ردیابی پرتو در بازی چیست و آیا واقعا تفاوتی ایجاد می کند؟

بازی ها بسیار زیباتر به نظر می رسند، اما هزینه بالایی دارند.

یکی از مهمترین نکات فروش نسل فعلی کنسول این است که دستگاه های سونی و مایکروسافت در نهایت می توانند ردیابی پرتو (RT) را در سطح مناسبی انجام دهند. با این حال، در حالی که PS5 و Xbox Series X می‌توانند تجربه‌های ردیابی پرتوی متوسطی را ارائه دهند، بخش بالایی زنجیره غذایی بازی‌های رایانه شخصی در سطح کاملا متفاوتی قرار دارد. دکل های پیشرفته پیشرفته ترین ویژگی های RT را با وفاداری باورنکردنی ارائه می دهند. اما اگر از یک رایانه قدیمی یا متوسط ​​استفاده می کنید، چه؟ آیا ردیابی پرتو واقعا ارزش فعال کردن دارد؟

همه چیز به سخت افزاری که استفاده می کنید برمی گردد. اگر پردازنده گرافیکی شما بیش از پنج سال سن دارد، هر بازی ردیابی پرتویی که رایانه شخصی شما قادر به اجرای آن باشد احتمالا عملکرد ضعیفی خواهد داشت. ردیابی پرتو یک ویژگی بازی لوکس است که تنها در صورتی باید فعال شود که دارای یک دکل نسبتا سطح بالا باشید. و این حتی به خواهر و برادر درخشان ترش هم اشاره نمی کند: ردیابی مسیر.

برای گیمرهای معمولی رایانه شخصی شما که با یک GPU متوسط ​​بازی می کنند، ردیابی پرتو هزینه فریم های زیادی دارد که ارزش فعال کردن آن را داشته باشد. همانطور که گفته شد، در زمان نگارش مقاله، بررسی سخت افزار Steam NVIDIA GeForce RTX 5070 بسیار توانمند را به عنوان کارت گرافیک با بیشترین سهم استفاده رتبه بندی می کند. بنابراین ما می بینیم که پخش کننده های اختصاصی رایانه شخصی بیشتر از اینکه بتوانند ردیابی اشعه را مدیریت کنند، از کارت های گرافیک استقبال می کنند. اگر GPU شما چند نسل قدیمی است، RT باید غیرفعال شود.

اما ردیابی پرتو دقیقا چیست؟ به طور خلاصه، این یک تکنیک رندر پیشرفته است که افکت‌های نورپردازی، سایه‌ها و بازتاب‌های واقعی را با دقت بیشتری نسبت به روش‌های شطرنجی‌سازی قدیمی شبیه‌سازی می‌کند. در بازی‌های قدیمی‌تر که از ردیابی پرتو پشتیبانی نمی‌کنند، از بازتاب‌های فضای صفحه استفاده می‌شود که دقت زیادی ندارند. در مقابل، عناوین مدرنی که از RT پشتیبانی می‌کنند، می‌توانند اشیاء و سایه‌های خارج از صفحه را با تابش پرتوهای اطراف صفحه نمایش، قبل از محاسبه دقیق نحوه روشن شدن دنیای درون بازی، منعکس کنند.

من سال‌هاست که از ردیابی پرتو در برخی از بهترین بازی‌های رایانه شخصی لذت می‌برم و کاملا این فناوری را دوست دارم. هر چند چند اخطار عمده وجود دارد. من خوش شانس هستم که به RTX 5090 دسترسی دارم و اغلب بدم نمی آید که از فناوری DLSS 4.5 Multi Frame Generation انویدیا برای افزایش نرخ فریم خود استفاده کنم (با هزینه قابل قبول افزایش تاخیر ورودی).

برای افرادی که با RTX 3060 یا AMD Radeon RX 6600 XT بازی می کنند، هیچ راهی وجود ندارد که بتوانم ردیابی پرتو را توصیه کنم. در عوض، روی قفل کردن نرخ فریم ثابت در وضوح اصلی مانیتور خود تمرکز کنید. به هر حال، اگر هرگز ردیابی پرتو را در عمل ندیده اید، آن را از دست نخواهید داد.

پاسخ اجمالی «خیلی زیاد» است. اگرچه این بستگی به بازی خاصی دارد که راه‌اندازی می‌کنید، اما عملکرد بسیاری از عناوین رایانه‌های شخصی AAA مدرن اغلب به محض فعال کردن ویژگی‌های ردیابی پرتو به شدت کاهش می‌یابد، مگر اینکه از یک ریگ قدرتمند استفاده کنید. مطمئنا می‌توانید با روشن کردن DLSS یا استفاده از تولید فریم، فریم در ثانیه خود را برای اجرای روان‌تر بازی بهبود بخشید. با این حال، اگر اهل فن آوری هوش مصنوعی افزایش نرخ فریم نیستید، ردیابی پرتو می تواند یک قاتل عملکرد باشد.

