رنسانس ایرلند نیک تیمونی جایزه ای برای سال ها پشتکار

با شروع فصل گذشته، نیک تیمونی 30 ساله شده بود و تنها 4 بازی برای ایرلند انجام داده بود. سه مورد از آن‌ها به‌عنوان بازی آزاد اولیه، در برابر ایالات متحده آمریکا در اولین بازی او در ژوئیه 2021، فیجی و جورجیا بودند. این حرفه بدی نبود، اما آن چیزی نبود که قول استثنایی او پیشنهاد کرده بود.

با این حال، پس از چند حضور دیگر در نوامبر گذشته، تیمونی به طور ناگهانی در تیم های روز مسابقه در طول شش ملت حضور داشت. بازی شنبه قهرمانی ملت ها مقابل فیجی دهمین آزمون متوالی او برای ایرلند و اولین شروع او در شماره هشت خواهد بود، پس از انجام 35 دقیقه آخر یک هفته پیش در آنجا در پیروزی مقابل آرژانتین.

اگر تیمونی خوب پیش برود - و هفته آینده این کار را دوباره مقابل آفریقای جنوبی انجام دهد - ارزش خود را به عنوان یک گزینه در شماره هشت و همچنین در سمت باز نشان داده است. در نهایت، او در حال تبدیل شدن به بخشی جدایی ناپذیر از این تیم ایرلندی است.

داستان او گواه این است که هرگز دیر نیست و او می تواند الهام بخش همه سی و چند ساله ها باشد.

اندی فارل درباره اواخر شکوفایی تیمونی گفت: «این از طریق ایمان به خود و هرگز تسلیم نشدن است. و داشتن اشتها، هفته به هفته، برای ادامه بهبود، و سپس تشخیص این پیشرفت.

او در داخل کمپ بو می کشد و ما همیشه می گوییم که وقتی مردم به کمپ می آیند، دیدن اینکه با آن چه می کنند بسیار جالب است.

"بدیهی است که شعله ای برای نیک روشن شده است و او از زمانی که به اردو برگشته است، از پس آن سخت رفته است. او چند ستاره به دست آورد، مگر نه، تا آنجا که هم تیمی هایش درباره او نیز فکر می کنند، در مورد نحوه انجام کارهایش در هفته گذشته.

"او بسیار مهم است."

حتی بر اساس استانداردهای کالج بلک راک، تیمونی همیشه برجسته بود. او کاپیتان تیمی بود که در سال 2011 قهرمان جام جوانان شد و بخشی از تیمی بود که در سال 2013 قهرمان جام بزرگسالان شد. سپس کاپیتان تیمی با حضور جوی کاربری، هوگو کینان و کیلان دوریس 15 ساله بود که در فینال سال 2014 کلنگوز را شکست داد. مربی آن تیم کلوگووس بر عهده نوئل مک نامارا بود.

تیمونی در طول سال های تحصیلی خود همیشه شماره هشت بود. او به مدت سه سال در تیم جام بزرگسالان توسط پیتر اسمیت هدایت شد و اکنون با لینستر به عنوان افسر توسعه بازیکنان نخبه بازگشته است.

اسمیت با یادآوری فینال جام جوانان در سال 2011 مقابل سنت مایکل گفت: "او در واقع یک تلاش از فاصله نزدیک در آن روز به ثمر رساند و این نشانه ای بود از چیزی که قرار بود اتفاق بیفتد، فقط قدرت. حتی در 16 سالگی، او یک پله بالاتر بود، می توان فهمید. او هشت نفری بود که توپ را حمل می کرد. توانایی او برای رها شدن از پشت یک اسکرام بود."

خاطره برجسته اسمیتز از فینال 2014 نزدیک به پایان مسابقه بود.

