رستوران‌دار پشت یکی از مکان‌های مورد علاقه هالیوود اولین کارگردانی خود را آغاز کرد

جاش لوب دو دهه گذشته را صرف زنده ماندن از کسب و کار رستوران های محلی پرخطر، کم حاشیه و شور و اشتیاق با رستوران پیشگام خود از مزرعه تا میز روستیک کانیون کرده است که به یک کلاسیک سانتا مونیکا تبدیل شده است. اکنون، او به یک اقدام دوم پرمخاطره روی آورده است: فیلمسازی مستقل، با اولین کارگردانی خود، In Spite of Ourselves، که جمعه با اکران محدود در سینما Quad در منهتن و تئاتر وست ساید لندمارک نوارت در 16 اکتبر به نمایش درآمد.

این یک عاشقانه خنده‌دار و جذاب است که شامل یک ملاقات زیبا روی نان دارچینی، و علاقه‌مندی به مهمان‌نوازی با دامپزشکی است که بر اساس همسر سابقش، شیرینی‌پز زوئی ناتان، شکل می‌گیرد. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها آرون سورکین روی خودش شرط می‌بندد تا یک پیگیری شایسته «شبکه اجتماعی» ارائه دهد. فیلم‌های بدون فشار جانی دپ در تریلر Dark 'Ebenezer' پارامونت کاملا اسکروج را هومبوگ می‌کند

لوب می‌گوید: «نمی‌توانم جلوی آن را بگیرم، من این خط سرسخت و آرمان‌گرا را دارم. من فقط می‌توانم رستوران‌هایی را باز کنم که می‌خواهم در آن‌ها وقت بگذرانم و انواع فیلم‌هایی را بسازم که می‌خواهم ببینم. حتی اگر بازار برای آنها آسان نباشد.»

روستیک کانیون - که مرتبا افرادی مانند مایکل مان و لری دیوید، و همچنین جاد آپاتو و لزلی مان را در یک شب قرار می‌کشند - پاییز امسال 20 ساله می‌شود. در ماه اکتبر با مجموعه‌ای از شام‌هایی که گروه را با هم برمی‌گردانیم، دست‌های قدیمی را برجسته می‌کنند، از جمله سرآشپزهای تحسین‌شده جرمی فاکس (اکنون در ادنا در سن لوئیس اوبیسپو) و ایوان فونکه، که از آن زمان با رستوران‌های محلی ایتالیایی Wolf and Funke، Felix، Mother، نام خود را به دست آورده است.

فونکه توضیح می‌دهد: «آنچه جاش در روستیک تلاش می‌کرد انجام دهد، و هنوز هم تلاش می‌کند انجام دهد، سخت‌ترین کار است: القای حس واقعی مکان و لذت. قصد او این بود که رستوران اصلی محله را بسازد و این کاری است که او انجام داده است.»

لوب نام روستیک کانیون را برگرفته از محله‌ای که در آن وست‌ساید بزرگ شد، بین برنت‌وود و پالیسیدهای اقیانوس آرام، نامگذاری کرد. زمانی که در کالج در برکلی تحصیل می کرد و انگلیسی و فیلم می خواند (فیلم مورد علاقه او: کلاسیک آشپزی Big Night)، شیفته Chez Panisse آلیس واترز و Zuni Kitchen جودی راجرز شد. پس از دوره تحصیلی پس از فارغ التحصیلی در نیویورک، او تصمیم گرفت که روح آنها را به خانه بیاورد. او می‌گوید: «من فقط ایده آن‌ها از غذا در آن سطح را دوست داشتم، که به شیوه‌ای غیر شیک تحویل داده می‌شد.

"راهی وجود دارد که به شما احساس می کند." پدر نیتن، استفن، مجری برنامه Bones، این جذابیت را اینگونه توصیف می کند: "مثل رفتن به خانه کسی برای شام، جایی که می دانید غذا عالی خواهد بود و همه راحت خواهند بود. می توانید استراحت کنید."

خانواده لوب، که شامل برادر دن (که اکنون سرمایه‌گذار میلیاردر است)، همیشه روی غذا متمرکز بود. او از پرچمدار غذاهای کالیفرنیایی سانتا مونیکا به یاد می آورد: «من ناهار میتزوای بارم را در مایکلز خوردم. مایکل [مک کارتی]، که اکنون یک دوست است، در آن زمان، در 13 سالگی، یک بطری بوردو به من داد، که وقتی 21 ساله شدم، به حداکثر می رسید. واقعا بسیار متفکرانه بود.»

آشپزی مزرعه به سفره، فوق فصلی و ارگانیک به یک کلیشه تبدیل شده است. زمانی که روستیک کانیون با منبعی از بازار کشاورز سانتا مونیکا و سایر فروشندگان مستقل محلی افتتاح شد، همچنان پیشگام بود. لوب و ناتان دنبال کردن آنها را برای سایر رستوران های لس آنجلس آسان تر کردند. کارن بورلین، معاون فروش تخصصی FreshPoint Produce، می‌گوید: «آن‌ها خواستار تخم‌مرغ بهتر، شیر بهتر، آرد بهتر در مقیاس بودند. هیچ یک از آن چیزها در زمانی که با Rustic شروع کردند در کالیفرنیای جنوبی موجود نبود.

