رصدخانه سویفت ناسا این هفته به زمین بازمی گردد. اینجا جایی است که قطعات ممکن است فرود بیایند
تعجب آور نخواهد بود اگر حداقل 100 کیلوگرم (220 پوند) یا بیشتر از ورود مجدد جان سالم به در ببرد.
پس از شکست یک ماموریت نجات برای نجات رصدخانه نیل گرلز سویفت ناسا، این فضاپیمای محکوم به فنا قرار است با شعله های آتش این هفته به زمین بازگردد. بیشتر سوئیفت باید در جو بسوزد، اما کارشناسان معتقدند برخی از اجزای داخلی آن میتوانند از ورود مجدد جان سالم به در ببرند.
جاناتان مک داول، اخترفیزیکدان و استاد افتخاری دانشگاه دورهام که دههها را صرف ردیابی اجرام در مدار کرده است، به Gizmodo گفت: «این تعجبآور نیست. «این حدود یک تن و نیم فضاپیما است، و ماهوارههایی با آن اندازه اغلب کسری - مانند 10 درصد - از ورود مجدد زنده میمانند.»
مک داول گفت که این به ویژه در مورد ماهواره های نجومی مانند سوئیفت که تمایل به داشتن تجهیزات آینه ای تلسکوپ متراکم و سایر اجزا دارند، صادق است. تعجب آور نخواهد بود اگر حداقل 100 کیلوگرم (220 پوند) یا بیشتر از ورود مجدد جان سالم به در ببرد.»
سوئیفت نزدیک به 22 سال را در مدار به مطالعه انفجارهای پرتو گاما، قوی ترین انفجارهای کیهان گذراند. این ماموریت که در نوامبر 2004 آغاز شد، قرار بود تنها دو سال طول بکشد. به گفته ناسا، این تلسکوپ در طول کار شگفتآور طولانی خود، بیش از 2000 انفجار پرتو گاما، 1400 ابرنواختر و سایر پدیدههای کیهانی را مشاهده کرد که به گزارش ناسا منجر به انتشار حدود 7000 مقاله شده است.
با این حال، همه چیزهای خوب باید به پایان برسد. سوئیفت در طول دو دهه گذشته به تدریج ارتفاع خود را از دست داده است، مانند همه ماهواره ها، اما افزایش اخیر در فعالیت خورشیدی به تسریع فروپاشی مداری آن کمک کرد. در سپتامبر 2025، ناسا از فناوری های فضایی کاتالیست فلگ استاف، آریزونا بهره برد تا مأموریتی را برای تقویت مدار سوئیفت و افزایش طول عمر عملیاتی آن انجام دهد.
این مأموریت، به نام LINK، در ماه ژوئیه آغاز شد اما بعدا به دلیل مسائل مربوط به کنترل نگرش از مسیر خارج شد. به گفته ناسا، از 23 اکتبر، مدار سوئیفت در ارتفاع کمتر از 171 مایلی (275 کیلومتری) از سطح زمین فروپاشی کرده است. مک داول بر اساس آخرین دادههای ردیابی نیروی فضایی ایالات متحده گفت که ماهواره باید بین سهشنبه و چهارشنبه این هفته دوباره وارد جو شود.
با توجه به نامشخص بودن آن زمان و غیرقابل پیش بینی بودن یک فرود کنترل نشده، پیش بینی نقطه ورود مجدد سوئیفت بسیار دشوار است، چه رسد به اینکه قطعات باقی مانده از فضاپیما در کجا فرود بیاید. مدار سوئیفت حدود 20 درجه شمالی و جنوبی از خط استوا امتداد دارد، به این معنی که زباله ها می توانند در هر نقطه ای بین این عرض های جغرافیایی سقوط کنند.
مک داول گفت: «بدیهی است که بسیاری از این باند عرض جغرافیایی اقیانوس هستند. آنجاست که احتمال فرود اجزای بازمانده سوئیفت وجود دارد، اما تودههای خشکی – و جوامع پرجمعیت – در منطقه ورود مجدد، از جمله مناطقی از آفریقا، استرالیا، هند، آسیای جنوب شرقی و آمریکای مرکزی و جنوبی وجود دارند.
برای روشن بودن، احتمال سقوط یک قطعه سوئیفت به زیرساختها یا آسیب رساندن به کسی بسیار کم است. مک داول گفت: «معمولا وقتی محاسبات دقیق را انجام میدهید، احتمال آسیب دیدن شخصی یک در 10000 است. اما در این مرحله، از زمان اسپوتنیک، ما حدود 10000 بار ورود مجدد داشته ایم. بنابراین، یکی از این روزها، شانس ما تمام خواهد شد.
از آنجایی که مدار زمین به سرعت شلوغ تر شده است، میزان زباله های فضایی که به زمین بازمی گردند در چند سال گذشته به شدت افزایش یافته است. در حالی که گزارشهایی از ریزش آوار از پشت بامها، به مزارع مزرعه و سایر مناطق پرجمعیت گزارش شده است، اما این حوادث هنوز بهطور استثنایی نادر هستند.
مک داول گفت: "آیا باید نگران باشید که با زباله های فضایی برخورد کنید؟ نه." "به عنوان یک دولت، آیا باید نگران باشید که کسی ممکن است توسط زباله های فضایی مورد اصابت قرار گیرد؟ بله. بنابراین، این یک موضوع سیاستی است. ما نباید این ورودهای کنترل نشده را داشته باشیم."
مشاهده مرگ سوئیفت و سایر فضاپیماهای بازگشت مجدد می تواند به محققان در ارزیابی خطرات برای افراد و زیرساخت ها کمک کند. به دست آوردن درک بهتر از اینکه کدام اجزا تمایل به ذوب شدن دارند و کدامیک تمایل به زنده ماندن در دمای شدید ورود مجدد دارند، میتواند منجر به طراحی ایمنتر ماهواره شود.
مک داول گفت: «ما همچنین باید درک کنیم که مواد ذوب شده با شیمی جو فوقانی چه می کند، زیرا این نگرانی در حال ظهور است که ممکن است آب و هوا و لایه اوزون را با همه این ورودی ها خراب کنیم.
بنابراین در حالی که احتمال اینکه بازگشت سوئیفت به زمین خطری برای مردم و دارایی ها باشد بسیار بعید است، اما فرصت ارزشمندی را ارائه می دهد که می تواند به دانشمندان در کاهش خطرات آینده کمک کند. این رویداد همچنین نشان دهنده پایان یکی از موفق ترین کمپین های نجومی است که ناسا تاکنون راه اندازی کرده است.
مک داول گفت: «همه ما یکی برای سوئیفت خواهیم ریخت.
متن اصلی (انگلیسی)
NASA’s Swift Observatory Will Crash Back to Earth This Week. Here’s Where Pieces May Land
"It wouldn't be surprising if at least 100 kilograms [220 pounds] or so survive reentry."