ربات ها می توانند جراحی سینه را برای همیشه متحول کنند

"صبر کن، من می توانم آن را احساس کنم؟" آمی براشور فکر کردن را به یاد می آورد.

برای بسیاری از ما، تجربه‌ای که او را خیره کرده نمی‌تواند معمولی‌تر باشد: شما در اطراف، شاید در آشپزخانه یا اتاق نشیمن خود ایستاده‌اید، کمی بیش از حد بی‌احتیاطی چیزی می‌نوشید، و قبل از اینکه متوجه شوید، مایع از چانه‌تان می‌چکد و به سینه‌تان می‌چکد – و می‌توانید آن را حس کنید. این یک احساس آشنا است (در این مورد، شاید یک احساس شرم آور). اما برای Brasure، یک مدیر خرده فروشی 50 ساله از منطقه واشنگتن، دی سی، زندگی را تایید کرد.

در آن زمان، او پس از تشخیص مرحله یک سرطان سینه، پس از ماستکتومی دوبل در حال بهبودی بود. او به خوبی سرمای ناشی از ریختن نوشیدنی خود را به یاد می‌آورد که در داخل لباس فشرده‌سازی که به عنوان بخشی از فرآیند بهبودی پوشیده بود، راه می‌افتد. رطوبت ناگهانی باعث شوک شد - نه به این دلیل که ناخوشایند بود، بلکه به این دلیل که او هرگز انتظار نداشت که در آن ناحیه چیزی احساس کند، البته نه به این زودی پس از جراحی.

خوراکی های کلیدی

هر ساله صدها هزار زن در ایالات متحده به سرطان سینه مبتلا می‌شوند و تحت ماستکتومی قرار می‌گیرند که می‌تواند هیچ احساسی در قفسه سینه‌شان نداشته باشد.

در دسامبر 2025، FDA سیستم جراحی تک پورت داوینچی را برای جراحی سرطان سینه به کمک ربات، به‌ویژه ماستکتومی‌های محافظ نوک پستان، پاکسازی کرد.

برخی از جراحان از این فناوری جدید استقبال می کنند زیرا اسکار کوچکتر و پنهان و نمای واضح تری را در داخل سینه ارائه می دهد. برخی از بیماران همچنین احساس بهتری در ناحیه قفسه سینه پس از آن گزارش می کنند.

اما منتقدان می‌گویند که هنوز شواهد درازمدت قطعی وجود ندارد که نشان دهد ماستکتومی‌های روباتیک محافظ نوک پستان به اندازه ماستکتومی باز در اطمینان از عدم عود سرطان خوب هستند، حتی اگر انجام آنها از نظر فنی بی خطر باشند.

همانطور که براشور می دانست، بسیاری از افرادی که ماستکتومی می کنند، احساس کمی در قفسه سینه خود دارند. این از دست دادن حس می تواند بر سلامت روانی بیمار تأثیر بگذارد، و گاهی اوقات آنها را به طور فعال از بدن خود بیگانه می کند، زیرا آنها با زندگی پس از درمان سازگار می شوند.

براشور به من گفت: "هر بیمار اهداف جراحی خود را خواهد داشت. و هدف من این بود که به همان اندازه به ظاهر و احساسم قبل از رفتن به اتاق عمل نزدیک شوم."

بنابراین وقتی دکتر لوسی دی لا کروز، رئیس جراحی سینه در بیمارستان دانشگاه مداستار جورج تاون، به برازور این شانس را داد که اولین بیمار بیمارستان باشد که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد که یک تکنیک جدید ماستکتومی رباتیک حفظ نوک پستان را به کار می‌برد، او مشتاق بود. به خصوص به این دلیل که این روشی است که برخی جراحان و مطالعات پیشنهاد کرده اند که منجر به حفظ بهتر احساس می شود.

استفاده از ربات برای کمک به ماستکتومی کاملا جدید نیست - جراحان در سراسر جهان در دهه گذشته این روش را آزمایش کرده اند.

اما آنچه جدید است این است که طرح جراحی بدیع د لا کروز چندین روش را در یک عمل ترکیب کرد. او با استفاده از سیستم جراحی رباتیک تک پورت داوینچی، بافت سینه را برداشت و در عین حال نوک سینه ها و پوست را حفظ کرد. در همان عمل، تیم او غدد لنفاوی را بررسی کردند، سینه ها را با ایمپلنت بازسازی کردند و عصب را دوباره به نوک سینه ها وصل کردند تا به بازیابی حس کمک کنند. در اکثر ماستکتومی های رباتیکی که از نوک پستان محافظت می کنند، برش جراحی در امتداد زیر بغل یا کنار قفسه سینه ایجاد می شود.

