روآری کینزلا در دوران توانبخشی پس از مصدومیت ACL: "روی کین را به طور کامل روی دستگاه نرفتم"

ما چیزی شبیه به یک باشگاه دوشنبه‌ای شده‌ایم - چهار نفری از فوتبالیست‌های متقاطع میث که دور هم جمع شده‌اند تا تلاش کنند تا از آسیب‌های رباط صلیبی زانو برگردیم.

سفر بهبودی تا حد زیادی یک سفر تنهایی است، اما عصرهای دوشنبه ما در دانگانی با فیزیوتر دیوید مک کریا برای یک جلسه باشگاه ورزشی جمعی ملاقات می کنیم.

من در ژوئن صلیبی ام را پاره کردم، جک کینلو در همان زمان دچار ACL (رباط صلیبی قدامی) عود مجدد شد، شان کافی در اوایل آگوست مصدوم شد و تنها چند هفته بعد، هم تیمی من در دانشاگلین، کانر گری، به همان سرنوشت دچار شد.

این دقیقا باشگاهی با لیست انتظار متقاضیان مشتاق برای پیوستن نیست، اما این گردهمایی های دوشنبه به شکستن یکنواختی جلسات توانبخشی انفرادی یک روزه کمک کرده است.

اشتباه نکنید، دوشنبه‌هایی هستند که بچه‌ها ممکن است نخواهند همدیگر را ببینند - فقط وارد شوید، کار را انجام دهید و بیرون بروید. اما عمدتا برای همه ما مفید بوده است که دیگران نیز همین روند بهبودی را طی کنند.

وقتی بچه های دیگر شما را تشویق می کنند یا متوجه پیشرفت شما می شوند، به شما کمک می کند. در نهایت، ما تمام تلاش خود را می کنیم تا به یکدیگر کمک کنیم تا از طرف دیگر این موضوع بیرون بیاییم.

شبی که کانر مصدوم شد سر تمرین بودم. او درد شدیدی نداشت و در ابتدا فکر می کرد که ممکن است حتی بتواند آن را از بین ببرد، اما ناراحتی وجود داشت، بنابراین پزشک او را نگاه کرد و اسکن را توصیه کرد. همه ما از نتیجه شوکه شدیم. وقتی در تابستان در جریان تمرین میث دچار مصدومیت شدم، کانر همان شب مرا به خانه برد. باورش سخت است که هر دوی ما اکنون با مصدومیت های صلیبی روبرو هستیم.

ما چهار نفر در هفته‌های اخیر درباره شیوع آسیب‌دیدگی صلیبی با فوتبالیست‌های گالیک گفت‌وگو کرده‌ایم، نظرات مختلفی را درباره عواملی که ممکن است در این افزایش نقش داشته باشد، مطرح کرده‌ایم، اما در نهایت نمی‌توانیم به هیچ دلیل قطعی دست پیدا کنیم.

زنان و دختران در تاریکی در مورد آسیب‌ها به دلیل عدم انجام تحقیقات خاص جنسیتی

تنها چیزی که اکنون واقعا کنترل آن را داریم، بهبودی خود است. خارج از دوشنبه، این همان جاده تنهایی است که با آن روبرو هستیم. من از ژوئن فوتبال بازی نکردم. من فقط این هفته به این موضوع فکر می کردم. من انفرادی عجیب و غریب را با پای خوبم امتحان کردم اما بیش از چهار ماه است که به درستی به توپ ضربه نزده ام. من نمی توانم زمان دیگری در زندگی ام را به یاد بیاورم که این اتفاق افتاده است.

روزهایی بوده که در باشگاه بوده و به بیرون از زمین نگاه می‌کنم و از خودم می‌پرسم که ضربه زدن به یک توپ چه حسی دارد. حتی گفتن آن عجیب به نظر می رسد، اما آسیب دیدگی خیلی سریع تغییر کرد.

در بیشتر موارد، من مثبت اندیش بوده ام، کار را پشت سر می گذارم و به این فکر می کنم: "آره، اینجا خوب پیش می روم، همه چیز برنامه ریزی می شود." اما هنوز روزهایی وجود دارد که انگیزه گرفتن برایتان سخت است زیرا چیزی برای رسیدن به تناسب اندام یا هدف گذاری طولانی مدت ندارید. من اکنون یک دوچرخه ثابت در خانه دارم، بنابراین بسیاری از کارهای قلبی من روی آن انجام می شود. شروع کردن می تواند بخش سختی باشد اما من همیشه بعد از یک جلسه احساس بهتری دارم.

