رهبران شهر ساکنان را به دلیل هشدار نسبت به وقوع سیلاب سرزنش کردند. سپس، رودخانه دو کودک را گرفت.

فصل اوج گردشگری در Ruidoso، نیومکزیکو فرا رسیده بود، و شهردار لین کرافورد در حال تلاش برای متقاعد کردن مردم بود که روستا امن است. کرافورد که یک جمهوری‌خواه با موهای سفید و یک تگزاس است، گفت که از ساکنانی که هشدارهای مربوط به سیل را در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند ناامید شده است. او در یک سخنرانی رادیویی در 30 ژوئن 2025 گفت: "آنها چیزهایی را بیرون می دهند. و من نمی دانم چرا آنها اینقدر می ترسند. من آن را درک نمی کنم."

پس از دو آتش سوزی جنگلی که 25000 هکتار بالای شهر در کوه های ساکرامنتو سوزانده بود، این جامعه تابستان گذشته سیل شدیدی را تجربه کرده بود. آتش سوزی و سیل حدود 1000 خانه را ویران کرده بود. روستای رویدوسو و همسایه کوچکتر آن، رویدوسو داونز، با هم، خانه حدود 10000 ساکن هستند، اما این تعداد در طول تابستان بیش از دو برابر می شود.

از آن زمان، ساکنان در حاشیه بودند. فصل جدید باران های موسمی فرا رسیده بود و سیل های پراکنده ای را به همراه داشت که موتور اقتصادی مسابقه اسب دوانی شهر را به خطر انداخت. جمعیت زیادی برای جشن چهارم ژوئیه، تماشای مسابقه اسب دوانی و لذت بردن از هوای خنکی که تگزاسی‌ها را برای نسل‌ها به اینجا جذب کرده بود، در خطر بود.

کرافورد در مصاحبه ای با یک گوینده خبر تگزاس گفت: «ما موقتا سیل داریم. "و تقریبا به همان سرعتی که به شهر آمد و از شهر گذشت، از بین رفت." کرافورد، 64 ساله، یک باشگاه انحصاری را در پیست مسابقه و کازینو Ruidoso Downs مدیریت کرد و یک بار آن را "شغل واقعی" خود نامید. او به عنوان شهردار کمتر از 26000 دلار درآمد داشت.

اما اگر اقتصاد شهر ناپایدار بود، جغرافیای آن نیز ناپایدار بود. آتش‌سوزی‌های چنگال جنوبی و نمک چشم‌انداز را زغال‌کرده و خاک‌هایی را باقی گذاشتند که به راحتی آب را جذب نمی‌کردند. تصور کنید موم داغ روی فرش می‌ریزد، اجازه می‌دهید خنک شود و بارها روی آن آب می‌ریزید. اکنون موم را روی تپه‌های شیب‌دار بالای رودخانه‌ای قرار دهید که در آن خانه‌های چوبی، مغازه‌های توریستی که خرس‌های چوبی می‌فروشند، و یک مسیر مسابقه نمادین قرار دارد.

مقامات از این تهدید آگاه بودند، اما به ایده متحرک رویدوسو چسبیدند: اینکه طبیعت می تواند برای لذت گردشگران و سود جامعه تحت کنترل باشد. این در هیچ کجا بیشتر از پیست آشکار نبود، جایی که ریو رویدوسو که از طریق کولورت ها عبور می کرد، از میدان داخلی عبور می کرد. پس از اینکه سیل سال 2024 به این مسیر آسیب رساند، آبچکان ها با سرمایه گذاری عمومی 16 میلیون دلاری با مجوز فرماندار دموکرات نیومکزیکو، میشل لوجان گریشام، بازسازی شدند.

پیست اخیرا بازگشایی شده بود و سیل دوباره تهدید می کرد که فصل مسابقه را از مسیر خارج کند. در 26 ژوئن، سوابق داخلی نشان می دهد، بخش مدیریت اضطراری رویدوسو در سطح آگاهی از تهدیدات افزایش یافته بود. سیل یک پل در بالادست شهر را تخریب کرده بود و پیش بینی ها خواستار بارندگی بیشتر بود.