اما در اینجا، د لا کروز و تیمش همه کارها را از طریق یک برش 4 سانتی متری روی هر سینه انجام دادند که به طور طبیعی زیر چین آن پنهان شده بود. جای زخم جراحی پنهان و دوره نقاهت کوتاه تر، همراه با احتمال بازگشت احساس در سینه های او پس از جراحی، برای براشور جذاب بود.

به طور معمول، جراحان ماستکتومی‌های حفظ نوک پستان را از طریق تکنیک‌های مرسوم «باز»، معمولا از طریق یک برش طولانی در پایین سینه انجام می‌دادند. این یک عملیات فنی چالش برانگیز است. بافت سینه تا استخوان ترقوه امتداد می یابد و جراحان باید از طریق فضایی تنگ با دید محدود به آن برسند و با تکیه بر دست ها و چشمان خود به اطراف سینه نگاه کنند و احساس کنند. یک دستیار اغلب از جمع کننده های فلزی بزرگ برای بلند کردن پوست اطراف برش استفاده می کند تا ناحیه در معرض دید و قابل مشاهده باشد.

این روش همچنین خطر آسیب دیدگی پوست و نوک سینه را به همراه دارد، گاهی اوقات به اندازه ای شدید که بیماران می توانند نوک پستان و پوست اطراف آن را از دست بدهند. این چالش‌ها برخی جراحان را بر آن داشت تا بررسی کنند که آیا جراحی با کمک ربات می‌تواند به کاهش خطرات خاص ماستکتومی بازدارنده نوک پستان کمک کند یا خیر. اما تنها در دسامبر 2025 بود که سازمان غذا و دارو به طور خاص استفاده از دستگاه تک پورت داوینچی را برای انجام ماستکتومی در ایالات متحده تأیید کرد.

و حداقل برای Brasure، به نظر می‌رسد که همه تفاوت‌ها را ایجاد کرده است، و به او کمک می‌کند بعد از عملی که ممکن است تحت شرایط دیگر، حس کاملا تغییر یافته‌ای در او ایجاد کند، بهتر با بدن خود ارتباط برقرار کند.

در تئوری، ماستکتومی‌های رباتیکی که از نوک پستان محافظت می‌کنند، مثالی شگفت‌انگیز از جایی است که فناوری جراحی می‌تواند ما را ببرد. انجمن سرطان آمریکا تخمین می زند که در سال 2026، حدود 321910 مورد جدید سرطان سینه مهاجم در زنان تشخیص داده می شود. بسیاری از زنان ماستکتومی را نه تنها به عنوان یک درمان فعال سرطان، بلکه به صورت پیشگیرانه برای کاهش خطر خود انتخاب می کنند، به خصوص زمانی که دارای جهش BRCA هستند - که نشان دهنده احتمال بسیار بالای ابتلا به سرطان سینه است - یا سابقه خانوادگی این بیماری.

جراحی با پتانسیل حفظ حس بیشتر، بر جای گذاشتن اسکارهای جراحی کمتر، و امکان بهبود سریعتر بیماران، موهبتی برای سلامت زنان است.

درعوض، ماستکتومی‌های رباتیکی که از نوک پستان محافظت می‌کنند، به طور فوق‌العاده‌ای در میان جراحان انکولوژی شکاف ایجاد کرده‌اند. برخی، از جمله د لا کروز، آنها را پذیرفته اند. برخی دیگر نگران این هستند که این فناوری از شواهد پیشی گرفته است، به ویژه در مورد یکی از مهمترین اقدامات در درمان سرطان: اطمینان از عدم بازگشت سرطان.

موردی برای ماستکتومی های رباتیک

ملیحه عزیز، معاون 33 ساله یک صندوق سقط جنین در منطقه دالاس-فورت ورث، در اطراف سرطان سینه بزرگ شد.

عزیز 3 ساله بود که مادرش برای اولین بار تشخیص داده شد. در کودکی، حتی با وجود اینکه نمی‌توانست به طور کامل بفهمد چه اتفاقی دارد می‌افتد، به یاد می‌آورد که مادرش به آرامی موهای خوش‌طعم و پرپشت خود را از دست می‌دهد و چگونه بعد از جراحی ماستکتومی دوبل نمی‌توانست عزیز را بلند کند.

