رهبر چپ افراطی ملانشون در خط تیراندازی در حالی که بازی سرزنش فرانسه داغ می شود

پاریس، 22 اکتبر - رقبای از چپ میانه تا راست افراطی به ژان لوک ملانشون و حزب فرانسه بدون تعظیم (LFI) روی آورده اند و آنها را به دامن زدن به بدترین ناآرامی های مدنی فرانسه در سال های اخیر متهم کرده اند.

ملانشون که چهارمین نامزدی ریاست‌جمهوری خود را در ماه مه آغاز کرد و همچنان قوی‌ترین امید چپ‌های تندرو برای رسیدن به دور دوم انتخابات سال آینده است، از زمانی که ناآرامی‌ها چندین شهر فرانسه را فرا گرفت، با انتقادات فزاینده‌ای مواجه شده است و مخالفان می‌گویند که سال‌ها لفاظی‌های تقابل‌آمیز به تشدید تنش‌ها در حال حاضر به خیابان‌ها کمک کرده است.

نخست وزیر سباستین لکورنو این حملات را روز سه شنبه تشدید کرد و به یک قانونگذار LFI گفت که "برنامه سیاسی حزب برای القای خشونت و هرج و مرج در کشور اکنون به طور کامل به نمایش گذاشته شده است".

رهبر 75 ساله این پیشنهاد را رد کرده است که LFI مسئولیت ناآرامی ها را بر عهده می گیرد و دولت را به جای ناتوانی در رسیدگی به نارضایتی های اجتماعی و اقتصادی ریشه دار در حومه های فقیرتر فرانسه متهم می کند.

اما انتقاداتی از سراسر طیف سیاسی وارد شده است.

جرارد لارشر، رئیس مجلس سنا، این هفته به فیگارو گفت که ارزش این را دارد که آیا LFI باید ممنوع شود، پیشنهادی که توسط LFI به عنوان «اقتدارگرایانه» محکوم شد.

لوران ژاکوبلی، سخنگوی تظاهرات ملی مارین لوپن (RN)، "چپ های افراطی، از جمله France Unbowed" و همچنین آنچه را که او مهاجرت کنترل نشده خواند، به ایجاد یک فضای انقلابی متهم کرد.

مارک فسنو، از حزب میانه‌رو MoDem، گفت که ملانشون مدت‌هاست که این ایده را ترویج کرده است که "همه چیز باید میدان نبرد باشد".

فسنو به رویترز گفت: «وقتی همه چیز را به رویارویی تبدیل می‌کنید، با خطرات جدی مواجه می‌شوید.

این حملات هم بر جایگاه مرکزی ملانشون در سیاست فرانسه و هم بر ناراحتی او تأکید می کند که کشور به سمت انتخابات ریاست جمهوری پیش می رود که انتظار می رود نیروهای ضد تشکیلات قوی فزاینده ای را در مقابل یک مرکز سیاسی ضعیف قرار دهد.

ناآرامی‌ها این تضاد را تقویت کرده است، و در عین حال به لوپن اجازه می‌دهد تا لحن ریاست‌جمهوری بیشتری در مورد نظم و قانون ایجاد کند، موضوعی که به طور سنتی به نفع راست افراطی است.

با این حال، در حالی که چشم انداز سیاسی فرانسه به سه بلوک رقیب تقسیم شده و احزاب سنتی چپ میانه و راست میانه در حال مبارزه هستند، تحلیلگران می گویند ملانشون همچنان یک نیروی سیاسی قدرتمند است.

LFI حمایت خود را با بسیج رای دهندگان جوان تر، که بسیاری از آنها از جریان اصلی سیاست سرخورده شده اند، ایجاد کرده است. نظرسنجی IFOP برای LCI که در این ماه منتشر شد، ملانشون را 16.5 درصد، پشت سر لوپن 36 درصد، اما بالاتر از سایر نامزدهای جریان اصلی نشان داد.

