رنه رینسو: «ما نیز بلندترین سندرم خشخاش را داریم. ایرلند این را دارد، درست است؟

از آنجایی که ما سوالات محلی را برای مردم محلی دوست داریم، از Renate Reinsve می‌پرسم که آیا زندگی تئاتری در نروژ شبیه به زندگی در ایرلند است؟ ما هر دو در آن منطقه سنت داریم. جمعیت دو کشور هم اندازه است.

"ما نیز بلندترین سندرم خشخاش را داریم. شما هم آن را دارید، درست است؟" او می گوید.

اوه پروردگار، بله. این یک طبقه خاص از بدخواهان معروف و تسخیر جهان ما است. خیلی سریع محبوب شوید و ملت اصالت لهجه شما، صداقت انسان دوستانه یا اعتبار ترتیبات مالیاتی شما را زیر سوال می برد.

او می‌گوید: «طرف‌های خوبی برای داشتن یک گرایش قوی از طرف همه وجود دارد که ما یکسان هستیم». "من قبلا وقتی در تئاتر بودم این را یاد گرفتم، و احتمالا در ایرلند هم چنین چیزی را دارید. شما حس برابری را برای همه در صحنه فیلمبرداری ایجاد می کنید. این کار گروهی است.

"برآمدن از فرهنگی که واقعا همه را ترغیب می کند که شبیه هم باشند - و شبیه بودن عالی است - وقتی موفق می شوید، می توانید فضایی برای افتخار به خود بدهید، چالش برانگیز باشد."

Reinsve، همانطور که در جشنواره فیلم لندن ملاقات کرد، مطمئنا چیزهای زیادی برای افتخار دارد. او پس از یک حرفه پرمشغله در خانه، با برنده شدن بهترین بازیگر زن در جشنواره کن در سال 2021، برای فیلم بدترین فرد جهان اثر یواخیم تریر، توجه جهانیان را به خود جلب کرد. به نظر می‌رسید که تصویر پوستری از دویدن او به سمت دوربین، با پیراهن آبی تیره موج‌دار، بین اولین نمایش و انتشار نهایی اجتناب‌ناپذیر بود.

بیش از چند نفر نتوانسته‌اند چنین موفقیتی را ایجاد کنند، اما رینزو نقش‌ها را هوشمندانه انتخاب کرد و اجراهای مورد نیاز را ارائه کرد. او اولین حضور آمریکایی خود را در کنار سباستین استن در فیلم «مرد متفاوت» از سال 2024 انجام داد. او یک سال بعد در جشنواره کن برای «ارزش احساساتی تریر» مورد تحسین قرار گرفت و در نهایت اولین نامزدی اسکار را برای بازی در نقش دختر بازیگر پر استرس فیلم استلان اسکارشگارد به دست آورد.

منحنی رو به بالا امسال با یک ضربه مضاعف ادامه یافت: در مقابل Chiwetel Ejiofor در صحنه وحشتناک مغزی Backrooms; بازگشت با استن در فیلم آبدره کریستیان مونگیو، برنده نخل طلای کن 2026. او اکنون 38 سال دارد. هنوز یک فرد نسبتا جوان است. اما موفقیت جهانی زمانی به دست نیامد که او یک دختر جوان ساده لوح بود. شاید او از این بابت سپاسگزار باشد. آیا او می توانست در 20 سالگی از پس آن بربیاید؟

"نه!" او قاطعانه می گوید (اما با لبخند). "فکر نمی‌کنم بتوانم. وقتی این اتفاق برای من افتاد، از قبل می‌دانستم که هستم. می‌دانستم که دوستانم چه کسانی هستند. من در زندگی‌ای که دوست داشتم زندگی می‌کردم بسیار متحیر بودم. بنابراین فکر می‌کنم اگر قبل از تنظیم زندگی‌ام این اتفاق می‌افتاد، مسیریابی همه چیز را بسیار دشوار می‌کرد."

رینسو مطمئنا در آن سه حضور پیروزمندانه کن با اعتماد به نفس زیادی رفتار کرد. (شاید فقط لئا سیدوکس بتواند او را برای دوشس بزرگ کنونی کروازت به چالش بکشد.) و مصاحبه‌های پیرامون آبدره در حال آزمایش بوده است.

مونگیو که دومین نخل خود را محکم می کند، یک سیب زمینی داغ واقعی را به سینیورس انداخته است. این فیلم پر تنش و آموزشی بر روی یک زوج مسیحی تمرکز دارد که پس از نقل مکان از رومانی، کشور زادگاه شوهر، به شهر کوچکی در نروژ، کشور مبدا همسر، به سرعت با خدمات رفاهی کودکان دچار مشکل می شوند. پس از شایعاتی مبنی بر اینکه این زوج، که توسط استن و رینزو با مهربانی آرام بازی می‌کنند، فرزندانشان را کتک زده‌اند – و بیم آن‌ها مبنی بر این‌که شوهر در حال تبلیغ بوده است – مقامات پایین می‌آیند و جوانان را به سرپرستی می‌کشانند.

