روزنامه روسی که با پوتین مخالفت کرد مجبور به تعطیلی شد

روزنامه نگاری که 16 سال در آنجا کار کرده است به نیوزویک گفت که بسته شدن روزنامه مستقل نووایا گازتا "نشانه بسیار بدی برای آنچه از آزادی مطبوعات در روسیه باقی مانده است."

این روزنامه که بدون ترس از ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین خبر می داد، پس از سال ها فشار از سوی مقامات و سرویس های امنیتی روسیه که غیرقابل تحمل شده بود، روز دوشنبه برای آخرین بار درهای خود را بست.

النا راچوا، خبرنگار ویژه سابق این نشریه، روز سه شنبه گفت: «صراحتا، این کاملا ویرانگر است.

نیوزویک برای اظهار نظر با کرملین تماس گرفته است.

این روزنامه در سال 1993 تا حدی به لطف پولی که آخرین رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی، میخائیل گورباچف، از برنده شدن جایزه صلح نوبل سه سال پیش از آن داده بود، تأسیس شد.

نسخه‌های چاپی سه بار در هفته منتشر می‌شد و خاری در چشم کرملین بود. این گزارش فساد در میان مقامات دولتی روسیه و نقض حقوق بشر توسط سربازان روسی را در طول جنگ در چچن، جمهوری روسیه در قفقاز، در زمانی که تعداد کمی از روزنامه نگاران آماده انجام این کار بودند، افشا کرد.

این روزنامه همچنین به بررسی بمب‌گذاری‌های آپارتمانی در روسیه در سپتامبر 1999 پرداخت که صدها نفر را کشت و به یکی از رویدادهای تعیین‌کننده به قدرت رسیدن پوتین تبدیل شد.

راچوا گفت: «خبرنگاران نووایا از پنج جنگ گزارش دادند، حملات تروریستی و فساد را در بالاترین سطوح دولتی بررسی کردند، با تروریست ها مذاکره کردند، به آزادی گروگان ها و زندانیان کمک کردند، و نقض حقوق بشر و جنایات جنگی را مستند کردند.

سردبیر قدیمی آن، دیمیتری موراتوف، نیز جایزه صلح نوبل را - در سال 2021 - به دلیل تلاش‌هایش برای دفاع از آزادی بیان در یک محیط رسانه‌ای به‌طور فزاینده محدود دریافت کرد.

هر یک از نسخه های چاپی آن بیش از 100000 نسخه فروخت، اما مطبوعات در سال 2022 به دلیل سرکوب رسانه ای کرملین که پس از حمله پوتین به اوکراین در 24 فوریه انجام شد، متوقف شد.

راچوا که در حال حاضر یکی از همکاران اولیه حرفه لورهولم در دانشگاه منچستر در انگلستان است، می گوید: «نووایا احتمالا برجسته ترین و تأثیرگذارترین روزنامه مستقل بود که هنوز در داخل روسیه فعالیت می کرد.

در طول جنگ، روزنامه نگاران آن از آخرین کسانی بودند که به گزارشگری از داخل کشور به جای تبعید ادامه دادند و تمام خطرات ناشی از آن را به جان خریدند.»

او گفت که این روزنامه همیشه جایگاه نسبتا غیرعادی در روزنامه‌نگاری روسیه داشت، جایی بین گزارش‌های تحقیقی و فعالیت‌های حقوق بشری.

او گفت: «برخلاف بیشتر اتاق‌های خبر، ما موفقیت خود را در بازدید از صفحه یا کلیک اندازه‌گیری نکردیم

«شاخص‌های کلیدی عملکرد ما تعداد تحقیقات جنایی پس از داستان‌های ما، تعداد افراد بی‌گناهی که از زندان آزاد شده‌اند، افرادی که از اسارت نجات یافته‌اند، و پرونده‌های فسادی بود که موفق به افشای یا توقف آن‌ها شدیم.

فشار بر علیه روزنامه در طول جنگ با اوکراین و با تشدید سرکوب مخالفان ادامه یافت.

به گفته کمیته حفاظت از روزنامه نگاران، در ماه آوریل، دفتر روزنامه به مدت 12 ساعت مورد بازرسی قرار گرفت و یکی از سردبیران آن، اولگ رولدوگین، دستگیر شد و در انتظار محاکمه است.

