رمز و راز ماهواره(های) تازه پرتاب شده قرقیزستان

طبق گزارشات، در اول اکتبر، قرقیزستان به دیگر کشورهای فضایی آسیای مرکزی ملحق شد و با موفقیت یک نانوماهواره طراحی و تولید شده داخلی را بر روی موشک اسپیس ایکس از پایگاه نیروی فضایی واندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب کرد. به گفته دولت قرقیزستان، این فضاپیمای ناشناس، مجهز به قرص نان، با وزنی حدود 01/30 دلار، 0/0 کیلوگرم وزن داشت. دوربین‌ها، و - تقریبا منحصرا - محصول نوآوری داخلی بود. بیشکک تصریح کرد که این ماهواره توسط دو شرکت محلی به نام های قرقیز آسمان و قرقیز الکترونیک مونتاژ شده است.

مدیر شرکت دوم، ایلیا چرنی، اعتراف کرد که فناوری پشت این ماهواره تا حد زیادی روسی است، اما اشاره کرد که تیم سازنده آن متشکل از 10 مهندس داخلی است. دولت همچنین گفت که این ماهواره به پیشبرد اولویت های کشاورزی، زیست محیطی و استراتژیک قرقیزستان در طول عمر 15 ساله آن کمک می کند.

در بیانیه ای که در 24 سپتامبر منتشر شد، وزارت منابع آب، کشاورزی و صنایع فرآوری این کشور اعلام کرد که داده های این ماهواره شرایط محصول را ردیابی می کند، علائم اولیه خشکسالی را تشخیص می دهد و یخچال های طبیعی را رصد می کند. سادیر جپاروف، رئیس جمهور قرقیزستان، در سخنرانی از کالیفرنیا در روز راه اندازی، گفت که این کشور قبلا برای به دست آوردن این نوع داده ها از سایر کشورها، صرف نظر از اینکه "اطلاعات 100 هکتار، 1000 هکتار یا آب و هوا" بود، مجبور به پرداخت هزینه بود. جپاروف پیشنهاد کرد که ماهواره اجازه می دهد تا "هر متر مربع" از زمین قرقیزستان برای شناسایی مورد مطالعه قرار گیرد.

از قابلیت زراعی بالقوه خود استفاده کند، در حالی که پرتاب را به عنوان یک دستاورد در خودکفایی ملی معرفی می کند. جپاروف افزود: "ما قبلا ماهواره خود را نداشتیم... اکنون دیگر به [کشورهای دیگر] وابسته نخواهیم بود." ما خودمان آن را 100 درصد از بیشکک کنترل خواهیم کرد.» [caption id=attachment_316813 align=aligncenter width=6000] تصویر به اشتراک گذاشته شده توسط وزارت منابع آب، کشاورزی و صنعت فرآوری قرقیزستان که نانوماهواره ناشناس را نشان می دهد.

این کشور به قزاقستان، ترکمنستان و - از ماه اوت امسال - ازبکستان در صفوف فضانوردان آسیای مرکزی، عمدتا به لطف نبوغ خود، پیوسته بود. این موفقیت به طور گسترده در رسانه های داخلی، منطقه ای و بین المللی پوشش داده شده بود. و سپس یک تحول گیج کننده رخ داد. در 2 اکتبر، یک روز پس از پرتاب، گزارش های خبری شامل جزئیاتی شد که قبلا ذکر نشده بود: این ماهواره تلاش مشترکی بین قرقیزستان و امارات متحده عربی بود.

سه روز بعد، یک سایت خبری قرقیزستان اطلاعیه ای منتشر کرد مبنی بر اینکه قرقیزستان یک مرکز نظارت فضایی جدید برای دریافت، پردازش و استفاده از داده های ارسال شده از ماهواره تازه پرتاب شده Altair ایجاد کرده است. این به دو دلیل قابل توجه بود. اول، نام "Altair" در بیانیه های مطبوعاتی قبلی دولت گم شده بود.

دوم – و مهمتر از آن – گفته شد که مرکز نظارت داده‌های ماهواره‌ای که توسط امارات اداره می‌شود توسط نهادی به نام آکادمی دریایی ابوظبی ارائه خواهد شد. ناگهان، ادعاهای جپاروف مبنی بر اینکه قرقیزستان «دیگر به کشورهای دیگر وابسته نیست» شروع به پوک شدن کرد. ظاهرا نه تنها از فناوری روسی برای طراحی این ماهواره استفاده شده بود، بلکه ظاهرا امارات متحده عربی قصد داشت این فضاپیما را راه اندازی کند و قرقیزستان صرفا "دسترسی" به داده های خود دریافت کند.

همچنین فایده ای نداشت که سایت های خبری خلیج فارس Altair را "اولین ماهواره توسعه یافته و ساخته شده توسط مهندسان امارات متحده عربی" نامیدند، بدون اینکه حتی به مشارکت بیشکک در این پروژه اشاره کنند. پس در 1 اکتبر چه اتفاقی افتاده بود؟ آیا قرقیزستان واقعا ماهواره ساخت خود را پرتاب کرده بود؟ اگر چنین است، کشورهای دیگر از چه طریق درگیر بوده اند؟ و اگر کشتی پرتاب شده از کالیفرنیا در درجه اول یک ابتکار اماراتی بود، آیا بیشکک از ادعای خودکفایی ملی خود عقب نشینی می کرد؟ ماهواره دوم؟ تاکنون به هیچ یک از سوالات فوق پاسخ قطعی داده نشده است.

