رسوبات گل نشان می دهد که مایاها آنقدر از رنگ قرمز استفاده می کردند که آب خود را با جیوه مسموم کردند

یک مطالعه جدید نشان می دهد که مایاها به قدری از رنگ قرمز استفاده کردند که به طور تصادفی دریاچه ها و آبراه های خود را با جیوه مسموم کردند.

مشکل سینابار بود، یک ماده معدنی سولفید جیوه به رنگ قرمز زنده که می تواند به عنوان رنگدانه قرمز رنگ قرمز استفاده شود. رواناب از رنگ می تواند وارد آبراهه ها شود، جایی که باکتری های بی هوازی سینابار را به متیل جیوه بسیار سمی در رسوبات دریاچه ها تبدیل می کنند. با گذشت زمان، متیل جیوه به سطوح بالاتری در زنجیره غذایی انباشته می شود.

مایاهای باستان، مردمی که در جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی کنونی زندگی می‌کردند و نوادگان آن‌ها هنوز در اطراف هستند، تقریبا همه چیز را قرمز رنگ می‌کردند. باستان شناسان مصنوعات بی شماری را یافته اند که مایاها آنها را قرمز کرده اند، از جمله مجسمه ها، بناهای تاریخی، دیوارها، میدان ها، سفال ها و مردگان برای مراسم تشییع جنازه. سینابار یک رنگدانه رایج در رنگی بود که آنها می ساختند، همراه با اخرای قرمز، که رنگ خود را از یک ماده معدنی آهن غیرسمی به نام هماتیت می گیرد.

متیو واترز، نویسنده اول مطالعه، دیرینه‌شناس (دانشمندی که آبراه‌های باستانی را مطالعه می‌کند) در دانشگاه آبورن در آلاباما، می‌گوید علاقه مایاها به رنگ قرمز - که برای آنها نمایانگر خورشید، خون و زندگی است - باعث یک فاجعه زیست‌محیطی شد که آب‌های مجاور توسط رواناب سینابار مسموم شدند.

او به لایو ساینس گفت: «آنها تغییر رنگ عجیبی را در آب می دیدند ... و کاهش بهره وری آن، مانند ماهی در مقابل پروتئین». مایاها به شدت به ماهیگیری در آب شیرین، از جمله صدف های آب شیرین وابسته بودند.

مطالعات قبلی شواهدی مبنی بر سطوح بالای جیوه در ارتفاعات جنوبی مایا و مناطق پست جنوب مرکزی پیدا کرده بود، اما هیچ کس سطوح این ماده معدنی سمی را در شبه جزیره یوکاتان مکزیک به طور کامل بررسی نکرده بود.

برای بررسی، واترز و همکارانش سطوح جیوه را در گل دوره مایا در یوکاتان مطالعه کردند و در مطالعه خود که در 4 نوامبر در ژورنال Science Advances منتشر شد، نشانه های بسیار زیادی از مسمومیت با جیوه، احتمالا از رنگ سینابار، پیدا کردند.

او گفت: «ما مشکوک نبودیم [مایاها] از آن در مقادیری که می‌دیدیم استفاده کردند.

آب های آشفته

این مطالعه سطوح شدید جیوه را در هسته‌های رسوبی از دو مکان دوران مایا نشان داد: دریاچه کوبا، یک دریاچه کم عمق در کنار شهر مایا به همین نام، و Cenote Xcach (همچنین X-Canché نیز نوشته می‌شود)، یک گودال سیل‌زده در کنار شهری ویران شده در جنگل که تعداد کمی از آن حفاری کرده‌اند.

هسته‌های رسوبی ترکیب زمین و آب را در بیش از 2000 سال شرح می‌دهند و زمان‌های مسمومیت با جیوه مصادف با چندین دوره در دوره‌های پیش کلاسیک و کلاسیک تمدن مایا از حدود 40 تا 820 پس از میلاد است.

