روانشناسی پشت وسواس ترامپ به بازسازی دی سی
پردیس کاخ سفید، شامل یک سکوی هلیکوپتر جدید در چمن جنوبی و سالن رقص رئیس جمهور دونالد ترامپ که در دست ساخت است، در 21 سپتامبر 2026 از بالا دیده می شود. کوین دیچ/ گتی ایماژ از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به قدرت بازگشت، به شدت حرکت کرده تا اثری از خود بر جای بگذارد. با این حال، بسیاری از پروژههای میراثی قابل مشاهده او، قوانینی نیستند. آنها بخشی از یک کمپین برای تغییر شکل…
پردیس کاخ سفید، شامل یک سکوی هلیکوپتر جدید در چمن جنوبی و سالن رقص رئیس جمهور دونالد ترامپ که در دست ساخت است، در 21 سپتامبر 2026 از بالا دیده می شود. کوین دیچ/گتی ایماژ
از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به قدرت بازگشت، او به شدت حرکت کرده است تا اثری از خود بر جای بگذارد. با این حال، بسیاری از پروژههای میراثی قابل مشاهده او، قوانینی نیستند. آنها بخشی از یک کمپین برای تغییر شکل خود واشنگتن دی سی هستند.
سال گذشته، ترامپ بال شرقی کاخ سفید را به زمین زد تا راه را برای سالن بزرگ جدید خود باز کند. او سعی کرد استخر انعکاسی را بازسازی کند که خوب نشد. او چهار مجسمه بزرگ را در نزدیکی مرکز خرید ملی تزئین کرد، باغ گل رز کاخ سفید را سنگفرش کرد و دفتر بیضی شکل را با لوازم طلایی و طلایی آغشته کرد.
دیگر طرحهای ترامپ هنوز در دست اجرا هستند: او پیشنهاد کرده است که طاق پیروزی 250 فوتی در یک دایره ترافیکی بین یادبود لینکلن و گورستان ملی آرلینگتون درست در آن سوی رودخانه پوتوماک بسازد. او اکنون میگوید که این طاق به عنوان یک «مجتمع نظامی» دو برابر میشود و پهپادها، تک تیراندازها و مهمات را در خود جای میدهد.
و البته، دعوای مداوم بر سر مرکز کندی وجود دارد، که ترامپ تهدید کرده است اگر نامش را تا حدی در ساختمان نبرد (او قبلا یک بار محاکمه کرده بود، و دادگاه به او دستور داد تا آن را حذف کند) ممکن است "تخریب" شود.
همه چیز برای پیگیری زیاد است. خوشبختانه، شان رامسوارام، مجری برنامه امروز Explained با بن تریس از مجله نیویورک، که اخیرا زمانی را با ترامپ در بازدید از محل ساخت و ساز سالن رقص گذرانده بود، صحبت کرد. تریس توضیح میدهد که چه چیزی همه پروژههای متفاوت را با هم مرتبط میکند و چه چیزی را در مورد تلاش ترامپ برای تغییر شکل پایتخت کشور - و میراث خودش آشکار میکند.
در زیر گزیده ای از گفتگو را مشاهده می کنید که برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است. موارد بسیار بیشتری در پادکست کامل وجود دارد، بنابراین هر جا که پادکست دریافت میکنید، به Today, Explained گوش دهید، از جمله پادکستهای اپل، پاندورا و اسپاتیفای.
وسواس ترامپ نسبت به نشانههای فیزیکی چیست؟
حتی قبل از اینکه با او صحبت کنم، گزارش های زیادی در مورد اینکه چرا به نظر می رسد او تا این حد نسبت به این چیزها وسواس دارد، تهیه کردم. و این واقعا مانند یک میراث برای او است. او در تلاش است چیزی بسازد که فراتر از زمان او در اینجا دوام بیاورد، هم زمان او در اینجا در کاخ سفید و هم احتمالا زمان او در اینجا روی زمین. او می خواهد در واقع آثار فیزیکی برای خود داشته باشد.
یکی از نزدیکان او به من گفت که رئیس جمهور چندان به قانون گذاری اهمیت نمی دهد. او چندان اهمیتی به نوع مهره های رئیس جمهور بودن نمی دهد. او به ساختمان ها و جوایز بسیار اهمیت می دهد. اگر او ساختمان ها و جوایز داشته باشد، پس احساس می کند که میراثش برای همیشه باقی خواهد ماند. به همین دلیل است که او جایزه نوبل را می خواهد. به همین دلیل است که او در واشنگتن یک طاق برای خود میسازد. این واقعا در مورد میراثی است که در آزمون زمان در ذهن او مقاومت می کند.