و این موضوع که توسط یکی از مفسران برجسته منطقه ای به عنوان "رسوایی با ابعاد کیهانی" توصیف شده است، تعداد فزاینده ای از توضیحات توطئه آمیز را برانگیخته است. به عنوان مثال، رسانه محلی Kaktus Media پیشنهاد کرد که احتمالا دو ماهواره در 1 اکتبر به فضا پرتاب شده است، یکی توسط امارات و دیگری با کمک روسیه ساخته شده است.

(همچنین اشاره شد که اولین ابتکار ماهواره قرقیزستان، که در سال 2019 توسط تیمی از مهندسان زن به فضا پرتاب شد، به نظر نمی رسید که در آن دخالتی نداشته باشد، زیرا قبلا بدون هیچ جزئیاتی در مورد تکمیل پروژه منحل شده بود.) در همین حال، Tandyr Media، یک رسانه مستقل که به دلیل کانال محبوب یوتیوب خود شناخته شده است، در یک مجموعه ویدئویی با نام Dima در یک مجموعه ویدیویی که این پروژه را پوشش می دهد، توجه را جلب کرد. بالاکیرف، که ادعا می کرد شخصا در توسعه پروژه ماهواره ای شرکت داشته است.

[caption id=attachment_316811 align=aligncenter width=1280] موضوعات / دیما بالاکیرف[/caption] در پست خود، به نظر می‌رسید که بالاکیف خود را در کنار ماهواره‌ای متفاوت - بسیار بزرگ‌تر - نسبت به آنچه در بیانیه‌های مطبوعاتی قبلی دولت نشان داده شده بود، نشان می‌داد. اتفاقا این عکس همچنین به وضوح یک خط متن با خواندن "ساخت امارات متحده عربی" را در یک طرف ماهواره نشان می دهد.

به گفته بالاکیرف، این فضاپیما یک پروژه مشترک با امارات متحده عربی بود که تماما از طریق کمک های مالی و دولت ابوظبی تأمین می شد و یک ماهواره سنجش از دور زمین بود - یعنی احتمالا همان ماهواره ای بود که جپاروف وقتی از ظرفیت جدید قرقیزستان برای بررسی خود از بالا صحبت می کرد به آن اشاره می کرد.

(گزارش‌های بعدی از منابع وابسته به دولت با ذکر ماهواره Altair به همین ترتیب نشان می‌دهد که داده‌های آن در برنامه‌ریزی کشاورزی، مدیریت منابع آب و نظارت بر محیط‌زیست مورد استفاده قرار می‌گیرد.) مشخصا، هنگامی که کاربران Threads با استناد به مشخصات اندازه اصلی (کوچکتر) دولت مورد سوال قرار گرفتند، بالاکیف اصرار داشت که رسانه‌های خبری ملی برای اولین بار ماهواره‌ای را گیج کرده بودند: "برای اولین بار این ماهواره در یک پروژه متفاوت بود. ابوظبی این پروژه مشترک با امارات است و امارات تمام هزینه ها را تقبل می کند.

دومین ماهواره ای است که توسط تیم قرقیز الکترونیکس ساخته می شود. این یک پروژه جداگانه با اهداف خاص خود است. رقم 5 کیلوگرم و 10 تا 12 میلیون سوم [114,350 تا 137,200 دلار] به طور خاص به این یکی اشاره دارد. اگرچه عنوان و موقعیت دقیق بالاکیرف ناشناخته است، همانطور که تاندیر مدیا اشاره کرد، به نظر می رسد که این "کارآفرین و متخصص" خود را در کنار جپاروف در کالیفرنیا حضور داشته است و استوری های اینستاگرام را از این رویداد به اشتراک گذاشته است. بیشکک، آیا ما مشکلی داریم؟ با توجه به همه اینها، همانطور که خود دیمیتری لوژنیکوف میزبان تندیر نتیجه گرفت، آنچه اکنون باقی مانده است

عکس گل آلود طبق یکی از نسخه‌های احتمالی رویدادها، قرقیزستان ماهواره کوچک‌تر و ناشناخته‌اش به اندازه قرص نان را که عملکرد آن کاملا مشخص نیست، در 1 اکتبر پرتاب کرد. در همین روز، ماهواره بزرگ‌تر Altair طراحی امارات نیز از کالیفرنیا پرتاب شد - داده‌هایی که بیشکک تأیید کرده است که اکنون برای دسترسی به آن پول پرداخت می‌کند.

در نسخه قابل قبول دیگری که توسط محقق علوم سیاسی مهاجر، آیداربک رایف پیشنهاد شده است، نانوماهواره طراحی شده توسط قرقیزستان ممکن است اصلا راه اندازی نشده باشد، که به این معنی است که گزارش های مربوط به دستاوردهای فناوری ملی قرقیزستان تا حد زیادی اغراق شده است. در همین حال، دولت از روز پرتاب فرضی ماهواره در مورد این موضوع اظهار نظر چندانی نکرده است.

اما در هر صورت، به نظر می رسد که رهبری کشور جاه طلبی های کیهانی بیشتری دارد. جپاروف در اول اکتبر گفت: «اگر در کشور ما و آسیای مرکزی ثبات و صلح برقرار شود، در پنج تا ده سال آینده بسته به آمادگی ما، روزی فرا می رسد که ماهواره [ارتباطاتی] را نیز پرتاب کنیم».