روزهای باز: والدین باید تفاوت بین تشویق کودک و تصمیم گیری برای او را بدانند

تصمیم گیری در مورد کالج یا دوره در سن 17 یا 18 سالگی یکی از آن لحظات تغییر دهنده زندگی است. به احتمال زیاد، اما نه به طور قطعی، بر مسیر 20 سالگی یک فرد، اگر نه زندگی آنها، تأثیر می گذارد.

این یک تصمیم دشوار است و همیشه به هزینه و تدارکات یک رفت و آمد یا اجاره بستگی ندارد. در حالی که این مسائل عملی احتمالا نظرات را در مورد یک دوره بر دیگری تغییر می دهد، اما به علاقه، قصد، اشتیاق و در نهایت شغل مربوط می شود.

چگونه یک فارغ التحصیلی می تواند این انتخاب را انجام دهد بدون اینکه این تصمیم تا حدودی تحت فشار باشد؟

والدین اغلب وارد عمل می شوند و به تعادل گفتگو با بینش شخصی خود در مورد زندگی دانشگاهی، مقرون به صرفه بودن و توانایی یادگیری کمک می کنند.

اما مرز بین تشویق بزرگسالان جوان به گذراندن دوره به دلیل اینکه آن را برای مهارت‌ها و استعدادهای آنها مناسب می‌دانید و حمایت از غریزه و علاقه آنها به چیز دیگری کجاست؟

تفاوت قابل توجهی در "حامی" بودن برای بازمانده مدرسه و "تصمیم گیرنده" بودن وجود دارد. نقش والدین حمایت از آنها، تشویق آنها به کاوش و دادن اعتماد به نفس برای تصمیم گیری خود است.

اما مک اووی، مدیر بازرگانی whichcollege.ie می‌گوید: «والدین بیشترین تأثیر را در انتخاب یک جوان پس از گواهی ترک دارند. ما هر سال شاهد آن هستیم. والدینی که با نوجوانان خود در مورد دوره‌ها، شرایط ورود و هزینه‌ها تحقیق می‌کنند. چالش این است که بسیاری از والدین تجربه خود را از کالج ادامه می‌دهند، و گزینه‌های امروزی، از دوره‌های کارآموزی و PLC تا رشته‌های تحصیلی کاملا جدید، بسیار متفاوت به نظر می‌رسند.»

تحقیق در مورد گزینه‌های متعدد موجود برای بزرگسالان جوان تقریبا به خودی خود یک آموزش است، بنابراین برای یادگیری پویایی‌های جدید آموزش آماده باشید. اگر تصور می‌کنید که برای شما به همان اندازه که برای نوجوانتان می‌تواند سخت باشد، زود شروع کنید. McEvoy پیشنهاد می‌کند که خانواده‌هایی که بهترین عملکرد را در عیب‌یابی این تصمیم دارند، به جای اینکه منتظر مهلت CAO باشند، از سال چهارم یا پنجم شروع کنند، که اجازه می‌دهد وقتی آرام و نسبتا بدون استرس تصمیم‌گیری شود.

مشارکت والدین مهم است زیرا، همانطور که مک اوی می‌گوید "انتخاب رشته اشتباه یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت دانش‌آموزان در سال اول است. نکته کلیدی این است که حمایت کنند، نه تصمیم‌گیری. والدین نقاط قوت و خلق و خوی نوجوان خود را بهتر از هرکسی می‌دانند، بنابراین آنها در موقعیت خوبی قرار دارند که به‌عنوان یک تابلوی صدا عمل کنند و گزینه‌ها را گسترده‌تر کنند تا اینکه به سمت یک مسیر هدایت شوند."

با شروع کلاس سال 2026 در کالج، سایه ای نقابدار باقی می ماند

نویا فرناندز دل کوترو، مدیر جذب دانشجو در UCD، معتقد است که والدین باید در روزهای باز کالج با فارغ التحصیلان مدرسه خود شرکت کنند، به ویژه زمانی که برای اولین بار در حال بررسی کالج های مختلف و گزینه های درسی در دسترس هستند. او می‌گوید: «سیستم کالج، انتخاب رشته‌های تحصیلی گسترده، مدارک تحصیلی و فرآیند درخواست برای دانش‌آموزان و والدین ناآشنا است، بنابراین حضور با هم به والدین درک بهتری از گزینه‌ها می‌دهد و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا پشتیبانی آگاهانه ارائه کنند».

همچنین فکر می‌کنم نوجوانان باید این فرصت را داشته باشند که به‌طور مستقل و با دوستان خود در روزهای آزاد دانشگاه، گزینه‌ها را بررسی کنند. دوستان ممکن است سؤالاتی بپرسند که ممکن است خودشان فکرش را نکنند، اگرچه این خطر وجود دارد که تحت تأثیر چیزهایی که همسالانشان «باحال» می‌دانند به جای آنچه که برای آنها مناسب است، قرار بگیرند.»

Camille Rocca، مدیر جذب دانشجوی NCAD، موافق است که روزهای باز کالج برای همه است و والدین و همسالان به طور یکسان می توانند سوالات بزرگی را به همراه داشته باشند. NCAD این نوع تفکر جسورانه و کنجکاو را تشویق می کند. آنها روز باز خود را در اواسط هفته میزبانی می کنند تا دانشجویان آینده نگر بتوانند استودیوها را به طور کامل ببینند.