به این معنا که او واقعا متوجه نیست که قانون درست می تواند جوایز بیشتری را برای او به ارمغان بیاورد.
اکثر روسای جمهور سعی می کنند روسای جمهور بسیار موفقی باشند و از افراد دیگر بخواهند برای شما بناهای تاریخی بسازند. او اساسا سعی می کند به خود احترام بگذارد. این چیزی است که وقتی با او در دفتر بیضی شکل نشستم از او پرسیدم. چند ماه پیش یک لحظه ویروسی از جانب سناتور جان اوسف، سناتور جورجیا که ممکن است برای ریاست جمهوری نامزد شود، وجود داشت. و او در یک گردهمایی گفت که رئیس جمهور در حال ساختن بناهای تاریخی برای خودش است زیرا می داند که وقتی او برود هیچ کس این کار را انجام نخواهد داد.
من این را از رئیس جمهور پرسیدم زیرا فکر می کردم شاید او به جان اوسف شلیک کند یا آن را انکار کند، اما بسیار شگفت زده شدم. او فقط گفت: "آره، این درست است. وقتی من بروم هیچ کس این کار را انجام نخواهد داد. وقتی من رفتم، هیچ کس این کار را نخواهد کرد."
در کمال تعجب از دونالد ترامپ احساس خودآگاهی میکند که به جان اوسف شلیک نمیکند، بلکه فقط با او موافق است و میگوید: «آره، این دقیقا انگیزه من است.»
با این حال، بخشی از من - خوب، اینجا مردی است که میداند وقتی میرود، تاریخ ممکن است لزوما با محبت به او نگاه نکند. اما بخشی از من نیز فکر می کرد که در واقع این چیزی نیست که او می گوید.
چیزی که شاید می گفت این بود: "من تنها کسی در جهان هستم که می توانم چیزی به زیبایی و مهمی این بناهای تاریخی بسازم. من به تنهایی می توانم آن را درست کنم. من به تنهایی می توانم آن را بسازم." هیچ کس دیگری توانایی انجام این کار را به روشی که او دارد ندارد. بنابراین، از یک طرف، احتمالا خودآگاه است که او آنطور که می خواهد شناخته نخواهد شد. از سوی دیگر، شاید این فقط یک نوع خود شیدایی است که در مورد این که چگونه او در کارها باورنکردنی است و هیچ کس دیگری نمی تواند این کار را انجام دهد صحبت می کند. من فکر میکنم همه چیز به این دلیل است که او درونگراترین فردی نیست که تا به حال با او صحبت کردهام، بگذارید اینطور بگوییم.
اما حتی کمتر دروننگرترین فرد دنیا، وقتی به 80 سالگی میرسد، ممکن است به این فکر کند که بعد از رفتنش چه چیزی از او باقی میماند.
در مورد توری که رئیس جمهور ترامپ به شما کرد بگویید.
فکر کردم قرار است 20 دقیقه با او در دفتر بیضی باشم. در نهایت 45 دقیقه در دفتر بیضی شکل گرفتم و سپس تقریبا 45 دقیقه در محوطه کاخ سفید گشتم.
او باغ رز را به من نشان داد، جایی که مجسمهها را گذاشتند و آن را به نوعی تراس سنگفرششده تبدیل کردند که شبیه مارآلاگو است. او پیادهروی مشاهیر ریاستجمهوری را به من نشان داد، جایی که آنها همه عکسهای روسای جمهور و سپس اتوبان جو بایدن را دارند، و اتاقی به نام اتاق نخل را که در آن کف مرمر جدیدی را که به آن بسیار افتخار میکرد، گذاشت.
بالگرد هنوز در حال ساخت بود. او مرا به آنجا برد و به کارگران ساختمانی که مشغول ساختن این هلیپاد بودند، معرفی کرد. و سپس مرا به سالن رقص برد و این ساختمان غول پیکر را به من نشان داد.
می توان قانون را لغو کرد، دستورات اجرایی را می توان معکوس کرد.
فولادی وجود دارد که 70 فوت در هوا بالا می رود. به اندازه یک و نیم زمین فوتبال است. او به این می بالید که چگونه فولاد در آنجا بیشتر از استادیوم فرمانده واشنگتن است که در حال ساخت است. این چیز عظیمی است که در هیچ کجای واشنگتن نمی توانید ببینید مگر اینکه از بنای یادبود واشنگتن بالا بروید و از دور به آن نگاه کنید. و من فقط در وسط این موضوع بودم و واقعا نمی توانستم باور کنم چقدر بزرگ است.