واترز توضیح داد که آژانس حفاظت از محیط زیست در ایالات متحده تشخیص داده است که نوشیدن آب با سطوح جیوه بالای 2 قسمت در میلیارد ناامن است، در حالی که حد رسمی برای سطح جیوه در ماهی، جایی که در طول زمان انباشته می‌شود، 1 قسمت در میلیون است - هر عددی بالاتر از این یعنی ماهی می‌تواند توسط مقامات ضبط شود.

مسمومیت شدید زمانی رخ می دهد که سطح جیوه در خون انسان از حدود 100 قسمت در میلیارد بیشتر شود، از نوشیدن آب آلوده یا خوردن حیوانات دریایی آلوده مانند ماهی. در انسان، مسمومیت با جیوه می تواند علائم شدیدی از جمله آسیب دائمی ریه، آسیب مغزی و مرگ ایجاد کند.

رنگ قرمز مایا، کینیچ آهاو، خدای خورشید مایا، ساخته شده بین قرن ششم و نهم، که اکنون در موزه ملی مردم شناسی مکزیک نگهداری می شود، نشان دهنده عشق مایاها به جیوه است. (اعتبار تصویر: DeAgostini/Getty Images) این تیم کشف کرد که آلوده ترین قسمت های هسته های یوکاتان دارای سطح جیوه 2.3 قسمت در میلیون هستند. واترز گفت: «آنها این را برای چندین دهه و در یک مورد، برای قرن ها تجربه کردند.

محققان سپس هسته های رسوبی را برای نشانه هایی از آسیب زیست محیطی ناشی از مسمومیت با جیوه بررسی کردند. آن‌ها دریافتند که هسته‌ها فاقد فسیل‌های ریز صدف‌های آب شیرین هستند، که نشان می‌دهد سطوح بالای جیوه جانداران دریایی را از بین می‌برد. واترز گفت، این تیم همچنین متوجه شد که هسته‌های رسوب تقریبا هیچ اثری از شکوفه‌های جلبکی دارند، که باید مکرر اتفاق می‌افتاد. این احتمالا به این دلیل است که جلبک ها نمی توانند در مواد مغذی آب مسموم زنده بمانند.

سقوط مایا

داستان های مرتبط

چرا تمدن مایاها فروپاشید؟

قبر 2200 ساله در چین حاوی "شاهزاده قرمز جاده ابریشم" است که دندان هایش با ماده سمی رنگ آمیزی شده است.

مطالعه نشان می دهد خشکسالی 13 ساله مایاها را در 1000 سال پیش در شبه جزیره یوکاتان فلج کرد.

محققان درباره علت فروپاشی تمدن مایا در قرن هشتم و نهم بحث می کنند، اما یکی از مظنونان اصلی اختلال در تامین مواد غذایی ناشی از خشکسالی است.

اما واترز گفت، اگرچه سطوح جیوه در دوره های پرکلاسیک و کلاسیک بالا بود، آسیب زیست محیطی ناشی از سطوح جیوه برای صدها سال در زمان فروپاشی مایا در بسیاری از نقاط کاهش یافته بود، اگرچه ممکن است یکی از عوامل موثر باشد.

به گفته محققان، سینابار به طور طبیعی در یوکاتان وجود ندارد، بنابراین باید به آنجا وارد شده باشد، احتمالا از هندوراس فعلی. به نظر می رسد این واردات سینابار در نهایت در دریاچه کوبا متوقف شد و مسمومیت در آنجا تا سال 520 پس از میلاد به سطحی حدود 20 قسمت در میلیارد رسید. آنها گفتند که با این حال، هسته های رسوبی نشان دادند که مسمومیت با جیوه در Cenote Xcach تا زمان فروپاشی ادامه داشت.

درباره تمدنی که اهرام را در سراسر آمریکای شمالی ساخته است، چه می دانید؟ با مسابقه مایاهای باستانی ما پیدا کنید.