مدتی قبل، TechSpot تأثیر ردیابی پرتو در 36 بازی مختلف را تجزیه و تحلیل کرد. در طول آزمایش جامع سایت، میانگین FPS بین 20 تا 40 درصد زمانی که RT روشن بود کاهش یافت. این تعداد زیادی فریم است که باید فدای یک تکنیک نورپردازی فانتزی شود که بسیاری از افراد در هنگام حرکت متوجه آن خواهند شد.

برخی از بدترین متخلفان، طبق این گزارش: هاگوارتز Legacy شاهد کاهش 45 درصدی در نرخ فریم بود. برای Alan Wake 2 این کاهش حدود 52 درصد است و میانگین نرخ فریم Hitman 3 تا 65 درصد پوچ کاهش می یابد. من آخرین ماجراجویی ترور مامور 47 را با حداکثر سرعت RT بازی کرده‌ام، و به همان اندازه که تمام آن پرتوهای هندسی درستی که از سر قاتل گنبد کرومی می‌تابند را تحسین می‌کنم، این یک عملکرد بی‌رحمانه است.

به من اجازه دهید در یک قیاس ترسناک جنگ ستارگان افراط کنم: اگر ردیابی پرتو یک پاداوان با استعداد است، ردیابی مسیر یک استاد جدی تمام عیار است. ردیابی مسیر هنوز یک نوع RT است، اما پیشرفته‌تر است. در تعداد معدودی از بازی‌های رایانه‌ای که از این تکنیک فوق‌العاده زیبا استفاده می‌کنند، نتایج اغلب شگفت‌انگیز است.

ردیابی مسیر - که گاهی در عناوین خاص به عنوان "ردیابی پرتو کامل" نامیده می شود - می تواند منابع نوری بسیار بیشتری را نسبت به RT سنتی محاسبه کند. در بازی‌هایی که از ردیابی مسیر پشتیبانی نمی‌کنند، RT اغلب با روش‌های شطرنجی‌سازی سنتی ترکیب می‌شود، با ردیابی پرتویی که جلوه‌های خاصی مانند بازتاب‌ها یا سایه‌ها را مدیریت می‌کند. ردیابی مسیر متفاوت عمل می کند. در مقایسه با RT استاندارد، معمولا کل ظاهر یک بازی را کنترل می کند، که منجر به یک تصویر با روشنایی بیشتر می شود.

من صحنه ابتدایی Resident Evil Requiem را برای این ویژگی دوباره پخش کردم و از پیش تعیین شده High ray tracing آن را با گزینه ردیابی کامل مسیر مقایسه کردم (همانطور که در تصویر بالا می بینید). اگر در حال خواندن این مطلب در تلفن خود هستید، احتمالا نمی توانید تفاوت بین این دو فناوری را تشخیص دهید. اما قطعا وجود دارند.

روشنایی سراسری چند جهشی Path Tracing در چراغ جلوی سمت چپ خودرو به وضوح دیده می شود. به رنگ قرمز خفیفی توجه کنید که نورهای نئون از ویترین مغازه‌ای در نزدیکی صفحه بیرون می‌زند. این در ردیابی پرتو وجود ندارد، جایی که نور جهشی محدودتر است. اگر چشمک بزنید، همچنین می‌توانید ببینید که ردیابی مسیر، انعکاس‌های عینی روی شیشه جلوی خودرو را به طور مؤثرتری کنترل می‌کند و در مقایسه با RT استاندارد، نام مستعار کمتری را نشان می‌دهد. به من اعتماد کنید، وقتی به یک تصویر 4K فشرده نشده نگاه می کنید، تشخیص تفاوت بسیار آسان تر است.

همان‌قدر که من ردیابی مسیر را در بازی‌هایی مانند 007: First Light و Cyberpunk 2077 تحسین می‌کنم، حتی به طرز وحشیانه‌تری بر نرخ فریم‌ها نسبت به ردیابی پرتوهای سنتی تأثیر می‌گذارد. با عنوان دوم، فعال کردن ردیابی مسیر می تواند 50 درصد بیشتر از RT بسته به صحنه مورد نیاز باشد. مگر اینکه به اندازه کافی خوش شانس باشید که یک RTX 5090 یا RTX 5080 داشته باشید، بهتر است از فناوری زرق و برق دار اما تنبیه کننده به خوبی دور شوید.