روابط بریتانیا و اتحادیه اروپا در حال تنظیم مجدد است. نوازندگان بریتانیایی که به اروپا سفر می کنند باید بخشی از این معامله باشند
دولت انگلیس بار دیگر تور اروپا را در دستور کار قرار داده است. همانطور که لندن و بروکسل روابط خود را بازسازی می کنند، تحرک فرهنگی باید به عنوان بخشی از زیرساخت های اقتصادی تلقی شود، نه به عنوان یک فکر بعدی.
دولت بریتانیا به موضوعی بازگشته است که موسیقی دانان از زمان برگزیت درباره آن بحث می کردند: چگونه کار در اروپا را دوباره آسان کنیم.
استراتژی موسیقی جدید آن، Turn It Up: Our Plan for Music، به اولین نشست سطح بالا در مورد فرهنگ بین بریتانیا و کمیسیون اروپا که در ماه مارس برگزار شد، اشاره دارد و قول ادامه کار برای کاهش موانع پیش روی هنرمندان بریتانیایی در تور اتحادیه اروپا را می دهد.
زمان بندی قابل توجه است. بریتانیا در حال آماده شدن برای پیوستن مجدد به Erasmus+ در سال 2027 است، در حالی که لندن و بروکسل به دنبال بازنشانی گستردهتر روابط پس از برگزیت هستند.
موسیقی تست جالبی از این تنظیم مجدد ارائه می دهد. بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شده است، اما موسیقیدانان آن کمتر اروپایی نشده اند.
نوازندگان بریتانیایی همچنان در این قاره تور میکنند، در حالی که نوازندگان اروپایی همچنان در ارکسترهای بریتانیایی کار میکنند. اکوسیستم موسیقی از برگزیت جان سالم به در برد. پیمایش در آن بسیار دشوارتر شد.
یک مطالعه دولت بریتانیا تخمین میزند که موانع اضافی بر سر راه تورهای اتحادیه اروپا بین سالهای 2022 و 2024، 208 میلیون پوند از دست رفته اقتصادی و معادل 2490 شغل تمام وقت برای بریتانیا هزینه داشت.
نظرسنجی اتحادیه موسیقیدانان نشان داد که در میان نوازندگانی که قبلا در اتحادیه اروپا کار کردهاند، 75 درصد رزرو کمتر و 72 درصد درآمد کمتر اتحادیه اروپا را گزارش کردهاند.
بیش از نیمی از آنها گفتند که تور اتحادیه اروپا دیگر از نظر مالی مقرون به صرفه نیست.
اما موسیقی چیزی جالبتر از آیتم دیگری در فهرست پیامدهای برگزیت را نشان میدهد. برگزیت مرز سیاسی را از طریق جامعه حرفه ای ترسیم کرد که قرن ها در سطح بین المللی فعالیت می کرد.
نوازندگان قبل از اتحادیه اروپا «اروپایی» بودند
تحرک موسیقی اروپایی با آزادی حرکت آغاز نشد. در اوایل قرن نوزدهم، شرکتهای تئاتر از مرزهای زبانی و سیاسی عبور کردند. امپراتوری روسیه شرکت های تئاتری فرانسوی و آلمانی را در کنار اجراکنندگان روسی در خود جای داد، در حالی که اپرای ایتالیایی در زندگی موسیقایی آن گنجانده شده بود.
تک تک نوازندگان به همان اندازه متحرک بودند. جان فیلد، پیانیست و آهنگساز ایرلندی در مرکز تحقیقات خودم، قبل از گذراندن بیشتر دوران بزرگسالی خود در امپراتوری روسیه، در لندن آموزش دید. پیانیست آلمانی آدولف هنسلت در آنجا ساکن شد و عمیقا درگیر آموزش موسیقی روسیه شد.
اینها استثنا نبودند: زندگی موسیقی خود بین المللی بود. اتحادیه اروپا این گردش را اختراع نکرد. ادغام اروپا صرفا کار را از نظر اداری آسانتر کرد.
برگزیت باعث عدم استقبال موسیقیدانان بریتانیایی در اروپا و یا عدم استقبال موسیقیدانان اروپایی در بریتانیا نشد. هزینه حفظ آن روابط را تغییر داد.
ادامه مطلب
چگونه اسرائیل و روسیه یوروویژن را به یک منطقه جنگ فرهنگی تبدیل کردند
برای یک ستاره بین المللی با پشتیبانی حرفه ای، یک مجوز دیگر می تواند ناراحت کننده باشد. برای یک گروه جوان که تصمیم می گیرد آیا چهار کنسرت اروپایی از نظر مالی مقرون به صرفه هستند یا خیر، می تواند تعیین کند که آیا تور اصلا برگزار می شود یا خیر.
مرز قبل از اولین تور ظاهر می شود
عواقب آن قبل از زندگی حرفه ای شروع می شود. یک کنسرواتوار صرفا جایی نیست که یک نوازنده مدرکی کسب کند. اینجاست که روابط حرفه ای شکل می گیرد. یک دانشجو ممکن است با یک شریک گروه آینده ملاقات کند، در حالی که یک تبادل می تواند سال ها بعد فرصتی ایجاد کند.
