رهبران جهان در حالی که سیاره آنها با جنگ، تقسیم بندی، هوش مصنوعی فراری و شوک های آب و هوایی دست و پنجه نرم می کند در سازمان ملل متحد می شوند.

ملل متحد: رهبران جهان در زیر ابر جهانی از جنگ‌ها و اختلافات تلخ، این هفته در سازمان ملل متحد گرد هم می‌آیند و با ترس‌های جدیدی روبرو می‌شوند که هوش مصنوعی می‌تواند بشریت را تهدید کند، حتی در شرایطی که شوک‌های آب و هوایی و افزایش قیمت‌ها زندگی صدها میلیون نفر را سخت‌تر کرده است.

گردهمایی سالانه سطح بالا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز با جنگ‌های بزرگ در ایران، غزه، اوکراین، سودان، کنگو و میانمار همراه خواهد بود و یک سوال همیشگی: آیا رهبران می‌توانند کاری برای پایان دادن به آنها انجام دهند؟

و آنها در مورد افزایش بی امان گرمایش جهانی که آینده کره زمین را تهدید می کند، نابرابری های فزاینده در داخل و بین کشورها، و شوک های وارده به اقتصاد جهانی به دلیل مسدود شدن مسیرهای کشتیرانی و زنجیره تامین، هزینه های زندگی و رشد آهسته را افزایش می دهند، چه می توانند بکنند؟

آینده سازمان ملل نیز قطعا در دستور کار قرار خواهد گرفت. در سن 81 سالگی، قدرت های آن هنوز کشورهای پیروز جنگ جهانی دوم هستند، نه بازیگران اصلی جهانی قرن بیست و یکم. 193 کشور عضو سازمان ملل متحد با یک بسته اصلاحی گسترده موافقت کرده اند که شامل به روز رسانی نهادهای کلیدی مانند شورای امنیت قدرتمند سازمان ملل است، جایی که ایالات متحده، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه به دلیل حق وتوی خود در آن نفوذ زیادی دارند. با این حال، گفتن اصلاحات آسان تر از اجرای آن است.

در پشت صحنه، گمانه زنی هایی در مورد اینکه چه کسی بعدی سازمان ملل را رهبری خواهد کرد وجود خواهد داشت. دومین دوره پنج ساله دبیرکل آنتونیو گوترش در 31 دسامبر به پایان می رسد و هیچ جانشین مشخصی پیدا نشده است.

هنوز تردیدی وجود ندارد که سازمان ملل محل تجمع 193 کشور عضو و رهبران آنها است. انتظار می رود حدود 130 رئیس دولت و دولت به همراه ده ها وزیر در مجمع عمومی که از روز سه شنبه آغاز می شود، سخنرانی کنند.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، در میان تیترهای خبرها قرار دارند. هر دو سه شنبه پس از سخنرانی افتتاحیه گوترش در "وضعیت جهان" صحبت خواهند کرد. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین و مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران روز چهارشنبه سخنرانی می‌کنند.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل - که زوران ممدانی، شهردار نیویورک می‌خواست او را به خاطر رفتارش با فلسطینی‌ها در غزه تا زمانی که متوجه شود چنین اختیاری ندارد، دستگیر شود - روز پنجشنبه در مجمع سخنرانی خواهد کرد. محمود عباس، رئیس‌جمهور فلسطین برای دومین سال به سازمان ملل نخواهد آمد زیرا ایالات متحده از دادن ویزا به او خودداری کرده است. با این وجود، او همان روز از طریق ویدئو در مجمع سخنرانی خواهد کرد.

ایالات متحده، بر اساس توافق خود با سازمان ملل برای میزبانی سازمان، موظف است به دیپلمات های همه کشورهای عضو اجازه دهد در جلسات شرکت کنند.

به همان اندازه مشخص است که چه کسی دیگر نمی آید. رئیس‌جمهور چین، شی جین‌پینگ، روز چهارشنبه در واشنگتن با ترامپ دیدار می‌کند، اما او از گردهمایی سازمان ملل – که برخی دیپلمات‌ها می‌گویند بی‌اعتنایی می‌کنند – صرف نظر می‌کند و به جای آن معاون رئیس‌جمهور را می‌فرستد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه نیز نمی‌آید و نارندرا مودی، رئیس‌جمهور هند از آن عقب‌نشینی کرده است.

ژروم بونافونت، سفیر فرانسه در سازمان ملل، گفت که این هفته برای رهبران جهان بسیار حیاتی است که از سازمان ملل متحد به عنوان مکانی که کشورهای جهان در آن گردهم می آیند - به ویژه در زمان چنین قطبی سازی، حمایت کنند.

وی گفت: ما به چندجانبه گرایی اعتقاد داریم و معتقدیم هفته سطح بالا فرصتی است تا کشورهای جهان مجددا تأکید کنند که همکاری و گفتگو را به تقابل ترجیح می دهند.

