رهبر بعدی اسرائیل باید توسط اسرائیلی ها انتخاب شود، نه نظر واشنگتن

اسرائیل مدیون قدردانی عظیمی از ایالات متحده است - به دولت های دموکرات و جمهوری خواه، به رئیس جمهور جو بایدن که پس از وحشت 7 اکتبر در کنار ما ایستاد، به رئیس جمهور دونالد ترامپ برای مقابله با ایران و پیشبرد توافقنامه ابراهیم، به مسیحیان انجیلی که از دولت یهود دفاع کردند، زیرا دیگران هرگز آن را رها نکردند، و مهمتر از همه باید به مردم آمریکا احترام بگذارند. وزیر باید توسط اسرائیلی‌ها در اورشلیم انتخاب شود، نه توسط رئیس‌جمهور، کمک‌کنندگان مالی، یا استراتژیست‌های سیاسی که در Mar-a-Lago جمع شده‌اند. ترامپ گفته است.

d اینکه دور ماندن از انتخابات 27 اکتبر اسرائیل مناسب خواهد بود. او همچنین پیشنهاد کرده است که ممکن است کسی را تایید کند. اخیرا، او مقاله ای را به اشتراک گذاشت که در آن نظرسنجی مطلوب برای بلوک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو را برجسته می کند. این ممکن است یک تایید رسمی نباشد، اما در یک انتخابات نزدیک، مداخله سیاسی از طریق پیشنهاد است. کشور ما یک دولت مشتری، یک پروژه سیاسی انجیلی یا دارایی خاورمیانه ای با مارک ترامپ نیست.

غزه یک ساحل خالی در انتظار برج های لوکس نیست، و اسرائیل شرکتی نیست که سهام کنترل آن متعلق به حامیان خارجی باشد. ما یک دموکراسی مستقل هستیم که شهروندان آن مرده ها را دفن می کنند، کودکان را به جنگ می فرستند و با عواقب آن زندگی می کنند. ترامپ قدرت عدم اطمینان را درک می کند. او با گفتن اینکه ممکن است نامزدی را بدون نام بردن از او تأیید کند، هر رقیب اسرائیلی را تشویق می کند تا از او رضایت بگیرد. نتانیاهو می تواند خود را به عنوان شریک طبیعی ترامپ معرفی کند.

رقبای او باید به واشنگتن اطمینان دهند که از اتحاد محافظت خواهند کرد. ترامپ قبل از انداختن یک سکه سیاسی اهرمی به دست می آورد. این فقط محبت به نتانیاهو نیست. ترامپ برای وفاداری، اعتبار عمومی و تصویر معامله‌گر قاطع ارزش قائل است. او دیپلماسی را از طریق معاملات، اهرم ها و پیروزی های مشهود می بیند. همانطور که توافقنامه ابراهیم نشان داد، این رویکرد می تواند پیشرفت هایی ایجاد کند. اما ملت‌ها اجتماعات حافظه و مسئولیت هستند، نه دارایی‌هایی که باید به دست بیاورند، دوباره طراحی کنند و برندشان کنند. نتانیاهو این تئاتر را درک می‌کند.

او سال‌ها از عکس‌ها، سخنرانی‌ها و دیدار با روسای جمهور آمریکا برای تقویت این استدلال استفاده کرده است که تنها او می‌تواند مهم‌ترین اتحاد اسرائیل را مدیریت کند. پیام او آشناست: بدون من اسرائیل منزوی خواهد شد. بدون من، واشنگتن دور خواهد شد. بدون من کشور ناامن است. این اعتماد دموکراتیک نیست. این وابستگی تولید شده است. آینده اسرائیل همچنین نمی تواند توسط یک حلقه دیپلماتیک باریک که توسط ران درمر، معتمد دیرینه نتانیاهو تجسم یافته است، علیرغم تجربه او مدیریت شود. درمر به تقویت روابط آمریکا و خلیج فارس کمک کرد.

اما دیپلماسی که عمدتا از طریق رهبران، میلیاردرها، کانال‌های سرمایه‌گذاری و واسطه‌های کاخ انجام می‌شود، شهروندان عادی را بیرون از اتاق رها می‌کند. اسرائیل به نهادها، پاسخگویی عمومی و صداهای زیادی نیاز دارد، نه یک نخست وزیر، یک فرستاده و یک حامی خارجی. ظهور سیاسی گادی آیزنکوت ظهور گادی آیزنکوت ضعف این استدلال را آشکار می کند. خود اسرائیلی‌ها رهبر معتبر دیگری را معرفی کرده‌اند: یک فرمانده سابق نظامی با چندین دهه تجربه امنیتی، فداکاری شخصی و شهرت متانت.