این ماده شجاعانه ای برای سوق دادن به سمت مخاطبان عمدتا لیبرال است که در سینمای هنری حضور دارند. تفاسیر مختلفی در دسترس است. اما به نظر می رسد که همدردی فیلم با والدینی هوشیار، اما تا حد زیادی شایسته است.

این فیلم با تکرار داستان یک زوج پنطیکاستی - همچنین اهل رومانی - که در سال 2015 با مقامات نروژی مواجه شدند، اگرچه در جشنواره کن به خوبی مورد نقد و بررسی قرار گرفت، اما با توجه به انتشار گسترده تر، ناراحتی آنلاین ایجاد می کند.

رینسوه با احتیاط می گوید: «این گرما هم از طرف لیبرال و هم از طرف محافظه کار است. "این برداشت من است. من در یک فیلمبرداری کمی زیر آب بودم. همین الان به سطح آب آمدم و در جشنواره فیلم لندن به آن پیوستم.

"من شخصا با کسی صحبت نکرده ام. بنابراین من نتوانستم گفتگو کنم. من فقط این شایعات را شنیدم و گوشه هایی از آن را شنیدم. اما من فکر می‌کنم کریستین واقعا می‌خواست جرقه بحث‌ها برانگیزد و فیلم‌های او همیشه این کار را می‌کنند.»

مونگیو، ستاره موج نو رومانیایی، اولین نخل خود را با 4 ماه، 3 هفته و 2 روز در سال 2007 گرفت. این داستان سقط جنین در رومانی چائوشسکو چندان باعث آزار جمعیتی احتمالی آن نشد. آبدره اصلا چیز دیگری است. Reinsve می‌گوید: «ما نمی‌خواهیم بگوییم چه چیزی درست یا غلط است. "معنای فیلم برانگیختن بحث و گفتگو در این مورد است. مکان های بسیار کمی وجود دارد که شما می توانید چنین چیزی را داشته باشید. من فکر می کنم رسانه ها در ماهیت خود بسیار محدود هستند.

او می‌گوید: «این که در یک سینما با تمام جمعیت در سکوت بنشینید، تا جایی که ممکن است چیزی را به شکلی عینی مشاهده کنید، تعداد کمی از فیلم‌ها این کار را انجام می‌دهند. من فکر می‌کنم این فرصتی است برای تماشاگران تا واقعا ارزش‌ها و همدلی‌شان را با افراد حاضر در فیلم آزمایش کنند که ممکن است با آن موافق نباشند. فکر می‌کنم این شگفت‌انگیز است.»

Reinsve باید تا حدودی از جامعه تصویر شده آگاهی داشته باشد. او در یک شهر کوچک در حدود 45 دقیقه از اسلو بزرگ شد. بیوگرافی اولیه او مملو از انحرافات جالب و ماجراهای رنگارنگ است. او در دوران جوانی از طرفداران دیوید لینچ و پینک فلوید بود.

در مصاحبه ای با گاردین در سال 2025 توصیف شده است که او از پیشاهنگی های دختر، تجارت خانوادگی، خانه دوران کودکی اش و در نهایت از مدرسه اخراج شده است. او به راشل آروستی گفت: «اگر در خواب بودم حاضر نمی شدم و فقط کمی وحشی بودم.

او اولین شورشی جوانی نیست که در تئاتر آرامش پیدا می کند. آن دنیا از تفاوت و غیرمرکزی استقبال می کند.

او می‌گوید: «بله، برای من، داشتن چالش‌هایی که در دوران رشد داشتم، بازیگری بسیار مهم بود. "و من را نجات داد - نه تنها وارد دیدگاه شخص دیگری شدم، بلکه در واقع دیدگاه های خودم و آنچه در اطرافم می گذشت را از طریق بازیگری و زندگی کردن روی صحنه بررسی کردم.

برای من همیشه این راه ورود به این حرفه بوده است. برای درک دیدگاه کسی که قبل از شروع کار نمی توانستم آن را درک کنم، برای مدت طولانی با همدلی شیرجه بزنید.

مدتی طول کشید تا Reinsve در آن دنیا ثبات پیدا کند. در 17 سالگی او به ادینبورگ رسید (نه چندان دور، همانطور که کلاغ از خانه پرواز می کند) و در یک شرکت کوچک تئاتر اجرا کرد. او در یک بار در آنجا کار می کرد. او کمی مهمانی انجام داد. او در نهایت به اسلو بازگشت تا بازیگری را جدی بگیرد.

او با شیوه‌ای کم‌نظیر خود می‌گوید: «اسلو هنوز کوچک است، اما وقتی به شهر آمدم، قطعا با ارزش‌هایی مواجه شدم که برایم طبیعی بود.

"و ترس زیادی از طرف‌های مختلف فرهنگ‌های مختلف که با آنها آشنا نبودم. این برای من طبیعی بود. یادگیری و پردازش تفاوت‌ها برای من لحظه بزرگی در زندگی من بود، تا بفهمم چگونه می‌توانم واقعا با بخش‌های مختلف فرهنگ‌هایی که شما نمی‌فهمید ملاقات کنم."

