روبیو مدال می گیرد. روسیه مانور نظامی می گیرد کاراکالپاکستان سکوت می کند.
واشنگتن روابط نزدیکتر را جشن میگیرد، زیرا تاشکند اتحاد روسیه خود را تقویت میکند - و هیچ کمک اعلامشدهای برای زندانیان سیاسی کاراکالپاک ارائه نمیکند.
در 19 اکتبر، شوکت میرضیایف، رئیس جمهور ازبکستان، نشان شایستگی برجسته را به مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده اعطا کرد. در 20 اکتبر، UzDaily از ورود نیروهای روسی برای مانورهای نظامی مشترک به ازبکستان خبر داد. برای خانواده های کاراکالپاک که در انتظار آزادی زندانیان سیاسی هستند، هیچ یک از این اعلامیه ها کمکی را ارائه نکرد. ازبکستان سرمایهگذاری آمریکایی را جشن گرفت و از سربازان روسی استقبال کرد، در حالی که هیچ تعهدی به افرادی که به دلیل اعمال و دفاع از حقوق خود در زندان هستند، اعلام نشده است.
دفتر میرضیایف موافقتنامه های 12 میلیارد دلاری را اعلام کرد، در حالی که روبیو در نشست وزیران C5+1 شرکت کرد و شاهد امضای توافقنامه آرتمیس ازبکستان در مورد اکتشافات فضایی صلح آمیز بود. تعامل پایدار آمریکا با آسیای مرکزی در خدمت منافع مشروع است و سرمایه گذاری می تواند فرصت هایی را در سراسر منطقه ایجاد کند. اما موافقت نامه های اعلام شده همچنان باید به پروژه های فعال تبدیل شوند. فواید سیاسی فوریتر نصیب میرضیایف شد که مورد قدردانی عمومی دیپلمات ارشد آمریکا قرار گرفت.
روبیو نوشت که "عمیقا به او افتخار می کند که نشان شایستگی برجسته توسط رئیس جمهور میرضیایف" در تاریخ X اعطا شد. نتایج عمومی این دیدار هیچ اشاره ای به بحث در مورد زندانیان کاراکالپاک یا مسئولیت قتل عام ژوئیه 2022 در کاراکالپاکستان نداشت. مانورهای روسیه اشتباه گرفتن دسترسی آمریکا به یک تغییر استراتژیک در تاشکند را دشوارتر می کند. به گزارش UzDaily، به نقل از منطقه نظامی مرکزی روسیه، نظامیان پایگاه نظامی 201 گارد - یک پایگاه روسی در تاجیکستان - وارد Hamkorlik-2026 شدند که برای 20 تا 27 اکتبر در ازبکستان برنامه ریزی شده بود.
در این گزارش مشارکت واحدهای تهاجمی، پهپادهای شناسایی و ضربتی، سیستمهای روباتیک و هلیکوپترهای Mi-24 توضیح داده شده است. این رزمایش ها نباید به عنوان پیامی برای واشنگتن برای نشان دادن موضع تاشکند سازماندهی شده باشند. ازبکستان می تواند در همان هفته از وزیر امور خارجه آمریکا و پرسنل نظامی روسیه استقبال کند بدون اینکه هر یک از این دو رابطه را امتیازی برای طرف مقابل تلقی کند. میرضیایف قبلا آن موضع را از زبان خودش توضیح داده بود.
در طی تماسی که در 7 اکتبر با پوتین داشت، از "نقش تاریخی" رئیس جمهور روسیه در روسیه مدرن و سهم او در "همکاری و اتحاد استراتژیک همه جانبه" کشورهایشان ستایش کرد. در همان روز، او هیئتی به رهبری دنیس مانتوروف را برای پیشبرد همکاری در صنعت، انرژی، متالورژی، انرژی هسته ای و مناطق صنعتی پذیرفت. پیش از این، پوتین اجازه مذاکره برای اصلاح توافقنامه های نظامی-فنی با ازبکستان را صادر کرده بود.
رادیو آزادی در ماه اوت گزارش داد که تغییرات پیشنهادی فاش نشده باقی مانده است. ازبکستان به همان اندازه در پرورش شرکای دیگر ماهر بوده است. میرضیایف منشور شورای صلح رئیس جمهور دونالد ترامپ را در ژانویه امضا کرد. وزارت کشور او همکاری با هواوی را از جمله برنامههایی برای «نظارت تصویری هوشمند» توصیف کرده است. در ماه سپتامبر، یک موسسه زیر نظر وزارت کشاورزی تفاهم نامه ای را با پهپاد سیرانگ ایران اعلام کرد که مراکز آموزش و خدمات پهپادهای کشاورزی را پوشش می دهد.
این توافقنامه به کاربردهای کشاورزی مربوط می شود و همکاری نظامی ایجاد نمی کند یا به معنای دور زدن تحریم ها نیست، اما نشان دهنده یک رابطه در حال توسعه است. واشنگتن باید موفقیت های خود را بر اساس تعهداتی که به دست می آورد قضاوت کند، به جای این که تصور کند که استقبال گرم به نفوذ تبدیل می شود. روابط تجاری نیز مستلزم همین بررسی است. در ماه آوریل، اتحادیه اروپا تحریم هایی را علیه شرکت های ازبکستانی به دلیل ارتباط آنها با روسیه به دلیل عرضه پنبه سلولز به تولیدکنندگان باروت روسی اعمال کرد. این یافته ها به ایالات متحده می دهد
مقامات دلایل مشخصی برای اصرار بر غربالگری دقیق طرفین، مالکیت ذینفع و زنجیره تامین قبل از ترویج سرمایه گذاری دارند. نظام سیاسی ازبکستان نگرانیهای دیگری را نیز مطرح میکند: خانه آزادی این کشور را با امتیاز 12 از 100 «غیرآزاد» ارزیابی میکند، در حالی که بنیاد حقوق بشر آن را به عنوان یک رژیم کاملا خودکامه طبقهبندی میکند. خانه آزادی گزارش می دهد که هیچ احزاب اپوزیسیون به طور قانونی عمل نمی کنند و قوه مقننه و قوه قضاییه به طور موثر به قوه مجریه خدمت می کنند. سرمایه گذاران آمریکایی قبلا با پیامدهای حمایت های ضعیف نهادی مواجه شده اند.