اما به طور علنی، روستا حفظ کرد که آماده است و جامعه امن است. روز بعد، مدیر اورژانس سطح تهدید را یک درجه کاهش داد و بخش ارتباطات ساکنان را به دلیل اشتراک‌گذاری هشدارهای مربوط به سیل فاجعه‌بار در رسانه‌های اجتماعی سرزنش کرد و اشاره کرد که برخی از پست‌ها دارای ویدئوهای قدیمی هستند. دهکده در یک اطلاعیه خدمات عمومی درخواست کرد: "از جامعه ما در برابر دروغ های مبتنی بر ترس محافظت کنید."

لین کرافورد، شهردار دهکده رویدوسو، که در دفترش نشان داده شده است، در هنگام سیل در حال ریاست جلسه شورا بود. چنگیز یار

در 4 ژوئیه و در یکی از ایالت ها، سیل شدید بیش از 130 نفر را در مرکز تگزاس کشت. اما گردشگران متعددی که به رویدوسو می‌رسیدند گفتند که نمی‌دانستند شهر در خطر است. در پیست مسابقه، اسب ها دویدند و کرافورد میزبان اعضا در باشگاه جوکی رویدوسو بود، جایی که میزهای خصوصی به اندازه شش رقم قیمت داشتند.

آن آخر هفته، سباستین تروتر و خانواده اش از ال پاسو، تگزاس به رویدوسو سفر کردند. تروتر یک خلبان هلیکوپتر ارتش مستقر در فورت بلیس بود. همسرش، استفانی، دانشجوی پرستاری بود. آنها فکر می کردند که این مکان برای خانواده دوستانه به نظر می رسد. آنها هیچ هشداری را به صورت آنلاین ندیدند. آنها دو فرزند و سه سگ خود را آوردند. روز یکشنبه، 6 ژوئیه، آنها تریلر خود را در یک نقطه مطلوب در لبه آب در پارک Riverview RV پارک کردند. در عکس های آنلاین، رودخانه ملایم به نظر می رسید. سباستین گفت: «می‌توانی بروی انگشتان پایت را داخل آن بگذار.»

آن روز، Rio Ruidoso - به زبان اسپانیایی "رودخانه پر سر و صدا" - برای مدت کوتاهی آب گرفت و آتش نشانان حداقل چهار نفر را نجات دادند. تروترها بالا آمدن آب را دیدند، اما میزبان اردوگاه گفت که این یک اتفاق عادی است. سپس رودخانه عقب نشینی کرد.

در پارک، فرزندان تروترز، سباستین روآن، 7 ساله، و شارلوت، 4 ساله، زیر کاج های بلند دوچرخه سواری کردند. پسر یک فوتبالیست بود که با ایده کمپینگ در جنگل مسحور شد. شارلوت درخشان و شاداب بود و گاهی اوقات زرق و برق به سبیل پدرش می‌زد. بعدا، خانواده در روستا قدم زدند، جایی که گوزن و اسب‌های وحشی گهگاه در نزدیکی گردشگران چرا می‌چرخند.

روز سه شنبه 8 جولای، تروترها در حال بازدید از یک دریاچه بودند که دیدند ابرها شکل گرفتند. آنها تصمیم گرفتند به شهر بروند و قبل از اینکه به بچه ها اجازه دهند سوغاتی ها را انتخاب کنند، پیتزا سفارش دادند. سباستین جوانتر یک سنگ قیمتی رنگین کمان، شارلوت یک دستبند و یک انگشتر انتخاب کرد. سپس به پارک RV بازگشتند و در کنار رودخانه استراحت کردند.

در ساعت 1 بعد از ظهر، کرافورد یک جلسه شورا را در ویلیج هال ریاست کرد. او با شناسایی قربانیان سیل تگزاس و اشاره به موفقیت نسبی رویدوسو شروع کرد. او گفت: "ما می خواهیم تمام مناطق مرکزی تگزاس را در افکار و دعاهای خود نگه داریم و ببینیم که چقدر بد بوده و چقدر خوش شانس بوده ایم." "هدف روستا حفاظت از روستا است." او گفت که این به معنای تعادل بین امنیت عمومی و گردشگری است.