واضح بود که سابقه خانوادگی وجود دارد و عزیز احساس می کرد سرطان حتی یک نفر را از دست نمی دهد. نانی یا مادربزرگ مادری و عمه اش به ترتیب به سرطان تخمدان و سینه مبتلا شده بودند. اما آخرین نیش زمانی بود که پسر عموی 32 ساله او - به اندازه یک خواهر - در حالی که باردار بود، مرحله سوم سرطان سینه را تشخیص داد.

عزیز با مشاهده ویرانی های این بیماری از نزدیک و از آزمایش ژنتیکی که در اوایل 20 سالگی خود می دانست که ناقل BRCA است، در نهایت تصمیم گرفت که بهتر است یک ماستکتومی پیشگیرانه دوبل انجام دهد و خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد تا اینکه با اضطراب فراگیر از غربالگری تا غربالگری زندگی کند.

او به خانواده اش گفت: "مراقبت های پیشگیرانه رادیکال نیست. آنچه رادیکال است ابتلا به سرطان است." ماستکتومی پیشگیرانه می تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را نزدیک به 90 درصد کاهش دهد.

عزیز، مانند براشور، علاقه زیادی به حفظ احساسات داشت. او به یاد آورد که از بی حسی روی شکمش پس از زایمان سزارین زمانی که دخترش را به دنیا آورد متنفر بود، و نمی توانست همین را در اطراف سینه هایش تصور کند.

بنابراین در سال 2023، در سن 29 سالگی، عزیز یک ماستکتومی رباتیک پیشگیرانه با حفظ نوک پستان در مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس را به عنوان بخشی از مطالعه انکولوژیست جراحی دکتر دبورا فار در مورد امکان استفاده از دستگاه تک پورت داوینچی برای انجام این روش انتخاب کرد. فار یکی از معدود افرادی بود که توسط FDA برای تحقیق و انجام ماستکتومی رباتیک نگهدارنده نوک پستان قبل از اینکه به طور رسمی در سال 2025 پاکسازی شود، مورد تایید قرار گرفت.

بیش از سه سال بعد، عزیز از تصمیم خود پشیمان نیست، به خصوص که برخلاف پسر عمویش که تحت عمل جراحی ماستکتومی سنتی قرار گرفته بود، «احساس بسیار خوبی» در سینه هایش دارد.

عزیز در آرزوی حفظ حس در سینه هایش تنها نیست.

سرطان سینه، مانند همه سرطان ها، می تواند به همان اندازه که یک بیماری جسمی است، یک بیماری روانی باشد. دانیل ساف، یک مددکار اجتماعی سرطان شناسی در CancerCare، که یک سازمان غیرانتفاعی پشتیبانی و مشاوره برای افراد مبتلا به سرطان است، گفت: تصویر بدن چیزی بیش از ظاهر است. تصویر بدن نیز در مورد آشنایی با بدن، ارتباطات و احساسات است.

ساف به من گفت که او اغلب با بیمارانی مواجه می‌شود که به خاطر اهمیت دادن به چیزهایی مانند ظاهر سینه‌ها یا تغییر بدنشان احساس گناه می‌کنند، از ترس اینکه چنین ملاحظاتی در زمانی که زندگی‌شان در خطر است، بی‌اهمیت باشد. ساف گفت، اما باید به بیماران اجازه داد که این سؤالات را بپرسند، زیرا آنها برای زندگی آنها پس از درمان مهم هستند.

ساف گفت: «وقتی درمان به پایان می‌رسد، [این] به این معنا نیست که زندگی فرد به نقل قول عادی بازمی‌گردد. "تطبیق بسیار زیادی وجود دارد که اتفاق می افتد و غم و اندوه زیادی در طول فرآیند وجود دارد."

ساف گفت که از دست دادن حس در سینه ها یا نوک سینه ها نیز می تواند بر نحوه تجربه صمیمیت برخی از بیماران تأثیر بگذارد، زیرا این جراحی می تواند بر احساس آنها نسبت به بدن تغییر یافته تأثیر بگذارد.

اما برای د لا کروز، حفظ حس فراتر از کمک به بیماران پس از ماستکتومی از صمیمیت است - این موضوع ایمنی نیز دارد. او به عنوان مثال خاطرنشان کرد اگر در حین آشپزی آب جوش بر روی شما پاشیده شود یا در حین مرتب کردن موهایتان در حمام به طور تصادفی با اتوی فر به خود ضربه بزنید. اینکه بتوانید محرک های خارجی مانند درد، گرما، سرما یا فشار را روی بدن خود احساس کنید، کلید محافظت از بدن است.

