رتبهبندیهای مسابقه میانترم هرگز اهمیت بیشتری نداشته و هرگز اینقدر مخرب نبوده است
در عصر بازارهای پیشبینی و ترامپ، رتبهبندیهای نژادی پول را جابهجا میکنند، اما اینکه چه چیزی یک رتبهبندی دقیق را تشکیل میدهد به شدت مورد بحث است.
هفت روز پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی دموکرات ها در نیوهمپشایر، کریس پاپاس، نماینده کنگره، اخبار مهمی برای به اشتراک گذاشتن داشت: «آخرین رویداد: گزارش سیاسی کوک به تازگی رقابت های سنا نیوهمپشایر را به سمت پرتاب کرد.»
مهم نیست که ایالت از سال 2000 به نامزد ریاست جمهوری جمهوری خواه رأی نداده است. اهمیتی ندارد که در حال حاضر دو سناتور دموکرات نماینده آن هستند. فراموش نکنید که چهار نفر از رتبهبندیکنندگان برتر نژاد کمی آن را «احتمالا دموکرات» میدانند. کوک - یکی از رتبهبندیهای کیفی برتر در تجارت - پاپاس را در خطر انقراض اعلام کرد، بنابراین دست به کار شد.
در صحبت با دوربین، پاپاس آن روز یک ویدیوی عمودی با تصویری از رتبه بندی روی صفحه منتشر کرد.
او گفت: "گزارش سیاسی کوک به تازگی رتبه بندی مسابقه ما را به پرتاب تغییر داد. این بدان معناست که این یک مسابقه بسیار رقابتی است." "امیدوارم بتوانم روی کمک شما حساب کنم. به ChrisPappas.org بروید، در کنار ما باشید و در نوامبر برنده شویم." البته، وقتی کسی از ChrisPappas.org بازدید می کند، یک پاپ آپ جمع آوری کمک مالی ظاهر می شود.
آدام کارلسون، یک نظرسنجی انتخاباتی و بنیانگذار Zenith Research، به نیوزویک گفت: «من قبلا چنین چیزی را ندیده بودم. من همه ایمیلهای جمعآوری کمک مالی را اینگونه دیدهام که «ما همین الان در مسابقه شرکت کردیم، یک مسابقه مرده وجود دارد»، اما قبلا آن را مانند رسانههای اجتماعی ندیده بودم.
رتبه بندی همیشه برای انتخابات مهم بوده است. آنها معیاری هستند که بر اساس آن اهداکنندگان تصمیم میگیرند چه نژادهایی ارزش تامین مالی را دارند، روزنامهنگاران تصمیم میگیرند که کدام نژادها ارزش پوشش دادن دارند، و بازارهای پیشبینی ارزش پرداختها را تعیین میکنند. اما با ظهور آن بازارها و افزایش چشمها به رقابتهای رایدهی پایینتر در عصر دونالد ترامپ، این رتبهبندیها به موضوع بزرگتری برای بحث و بررسی تبدیل شدهاند، زیرا ناظران سیاسی بحث میکنند که واقعا چقدر آموزنده هستند و بهترین روشها برای محاسبه آنها باید مورد استفاده قرار گیرد.
از دهه 1980، شرکتهای مستقل رقابتهای انتخاباتی را در مقیاسی ارزیابی کردهاند که عموما از D/R جامد تا D/R احتمالی تا D/R ناب تا Toss Up در نوسان است. در کنار The Cook Political Report، Inside Elections و Sabato’s Crystal Ball این رتبهبندیها را ایجاد میکنند. هر کدام از نظر رویکرد متفاوت هستند، اما در هسته آنها، رتبهبندیها به صورت کیفی به دست میآیند که بر اساس تاریخچه رای، قدرت نامزدها، روحیه ملی، نظرسنجی و مصاحبهها است.
همانطور که کارلسون اشاره کرد، آنچه که باعث ایجاد اختلاف در لحظه کنونی شده است، افزایش شیوع استناد به رتبهبندیها، همراه با اختلافات بین رتبهدهندگان است. با این حال، تنها این واقعیت نیست که Cook و Inside Elections نیوهمپشایر و میشیگان را بهعنوان یک بازی پرتاب میکنند، در حالی که Crystal Ball آن را بهعنوان D ناب دارد که جنجال برانگیخته است. تنشها در جامعه رتبهبندی نیز با این واقعیت تشدید میشود که جامعه نسبتا جدیدی از ارزیابهای کمی با پیشبینیهای بسیار متفاوتی در این چرخه بیرون آمدهاند.
ارزیابهای کمی از مدلهای آماری و دادهمحور برای پیشبینیهای خود استفاده میکنند و بیشتر بر نظرسنجیها و «رای عمومی» تکیه میکنند، که حمایت عمومی از دموکراتها و جمهوریخواهان را محاسبه میکند. رهبران این فضا عبارتند از FiftyPlusOne، Silver Bulletin، Split Ticket و VoteHub. این چهار نهاد به طور یکسان محیطی بهتر را برای دموکرات ها در این چرخه پیش بینی می کنند. در حالی که هر سه رتبهدهنده انتخابات سنا در آلاسکا، مین، اوهایو، و تگزاس را در قلمروی ناب دارند، چهار رتبهدهنده کمی آن چهار نژاد را به عنوان دموکراتهای متمایل دارند.
زاخاری دونینی، رئیس علم داده در VoteHub، به نیوزویک گفت: «وقتی با پیشبینیکنندگان کمی صحبت میکنید، چیزی که میشنوید در مورد آن صحبت میکنیم این است که این محیط واقعا آبی از این نظرسنجیهای عمومی به نظر میرسد. "برخی از این نظرسنجیها، نظرسنجیهای ثبتشده رایدهندگان هستند، بنابراین وقتی ما تنظیمات مدل خود را برای رایدهندگان احتمالی انجام میدهیم، این نظرسنجیها حتی آبیتر میشوند. بنابراین، ما بسیار شیفته این نظرسنجی ملی هستیم، و من فکر میکنم که این مدل را به آن سمت سوق میدهد."