تقریبا در همان لحظه، ابرهای طوفانی در کوه ها جمع شدند. حتی دوره های کوتاه باران متوسط ​​بر روی زخم های سوختگی شدید می تواند باعث ایجاد سیل پس از آتش سوزی شود. در ساعت 1:30 بعد از ظهر، رادار نشان داد که طوفان ممکن است هر دو زخم را به طور همزمان از بین ببرد. کمی قبل از ساعت 14، آتش نشانان تصاویری از رادار را برای یکدیگر ارسال کردند. یکی نوشت: "این می تواند جالب باشد." تنها حدود یک سوم از بخش در آن زمان در حال انجام وظیفه بودند و رئیس، Cade Hall، برای هفته‌ها از قرار دادن متخصصان سیل اضافی در نزدیکی مناطق کم ارتفاع خودداری می‌کرد.

هال با گزارش ProPublica در مورد پاسخ اضطراری مخالفت کرد، اما از اظهار نظر در مورد جزئیات خودداری کرد.

کمتر از یک ساعت بعد، سیل دیگری وارد شد و آوارهایی را که پشت پل ها جمع شده بود، حمل کرد. آب همچنان می آمد و به جاده ها می رفت تا اینکه مسیر عادی رودخانه ناپدید شد. آنچه دیوار آب قهوه ای حمل می کرد به ساکنان می گفت زمان وحشت فرا رسیده است.

جیسون فولچر، مالک پارک ریورویو RV، کنده‌ای به اندازه درخت را در آبراه دید. دو مایلی پایین دست، یک کارگر تعمیر و نگهداری در یک پارک خانه متحرک، اتومبیلی را دید که از کنار پل می گذرد و روی پل می نشیند.

در پایین دست، مدیران پیست نیازی به علائم فیزیکی خطر نداشتند. آنها می دانستند چه چیزی در راه است زیرا به آنها هشدار داده شده بود.

اما تروترها ناآماده دستگیر شدند. حوالی ساعت 3 بعد از ظهر آنها برای فرار از باران به سمت تریلر خود عقب نشینی کردند. سپس سیل دیواری را شکافت و فرزندانشان را برد.

سیل ژوئیه 2025 پارک ریورویو، جایی که خانواده تروتر و دیگران در آن اقامت داشتند، پر از آوار شد. چنگیز یار

بحران آتش‌سوزی جنگلی که غرب را فراگرفته، تهدیدی ثانویه است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است: کل محله‌ها می‌توانند در جریان‌های آوار و سیلاب‌هایی که اغلب به دنبال آن می‌آیند، شسته شوند.

دانشمندان می گویند که ارتباط مستقیمی بین شدت آتش سوزی و خطر سیل وجود دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که اگر بیش از 20 درصد از زمین با شدت متوسط ​​تا زیاد بسوزد، به‌ویژه در شیب‌های تند، خطر جریان‌های آوار و سیل پس از آتش‌سوزی در طول طوفان افزایش می‌یابد. آتش سوزی هایی که بر فراز حوضه آبخیز ریو رویدوسو شعله ور شد بسیار فراتر از این آستانه بود.

قبل از فصل توریستی 2025، مقامات محلی و ایالتی این فرصت را داشتند تا از Ruidoso محافظت کنند و با واقعیت‌های آب و هوای گرم‌تر که آتش‌سوزی‌های جنگلی و سیل را تشدید می‌کند، سازگار شوند. ایالت و دهکده هر کدام کارشناسانی را برای مدل‌سازی سناریوهای سیل سفارش دادند. گزارش مهندسان سیل شدید را پیش بینی می کرد. هال، رئیس آتش نشانی گفت: «آنها دقیقا به ما گفتند که قرار است کجا بیاید و چه کاری قرار است انجام دهد. مقامات اورژانس فدرال پیشنهاد کردند که بخش های قابل توجهی از شهر باید به دور از رودخانه نقل مکان کنند.

در عوض، رهبران از شهردار تا فرماندار دوباره به گردشگری و پیست مسابقه متعهد شدند.

آتش‌سوزی ساوث فورک و نمک در سال 2024 شعله‌ور شد. آتش‌سوزی مک براید در سال 2022 بود. لوکاس والدرون / ProPublica

از زمان سیل 8 ژوئیه 2025، مقامات اصرار داشته اند که در برابر یک فاجعه تاریخی عملکرد تحسین برانگیزی داشته اند. مایکل مارتینز، معاون سابق دهکده، که به پاسخگویی کمک کرد، گفت: "خوشبختیم که تگزاس نداشتیم."