در سال 2006، نیومونت با وجود تایید کتبی وزارت دادگستری ازبکستان مبنی بر اینکه حکم مالیاتی مربوطه برای مادام العمر این سرمایه گذاری اعمال شده است، حدود 48 میلیون دلار ادعای مالیاتی علیه سرمایه گذاری مشترک ازبکستانی خود افشا کرد. دسترسی به حسابهای بانکی سرمایهگذاری محدود شد، داراییهای آن تحت محدودیت قانونی قرار گرفت و مراحل ورشکستگی آغاز شد. تسویه حساب در سال 2007 برای پرداخت 80 میلیون دلار و انتقال سود نیومونت به احزاب ازبکی، بدون پذیرش مسئولیت، فراهم شد. این وقایع زمانی رخ داد که شوکت میرضیایف نخست وزیر ازبکستان بود.
بررسی سرمایه گذاری OECD در سال 2025، نگرانی های مداوم در مورد نفوذ اجرایی بر دادگاه ها، تصمیمات ناسازگار در پرونده های فنی پیچیده و قوانین همپوشانی که قابلیت پیش بینی را تضعیف می کند، شناسایی می کند. بنابراین سرمایه گذاران دلیلی برای این سوال دارند که آیا تعهدات از تغییر رهبری، جابجایی مقامات بانفوذ، یا اختلافاتی که شامل منافع مرتبط سیاسی است، جان سالم به در خواهند برد یا خیر. تضمین های رسمی حمایت محدودی را ارائه می دهند مگر اینکه نهادها بتوانند آنها را اجرا کنند. ایالات متحده همچنین یک درس استراتژیک برای یادآوری دارد.
پس از سرکوب مه 2005 اندیجان، ایالات متحده از درخواست ها برای تحقیقات مستقل بین المللی حمایت کرد. در ماه جولای، ازبکستان به نیروهای آمریکایی دستور خروج از پایگاه هوایی کرشی-خان آباد را داد که از عملیات در افغانستان پشتیبانی می کرد. سال ها همکاری امنیتی نتوانست دسترسی آمریکا را حفظ کند، زمانی که پاسخگویی به منبع تنش دوجانبه تبدیل شد. اگر واشنگتن اکنون از سؤالات دشوار برای محافظت از توافقات خود اجتناب می کند، تاشکند دوباره اهرم قابل توجهی بر روابط دارد. برای مردم کاراکالپاک، این سؤالات فوری هستند.
داولت مورات تاجی موراتوف، وکیل و روزنامه نگار کاراکالپاک، پس از مخالفت با تغییرات پیشنهادی قانون اساسی که بر وضعیت جمهوری مستقل کاراکالپاکستان تأثیر می گذارد، به 16 سال زندان محکوم شد. گروه کاری سازمان ملل متحد در مورد بازداشت خودسرانه، حبس او را خودسرانه دانست و خواستار آزادی فوری او شد. امسال دو سال و نیم دیگر به محکومیت وی اضافه شد.
قبل از دیدار روبیو، کیتی هالند و سرگئی کوروتکوف، هر دو از همکاران حقوقی بینالمللی در بنیاد حقوق بشر، در مقالهای که توسط Just Security منتشر شد، از او خواستند تا خواستار آزادی زندانیان سیاسی ازبکستان شود و جزئیات ضرب و شتم گزارششده تاجیموراتوف، شرایط تحقیرآمیز زندان و تلاشها برای وادار کردن او به انصراف از هویت کاراکالپاکیاش را شرح دهد. در ماه ژوئن، جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده، حمایت قوی از الحاق ازبکستان به سازمان تجارت جهانی (WTO) را تایید کرد.
مزایای اختیاری بیشتر باید با تعهدات منتشر شده در مورد حفاظت از زندانیان، پاسخگویی و رفتار قانونی قابل پیش بینی همراه باشد. واشنگتن باید برای آزادی تاجیموراتوف، دسترسی پزشکی و نظارتی مستقل در انتظار آزادی، و تحقیقات بینالمللی مستقل درباره کشتار 2022 فشار بیاورد. دادگاههای مستقل و محدودیتهای مداخله اجرایی نیز از کسبوکارهای آمریکایی که دولت تشویق به سرمایهگذاری میکند محافظت میکند. تاشکند به خوبی بازی کرد.
میرضیایف ضمن تقویت روابط با روسیه و حفظ تسلط آهنین در داخل، به رسمیت شناختن و حمایت تجاری آمریکا را تضمین کرد. روبیو اکنون باید توضیح دهد که واشنگتن در ازای آن چه به دست آورده است. تا زمانی که وعدههای تجاری به تعهدات قابل اجرا تبدیل شوند و نفوذ آمریکا به تامین آزادی زندانیان سیاسی کمک کند، مدال بر گردن روبیو شواهد واضحتری از موفقیت دیپلماتیک میرضیایف نسبت به آمریکا ارائه میدهد.
متن اصلی (انگلیسی)
Rubio Gets a Medal. Russia Gets Military Drills. Karakalpakstan Gets Silence.
Washington celebrates closer ties as Tashkent strengthens its Russian alliance—and offers no announced relief for Karakalpak political prisoners.