ارقام پس از برگزیت قابل توجه است. بر اساس ارقام مبتنی بر دادههای HESA، تعداد دانشجویان جدید اتحادیه اروپا که وارد آموزش عالی بریتانیا میشوند از 66685 در سالهای 2020-21 به 28375 در سالهای 2023-24 کاهش یافته است که حدود 57 درصد کاهش یافته است.
طرح تورینگ بریتانیا از تحرک بیرونی پشتیبانی کرد، اما ساختار متقابل Erasmus+ را بازتولید نکرد.
بنابراین بازگشت بریتانیا به Erasmus+ در سال 2027 فراتر از دانشگاه ها اهمیت دارد. در موسیقی، دانشجوی تبادلی امروز میتواند به همکار حرفهای فردا تبدیل شود.
در همین حال، بروکسل فعالانه برای تشویق تحرک فرهنگی هزینه می کند. Creative Europe برای 2021-2027 بودجه 2.44 میلیارد یورویی دارد. برنامه نهادهای فرهنگی پان-اروپایی آن به طور خاص از ارکسترهایی که در فراسوی مرزها برای توسعه نوازندگان جوان کار می کنند حمایت می کند: حدود 11 میلیون یورو به پنج پروژه در سال 2024 اختصاص یافت که انتظار می رود بیش از 1000 نوازنده جوان از حداقل 20 کشور شرکت کننده در آن شرکت کنند. فرض سیاست آشکار است: جنبش خود ارزش ایجاد می کند.
نوازندگان را در تنظیم مجدد قرار دهید
در اجلاس سال 2025 بریتانیا و اتحادیه اروپا، لندن و بروکسل به صراحت «ارزش سفر و تبادلات فرهنگی و هنری، از جمله فعالیتهای هنرمندان تور» را به رسمیت شناختند.
گفتوگوی جدید فرهنگی در سطح بالا، یک تریبون برای تبدیل این وعده به سیاست فراهم میکند. تحرک فرهنگی باید به بخشی دائمی از بازنشانی بریتانیا و اتحادیه اروپا تبدیل شود.
لندن و بروکسل باید از گفت و گو برای شناسایی الزامات تور استفاده کنند که می تواند به طور واقع بینانه ساده شود و با کشورهای عضو در جهت هماهنگی بیشتر برای تعاملات فرهنگی کوتاه مدت همکاری کنند.
هنرمندان نوظهور نیز باید به صراحت در طرح پیشنهادی تجربه جوانان در نظر گرفته شوند. پیشنهاد اولیه کمیسیون، یک مسیر محدود زمانی را برای افراد 18 تا 30 ساله در نظر میگرفت تا در آن سوی کانال انگلیسی زندگی کنند. کار فرهنگی پولی باید به وضوح در هر توافقی که به وجود می آید گنجانده شود.
یک نوازنده ویولن 24 ساله نباید کشف کند که برنامه ای که برای بازگرداندن فرصت ها به جوانان اروپایی در نظر گرفته شده است، تا زمانی که کسی برای اجرا به او پول بدهد، کاملا کار می کند.
هیچ کدام از اینها به معنای بازآفرینی آزادی حرکت از طریق گودال ارکستر نیست. بریتانیا خروج از اتحادیه اروپا را انتخاب کرد و نمی تواند انتظار هر امتیازی از عضویت داشته باشد.
استدلال عملی تر است. صنایع فرهنگی بریتانیا و اروپا همچنان در هم تنیده هستند و اصطکاک غیرضروری برای کسانی که کمتر قادر به جذب آن هستند گران است. موسسات عمده مدیران استخدام می کنند. ستاره های بین المللی مدیرانی دارند. یک کوارتت جوان ممکن است چهار ساز و یک گپ گروهی داشته باشد.
دو قرن پیش، فیلد از ایرلند از طریق لندن سفر کرد و در روسیه شغلی ایجاد کرد. هنسلت آلمان را ترک کرد و بخشی از آموزش موسیقی روسیه شد. آنها مدتها قبل از یورواستار، اراسموس+ یا اروپای خلاق این کار را انجام دادند.
دویست سال بعد، عبور از قاره سریعتر است. ایجاد یک شغل اروپایی نیازی به سختتر شدن ندارد. بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شده است. نوازندگان آن زندگی موسیقی اروپا را ترک نکرده اند.
همانطور که لندن و بروکسل روابط جدید خود را شکل می دهند، تحرک فرهنگی باید به عنوان بخشی از زیرساخت آن تلقی شود. نوازندگان به عبور از کانال ادامه خواهند داد. سوال این است که چقدر هزینه برای ساخت آن انتخاب می کنیم.
متن اصلی (انگلیسی)
UK–EU relations are being reset. British musicians touring Europe must be part of the deal
The UK government has once again put touring in Europe on the agenda. As London and Brussels rebuild their relationship, cultural mobility should be treated as part of the economic infrastructure, rather than as an afterthought.