اما به گفته پنج نفر از اولین پاسخ دهندگان، می شد از این تراژدی جلوگیری کرد. همه اولین پاسخ دهندگان به شرط ناشناس ماندن از ترس انتقام صحبت کردند. حساب های آنها توسط سوابق عمومی، از جمله ایمیل ها، گزارش های داخلی و ارزیابی های هیدرولوژیکی پشتیبانی می شود. مسئولین و اولین پاسخ دهندگان می گویند، قبل از 8 ژوئیه، کرافورد، هال و دیگران تصمیماتی گرفتند که ساکنان و گردشگران را آسیب پذیر کرد، حتی اگر می دانستند احتمال وقوع سیل مخرب وجود دارد.

به گفته مقامات فعلی و سابق که روی مقابله با سیل کار می‌کردند، برخی از این انتخاب‌ها، مانند تبلیغ گردشگری روستا برای بازدیدکنندگانی که عمدتا از این تهدید آگاه نیستند، به نظر می‌رسید که انگیزه مالی داشته باشند. ثورا والش پادیلا، رئیس سابق قبیله مسکالرو آپاچی که در جنوب و غرب شهر مستقر هستند، گفت: «پول محرک بود. "شما در حال استفاده از شانس با افرادی هستید که حتی اهل این منطقه نیستند و نمی دانند چگونه به اندازه کافی در اطراف خود جابجا شوند." او افزود: "شما آنها را به خطر می اندازید."

اشتباهات دیگر ناشی از عدم اقدام بود: عدم جابه‌جایی ساکنان آسیب‌پذیر و جایگزینی زیرساخت‌های آسیب‌دیده در جریان سیل قبلی، حتی در شرایطی که فرماندار سرمایه‌گذاری 16 میلیون دلاری ایالت را در مسیر انجام داد. و درست قبل از رسیدن سیل، حداقل یکی از صاحبان پارک RV هشدارهای اضطراری دریافت کرد اما کمپینگ ها را تخلیه نکرد.

مقامات دهکده از جمله کرافورد به بیش از 70 سؤال از ProPublica پاسخ ندادند، از جمله در مورد اینکه آیا آنها بر گردشگری در مسیر بر امنیت عمومی تأکید کرده اند یا خیر. اما کرافورد سال گذشته در مصاحبه ای گفت: "چه کسی مقصر است؟ من آتش را روشن نکردم."

با تماس تلفنی، کری گلدن، افسر اطلاعات عمومی دهکده، سوالاتی را به یک وکیل ارجاع داد، اما او به آنها پاسخ نداد. مقامات روستا گفته اند که بخش اورژانس آنها قبل از وقوع سیل از طریق سیستمی که مردم باید در آن ثبت نام کنند، پیامک هشدار داده اند.

سخنگوی لوجان گریشام گفت که سرمایه‌گذاری دولت در این مسیر برای حفاظت از جان و ایمنی ضروری است. مدیر کل پیست، ریک باگ، به سوالات متعدد در مورد گزارش ProPublica پاسخ نداد و یکی از صاحبان عملیات مسابقه به سوالات ارسال شده از طریق ایمیل پاسخ نداد.

کمبودها و فرصت های از دست رفته در Ruidoso درس های چالش برانگیزی در مورد واقعیت خشن پیش روی جوامع در سراسر غرب آمریکا ارائه می دهد. تابستان امسال، سیل پس از آتش سوزی و جریان های آوار یک نفر را کشت و باعث نجات بیش از ده ها نفر در کلرادو شد. در ماه اوت، سیل ناگهانی در گراند کانیون جان سه نفر را گرفت. برخی از این سیلاب ها بر روی مناطق سوخته سرازیر شده بود. و در یوتا، فرماندار اسپنسر کاکس در پی وقوع سیل پس از آتش سوزی در سه شهرستان وضعیت اضطراری اعلام کرد.

