روایت مرینو از حادثه اتوبوس دورتموند؛ با خوش‌شانسی زنده ماندم
هافبک آرسنال از انگیزه‌هایش برای بازگشت از مصدومیت می‌گوید.
به گزارش فوتبال ۳۶۰، میکل مرینو، هافبک آرسنال با اشاره به حادثه اتوبوس تیم بوروسیا دورتموند در سال ۲۰۱۷، می‌گوید تغییر جایگاهش در آخرین لحظه باعث شد جانش را نجات بدهد.
این بازیکن اسپانیایی در سال ۲۰۱۷ و در ۲۰ سالگی هدف حمله بمب‌گذاری‌شده قرار گرفت. اتوبوس دورتموند در مسیر ورزشگاه برای برگزاری دیدار رفت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا برابر موناکو قرار داشت. ۳ بمب با سوزن‌های فلزی و در میان پرچین‌ها پنهان ماند و این بمب‌ها همزمان با عبور اتوبوس منفجر شدند.
تکه بزرگی از ترکش در پشت‌سری صندلی همیشگی مرینو فرو رفت اما او به‌دلیل اینکه در پاهایش احساس گرفتگی می‌کرد، تصمیم گرفت جای دیگری بنشیند.
قهرمان لیگ برتر انگلیس و جام جهانی در گفت‌وگو با وب‌سایت پلیرز تریبون گفت: «صندلی‌های قسمت جلوی اتوبوس قابلیت خواباندن پشتی داشتند، بنابراین به‌جای صندلی همیشگی‌ام، آنجا نشستم و این تصمیم جانم را نجات داد.
فکر می‌کنم فرشته‌ای روی شانه‌ام دارم. واقعاً خوش‌شانسم زنده مانده‌ام. احتمالاً بسیاری از جوانان حتی باور نمی‌کنند چنین اتفاقی رخ داده یا شدتش چقدر بوده. حادثه روی همه ما تأثیر گذاشت. صدای انفجار کرکننده به نظر می‌رسید و سپس به یاد دارم اتوبوس تقریباً واژگون شد.»
مرینو به یاد می‌آورد جریان خون را روی زمین دیده، بوی دود را استشمام کرده و صدای فریادها را شنیده. او پس از حادثه به بیمارستان رفت و منتظر ماند تا از وضعیت هم‌تیمی‌اش مارک بارترا مطلع شود. او به‌دلیل شکستگی مچ دست تحت عمل جراحی قرار گرفت.
مسابقه مقابل موناکو تنها به یک روز بعد انتقال یافت و توماس توخل، سرمربی وقت دورتموند و سرمربی کنونی تیم ملی انگلیس از این تصمیم انتقاد کرد. سرگئی ورنرگولد، شهروند آلمانی با اصالت روسی پس از اعتراف به انجام این حمله در سال ۲۰۱۸ به زندان افتاد.
اظهارات مرینو بخشی از مصاحبه‌ای گسترده‌تر است و او درباره بازگشت شگفت‌انگیزش از مصدومیت شکستگی پای راست در ماه فوریه تا قهرمانی در جام جهانی با تیم ملی اسپانیا، در ۵ ماه بعد صحبت کرد.
مرینو درباره مدت دوری پیش‌بینی‌شده‌اش از میادین گفت: «پزشک گفت ۶ ماه. آن‌قدر شوکه شده بودم که حتی نمی‌توانستم ناراحت شوم. فقط در ذهنم حساب کردم جام جهانی ۴ ماه دیگر آغاز می‌شد.
وقتی موضوع را به همسرم لولا گفتم، دچار فروریزش درونی و گریه شدم. ذهنم از قبل واقعیت را پذیرفت اما قلبم نیاز داشت آن را با صدای بلند بگویم.»
مرینو اضافه کرد کمی بعد مه کنار رفت و از تجربه نزدیک به مرگ در حادثه اتوبوس دورتموند به‌عنوان انگیزه‌ای برای ادامه مسیر استفاده کرد. او باور داشت «هر اتفاقی دلیلی دارد».
او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ حصور داشت اما در نهایت در فهرست نهایی تیم ملی اسپانیا قرار نگرفت. این بار نمی‌خواست حتی به احتمال از دست دادن جام جهانی فکر کند.
مرینو گفت: «با خود فکر می‌کردم باید بازی کنم. تحت هر شرایطی در جام جهانی خواهم بود. تمام توانم را وسط گذاشتم. پزشکان به من گفتند می‌توانند ۲ پیچ در پایم قرار دهند من هم گفتم بزنید! انجامش بدهید.»
مرینو تماشاگر قهرمانی آرسنال در لیگ برتر پس از ۲۲ سال انتظار بود و همراه هم‌تیمی‌هایش جشن گرفت. تمرکز اصلی او روی آخرین بازی فصل برابر کریستال‌پالاس در ۲۴ می قرار داشت. این دیدار یک روز پیش از اعلام فهرست تیم ملی اسپانیا برای جام جهانی توسط لوئیس دلافوئنته برگزار می‌شد.
مرینو گفت: «در ۴ ماه حتی یک دقیقه هم بازی نکرده بودم. چطور می‌توان بازیکنی با چنین شرایطی را به تیم ملی دعوت کرد؟
تمام هفته با سرمربی آرسنال، میکل آرتتا و فیزیوتراپ‌ها بحث می‌کردم. می‌خواستم برای فینال لیگ قهرمانان اروپا برابر پاری‌سن‌ژرمن در ۳۰ می به میدان بازگردم. حتی آن هم تصمیم پرخطری به شمار می‌رفت. باید به لوئیس نشان می‌دادم آماده‌ام. در نهایت موافقت کردند مقابل پالاس ۳۰ دقیقه بازی کنم. احساس کردم شانس خوبی برای حضور در فهرست دارم.
روز بعد، تلویزیون اسپانیا را روشن کردم. روی مبل نشسته بودم و مدام می‌گفتم: لطفاً، لطفاً، لطفاً. نام خودم را شنیدم؛ میکل مرینو!
لولا را در آغوش گرفتم و پسرم مارکو را بوسیدم. تلفنم پر از پیام شد. در جام جهانی حضور یافتم!»