تمرین من روی دوچرخه 20 تکرار 30 ثانیه روشن و 30 ثانیه خاموش است. در پایان آن یک گودال عرق زیر دوچرخه وجود خواهد داشت. اگر برای یک جلسه سخت انرژی احساس نمی کنم، شاید 30 دقیقه مستقیم در منطقه دو یا منطقه سه انجام دهم.

گاهی اوقات متوجه می‌شوم که پای قوی‌تر از پای آسیب‌دیده سخت‌تر کار می‌کند و ناخواسته متوجه می‌شوم که تقریبا در یک طرف دوچرخه‌سواری می‌کنم. بنابراین من باید خودم را دوباره روی زین تنظیم کنم.

به طور کلی من نظم و انضباط را حفظ کرده‌ام و هر روز کاری برای انجام دادن در باشگاه داشتم – چه ورزش‌هایی برای پای آسیب‌دیده، چه پای بدون آسیب یا بالای تنه.

بازگشت جووانی لئونی از مصدومیت ACL در ضربه تازه ای به لیورپول به تعویق افتاد

من برگشتم و کمی پرش انجام دادم و روی مکانیک دویدن کار کردم. شما اساسا سعی می کنید به پای خود آموزش دهید که چگونه دوباره بدود. من هنوز از دستگاه درمان فشرده سازی سرد استفاده می کنم و اخیرا اولین آزمایش ایزوکینتیک خود را در Santry انجام دادم - برخی از مردم آن را به عنوان دستگاه روی کین می شناسند زیرا ویدیوی ویروسی از او در حال چکش زدن تکرارها در طول ریکاوری صلیبی خود است. من از این که چطور پیش رفت خوشحال بودم، اما منصفانه است که بگویم من کامل Keano را روی آن انجام ندادم! من الان کاملا آزاد راه می روم، عصاها از بین رفته اند و می توانم دوباره رانندگی کنم. این به من اجازه داد تا آموزش فرعی را از سر بگیرم که عالی بود.

برنامه اولیه این بود که در ماه سپتامبر برای یک موقعیت تدریس دائمی درخواست کنم، اما پس از آسیب، تصمیم گرفتم به جای آن برای این سال تحصیلی جانشین شوم، و به من فرصت بیشتری داد تا روی بهبودی تمرکز کنم و در عین حال تجربه تدریس بیشتری را نیز کسب کنم.

صادقانه بگویم، مشغول ماندن بخشی از برنامه است.

من با برادرانم برای یک آخر هفته به Rosslare رفتم، شنا در دریا و گلف. ما چند کالسکه برای دور زدن زمین گرفتیم، اما در حالی که آنها گلف بازی می کردند، من اساسا در حال بازی توپ و توپ بودم. من نتوانستم یک چرخش کامل را انجام دهم، بنابراین با کالسکه از مسیر جاده عبور کردم، توپ را روی یک تکه صاف خوب انداختم و آن را به سمت سبز تراشه کردم. بچه ها از آن لذت بردند!

من برای مسابقات در طول مسابقات قهرمانی میث نظرات مشترکی انجام داده‌ام، برای گذراندن دوره رهبران نوظهور معدل قبول شدم و همچنین از Maynooth فارغ‌التحصیل شدم، بنابراین زندگی در جریان است.

با مصدومیت، نقطه عطف مهم بعدی من بازگشت به دوی مستقیم است. من هنوز احتمالا سه یا چهار هفته فاصله دارم، اما یک حس قطعی وجود دارد که نزدیک تر می شود.

فینال شهرستان میث روز یکشنبه بین ولف تونز و دوناگمور-آشبورن برگزار می شود. برنده ها و بازنده ها بدون شک روز دوشنبه جمع می شوند تا جزئیات بازی را بررسی کنند.

و در Dunganny، باشگاه جایگزین دوشنبه ما نیز دوباره تشکیل خواهد شد.