غرب هنوز برای گسترش تهدید آماده نشده است. در حالی که دانشمندان فدرال یک مدل ملی برای ارزیابی احتمال جریان‌های زباله پس از آتش‌سوزی ایجاد کرده‌اند، جوامع ابزاری آسان برای سنجش خطر سیل پس از آتش‌سوزی ندارند.

رویدوسو همچنان مانند یک مرکز توریستی به نظر می رسد، اما با کمک های ایالتی و دولت های فدرال در بلایای طبیعی زنده می ماند. از سال 2024، دولت های ایالتی و فدرال بیش از نیم میلیارد دلار برای بلایای رویدوسو هزینه کرده اند - نه برابر بودجه سالانه روستا.

حتی با سرازیر شدن بودجه، اولین پاسخ دهندگان می گویند که روستا به اندازه کافی برای محافظت از ساکنان و گردشگران آماده نیست.

مرکز شهر شلوغ رویدوسو در یک بعد از ظهر جمعه تابستان گذشته. این دهکده و همسایه کوچکتر آن، Ruidoso Downs، خانه حدود 10000 ساکن هستند، اما این تعداد در طول تابستان بیش از دو برابر می شود. چنگیز یار

رویدوسو یک فرار پر زرق و برق از مناظر وسیع کوهستانی نیست. خانه‌ها نزدیک به هم هستند، در کناره‌های رودخانه ساخته شده‌اند و از درختان پوشیده شده‌اند. کابین در کنار پارک های RV. این مکان که در شهرستان لینکلن واقع شده است، مدت هاست که محل فرار خانواده های کارگری از تگزاس و سربازان مستقر در فورت بلیس، 130 مایلی جنوب بوده است. استفانی تروتر پس از سیل 8 جولای در شبکه های اجتماعی نوشت: «بچه های ما لیاقت این سفر کوچک را داشتند.

مکانی که آنها رزرو کردند روبروی یک آسیاب قرن نوزدهمی قرار داشت که به عنوان زادگاه روستا شناخته می شود. یکی از صاحبان پارک RV، فولچر، گفت که اگر به اندازه کافی دقت کنید، ممکن است سوراخ گلوله‌هایی را در درختان نبردهای قدیمی غرب پیدا کنید.

بنیانگذاران استعماری روستا عاقلانه نبودند که جامعه خود را بر روی رودخانه قرار دهند. والش پادیلا گفت که مکالرو آپاچی به طور سنتی در تپه های بالای نهرها و تالاب ها زندگی می کرد تا از بالا آمدن آب و پشه جلوگیری کند. بارها و بارها، رودخانه طغیان می‌کرد، از جمله در سال‌های 2008 و 2022. راندال کمپ، مدیر سابق شهرستان لینکلن و مدیر کارهای عمومی رویدوسو، گفت: «این رودخانه قابل اعتماد نیست.»

بسیاری از ساکنان جدید خطر را درک نکردند. فولچر و همسرش لیندسی در سال 2022 از منطقه هیوستون به رویدوسو نقل مکان کردند و به دنبال یک زندگی آرام در کنار خانواده بودند. جیسون در حال ترک شغلی پردرآمد و پر استرس در فروش گاز بود. ملکی به مساحت 1.5 هکتار که آنها خریداری کردند درست زیر محل تلاقی رودخانه ریو رویدوسو و دو شاخه قرار داشت. خواهر و برادر زن لیندزی در بالای رودخانه RV Park خود را داشتند.

فولچرها در حالی وارد شدند که تهدید به یک حد جدید رسیده بود. یک دهه پیش، محققان دانشگاه آریزونا شمالی حلقه‌های درختی را در منطقه حفاظت شده Mescalero Apache مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند که آتش‌سوزی به طور منظم - در بسیاری از موارد، هر شش تا 18 سال - تا پایان قرن بیستم رخ می‌دهد. سپس با شروع سرکوب آتش سوزی توسط دولت، تعداد آنها کاهش یافت. با آتش سوزی های کمتر، جنگل ها انبوه شدند. سایه توریست ها را به خود جلب کرد. اما، والش پادیلا گفت: "این طبیعی نیست، دیگر طبیعی نیست."

