رهبران آینده برای بازگرداندن زندگی عادی، به جای اداره نهادها یا ارائه شعارهای سیاسی، مرتبط شده است.

القره می گوید که اولویت رهبری این است که بتواند نماینده مردم و رفع نیازهای اساسی آنها باشد، از جمله مهم ترین آنها بازسازی غزه، بازسازی زیرساخت ها و بخش های بهداشت و آموزش، و ایجاد شرایطی که به مردم امکان می دهد زندگی و معیشت خود را بازیابند.

القره گفت: «میل گسترده ای برای رهبری وجود دارد که با توجه به هزینه سنگینی که نوار غزه پرداخت کرده است، بهبود غزه را در راس اولویت های خود قرار می دهد.