ما خیلی کم جلو بودیم و کلونگووس در فاصله 5 یا 10 متری خط داشت. من فکر کردم، "خوب، ما در اینجا کمی مشکل داریم". کلوگوس به جلو رانندگی می کرد و به نظر می رسید که قرار است گل بزنند. ناگهان، نیک تیمونی به اطراف می آید، به آن ضربه می زند و به معنای واقعی کلمه به خودی خود چیزی را متوقف می کند.

"این یک یا دو ثانیه را برای همه می‌خرد تا دوباره روی پای خود بایستند و ما خوش شانس بودیم که توپ شکست و کانر الیور به ما تبدیل شد. اما این معمولا نیک بود. هر زمان که ما در مشکل بودیم، او می‌توانست بازی بزرگی انجام دهد. حتی اگر به آن سال‌ها برگردیم، او این برتری ثابت را در توانایی تغییر دادن بازی‌ها و ایجاد یک بازی بزرگ داشت، اما در یک نگاه بسیار ناخوشایند، اگر این کار خیلی بد است." تیمونی همچنین در فینال 100 متر مدرسه در آن سال برنده شد و هوگو کینان را به مقام دوم برد و همچنین پرتاب نیزه و پرتاب شوت را شکست داد و همه رکوردها را در پرس نیمکت شکست.

"یکی بود به نام دیو سوینی که در مدرسه دو و میدانی انجام می داد و نیک و هوگو با او کار می کرد. نیک نیز رله را برد و چکش را برد. بنابراین، وقتی می بینید که اره منبت کاری اره مویی کامل شده و به عقب برمی گردید، همه قسمت ها از همان روزهای اول آنجا بودند."

اسمیت تیمونی را به عنوان یک بچه عالی توصیف می کند.

او هرگز جیغ و فریاد نمی‌کرد. او همیشه آن عزم و انعطاف بی‌صدا را داشت. واقعا جای تعجب نیست که می‌بینیم زمان زیادی می‌گذرد و می‌بینیم که او چگونه رفتار می‌کند و چگونه در مورد مسائل پیش می‌رود. او در واقع تبدیل به یک عقب‌گرد کامل به جلو شده است، اینطور نیست.»

اسمیت با کیوی، گرت پیکرینگ، که اکنون در کنار کونااخت به عنوان مربی مسیر است، مربیگری کرد. او فکر می کرد که تیمونی می توانست یک وینگر باشد. پیکرینگ با تیمونی به‌عنوان دونده اصلی حرکاتی طراحی می‌کرد، گاهی اوقات مکان‌هایش را با یک اسکرامف برای تغذیه یک اسکرام و دویدن از آن، و گاهی اوقات او را در بال در بازی آزاد رها می‌کرد.

اما اسمیت به عنوان مربی مهاجمان و همچنین سرمربی، همیشه در نظر داشت که تیمونی را در هشت سالگی نگه دارد.

او بسیار ورزشکار و سریع بود و فقط شمال-جنوب نمی‌رود. او می‌تواند پاهایش را نگه دارد، می‌تواند از کنارش عبور کند، می‌تواند مکث کند و دوباره شتاب بگیرد. او نوع بسیار جالبی از حامل توپ است و به عنوان یک بازیکن جوان‌تر نیز بسیاری از این ویژگی‌ها را داشت. او می‌توانست فضا را ببیند و فضا را دستکاری کند."

در طول مسیر، انتقال به اولستر همچنین به معنای تغییر به سمت باز کردن بیشتر بود، اگرچه او هنوز بیش از 40 درصد از بازی های خود را برای استان در 8 سالگی انجام داده است و در نتیجه تیمونی بیشتر به یک تهدید بالای توپ تبدیل شده است.

ما شاهد آن بودیم که هفته گذشته در دقیقه 24 مقابل آرژانتین، متئو کارراس را طوری متوقف کرد که انگار وینگر به دیوار برخورد کرده است. سپس، یک مرحله بعد، تیمونی یک پنالتی برنده شد. این باعث شد که خودش از روی پاس داخلی دن شیهان و دومین تلاش کینان از خط خارج شود. او مجددا از حرکات پای خود برای تکمیل هت تریک کینان استفاده کرد.