سیاست خدمات جنگل برای خاموش کردن سریع آتش‌ها به طور نمادین به شهرستان لینکلن مرتبط بود، جایی که در سال 1950، آتش‌نشانان یک توله خرس آوازخوان را در کوه‌های شمال شرقی رویدوسو پیدا کردند. توله زخمی اسموکی نام داشت و به باغ وحش ملی در واشنگتن دی سی منتقل شد، جایی که به نماد زنده کمپین پیام رسانی آژانس تبدیل شد.

با گرم شدن آب و هوا، سیاست دولت برای اطفای حریق به طور اساسی چشم انداز را تغییر داد. بر اساس تجزیه و تحلیل ProPublica از داده های مرکز ملی آتش نشانی بین سال های 1950 و 2010، آتش سوزی های جنگلی در حوضه آبخیز ریو رویدوسو کمتر از 11000 هکتار سوخت. از آن زمان تاکنون، نزدیک به 54000 هکتار سوخته است - مساحتی تقریبا پنج برابر بزرگتر از 60 سال گذشته. و دانشمندان می‌گویند که این آتش‌ها داغ‌تر از همیشه هستند، زیرا سوخت‌های سنگین مانند صنوبر داگلاس و کاج پوندروزا رطوبت خود را در آب و هوای گرم از دست می‌دهند.

در ژوئن 2024، دو آتش سوزی بزرگ شعله ور شد و باران های موسمی به زودی به دنبال آن آمدند. سیل 16 فوتی در 20 ژوئیه 2024 شهر را درنوردید.

از سال 2022، سه آتش‌سوزی گسترده کوه‌های رویدوسو را سوزانده است. چنگیز یار

خانه فولچرها، که در پارک آنها قرار داشت، آسیب جزئی دید، اما دارایی بستگان آنها، چند صد متری بالادست، ویران شد. آژانس مدیریت اضطراری فدرال، خانه چلسی جارویس و دارل مک‌کی را غیرقابل سکونت دانست و آنها را از ساختن حتی مسکن موقت در زمین منع کرد. این زوج پارک را برای فصل تعطیل کردند. جارویس در یک جلسه روستایی در اکتبر 2024، در حالی که از شورا درخواست می کرد ملک آنها را بخرد، گفت: "من قصد نداشتم مردم را در معرض آسیب قرار دهم زیرا پول آنها را می خواستم." «این فقط روز گراند هاگ است.

سال آینده قرار است از بین برود.»

جارویس پیشنهاد کرد که پارک را به یک حوضچه برای کاهش سیلاب تبدیل کنند و از مشاغل پایین دست محافظت کنند. مقامات در فکر چنین اقدامات شدیدی بودند. خدمات حفاظت از منابع طبیعی یا NRCS، یکی از آژانس های فرعی وزارت کشاورزی ایالات متحده، ایده خرید در مقیاس بزرگ را مطرح کرده بود. اخیرا 106 میلیون دلار برای جابجایی بیش از 600 خانه در پی سیل سال 2022 در کنتاکی اختصاص داده بود.

پروژه در Ruidoso حتی پرهزینه تر خواهد بود. مارتینز، معاون سابق مدیر دهکده، و کمپ، که در آن زمان مدیر بخش بود، برآورد کردند که برای جابجایی حدود 1000 ملک به 650 میلیون دلار نیاز دارند. اما NRCS فقط در صورتی پرداخت می کند که یک شریک محلی 25 درصد تطابق را ارائه دهد، به این معنی که شهرستان، روستا یا ایالت باید مبالغ هنگفتی را جمع آوری کند. در حالی که جارویس و مک‌کی بلافاصله گفتند که می‌خواهند خریدشان را بخرند، جیسون فولچر پاره شد. او ملک خود را دوست داشت. اما او و همسرش نگران بودند که زیرساخت های روستا به اندازه کافی از خانه آنها محافظت نمی کند.

در دسامبر 2024، آنها فرمی را ارسال کردند که می‌گفت می‌خواهند جابه‌جا شوند.

در طول جلسه قانونگذاری نیومکزیکو در سال 2025، هیچ قانونگذاری پیشنهادی برای خرید رویدوسو ارائه نکرد. تا بهار، با محو شدن فرصت برای جابجایی انبوه خانه ها و مشاغل، خوش بینی دوباره به گفتمان عمومی بازگشت.