جراحی رباتیک چگونه کار می کند

در ماستکتومی رباتیک، جراح در یک کنسول در چند فوتی بیمار می نشیند و هر حرکت ابزار دستگاه را با دستان خود کنترل می کند. ربات تک پورت داوینچی، نسخه‌ای که برای ماستکتومی‌های نگهدارنده نوک پستان استفاده می‌شود، یک بازو دارد که از طریق یک برش کوچک معمولا در کنار قفسه سینه یا در برخی موارد در چین زیر سینه وارد بدن می‌شود.

بازو دارای سه ابزار چند مفصلی در یک انتها است که جراح می‌تواند از آنها برای خم کردن، گرفتن و تشریح بافت سینه، اعصاب و عروق خونی استفاده کند، مانند این که با مچ دست و انگشتان خود در یک جراحی سنتی غیر رباتیک ("باز") انجام می‌دهند. معمولا یک جراح پلاستیک نیز در اتاق عمل آماده است تا پس از برداشتن سرطان، بازسازی را آغاز کند.

از آنجایی که این ربات‌ها یک آندوسکوپ نیز دارند - یک دستگاه پزشکی با نور متصل که برای مشاهده داخل حفره‌های بدن استفاده می‌شود - قسمت داخلی سینه با جزئیات و اندازه‌های سه بعدی عالی روی یک صفحه نمایش خارج از بدن برای جراح قابل مشاهده است. این امر باعث می‌شود جراحان پس از آموزش صحیح روی ربات، مسیر بافت پیچیده و ساختارهای عصبی را آسان‌تر کنند.

جراح عزیز، فار، انکولوژیست جراحی که متخصص سرطان سینه در مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس است، معتقد است که ماستکتومی روباتیک نگهدارنده نوک پستان اساسا مشابه روش باز است، اما کنترل و دید بسیار بهتری دارد.

در UT Southwestern، او اغلب به پزشکان آموزش می داد که چگونه روش هایی مانند ماستکتومی باز نگهدارنده نوک پستان را انجام دهند.

او گفت: «این روشی است که از نظر فنی برای جراحان پستان چالش برانگیز است و آموزش آن برای ما واقعا دشوار است، زیرا واقعا تنها کسی که می‌تواند هر چیزی را ببیند جراح عمل است.

در ماستکتومی سنتی، برش جراحی به صورت فیزیکی با ابزارهایی به نام رترکتور باز نگه داشته می‌شود که می‌تواند باعث آسیب فیزیکی و فشار قابل توجهی در ناحیه اطراف شود. در مقابل، در جراحی رباتیک، از گاز دی اکسید کربن برای باز کردن فضا به شیوه ای بسیار ملایم تر استفاده می شود. فار معتقد است که کاهش تروما به پوست و تجسم بهتر ساختارها (و در نتیجه افزایش توانایی اجتناب از اعصاب بحرانی) در جراحی با کمک ربات می تواند دلیلی باشد که برخی از بیماران پس از ماستکتومی بدون نوک پستان که با ماچی تک پورت داوینچی انجام می شود، احساس بیشتری را گزارش می کنند.

آن است.

قابل ذکر است، در بیماران خود، او تفاوتی در درد یا سایر معیارهای بهبودی برای کسانی که جراحی رباتیک را انتخاب کردند در مقایسه با کسانی که به جای آن جراحی باز را انتخاب کردند، مشاهده نکرد. این برای او منطقی است زیرا، تا آنجا که به او مربوط می شود، او همان جراحی را انجام می دهد، باز یا رباتیک، فقط با استفاده از یک ابزار متفاوت.

با این وجود، تجسم سه بعدی افزایش یافته، احتمال بهتر حفظ حس سینه، و توانایی آموزش آسان تر عمل به کارآموزان، ادامه تمرین و مطالعه ماستکتومی رباتیک محافظ نوک پستان را برای او ارزشمند می کند.

چرا رویه اینقدر تفرقه انگیز است؟

علیرغم همه اینها - پتانسیل برای بیماران و مزایای یکسان برای جراحان - ماستکتومی های رباتیک نگهدارنده نوک پستان بحث برانگیز هستند.

جراحانی که با آنها صحبت کردیم و در مورد استفاده از ماستکتومی‌های رباتیک محافظ نوک پستان محتاط هستند، نگران یک چیز خاص هستند: هیچ مطالعه‌ای هنوز شواهد بالینی نشان نداده است که در درازمدت، بیمارانی که تحت ماستکتومی رباتیک محافظت از نوک پستان قرار گرفته‌اند، در مقایسه با بیماران ماستکتومی باز نگهدارنده نوک پستان، نتایج بقای سرطان مشابهی دارند.