در 4 سپتامبر، وزارت دادگستری روسیه این روزنامه را به عنوان "عامل خارجی" معرفی کرد و آن را به انتشار اطلاعات نادرست درباره تصمیمات دولت و مخالفت با جنگ روسیه در اوکراین متهم کرد.

در 15 اکتبر، بازرسان خانه سردبیر نوایا، سرگئی سوکولوف را بازرسی کردند و او را برای بازجویی بردند.

نشریه خواهر آن مستقر در لتونی، نوایا گازتا اروپا، توسط مقامات روسی در ماه سپتامبر مسدود شد.

مجوز رسانه روسی نوایا گازتا لغو شد و کارکنان دفتر خود در مسکو را به دلیل فشار مقامات و مسدود شدن سیستم‌ها برای دریافت کمک‌های مالی از خوانندگان، تخلیه کردند.

راچوا گفت: «این واقعیت که حتی این روزنامه هم اکنون مجبور به تعطیلی شده است، پیام بسیار روشنی را برای هر روزنامه نگار دیگر در کشور ارسال می کند - کار در اینجا عملا غیرممکن و خطرناک تر می شود؛ شما و اتاق خبرتان می توانید نفر بعدی باشید.

بسته شدن این روزنامه توجه رسانه های بین المللی را با پخش تصاویری از کارکنان در حال برداشتن جعبه ها و برداشتن عکس های شش تن از روزنامه نگاران آن که به گفته روزنامه به دلایل سیاسی کشته شدند، به خود جلب کرد.

یکی آنا پولیتکوفسکایا بود که در سال 2006 در روز تولد پوتین توسط خانه اش به ضرب گلوله کشته شد. بیستمین سالگرد مرگ او در 7 اکتبر برگزار شد.

پارلمان اروپا روز دوشنبه در بیانیه ای اعلام کرد که این روزنامه "آخرین قربانی یک رژیم استبدادی است که صدای مخالف یا مخالفی ندارد."

وزارت خارجه بریتانیا گفت که بسته شدن این روزنامه "یادآوری واضح از فشار مداومی است که روزنامه نگاری مستقل در روسیه با آن مواجه است."

گروه های حقوقی مانند گزارشگران بدون مرز و عفو بین الملل نیز این اقدام را محکوم کردند.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، تعطیلی را به این معنا که دوران رسانه‌های مستقل روسیه رو به پایان است، رد کرد و گفت: "رسانه‌های روسیه بسیار متنوع هستند و در یک محیط بسیار رقابتی در حال توسعه هستند."

موراتوف به سی ان ان گفت که او یک بطری ودکا را برای مستأجر بعدی محل می گذارد، اما نمی توان گفت که در آینده برای رسانه های مستقل در کشور چه اتفاقی می افتد.

راچوا گفت با توجه به اینکه کرملین کانال های تلویزیونی کشور و همچنین روزنامه های تبلیغاتی و تبلوید را کنترل می کند، صداهای مستقل کمتری در داخل روسیه باقی خواهند ماند. این بدان معناست که وضعیت حقوق بشر به سرعت رو به وخامت، سرکوب سیاسی و مشکلات اجتماعی فزاینده مرتبط با سربازان بازگشته از جنگ در اوکراین پوشش داده نخواهد شد.

او گفت: «شاید مهمتر از آن، درک اینکه جامعه روسیه واقعا چه شکلی است و مردم عادی روسیه در مورد جنگ چگونه فکر می کنند، دشوارتر می شود.

اکوسیستمی از اعضای رسانه های مستقل روسی وجود دارد که در تبعید کار می کنند، مانند مدوزا، پروکت، اینسایدر و ایستگاه تلویزیونی باران. با این حال، وب‌سایت‌های آن‌ها مسدود شده، فعالیت‌ها ممنوع است و افرادی که برای آنها کار می‌کنند یا آن‌ها را توزیع می‌کنند، می‌توانند با پیگرد کیفری مواجه شوند.

موراتوف از شهرت بین المللی و ارتباطات خود برای دفاع از زندانیان سیاسی روسیه استفاده کرده بود.

راچوا گفت: «آخرین حمله به نوایا همچنین هشداری است که این نوع کار بالقوه خطرناک است. این شاید ترسناک‌ترین بخش از همه این‌ها باشد. این فقط در مورد ساکت کردن روزنامه‌نگاران نیست، بلکه این است که مطمئن شویم آسیب‌پذیرترین و ناتوان‌ترین مردم روسیه کسی را ندارند که به جای آنها صحبت کند.»

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: هنری هالووی و دیو سیمینوف.