او در آکادمی ملی هنر اسلو تحصیل کرد و سپس به تئاتر تروندلاگ در تروندهایم و در نهایت به تئاتر نورسکه یا تئاتر نروژی در پایتخت رفت. نروژ تئاتر قدرتمندی دارد و به نظر می‌رسد که رینسوه فرصت آزمایش و گسترش دامنه خود را داشته است، اما برای به ثمر رساندن امتیاز روی پرده، دو حرکت لازم بود.

در سال 2011 او نقش کوچکی در فیلم تحسین شده ترییر در اسلو، 31 آگوست (یکی دیگر از اولین نمایش های کن) داشت. کارگردان، که پیشنهادهای شگفت‌زده‌شده‌ای به او وارد نشده بود، یک دهه بعد، بدترین فرد جهان را برای او نوشت. اولین نمایش همه چیز را تغییر داد. این یک کن معروف و عجیب بود. هنوز در نیم سایه همه گیر، شرکت کنندگان که باید به طور منظم آزمایش کنند، قبل از ورود به سالن در لوله های پلاستیکی تف می کردند. این همان جایی بود که رئیس هیئت داوران، اسپایک لی، به طور تصادفی برنده، تایتان جولیا دوکورنو را در شروع مراسم معرفی کرد.

فیلم Drive My Car ساخته ریوسکه هاماگوچی به عنوان یک نامزد غیرمنتظره اسکار وارد شد.

اما این رویداد احتمالا متعلق به Reinsve بود. عملکرد او به عنوان یک شهرنشین متضاد خبر از یک ستاره جدید داد.

او می گوید: «این خیلی شوک بود. "از آنجایی که من از روستا می آیم، شما حتی جرات رویاپردازی در مورد چیزهای بزرگ را ندارید. از نظر آماری فکر نمی کنید که به عنوان یک بازیگر در سطح بین المللی موفق شوید.

به یاد دارم که فکر می‌کردم روی فرش قرمز می‌روم، این اولین و آخرین فرش قرمز من است. من فقط از آن لذت خواهم برد. کمی چرخیدم زیرا به هر حال کسی اهمیتی نخواهد داد. من فقط سعی می‌کردم لذت ببرم. سپس بعد از نمایش فیلم منفجر شد. مردم از فیلم و شخصیت بسیار قدردانی کردند.»

بسیاری با تلاش قهرمان داستان برای یافتن هدفی در آشفتگی معاصر همذات پنداری کردند. عنوان به شدت کنایه‌آمیز است، اما مطمئنا متوجه می‌شود که بسیاری از ما در هنگام تحت فشار قرار گرفتن جاه‌طلبی‌های متضاد نسبت به خودمان احساس می‌کنیم.

رینزو می‌گوید: «این کار با برخی چیزها بود که هم دوست داشتم و هم در مورد خودم دوست نداشتم. «اینکه دیگران خودشان را بشناسند تأییدی قوی برای کار من و همچنین برخی از جنبه‌های خودم بود.

و البته، لحظه ای فرا رسید که فهمیدم ممکن است جایزه را ببرم. من فقط کاملا ساکت شدم. من دو ساعت صحبت نکردم در حالی که آنها آرایش و مو می کردند. خیلی خیلی گیج شدم چیزی که در مورد خودم و زندگیم می دانستم معنی نداشت.»

همانطور که من ترتیبات کن را درک می کنم، برندگان جوایز به کاخ احضار می شوند بدون اینکه دقیقا دلیل آن را بگویند. با این حال، اگر بازیگر هستید، معمولا می توانید حدس بزنید چه چیزی در راه است.

او می‌گوید: «وقتی اسمم را صدا زدند، یادم می‌آید که زیاد فحش دادم و یک سخنرانی واقعا احمقانه و شوکه‌کننده داشتم. نمی‌دانستم چه بگویم. من برای انجام هیچ‌یک از این کارها آموزش ندیده بودم. از نروژ آمدم، نمی‌دانستم چگونه حتی یک تعریف و تمجید دریافت کنم!»

Reinsve به عنوان یک متفکر ثابت شناخته می شود. او در مکالمه کمی پیچ و خم می کند، اما حس یک حرفه ای وجود دارد که می داند چگونه یک حرفه را مدیریت کند. او در مورد آن صحبت می کند که پس از آن نشسته و منتظر فیلمنامه ای است که در حوزه رمانتیک-کمدی نبود.

این انتخاب ساده همچنان ادامه دارد که او به سمت نقش مری ولستون کرافت، فمینیست انگلیسی قرن هجدهم، در فیلم اگر عشق باید بمیرد، فیلمی از کارگردان فرانسوی میا هانسن-لوو، می رود.

او می‌گوید: «من خیلی شانس داشته‌ام و بسیار سپاسگزارم که این کارگردانان بزرگ خواستند با من کار کنند و جایی برای من در فیلم‌هایشان ببینند. "آره، وحشی بوده است."

لعنت به سندرم خشخاش بلند.

فیلم Fjord از جمعه 13 نوامبر در سینماها اکران می شود