رنگ های فلفل دلمه ای تفاوت هایی را در شیرینی، مواد مغذی و رسیده بودن نشان می دهند

نوشته ترزا لارکین، مگان همرسلی، گفتگو

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

خام، کبابی، بوداده، پر شده—راه های زیادی برای لذت بردن از فلفل دلمه ای وجود دارد که فلفل دلمه ای، فلفل دلمه ای یا پاپریکا نیز نامیده می شود. فلفل دلمه ای از آمریکای مرکزی و جنوبی منشا گرفته و به همراه گوجه فرنگی و بادمجان از خانواده شب بو است.

مانند گوجه فرنگی، ما فلفل دلمه ای را یک سبزی می دانیم زیرا نسبت به اکثر میوه ها قند کمتری دارد و معمولا در غذاهای شور مصرف می شود. اما از نظر گیاه شناسی، فلفل دلمه ای یک میوه است - به طور خاص، یک توت - زیرا از یک گل ایجاد می شود و حاوی دانه است.

فلفل های تند تند مانند هالاپینو، چشم پرنده و بسیاری دیگر نیز نوعی فلفل دلمه ای هستند. چیزی که اینها را تند می کند، مولکول کپسایسین است که گیرنده های گرما و درد را روی زبان ما فعال می کند. فلفل دلمه ای را گاهی فلفل دلمه ای می نامند زیرا حاوی کپسایسین نیست.

ممکن است فکر کنید سبز، زرد، نارنجی و قرمز انواع مختلفی از فلفل دلمه ای هستند، اما در واقع همه آنها یک میوه هستند. همه فلفل دلمه‌ها سبز شروع می‌شوند و رنگ آن‌ها با رسیدن به زرد، نارنجی و در نهایت قرمز تغییر می‌کند.

اما تفاوت بین رنگ ها فقط سطحی نیست - بر تغذیه، طعم و موارد دیگر تأثیر می گذارد.

ابتدا بیایید این افسانه را از بین ببریم که فلفل دلمه ای با سه برآمدگی در پایین "نر" و فلفلی با چهار برآمدگی "ماده" است و بنابراین شیرین تر است. این کاملا نادرست است. میوه ها مانند گل ها با قسمت های نر و ماده نمی آیند. فلفل دلمه ای معمولا دو تا پنج لوب (برجستگی) دارد. شکل آن بیشتر به ژنتیک گیاه بستگی دارد و بر طعم آن تأثیری ندارد.

اما رنگ بر طعم فلفل دلمه ای تأثیر می گذارد زیرا این نشان دهنده میزان رسیده بودن فلفل دلمه ای هنگام چیدن آن است.

فلفل دلمه‌ای به رنگ سبز شروع می‌شود، زیرا حاوی مقدار زیادی کلروفیل است، رنگدانه‌ای که گیاهان را سبز می‌کند. کلروفیل ماده شیمیایی گیاهی فتوسنتز است و برای رشد فلفل دلمه ای انرژی ایجاد می کند. با رسیدن فلفل دلمه ای، کلروفیل تجزیه می شود و با کاروتنوئیدها: رنگدانه های زرد، نارنجی و قرمز جایگزین می شود. فلفل دلمه ای سبز نیز حاوی مقداری کاروتنوئید است، اما این رنگ ها توسط کلروفیل پنهان می شوند.

فلفل دلمه ای سبز حدود هشت هفته پس از کاشت آماده چیدن است. چون رسیده نیستند، کمی تلخ با بافت سفت و ترد هستند. آنها با سیب زمینی سرخ شده، فاهیتا، کاسرول مناسب هستند و کرانچ را به سالاد اضافه می کنند.

فلفل دلمه ای زرد و نارنجی در اواسط رسیدن هستند و تقریبا دو (زرد) و سه (نارنجی) هفته بعد از فلفل دلمه ای سبز چیده می شوند. اینها طعم ملایم و شیرینی دارند. آنها وقتی خام هستند کاملا ترد هستند - برای رنگ دادن به سالادها و جعبه های نهار عالی هستند. آنها هنگام پختن نرم می شوند، بنابراین در کباب نیز خوب هستند.