دونینی گفت که مدل VoteHub با هدف مشخص کردن افرادی است که به احتمال زیاد در روز انتخابات حاضر می شوند. دونینی گفت که این مدل به نظرسنجی های ثبت نام شده و رای دهندگان احتمالی به نفع کسانی که حضور خواهند داشت، اهمیت کمتری می دهد، که در سال های میان دوره ای بدون حضور ترامپ در برگه رای، ثابت شده است که دموکرات هستند. هنگامی که این واقعیت در برابر رای گیری عمومی قرار می گیرد، که دموکرات ها هشت تا نه امتیاز دارند، پیش بینی کنندگان کمی در نهایت با یک محیط بسیار آبی مواجه می شوند.
Nate Silver of Silver Bulletin، G. Elliott Morris از FiftyPlusOne، و Lakshya Jain از Split Ticket همگی استدلال میکنند که ارزیابهای کیفی – که به آنها «ارایهدهندههای متخصص» نیز گفته میشود – به اندازه کافی رأی عمومی را سنگین نمیکنند. این دوبرابر کردن موقعیت آنها فشاری را بر این چرخه برای ارزیابها اضافه کرده است. ناتان گونزالس - ویراستار و ناشر Inside Elections که قرمزترین پیشبینی این سه کارشناس را ارائه میکند - پیشنهاد کرد که وزن زیادی به روحیه ملی داده میشود.
گونزالس به نیوزویک گفت: «من فکر میکنم دلیل اینکه رتبهبندیهای ما از روایت عقب مانده است این است که وقتی به دادههای این نژادها نگاه میکنید، این نژادها بسیار نزدیک هستند. نزدیکتر از رتبهبندی شغلی رئیسجمهور، رأی عمومی، جهت کشور، مسیر درست و نادرست است. رقابتهای فردی هنوز نزدیک است، بنابراین رتبهبندیهای ما تلاش میکنند تا تعادلی بین جایی که یک مسابقه در حال حاضر برگزار میشود و فکر میکنیم به کجا ختم شود، منعکس کند.»
گونزالس خاطرنشان کرد که در حالی که ارزیابهای خبره رتبهبندی خود را بر اساس مدلهای دادهمحور قرار نمیدهند، اما از دادهها استفاده میکنند. برخی از دادههای نظرسنجی به ارزیابها ارائه میشود که عمومی نمیشوند. هر یک از ارزیابها نهادهای خود را بهعنوان مستقل و غیرحزبی شناسایی میکنند و بر این اساس تصمیم میگیرند. با این حال، این بدان معنا نیست که آنها بینش های معتبری را که به طور منحصر به فرد در اختیار آنها قرار می گیرد نادیده می گیرند.
کایل کوندیک، سردبیر ساباتو کریستال بال، گفت که این چرخه دموکراتها در رقابتهای احتمالی یا مطمئن جمهوریخواه استدلال میکنند که باید در دستههای رقابتیتر قرار بگیرند. او گفت که در این چرخه تعداد زیادی نظرسنجی داخلی دموکرات ها وجود داشته است که نشان دهنده برتری چشمگیر در نظرسنجی ها است. در همین حال، جمهوری خواهان نظرسنجی های داخلی کمی منتشر کرده اند. زمانی که نوبت به ارزیابی اعداد رتبهبندی میشود، کوندیک گفت که این اطلاعات داخلی اغلب عملکرد را بیش از حد برآورد میکنند. بنابراین، تا زمانی که ارزیابها اطلاعات دقیق کافی در مورد اینکه یک مسابقه پیش از روز انتخابات در کدام جهت قرار میگیرد، نداشته باشند، آنها را به اشتباه نگه میدارند.
در نهایت، با وجود پیش بینی های مختلف، این یک رقابت دوستانه باقی می ماند. دونینی از ارزیابهای خبره به خاطر محتاطتر بودن در واکنش به نظرسنجیها، که منجر به تغییرات رتبهبندی کمتر شد، تمجید کرد، که او آن را "منافع بزرگ" برای پیشنهادات آنها خواند. کوندیک و گونزالس هر دو گفتند که ورود نهادهای بیشتری و ارائه راههای نوآورانه برای ارزیابی انتخابات برای این فضا مفید است.
با این حال، آنچه ارزشمند تلقی میشود، بستگی به این دارد که چه کسی دقیقترین تصویر را از آنچه در 3 نوامبر اتفاق میافتد ارائه میکند، و در اقتصاد متحرک امروزی، هر نهادی بتواند ثابت کند که اکنون میتواند از مزایای آن بهرهمند شود، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.
کندیک به نیوزویک گفت: «همه ما داریم یک داستان را می گوییم. من فکر میکنم اگر این موضوع مانند یک انفجار تمام شود و دموکراتها 235 نماینده مجلس را شکست دهند، میتوان گفت که مدلها در این مورد سریعتر از کارشناسان بودند. من فکر میکنم که این احتمالا ارزیابی منصفانهای خواهد بود. اگر اینطور نیست، شاید نوعی رویکرد ثابتتر [متخصصان] بهتر باشد که آن چیزی را که روز قبل از انتخابات اتفاق افتاده بود منعکس کند. آنقدر متفاوت نیست.»
متن اصلی (انگلیسی)
Midterm Race Ratings Have Never Mattered More and Never Been so Disruptive
In the era of prediction markets and Trump, race ratings move money, but what constitutes a precise rating is being hotly debated.