شکی نیست که سال سختی برای سازمان جهانی بوده است. وقتی صحبت از مسئولیت کلیدی خود در تضمین صلح و امنیت بین المللی و تلاش برای پایان دادن به درگیری های بزرگ در خاورمیانه و اوکراین می شود، به حاشیه رانده شده است. ناکامی ایالات متحده در پرداخت میلیاردها دلار معوقه معوقه، وضعیت مالی سازمان را در وضعیت دشواری قرار داده است.

اما ریچارد گوان، ناظر کهنه کار سازمان ملل، مدیر برنامه های جهانی مسائل و نهادهای گروه بحران بین المللی، می گوید سال 2025 حتی بدتر بود.

او گفت که یک سال پیش مردم به این فکر می کردند که ترامپ از سخنرانی خود در سازمان ملل برای اعلام خروج ایالات متحده از سازمان جهانی استفاده کند. ترامپ سپتامبر گذشته خروج از این کشور را اعلام نکرد و سازمان ملل در 12 ماه گذشته با مشکلات مالی که باعث کاهش عملیات‌های حفظ صلح و کمک‌های بشردوستانه شد، دست و پنجه نرم کرد.

گوان گفت که سازمان ملل دیگر در "سقوط آزاد" نیست، اما "در یک بحران بی پایان یا دائمی گیر کرده است." او گفت: "سازمان ملل متحد ممکن است مانند سال گذشته تحت مراقبت های اضطراری قرار نگیرد، اما به نظر می رسد در آینده قابل پیش بینی در یک مرکز تروما گیر افتاده است."

مارک مالوک براون، معاون سابق دبیرکل سازمان ملل متحد، یکی از اعضای هیئت مدیره بنیاد سازمان ملل متحد، گفت: «در حالی که جهان هنوز به سازمان ملل اعتماد دارد، عموم مردم جهان مشتاق تغییر هستند.»

هوش مصنوعی به سمت مرکز دستور کار پیش می رود

آینده هوش مصنوعی با پیشرفت‌های شتابان و درک فزاینده‌ای که در صنعت وجود ندارد، به خط مقدم نگرانی‌های جهانی تبدیل شده است، چه رسد به اینکه هیچ گونه حفاظ جهانی برای فناوری‌ای که دارای مزایا، اما همچنین معایب و ناشناخته‌های بسیاری است، وجود ندارد.

چند روز قبل از گردهمایی جهانی، رهبران سه شرکت بزرگ هوش مصنوعی در مورد خارج شدن این فناوری از کنترل انسان هشدار دادند و خواستار توقف آن شدند، اما ترامپ نگرانی‌های آنها را "یک فریب" رد کرد و خواستار ادامه پیشرفت‌ها شد تا آمریکا را از چین جلوتر نگه دارد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد بعد از ظهر چهارشنبه نشستی در سطح عالی در مورد هوش مصنوعی را به دستور کار خود اضافه کرد که نشانه ای از نگرانی و نیاز فزاینده برای رسیدگی به این موضوع است. پیش از این قرار بود صبح چهارشنبه با زلنسکی دیداری در سطح عالی درباره اوکراین برگزار شود.

برای دبیرکل سازمان ملل متحد، این آخرین نشست مجمع او با رهبران جهانی خواهد بود. او پیش نمایش سخنرانی هفته گذشته خود را ارائه کرد و به خبرنگاران سازمان ملل گفت که قدرت در «عصر عدم اطمینان عمیق» در حال تغییر است.

وی گفت: در شرایطی که جهان با سه تهدید وجودی مواجه است، همکاری بین‌المللی بیش از هر زمان دیگری ضروری است.

برخی دیگر برای توجه به موضوعاتی از افزایش سطح آب دریاها و تأمین بودجه آموزش گرفته تا مبارزه برای برابری جنسیتی رقابت خواهند کرد. همچنین صدها نشست خصوصی در اتاقک های سازمان ملل، هتل ها، نمایندگی های دیپلماتیک و رستوران ها تشکیل خواهد شد.

استر بریمر، کارشناس ارشد حکومت‌داری جهانی در شورای روابط خارجی و دستیار سابق وزیر امور خارجه آمریکا در امور سازمان‌های بین‌المللی در دولت اوباما، گفت که جلسات حضوری می‌تواند به کشورها کمک کند تا ایده‌هایی را که ماه‌ها بعد اجرا می‌شوند، حل کنند.

او وضعیت سال 2026 را «بسیار جدی‌تر و پیچیده‌تر از دهه‌های گذشته» خواند.

بریمر گفت: «با این گفته، من نیز بی امید نیستم. در طول دهه‌های گذشته، ما چیزهای زیادی در مورد همکاری بین‌المللی آموخته‌ایم.»