نظرسنجی اخیر، حزب یاشار به رهبری آیزنکوت را نزدیک یا جلوتر از لیکود قرار داده است و یک نظرسنجی نشان می دهد که او به عنوان نخست وزیر مورد نظر مردم، نتانیاهو را رهبری می کند. آمریکایی ها مجبور نیستند از آیزنکوت حمایت کنند. ترامپ مجبور نیست او را دوست داشته باشد. اهداکنندگان انجیلی مجبور نیستند با هر تصمیمی که ممکن است بگیرد موافقت کنند. اما آنها باید به این احتمال احترام بگذارند که شهروندان اسرائیلی، پس از 7 اکتبر، خواهان رهبری متفاوتی باشند که کمتر نمایشی، تفرقه‌انگیزتر و پاسخگوتر باشد. ترامپ باید قول دهد که از یک نامزد حمایت نکند.

سازمان‌های سیاسی آمریکایی و کمک‌کنندگان اصلی باید همین خویشتنداری را از خود نشان دهند. آنها ممکن است از اسرائیل حمایت کنند و از اعتقادات خود دفاع کنند، اما پول، دسترسی و اعتبار ریاست جمهوری نباید دولت آن را انتخاب کند. نامزدهای اسراییلی نیز باید به عنوان متقاضیان تایید آمریکا، تبلیغات انتخاباتی خود را متوقف کنند. آنها باید به رای دهندگان بگویند که در مورد امنیت، دیپلماسی، هزینه های زندگی، خدمات ملی، شمول اجتماعی و شکست های 7 اکتبر چه خواهند کرد.

مأموریت آنها باید از سوی اسرائیلی ها باشد. دولت بعدی باید از اتحاد آمریکا به عنوان رابطه بین کشورهای دموکراتیک محافظت کند، نه شخصیت های سیاسی. اسرائیل با وجود اختلاف نظرها با بایدن کار کرد. می تواند بدون تسلیم استقلال خود با ترامپ کار کند. اتحادهای نهادی پابرجا هستند. ترتیبات شخصیتی فرو می ریزد آیزنکوت باید این اصل را محور مبارزات انتخاباتی خود قرار دهد.

او می‌تواند از ترامپ برای کمک‌هایش تشکر کند، به دوستی انجیلی احترام بگذارد، و حمایت بایدن را در جریان بحران اسرائیل به رسمیت بشناسد، در حالی که به صراحت اعلام کند که هیچ رهبر خارجی بر دموکراسی اسرائیل حق وتو نخواهد داشت. این موضع ضد آمریکایی نیست. این پایه و اساس اتحاد بین افراد برابر است. من به عنوان یک اسرائیلی-آمریکایی متولد اتیوپی می نویسم که هر دو کشور را دوست دارم. آمریکا اهمیت حکومت مشروطه و انتقال مسالمت آمیز قدرت را به من آموخت.

اسرائیل به من آموخت که حاکمیت یهود مسئولیت دارد. این درس‌ها به همین نتیجه منتهی می‌شود: دوستان ممکن است توصیه، کمک و مخالفت کنند، اما شهروندان باید تصمیم بگیرند. انتخاب اسرائیل متعلق به پرستار در اورشلیم، سرباز ذخیره در حال بازگشت از غزه، خانواده مبارز در بئرشبا، معلم عرب در ناصره، و مادر اتیوپیایی اسرائیلی است که فرزندانش به کشوری خدمت می کنند که هنوز به ندرت به جامعه او اجازه می دهد که آن را نمایندگی کند. معلم من، خاخام جاناتان ساکس، زال، این اصل را به وضوح بیان کرد: «هرکسی که در اسرائیل حکومت می‌کند، این کار را فقط تحت اختیارات تفویض شده توسط جی انجام می‌دهد.

از یک سو، مردم از سوی دیگر.» این اصل عهدنامه به طور یکسان در مورد سیاستمداران داخلی و خیرین خارجی صدق می کند. اقتدار دموکراتیک اسرائیل از مردم آن سرچشمه می‌گیرد، نه از مارآلاگو، کاخ‌های سلطنتی، میلیاردرها یا کمک‌کنندگان سیاسی. پرزیدنت ترامپ ممکن است دوست اسرائیل باشد. مسیحیان انجیلی ممکن است از وفادارترین حامیان اسرائیل باشند. پرزیدنت بایدن و میلیون ها آمریکایی شایسته قدردانی ما هستند. اما هیچ یک از آنها پادشاه اسرائیل نیستند. بگذارید شهروندان اسرائیل انتخاب کنند.

اگر گادی آیزنکوت را انتخاب کنند، واشنگتن باید به این تصمیم احترام بگذارد. آینده اسرائیل باید در اورشلیم تصمیم گیری شود، نه در مار-آ-لاگو. نویسنده یک کارآگاه سابق دادگاه عالی نیویورک، یک محقق و مربی در حل منازعه و صلح ترمیم کننده، و یک کارشناس دیپلماسی اخلاقی است. کتاب آینده او، دیپلماسی اخلاقی برای یک جهان شکسته، از خاخام فقید جاناتان ساکس الهام گرفته شده است.