روکا می‌گوید: «بسیاری از دانش‌آموزان با مدرسه‌شان به سرپرستی یک معلم هنر، DCG یا راهنمای بازدید می‌کنند. "بقیه به تنهایی یا با یک دوست می آیند. از همه استقبال می شود. و بسیاری از والدین وقتی نوجوانشان در آنجا مستقر شد، عقب نشینی می کنند، اما هنوز از روز لذت می برند. روزهای باز چیز متفاوتی را اضافه می کنند. شما فضا را احساس می کنید و امکانات را می بینید. زندگی دانشجویی بسیار بیشتر از چیزی است که یاد می گیرید. شما بخشی از یک جامعه می شوید."

وقتی صحبت از آینده فرزندانشان می شود والدین نگران طبیعی هستند و تصمیمی که ممکن است خطرناک یا غیرواقعی بدانند ممکن است در واقع تصمیم آنها باشد. روکا تشخیص داده است که «افراد زمانی موفق می شوند که آنچه را که واقعا کنجکاو هستند در مورد آن بیشتر بدانند مطالعه کنند».

علاوه بر آن، هر دوره مهارت‌های دیگری، احتمالا غیرمنتظره، به همراه دارد. همانطور که روکا خاطرنشان می کند، "هر مدرکی مهارت های قابل انتقال را ایجاد می کند. دانش آموزان یاد می گیرند خلاقانه فکر کنند و مشکلات را حل کنند. آنها یاد می گیرند که تجزیه و تحلیل، تحقیق و همکاری کنند. این مهارت ها به هر شغلی سفر می کنند."

«آنها لایق دستمزد خوب هستند»: والدین دوبلینی از معلمان در اقدام صنعتی حمایت می کنند

روش‌های زیادی وجود دارد که والدین می‌توانند هنگام حمایت از دانش‌آموزان ترک مدرسه در گرفتن این تصمیم بسیار دشوار اما هیجان‌انگیز اتخاذ کنند. گفتگوهای صادقانه بهترین هستند، به خصوص در مورد امور مالی و مسائل عملی حمل و نقل، اقامت و هزینه ها. به همین ترتیب، والدین می‌توانند در مورد انتظاراتشان از خودشان، دوره آموزشی، دانشگاه و زندگی دانشگاهی سؤالاتی از بزرگسالان جوان بپرسند. اما در نهایت یک تصمیم مستقل را تشویق کنید.

McEvoy تکرار می کند که والدین باید "با هم به روزهای آزاد بروند، ببینند دانش آموزان در سال اول چه می خوانند و به یاد داشته باشند که CAO تنها راه نیست. آموزش بیشتر و کارآموزی باید از همان ابتدا روی میز باشد."

او همچنین پیشنهاد می‌کند که وقتی جنگ اراده‌ها پیش می‌آید، والدین و دانش‌آموزان باید "دوره را از شغل، و احساسات را از اطلاعات جدا کنند. بیشتر تضادها از نگرانی والدین در مورد امنیت شغلی ناشی می‌شود و نوجوانان می‌خواهند کاری را انجام دهند که دوست دارند، و آن‌ها به ندرت آنقدر که در ابتدا به نظر می‌رسند از هم دور هستند."

او توصیه می کند که روی حقایق با هم توافق کنید، که شامل درک محتوای دوره، جایی که منجر می شود و فارغ التحصیلان به کجا می رسند.

"سپس یک بار نگرانی های خود را صادقانه بیان کنید و اجازه دهید فرزندتان تماس بگیرد. هیچ چیز نهایی نیست، و بهتر است از تصمیمی که فرزندتان دارد حمایت کنید تا اینکه در بحث پیروز شوید و انگیزه خود را از دست بدهید."

روکا می‌گوید که والدین می‌توانند با "گوش دادن و صحبت در مورد امیدهایشان برای آینده" به دانش‌آموزان کمک کنند تا یک انتخاب خوب داشته باشند. توصیه‌ای که اغلب در NCAD می‌شنویم ارزش به اشتراک گذاشتن دارد. مطمئن نیستید دقیقا چه چیزی را مطالعه کنید؟ مدرک گسترده‌ای را در حوزه‌ای که دوست دارید انتخاب کنید. این ممکن است علم، ادبیات یا طراحی باشد. می‌توانید در سال دوم یا سوم، زمانی که بیشتر بدانید، تخصص داشته باشید.

رویاهای شخصی نیز مهم هستند و نباید آنها را نادیده گرفت، بلکه در انتخاب آنها به حساب آورد. فرناندز دل کوترو پیشنهاد می‌کند که والدین باید دانش‌آموزان را تشویق کنند تا بدون در نظر گرفتن امتیاز ترک گواهی، انتخاب‌های آرمانی در CAO داشته باشند، نه اینکه دانش‌آموز خود را قبل از شروع آن محدود کنند. او می‌گوید: «انتخاب‌های دوره واقع‌بینانه باید با انتخاب‌های دوره‌ای با شبکه ایمنی به پایان برسد». "این ترجیحات باید بدون توجه به نکات انجام شود."

در همه موارد و شاید مهم‌تر از همه، والدین و دانش‌آموزان باید به یاد داشته باشند همانطور که فرناندز دل کوترو می‌گوید: «اولین انتخاب آن‌ها مهم است، اما لازم نیست کل آینده‌شان را مشخص کند، راه‌های جایگزین زیادی برای ورود به دانشگاه وجود دارد و انتخاب رشته در سن 17 یا 18 سالگی به معنای تصمیم‌گیری برای بقیه زندگی‌شان نیست.»