علیرغم فعالیت درخشان تیمونی در سنین پایین، از جمله حضور همیشه در شش کشور زیر 20 سال 2015 و جام جهانی، لینستر به او پیشنهاد حضور در آکادمی را نداد. اسمیت اشاره می کند که جیمی هیسلیپ، شان اوبراین، جک کانن، جاش ون در فلایر و دن لیوی پیش از تیمونی بودند و مکس دیگان هم معاصر بود.

اسمیت می گوید: «این بیشتر در مورد زمان بود تا استعداد. نکته مهم این بود که او فرصتی در اولستر به دست آورد و تا حدی در آنجا موفق شد، که فوق العاده است.

اسمیت همچنین گلدهی نسبتا دیرهنگام تیمونی را صرفا به عقب مانده هایی که در اطراف وجود داشته اند نسبت می دهد.

"منظورم جاش، بهترین بازیکن سال جهان [در سال 2022] است، کیلان در راه است، جک کانن... اینطور نیست که در همان نسل او عقب‌نشینان عالی وجود نداشته باشند. برخی از نسل‌های عقب مانده. گاهی اوقات وقتی رقابت زیادی وجود دارد باید این کار را به سختی انجام دهید."

فرصت بالاخره اکنون به دست می آید، اما تیمونی هنوز می تواند چندین سال دیگر در او باقی بماند. اسمیت می‌گوید: «چیزی که در مورد او می‌گویم این بود که او بسیار کوشا و متعهد بود و در روشی که آموزش می‌داد و از خودش مراقبت می‌کرد واقعا جلوتر از زمانش بود. او ممکن است 31 سال داشته باشد، اما شرایط خوبی دارد و از همان سنین جوانی از خودش مراقبت می کند.

«حتی در سه سالی که او را در مدرسه داشتم، هر سال بهتر می‌شد. اینطور نیست که او چالش های خود را نداشته باشد. به او جایی در لینستر پیشنهاد نشد، او به اولستر رفت، او در برنامه هفت شرکت داشت. او باید صبور بود

"این جاده کمی سخت بود. همه چیز برای او اتفاق نیفتاد. او باید بیرون می رفت و خودش را ثابت می کرد. حتی الان هم پدر 82 ساله من هنوز در مورد نیک تیمونی صحبت می کند و هنوز او را به عنوان یکی از بازیکنان مورد علاقه خود می داند که به روزهای راک خود بازمی گردد."

او بسیار بی ادعا است و برای همه وقت دارد. من برای او خوشحالم من می دانم که همه در بلک راک از اینکه او این فرصت ها را دارند خوشحال می شوند. برای همه کسانی که با او کار کرده اند فوق العاده است."

فارل از تیمونی می خواست که توانایی بدنی خود را در دفاع افزایش دهد، و شواهد بیشتری از آن وجود داشت که در هفته گذشته او گویدو پتی را در تکل عقب راند، نه اینکه قفل دیگری، پدرو روبیولو را روی خط ایرلندی نگه داشت.

سرمربی همچنین در توضیح شکوفایی دیرهنگام تیمونی، اسمیت را تکرار می کند.

فارل گفت: «من فکر می‌کنم کمی بیشتر به آنچه که او می‌تواند انجام دهد، اعتقاد دارد و به دلیل آمادگی‌اش از خودش حمایت می‌کند. او یک پسر باهوش است، بنابراین می‌تواند در یک دوره زمانی کوتاه، مطمئنا در کمپ، همه چیز را حل کند.

اما با پیشرفت، آمادگی جسمانی‌اش، نحوه بدنسازی‌اش و نحوه عملکردش پس از تمرین، بهتر و بهتر می‌شود. او یک ورزشکار قدرتمند است که سرعت کمی هم دارد، بنابراین او مطمئنا در این فصل در حال دویدن است.»