به نظر می رسد ترس آنها مبنای معتبری دارد.

در ایالات متحده، جراحی با کمک ربات یا لاپاراسکوپی در حدود سال 2006 به عنوان یک روش کم تهاجمی برای انجام هیسترکتومی رادیکال، جراحی که در آن رحم، دهانه رحم، تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ و بافت‌های مجاور برداشته می‌شود، به طور گسترده در حدود سال 2006 مورد استفاده قرار گرفت. در آن زمان تحقیقات محدودی وجود داشت تا نشان دهد که انجام این روش نتایج بقای طولانی‌مدتی را برای بیمارانی ایجاد می‌کند که معادل هیسترکتومی رادیکال باز هستند - استاندارد موجود و پذیرفته‌شده مراقبت.

این باور تا زمانی که یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده منتشر شده در سال 2018 نشان داد که بیمارانی که تحت نسخه کم تهاجمی هیسترکتومی رادیکال قرار گرفتند، میزان بقای عاری از بیماری و همچنین بقای کلی کمتری داشتند. به عبارت دیگر، رویکرد سنتی تر و غیر رباتیک برای سلامت بیمار در دراز مدت بهتر بود. محققان خاطرنشان می کنند که این مطالعه برای تعیین علت این نتیجه طراحی نشده است و هنوز مشخص نیست.

در حالی که هیسترکتومی به کمک ربات ممکن است مناسب‌ترین آنالوگ برای ماستکتومی‌های نگهدارنده نوک پستان باشد یا نباشد، اما همچنان این حقیقت دارد که این یک روش روباتیک است که توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد، به سرعت اتخاذ شد و در نهایت به نظر می‌رسد که نتایج بدتری داشته است.

در واقع، FDA هنگامی که دو هشدار را در سال‌های 2019 و 2021 منتشر کرد، به آن مطالعه هیسترکتومی رادیکال اشاره کرد که در مورد عمل جراحی رباتیک سینه بدون یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده مناسب با شواهد طولانی‌مدت در مورد معیارهای سرطان هشدار می‌داد. FDA از هر کسی که ماستکتومی رباتیک محافظ نوک پستان را آزمایش می کند، درخواست کرد که این کار را فقط در محدوده یک کارآزمایی بالینی مورد تایید خود انجام دهد.

اندکی پس از آن، Intuitive - شرکتی که ماشین داوینچی تک پورت را تولید می کند - از یک آزمایش تصادفی کنترل شده حمایت مالی کرد که قرار بود در سال 2031 به پایان برسد و حتی داده های 74 شرکت کننده اولیه را در این سال منتشر کرد. نتیجه گیری شد که استفاده از دستگاه تک پورت داوینچی برای ماستکتومی های رباتیکی که از نوک پستان محافظت می کنند امکان پذیر است و ایمنی آن از نظر نتایج اولیه پس از جراحی و توانایی برداشتن دقیق تومورها با روش باز قابل مقایسه است.

شایان ذکر است که جراحی به کمک ربات بیشتر از جراحی باز طول می کشد - بنابراین بیمار زمان بیشتری را تحت بیهوشی می گذراند - اما محققان تا حد زیادی آن را به ناآشنایی جراحان با جراحی رباتیک نسبت دادند. آنها معتقد بودند که زمان کار با آموزش بهتر و قرار گرفتن در معرض دستگاه کاهش می یابد.

خود محققان اذعان دارند که نتایج منتشر شده از این مطالعه بر ایمنی و نتایج اولیه پس از جراحی متمرکز شده است و آنها می گویند که نتایج انکولوژیک طولانی مدت احتمالا بعدا منتشر خواهد شد. این مطالعه همچنین به دلیل تعداد کم شرکت کنندگان از نظر آماری ضعیف بود - ثبت نام بیماران پس از اعطای مجوز FDA در دسامبر 2025 متوقف شد.

در یک بیانیه کتبی به Vox، یک سخنگوی Intuitive گفت: «مصوب شدن داوینچی SP برای NSM توسط یک بسته شواهد قوی برای این نشانه پشتیبانی شد، از جمله یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده ایالات متحده که داوینچی SP را با جراحی باز و شواهد جهانی از برخی از مناطقی که داوینچی SP قبلا برای NSM تأیید شده بود، مقایسه کرد.» آنها افزودند که FDA پس از بررسی دقیق شواهد، دستگاه را پاکسازی کرد.