او می خواست به من نشان دهد این جایی است که ورودی قرار است، [جایی که] لوسترها خواهند بود. او به من گفت که از قبل میتوانست همه چیز را به تصویر بکشد، زیرا این نقل قول، «کاری که من انجام میدهم» است.
او صبح اول وقت صبح از محل اقامت از پنجره به بیرون خیره می شود تا کار را ببیند. او شب ها از پنجره بیرون را نگاه می کند تا کار را ببیند. او این موضوع را به دقت زیر نظر دارد.
یکی از چیزهایی که سالن رقص به ویژه با مرکز کندی به اشتراک میگذارد این است که احساس میکند این دولت تمام تلاش خود را برای پیشی گرفتن از دادگاهها انجام میدهد تا هرگونه سؤال حقوقی در مورد کار را حل کند. آیا در زمانی که او این تور را برای شما برگزار می کرد، این اتفاق افتاد؟
زمانی که من در حال گرفتن تور بودم، دادگاه عالی هنوز حکمی صادر نکرده بود که آنها می توانند ادامه دهند. در حکم آنها نوعی مکث وجود داشت، جایی که آنها اجازه داشتند به ساخت و ساز ادامه دهند، در حالی که دادگاه عالی متوجه شد که آنها چگونه می خواهند در مورد آن تصمیم بگیرند. و به وضوح آنها با دادگاه عالی رقابت می کردند تا هرچه بیشتر انجام دهند. آنها واقعا می خواستند مانند یک عمل انجام شده شوند. آنها می خواستند به نظر برسد که کل کار انجام شده است. فراتر از بازگشت بود.
من از رئیس جمهور می پرسیدم: "آیا نگران این هستید که دیوان عالی تصمیم بگیرد که نمی توانید به ساخت و ساز ادامه دهید مگر اینکه از کنگره اجازه بگیرید؟" کنگره حق دارد تصمیم بگیرد که چه اتفاقی برای ساختمان های فدرال می افتد، بنابراین منطقی است که آنها بتوانند در این مورد تصمیم بگیرند. و او گفت که اصلا نگران این موضوع نیست. او گفت: "دیوان عالی تصمیم درستی خواهد گرفت. مردم این را می خواهند."
او می گوید: "اگر نیاز به تایید کنگره داشتم، می توانستم این کار را انجام دهم، اما این اتفاق نمی افتد." و در نهایت حق با او بود. او نیازی به تایید کنگره ندارد. دیوان عالی به او اجازه انجام این کار را می دهد.
اما کنگره ممکن است در حدود یک ماه و نیم دیگر متزلزل شود. روی رادارش هست؟
بله، و مطمئنا دموکرات ها آگاه هستند. من برای این داستان با دسته ای از دموکرات ها صحبت کردم، بیشتر در مورد آنچه بعدا اتفاق می افتد. آیا آنها قصد دارند در سالن رقص تحقیق کنند؟ آیا آنها شروع به بررسی احضار اهداکنندگان و بررسی قراردادها و کشف اینکه آیا یک طرح پرداخت به بازی وجود دارد یا خیر، اگر ساخت و ساز غیرقانونی اتفاق افتاده است، شروع کنند؟ و دموکراتها در این زمینه تلاش میکنند.
آنها آن را یک محیط غنی از هدف می نامند. آنها آماده دریافت قدرت احضاریه هستند. و آنها همچنین در مورد سال 2028 صحبت می کنند، اگر خودمان کاخ سفید را بدست آوریم، چه کنیم؟ آیا ما این را خراب خواهیم کرد؟
[نمایندگی الکساندریا اوکاسیو-کورتز] میگوید که میخواهد آن را به یک آشپزخونه تبدیل کند. همه نوع ایده برای آن وجود دارد. از رئیس جمهور هم در این مورد سوال کردم. گفتم: آیا نگران این هستید که دموکراتها کاخ سفید را در سال 2028 بدست آورند و آنها بیایند و این سالن رقص را بلافاصله پس از ساختن شما خراب کنند؟ و او اساسا گفت: "دوست دارم ببینم آنها تلاش می کنند."
او گفت: "ما این سالن رقص را با بتن هسته ای می سازیم." این همان چیزی است که او آن را بتن هسته ای، بتنی که می تواند در برابر انفجار هسته ای مقاومت کند. او میگوید: «اگر میتواند در برابر انفجار هستهای مقاومت کند، دوست دارم ببینم دموکراتها تلاش میکنند تا آن را از بین ببرند.»