به گفته جارویس و مک کی، کرافورد آنها را تشویق کرد تا پارک خود را دوباره باز کنند و گفت که روستا به اجاره های مقرون به صرفه نیاز دارد. (نه کرافورد و نه روستا به سؤالی در مورد تعامل پاسخ ندادند.) با نزدیک شدن به فصل توریستی، خانواده ها استراتژی های مختلفی را اتخاذ کردند. جارویس گفت که او هرگز با بازگشایی راحت نبود، اما مک‌کی احساس می‌کرد که خانواده با توجه به میزان سرمایه‌گذاری، انتخاب کمی دارند. آنها تصمیم گرفتند ملک خود را باز نگه دارند، اما فقط نیمی از مکان های کمپ را رزرو کنند.

از سوی دیگر، فولچر، از ژوئن تا سپتامبر، زمانی که بیشترین گردشگران وارد شدند و همچنین موسمی ها، یک پارک کامل می خواست. او گفت که تمام پس‌اندازهای دوران بازنشستگی‌اش را برداشته است تا پیش‌پرداخت و بهبودهای ملک ۶۴۵۰۰۰ دلاری را پوشش دهد، و آن‌قدر به آن مکان وابسته بود که چندین خریدار بالقوه را رد کرد. او گفت که پارک باید به طور کامل به بهره برداری برسد، "زیرا با 50 درصد بهره برداری، ما هر ماه ضرر می کنیم."

در 31 مارس 2025، این دهکده نقشه جدیدی از دشت سیلابی را به صورت آنلاین منتشر کرد که به بینندگان اجازه می داد روی دارایی های خود بزرگنمایی کنند. این نقشه بر اساس مدل‌های سیل ساخته شده توسط شرکتی به نام Cobb, Fendley & Associates بود که ماه‌ها قبل یک سناریوی وحشتناک را برای مقامات روستا ترسیم کرده بود.

مسیر سیلابی کانال رودخانه ای است که در هنگام سیل، آب با حرکت سریع در آن جریان دارد. دشت سیلابی منطقه ای است که انتظار می رود در طول یک طوفان 100 ساله دچار سیل شود. منابع: تصویر ماهواره ای از طریق NAIP. داده های دشت سیلابی و سیلابی 2025 از روستای رویدوسو به دست آمد. لوکاس والدرون / ProPublica

این شرکت برای مدل‌سازی آنچه ممکن است در یک طوفان 100 ساله اتفاق بیفتد استخدام شده بود - اصطلاحی که عمق و شدت پیش‌بینی‌شده بارندگی را منعکس می‌کند. در ژانویه سال 2025، یک مهندس کاب فندلی ایمیلی به دهکده ارسال کرد و گفت که شرکت فکر می کند طوفان 100 ساله شش برابر سیل ژوئیه 2024 که خانه جارویس و مک کی را ویران کرد، به ارمغان می آورد. در گزارشی جداگانه، کاب فندلی بیش از 200 آدرس در معرض خطر را شناسایی کرد. این لیست شامل دارایی آنها و همچنین پارک RV Fulchers بود.

اما روستا تهدیدی برای املاک موجود را روشن نکرد. هنگامی که مقامات درباره نقشه بحث می کردند، اغلب بر تأثیر آن بر توسعه و مجوزهای ساختمانی تمرکز می کردند. مارتینز، معاون سابق مدیر دهکده، در مصاحبه ای گفت: «هیچ زمانی نبود که ما به طور خاص بگوییم «کسی می تواند بمیرد». من هرگز آن کلمات را بیان نکرده ام. هر چیزی که تا به حال با کسی در میان گذاشته ام این بوده است: "این دشت سیلابی است. این چیزی است که پذیرفته شده است. اینها نشانه های جدید پرآب هستند. اگر زمانی سیل را دریافت کنیم که سیل 100 ساله باشد، آب ها به این میزان بالا می روند."

هر دو پارک RV در دشت سیلابی بودند. اما هم فولچر و هم مک‌کی گفتند که خوش‌بینی دولت را درونی کرده‌اند. مک کی گفت: «مطمئنا رهبری به شما این احساس را می دهد که خوب است. "همه آنچه آنها مدام می گفتند این بود که بهتر بسازیم. ما قوی تر هستیم."