این شرکت همچنین گفت که ایمنی بیمار اولویت اصلی آنها است و خاطرنشان کرد که به تولید شواهد برای نتایج کوتاه‌مدت و بلندمدت در بیمارانی که تحت ماستکتومی رباتیک نوک پستان با استفاده از دستگاه تک پورت داوینچی در سطح جهانی قرار می‌گیرند، ادامه خواهند داد.

FDA تک پورت داوینچی را برای استفاده در ماستکتومی‌های نگهدارنده نوک پستان تحت فرآیندی که به عنوان فرآیند 510(k) شناخته می‌شود، پاکسازی کرد، که برای دستگاه‌های «خطر کم تا متوسط» استفاده می‌شود، در صورتی که «به طور قابل ملاحظه‌ای معادل» با دستگاه دیگری باشند که قبلا توسط FDA پاکسازی شده است. در یک بیانیه کتبی به Vox، FDA گفت که این مجوز منعکس کننده ارزیابی آنها از شواهد ارائه شده توسط Intuitive و شواهد علمی موجود تحت "چارچوب نظارتی قابل اجرا" است.

FDA گفت: "نکته مهم این است که ترخیص کالا از گمرک بر اساس استفاده از دستگاه به عنوان یک ابزار جراحی است، به این معنی که حامی نشان داد که دستگاه می تواند به طور ایمن به عنوان ابزاری در انجام روش های ماستکتومی حفظ نوک پستان استفاده شود." "این با ارزیابی دستگاه به عنوان یک درمان بالقوه برای سرطان متفاوت است، که به شواهدی برای حمایت از اثربخشی آن در درمان بیماری نیاز دارد."

به عبارت دیگر، FDA دریافت که این دستگاه برای جراحی بی خطر است، اما از قضاوت در مورد اینکه آیا انجام ماستکتومی های روباتیک محافظ نوک پستان با سیستم جراحی تک پورت داوینچی منجر به نتایج بهینه سرطان می شود، خودداری کرد. در بیانیه خود، FDA همچنین گفت که آنها به مراقبت از آن (همراه با سایر دستگاه هایی که پاکسازی کرده اند) ادامه خواهند داد و در صورت تحت تأثیر قرار گرفتن ایمنی بیمار، ممکن است اقدامات نظارتی بیشتری انجام دهند.

علی‌رغم داده‌های اولیه و آنچه فار به عنوان شواهد «مطلوب» از مطالعات خارج از ایالات متحده توصیف می‌کند، برخی منتقدان قویا معتقدند که هیچ شواهد قطعی درازمدتی وجود ندارد که نشان دهد ماستکتومی‌های رباتیک حداقل به اندازه ماستکتومی باز در درمان سرطان مؤثر هستند.

دکتر Laurie Kirstein، انکولوژیست جراحی در مرکز سرطان Memorial Sloan Kettering، گفت که اکثر مطالعات انجام شده تا به امروز نشان می دهد که ماستکتومی های رباتیک محافظ نوک پستان از نظر فنی ایمن هستند، که اولین سطح از شواهد مورد نیاز برای ارزیابی اینکه آیا می توان آنها را به طور گسترده تری انجام داد. به عنوان مثال، چنین مطالعاتی معیارهایی مانند اینکه آیا بیماران دچار عوارض خونریزی یا سطوح غیرطبیعی مرگ پوست یا بافت به نام نکروز می شوند را در نظر می گیرند.

اما، او همچنین خاطرنشان می کند، شواهد هنوز برای ایجاد نتایج قوی سرطان از آن فراتر نمی روند، یا به این دلیل که مطالعات بالینی برای آزمایش آن پیامدها طراحی نشده اند یا به این دلیل که داده ای در مورد پیامدهای طولانی مدت از یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی شده در یک جمعیت بیماران کاملا تعریف شده وجود ندارد.

کرستین گفت: "پس از ماستکتومی، شما فقط دو بار در سال معاینه فیزیکی خواهید داشت، درست است؟ بنابراین هیچ غربالگری تصویربرداری وجود ندارد." بنابراین ماستکتومی باید از نظر انکولوژیک به اندازه کافی خوب باشد تا مقدار بافت پستان را کاهش دهد، و این باید بدون هیچ شکی انجام و اثبات شود، و متاسفانه در حال حاضر این مطالعات وجود ندارد.