او به من گفت که کسی می تواند با یک چکش به سالن رقص برود و دو روز را مستقیما با چکش یک ستون سپری کند و حتی اثری از خود باقی نخواهد گذاشت. و بنابراین او اساسا آنها را جرأت می کند که سعی کنند آن را خراب کنند زیرا او در حال ساخت چیزی است که احساس می کند می تواند در برابر انفجار هسته ای مقاومت کند تا بتواند در برابر دموکرات ها مقاومت کند.
در پایان، همه اینها فقط درباره میراث اوست. این چیزی است که شما با همنشینی با او و صحبت کردن با او در مورد آن یاد گرفتید. آیا فکر میکنید با گسترش تلاشهایش در سراسر دیسی، او تضمین میکند که حداقل چیزی پابرجاست و میراثش در نهایت امن است؟
او قطعا فکر می کند که این ساختمان ها بیش از هر چیز دیگری می توانند مقاومت کنند. می توان قانون را لغو کرد، دستورات اجرایی را می توان معکوس کرد. این چیزی است که او احساس می کند می تواند برای همیشه باقی بماند.
من فکر میکنم دنیایی وجود دارد که در آن دموکراتها برخی از چیزها را از بین میبرند. قوس نمونه خوبی است. منظورم این است که خراب کردن سالن رقص سخت است، درست است؟ اول از همه، فوق العاده گران است. عظیم است همچنین باید با چیزی جایگزین شود. شما نمی توانید آن را خراب کنید و سپس یک سوراخ در زمین بگذارید. سپس باید یک سالن رقص دیگر بسازید، که به نوعی دیوانه کننده خواهد بود و تمام این زمان را می گیرد و سپس تبدیل به داستان دیگری در مورد اینکه چگونه دموکرات ها تمام وقت خود را صرف ساختن یک سالن رقص می کنند، می شود.
آیا ممکن است؟ مطمئنا تصور کردن کمی سختتر به نظر میرسد، اما طاق، میتوانید ببینید که آن چیز در روز چهارم ژوئیه پویا میشود و سپس آن را بهعنوان یک دایره ترافیک ترک میکنید. بنابراین من می توانستم دنیایی را ببینم که در آن شاید برخی از این چیزها به نوعی، نمی دانم، حماسی نابود شوند. چرا نه؟
به نظر میرسد که او ممکن است درگیر چیزی باشد، که این امر بسیار بحث برانگیز است که صرفا به خاطر آن چیزی را از روی کینه پاره کنیم.
کاملا.
همچنین دو سال از دوره او باقی مانده است. آیا این احساس را دارید که این روند در حال کاهش یا افزایش است؟
گفتنش سخته برای من سخت است که باور کنم که این کار به پایان می رسد، به خصوص اگر او یک رئیس جمهور لنگ شود و کارهای کمتری وجود داشته باشد که او بتواند به صورت قانونی انجام دهد.
چرا فقط به ساختن چیزها و گذاشتن نام خود روی چیزها ادامه نمی دهید زیرا هیچ ربطی به زمان شما ندارد؟
او گفت که در دوره اول، دلیل اینکه او خیلی از این کارها را انجام نداد این بود که خیلی تحت محاصره بود، اینکه زمان سختی برای ساخت سالن رقص به دلیل تحقیقات روسیه یا محاکمه های استیضاح و مواردی از این دست بود.
شاید اگر دموکراتها مسئولیت را برعهده بگیرند، ممکن است او درگیر همه چیزهای مشابه شود، اما من همچنین احساس میکنم که فقط تلاش برای نادیده گرفتن احضاریهها برای او راحتتر خواهد بود. واقعا زمان آشفته ای خواهد بود. و بنابراین شاید او فقط خودش را به اتاقی در جایی که ساختمانهای بیشتری طراحی میکند سوراخ کند، زیرا قرار است چه کار دیگری انجام دهد؟
متن اصلی (انگلیسی)
The psychology behind Trump’s obsession with DC renovations
The White House campus, including a new helipad on the South Lawn and President Donald Trump ballroom that’s under construction, are seen from above on September 21, 2026. | Kevin Dietsch/Getty Images Since President Donald Trump returned to office, he has moved aggressively to leave his mark. Many of his most visible legacy projects are not pieces of legislation, though. They’re part of a campaign to reshape…