فلفل دلمه ای قرمز رسیده ترین است و چهار هفته بیشتر از فلفل دلمه ای سبز روی گیاه باقی مانده است. آنها شیرین ترین و غنی ترین طعم و مزه هستند و هنگام پخته شدن نرم ترین هستند. آنها برای برشته کردن، سوپ و دیپ عالی هستند.

همه فلفل دلمه‌ای فواید سلامتی متعددی دارند و سرشار از مواد مغذی هستند. آنها حاوی مقدار زیادی ویتامین C و آنتی اکسیدان هایی مانند فلاونوئیدها، ترکیبات فنلی و کاروتنوئیدها هستند. فلفل دلمه ای همچنین منبع خوبی از فیبر است که از سلامت دستگاه گوارش حمایت می کند.

اما بر اساس رنگ و اینکه فلفل را خام یا پخته می خورید، تفاوت هایی در فواید تغذیه ای وجود دارد.

کاروتنوئیدها – به ویژه کپسانتین، بتاکاروتن، لوتئین، ویولاکسانتین و زآگزانتین – بر رنگ فلفل دلمه ای بر اساس نسبتی که در آن وجود دارد، تأثیر می گذارد. همه کاروتنوئیدها و کلروفیل آنتی اکسیدان هستند، اما با مزایای سلامتی متفاوت.

فلفل دلمه ای سبز، زرد و نارنجی سرشار از لوتئین، ویولاکسانتین و زآگزانتین است. اینها برای سلامت چشم ضروری هستند و از دژنراسیون ماکولا و آب مروارید مرتبط با سن محافظت می کنند.

فلفل دلمه ای نارنجی و قرمز دارای بالاترین ویتامین C و بتاکاروتن هستند. بتاکاروتن در بدن به ویتامین A تبدیل می شود که برای سلامت سلولی، بینایی و عملکردهای ایمنی و شناختی مهم است.

فلفل دلمه ای قرمز حاوی بیشترین کپسانتین، کاروتنوئید با قوی ترین فعالیت آنتی اکسیدانی است. این از سلول های بدن ما در برابر مواد شیمیایی مضر رادیکال آزاد محافظت می کند.

برای همه فلفل دلمه‌ها، پختن باعث افزایش در دسترس بودن کاروتنوئیدها و پلی فنول‌ها می‌شود اما ویتامین C را کاهش می‌دهد. برای داشتن بیشترین فواید تغذیه‌ای، بهتر است ترکیبی از فلفل دلمه‌ای خام و پخته با رنگ‌های مختلف مصرف شود.

در واقع، خوردن یک رنگین کمان از میوه ها و سبزیجات، ترکیبات مفید بسیاری را فراهم می کند. ما کاروتنوئیدها را در پوست با استفاده از یک دستگاه غیرتهاجمی برای ارزیابی مصرف سبزیجات اندازه‌گیری کرده‌ایم، زیرا اکثر استرالیایی‌ها میوه و سبزیجات کافی نمی‌خورند.

جالب است بدانید که رنگ فلفل دلمه ای نیز می تواند بر قیمت آن تأثیر بگذارد.

فلفل دلمه‌ای سبز معمولا ارزان‌ترین هستند زیرا زودتر چیده می‌شوند و همین امر باعث ارزان‌تر شدن رشد آن‌ها می‌شود. فلفل دلمه ای قرمز طولانی ترین مدت روی گیاه باقی می ماند و هزینه های رشد را افزایش می دهد. با این حال، فلفل دلمه‌ای زرد معمولا گران‌ترین هستند، زیرا رشد آنها با دوره چیدن کوتاه‌تر سخت‌تر است.

یک گزینه ارزان تر و به همان اندازه سالم، فلفل دلمه ای "ناقص" است. فلفل دلمه ای دو رنگ، به عنوان مثال بخشی سبز و بخشی نارنجی، ترکیب بیشتری از کاروتنوئیدهای مختلف را فراهم می کند. فلفل دلمه ای ناقص فقط از نظر ظاهری ناقص است، نه طعم یا فواید سلامتی.

در نهایت، همه فلفل دلمه ای، چه قرمز، سبز، زرد یا نارنجی، و خام یا پخته، یک انتخاب مغذی هستند.

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.