نظرسنجی Cluster17 نشان داد که تقریبا نیمی از جوانان 18 تا 24 ساله و بیش از یک سوم از افراد 25 تا 34 ساله از ملانشون حمایت می کنند.

این او را به صدای برجسته بسیاری از دانشجویان درگیر در جنبش اعتراضی و ناآرامی های گسترده تر که در هفته های اخیر فرانسه را تکان داده است تبدیل کرده است.

با این حال، فردریک دابی، رئیس نظرسنجی IFOP، گفت که ناآرامی ها خطر تقویت یکی از بزرگترین ضعف های انتخاباتی ملانشون را دارد: ناتوانی او در جلب نظر رای دهندگان مسن تر.

دابی گفت: «این تصور که ژان لوک ملانشون نسبت به عاملان خشونت بسیار زیاده‌روی کرده است، برای بخش بزرگی از رای‌دهندگان خط قرمز مطلق است.

با این وجود، حزب در مناطق شهری فقیرتر و در میان بسیاری از رای دهندگان با پیشینه های مهاجر که خود را در دیدگاه ملانشون از "فرانسه جدید" منعکس می کنند، حمایت قوی ایجاد کرده است - جمهوری چندفرهنگی که تنوع قومی و مذهبی را پذیرفته و به جوامعی که اغلب احساس می کنند نادیده گرفته شده اند، نمایندگی سیاسی بیشتری می دهد.

حامیان می گویند که به جای سیاست هویت، واقعیت های اجتماعی را منعکس می کند.

هادرین کلوئه، قانونگذار LFI به رویترز گفت: «این ترکیب منحصر به فرد بین برنامه گسست انقلابی و تمایل به اداره کشور است.

کلوئت گفت که این به معنای مقابله با نابرابری و معکوس کردن انتقال چندین دهه ثروت به سمت امور مالی و نخبگان محدود الیگارشی است.

با این حال منتقدان می گویند LFI اغلب مرز بین اعتراض دموکراتیک و تحریک سیاسی رادیکال تر را محو می کند.

ملانشون بارها از زبان قیام مردمی استفاده کرده است. در طول بحران بازنشستگی در سال 2023، او از حامیان خود خواست تا ارگ دولت امانوئل ماکرون، رئیس جمهور ماکرون را خراب کنند و در برخی مواقع از «شورش شهروندان» به عنوان یک نیروی دموکراتیک به نفع خود صحبت کرده است.

حامیان می گویند که چنین زبانی به بسیج سیاسی توده ای اشاره دارد نه خشونت. این حزب رسما از اقدام بدون خشونت حمایت می کند.

LFI و متحدانش استدلال می کنند که برخی از اتهامات دارای انگیزه سیاسی هستند. این هفته، رسانه خبری تحقیقی Mediapart به نقل از یک افسر اطلاعاتی ناشناس گزارش داد که به مقامات دستور داده شده است که LFI را به عنوان پشت جنبش اعتراضی نشان دهند، علیرغم آنچه منبع به عنوان فقدان شواهد توصیف کرد. دولت این اتهام را رد کرد.

با این حال، مخالفان می گویند که پیام ملانشون اغلب عمدا مبهم است.

سیلوین میلار از حزب رنسانس ماکرون گفت: «آنها می گویند مخالف خرابکاران هستند، اما در عین حال ماسک زدن را در تظاهرات توجیه می کنند. "آنها هرگز اوضاع را آرام نمی کنند. آنها همیشه می گویند تقصیر پلیس است. آنها خواهان هرج و مرج هستند."

با این حال، فرانسوا اولاند، رئیس جمهور سابق سوسیالیست، نسبت به قرار دادن ملانشون در کانون اصلی بحث هشدار داد.

اولاند به فرانس اینتر گفت: «این یک حزب سیاسی یا یک فرد نیست که روی آتش سوخت ریخته است. وی ضمن انتقاد از LFI که گاهی اوقات بین خشونت آشوبگران و خشونت پلیس برابری می کند، گفت: تثبیت بر LFI به معنای ناکامی در دیدن آنچه در کشور اتفاق می افتد است. رویترز