رقصندگان ناشنوا از تکنیک برای کمک به احساس و تفسیر ریتم استفاده می کنند

آداما سانو برای یک جلسه رقص دیگر با همکارانش در دفتر مرکزی Au Déla de l'Handicap (ADH) در Bobo-Dioulasso آماده است.

او ناشنوا است، اما این مانع از شرکت در فعالیتی نمی شود که به موسیقی متکی است.

این رقصندگان کم شنوایی از تکنیک Vibra-Signe برای احساس ریتم استفاده می کنند.

رقص در کشور غرب آفریقا به ابزاری برای توانمندسازی تبدیل شده است.

به ویژه در اینجا اهمیت دارد، جایی که حمایت و منابع محدود دولت باعث شده است که افراد ناشنوا رشد کنند و اجتماعی شوند.

آداما سانو، عضو گروه رقص زبان اشاره فرانسوی، توضیح می‌دهد: "من واقعا رقص، تکرار، یادگیری را دوست دارم. عشق (رقص) چیزی است که من را تشویق می‌کند به رقص ادامه دهم."

میل او به رقص بر مخالفت والدینش غلبه کرد.

سانو می‌گوید: «وقتی (پدرم) اجازه رقصیدن را به من نداد، او را تنها گذاشتم و به رقصیدن ادامه دادم زیرا عاشق آن هستم. طبیعتا با گذشت زمان، او به من اجازه داد تا ادامه دهم.

مربی یایا سانو این تکنیک را توسعه داده و گروه رقص را اداره می کند.

ضرب را با صورت و اشاره برای گروه کوچکی که دورش جمع شده اند ترجمه می کند.

گروه رقصندگان ناشنوا و کم شنوا ریتم و موسیقی را از طریق ارتعاش در زمین و حرکات بدن سانو احساس و دنبال می کنند.

این امر باعث می شود حتی بدون شنیدن موسیقی آن را دنبال کنید.

یایا سانو سال ها پیش کار رقص خود را در خیابان های محله سرفالائو در بوبو-دیولاسو آغاز کرد و رقص های سنتی را که در خانه یاد گرفت با سبک های مدرن ترکیب کرد.

در آن زمان بود که او متوجه شد که بچه‌های Institut des Jeunes Sourds du Faso، یک مدرسه محلی برای کودکان ناشنوا و سایر معلولان، به ندرت اجتماعی می‌شوند.

"این بچه ها را دیدم، این جوان ها، همیشه بین خودشان بودند، هیچ کاری نکردند، در فعالیت های اجتماعی-فرهنگی شرکت نکردند. و من، آن چیزی که توجهم را جلب کرد، با خودم گفتم، طبیعی نیست، باید کاری کنیم. و تصمیم گرفتم بروم پیشنهاد آموزش رقص بدهم و همه چیز از آنجا شروع شد. و وقتی شروع کردم، تاثیر، واکنش، واکنش، نیاز این رقصنده ها، تغییر مثبت در زندگی روزمره من بود. هیچ کس دیگری برای پیشنهاد چیزی وجود نداشت.»

این تکنیک در داخل و خارج از بورکینافاسو با استفاده از آن توسط اعضای سازمان رقص Fientan محبوبیت پیدا کرده است.

با Vibra-Signe، Fientan مدال طلای آفرینش رقص را در بازی‌های فرانسوی 2023 که ده‌ها کشور در کینشاسا، پایتخت کنگو در آن حضور داشتند، به دست آورد.

آخرین ساخته آن با نام «Adepte de mon être» که در زبان انگلیسی به معنای «وابسته به وجودم» است نیز توسط این گروه در آلمان و ساحل عاج اجرا شده است.

رقصیدن مهارت های اجتماعی رقصندگان را بهبود بخشیده است.

آنها می گویند که حتی نام این گروه نیز قدرتمند است، زیرا Fientan در زبان محلی دیولا به معنای "بدون معلولیت" است.

معلم آنها می گوید تسلط بر تکنیک، دنبال کردن ریتم، ارتعاشات و حرکات بدن زمان می برد، اما نتیجه برای او و شاگردانش رضایت بخش بوده است.

خود رقص سوالاتی را برمی انگیزد که او می خواهد جامعه به آنها پاسخ دهد.

او می گوید: "رابطه آنها چیست، جایگاه آنها در این جامعه چیست؟ نگرش جامعه نسبت به این افراد چیست؟ اینها سوالاتی است که ما در این برنامه می پرسیم. و همچنین شما چگونه خود را مطرح می کنید؟ آنها چگونه می توانند از طریق این نمایش جایگاهی را که می خواهند در این جامعه داشته باشند تأیید کنند و دوباره به دست آورند؟"

هیچ اطلاعات اخیر در مورد تعداد افراد ناشنوا و کم شنوا در بورکینافاسو در دسترس نیست، اما سرشماری سال 2019 حدود 46500 نفر از 2 سال به بالا را ثبت کرد که مشکل شنوایی قابل توجهی داشتند یا اصلا نمی توانستند بشنوند.

این کشور حدود 24 میلیون نفری برنامه ها و اقدامات آموزش فراگیر را برای بهبود دسترسی به رفاه و شرایط کلی زندگی برای افراد دارای معلولیت از جمله افراد ناشنوا و کم شنوا اتخاذ کرده است.

اما مدافعان حقوق و کارشناسان می گویند که اجرای آن همچنان محدود است، با کمبود معلمان آموزش دیده و مترجمان زبان اشاره و دسترسی ناکافی به خدمات پشتیبانی.

یک مطالعه بورکینافاسو که توسط مؤسسه علوم اجتماعی این کشور (INSS) منتشر شده است، خاطرنشان می کند که 58 درصد از پاسخ دهندگان آن درک «منفی» از ناشنوایی دارند، زیرا آن را یک «لعن» یا «مجازات معنوی» می دانند.