تأثیر آنها فقط روی رستوران های خودشان نیست، بلکه این است که چگونه بر خدمات غذا در کل منطقه ما تأثیر گذاشته اند.»

تصور متواضعانه لوب از آنچه که او همیشه با روستیک کانیون به دنبال آن بوده، خاص است. لوب می‌گوید: «برای برخی افراد، «رستوران محله» به این معناست که شما هر جمعه وارد می‌شوید و همان چیز را دریافت می‌کنید. من از این کار خیلی حوصله‌ام سر می‌رفت. برای من، می‌دانم که همیشه یک مرغ و یک ماهی و یک استیک و شاید یک پاستا و چند سالاد و چند پیش‌غذا جالب و مقداری سبزی وجود خواهد داشت - اما نمی‌دانم دقیقا چه خواهند بود یا چگونه سرو می‌شوند.» فقط این که عالی خواهند بود.» کارگردان اد زویک، همسایه ای در دوران کودکی لوب در روستیک کانیون

، این نکته را تأیید می کند: "سعی می کنم به چند رستوران دیگر که می خواهم بروم جایی که فقط یک مرغ سفارش می دهم فکر کنم. سپس آنها یک تخفیف روی آن انجام می دهند که بسیار خاص است."

ناتان، که اکنون در شهر اوجای، The Dutchess و Three Birds را اداره می‌کند، می‌گوید: "چیزی که در مورد روستیک جالب است این است که به تکامل ادامه می‌دهد. همه ما مادری داشته‌ایم که ناگهان واقعا به غذاهای مراکشی مشغول شده است. اما هنوز همان مادر است، و او همچنان همان میز جدیدی را که در سال‌های گذشته با شما صحبت می‌کردیم، داشت. داشتن کسی که با همان ارزش‌ها آشپزی کند، چه غذاهای ایرانی یا ایتالیایی یا کالیفرنیایی.»

ارزش ها چیست؟ به گفته لوب، "ما قبلا پیراهن هایی را برای روستیک چاپ می کردیم. آنها می گفتند "ساده آسان نیست"، که فکر می کنم آن را در بر می گیرد."

با این حال، با گذشت سال ها، همه چیز سخت تر شده است. مانند هر رستوران دیگری در لس آنجلس، روستیک کانیون با افزایش هزینه‌ها برای همه چیز، از نیروی کار و مواد اولیه گرفته تا بیمه، همراه با چالش‌های بوروکراسی مداوم مقابله کرده است. همچنین همه‌گیری کووید، اعتصابات صنعت، سقوط جریان، اخراج شرکت‌ها، و اخیرا آتش‌سوزی‌های 2025، یکی پس از دیگری بوده است. 30 درصد از مشتریان روستیک کانیون در Palisades زندگی می کردند که بسیاری از آنها هنوز آواره هستند.

چرخه عذاب هالیوود در رستوران همراه با سایرین در گروه مهمان نوازی Loeb که از آن زمان توسعه یافته است، احساس می شود، که همچنین شامل میلو اند الیو، هاکلبری و شیرین رز کرمی، هاکلبری و استرها و کاسیا است که از آن زمان بسته شده بودند. چندی پیش، 40 درصد از غذاخوری ها از این صنعت بودند. الان 25 درصد است. او می‌گوید: «حساب‌های هزینه کمتر، سفارش‌های گروهی کمتر، رویدادهای بزرگ کمتری وجود دارد». سپس روندهای دیگری وجود دارد، از جمله GLP-1 های کاهش دهنده اشتها، زندگی هوشیار و فرهنگ برنامه تحویل. او می‌گوید: «شما مکانی مانند روستیک را برای تحویل انتخاب نمی‌کنید.

"مورد این نیست." لوب به طور گسترده‌تر می‌گوید: "همه این چیزها کار را بسیار دشوارتر می‌کنند. بادهای مخالف زیادی وجود دارد." (مکان یهودی-غربی او Birdie G و مفهوم مکزیکی Talullah در سال های اخیر بسته شده اند.)

در حال حاضر، لوب بیشتر توجه خود را به فیلم معطوف کرد و یک شرکت تولیدی راه اندازی کرد تا انواع پروژه های شخصیت محور و مناقصه را توسعه دهد که استودیوهای بزرگ و پخش کننده ها دیگر اولویت ندارند. "با [با وجود خودمان]، وقتی ما آن را در Playhouse در اوجای نمایش دادیم، مردم مدام می‌گفتند که این فیلم یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌شان دهه‌ی هشتاد یا نود است - چیزی به سنت آنچه جان هیوز یا راب راینر یا نورا افرون ساخته‌اند. این دقیقا همان چیزی بود که می‌خواستم بشنوم."

در مورد روستیک، لوب فلسفه تغییر خود را - در طول فصل ها و سال ها - به عنوان کلید تداوم خود، علیرغم چالش های زیادی که با آن مواجه است، می داند. او می‌گوید: «من آن جمله باب دیلن را دوست دارم، «یا مشغول به دنیا آمدن هستی یا مشغول مردن». "این هم رستوران ها."