پرش به محتوای اصلی

روزی که ولز فکر می کرد ممکن است هرگز نیاید

بی‌بی‌سی ورزش۱۴۰۵ آبان ۲۳, شنبه، ساعت ۲۳:۰۳حدود 4 دقیقه مطالعه

ولز با پیروزی 73 ساله خود در برابر نیوزیلند به عنوان بهترین پیروزی در تمام دوران ها پایان داد.

دفید جنکینز با رکورد جهانی تعداد تکل در یک مسابقه تست برابری کرد

اینگونه بود که کاپیتان سابق سام واربرتون، نتیجه فوق‌العاده مقابل نیوزلند را در روز شنبه در کاردیف توصیف کرد.

در زمان شروع بازی، آل بلکز پس از باخت پر تنش آفریقای جنوبی به فرانسه در جمعه شب، عملا تیم برتر جهان بود.

بنابراین هیچ‌کس به ولز امید نداد - حتی واربرتون - با برخی از بنگاه‌داران که شانس 30-1 را در طول هفته ارائه کردند.

این سوال، نه اینکه چه زمانی، بلکه می تواند، ولز دوباره همه بلکز را شکست دهد، 73 سال آنها را درگیر کرده است.

این انتظار با تقلب، رسوایی ملی و نمایش ناب ورزشی خدشه دار شده است.

پس جای تعجب نیست که افراد کمی می‌خواستند استادیوم پرنسیپیتی را مدت‌ها پس از اینکه سوت پایان صحنه‌های بی‌سابقه‌ای از شادی و آرامش را به وجود آورده بود، ترک کنند.

این شکست - که در 34 مسابقه کشیده شد - مانند سنگ آسیاب بر گردن چندین نسل از بازیکنان ولز آویزان شده است.

واربرتون خود بخشی از یکی از موفق ترین تیم های تمام دوران در دوران وارن گاتلند بود - اما هر پنج دیدار با نیوزلند را شکست داد.

حتی تیم افسانه ای دهه 1970 هم کوتاه آمد، اگرچه سر گرت ادواردز روز شنبه در میان تماشاگران استادیوم پرنسیپیتی بود تا شاهد تاریخ باشد.

چند نفر دیگر نیز در سالهای آینده ادعا خواهند کرد که آنجا بودند؟

ولز معتقد بود که می تواند تاریخ را خلق کند - لیک

تقلب، رسوایی و درام - عذاب ولز در برابر همه سیاهان

همه سیاه پوستان به دیوار آجری ولزی برخورد کردند - بارت

واربرتون گفت: "وقتی فکر می‌کنید که هواداران و این تیم چه تجربه‌ای داشته‌اند، از اوج یک گرند اسلم هفت سال پیش، به رتبه دوازدهم در رده‌بندی جهانی و رکورد شکست در بین کشورهای درجه یک، ما در گودال سقوط کرده‌ایم.

هیچ کس به ولز فرصت نداد، به همین دلیل است که این یکی از بزرگترین بردهای ولز در تمام دوران است.

بله، نیوزلند تغییراتی ایجاد کرده بود، اما این یکی از قهرمانانه‌ترین بازی‌های دفاعی بود که تا به حال دیده‌ام.»

دن بیگار، در کنار واربرتون برای پخش کننده ITV میزبان، نتیجه را در چشم انداز وسیع تری قرار داد.

او افزود: «این روز برای تحلیل نیست، فقط برای جشن گرفتن ولزی بودن است.

این احتمالا بزرگترین شوک راگبی جهان از زمان شکست ژاپن از آفریقای جنوبی در جام جهانی 2015 بود.

آیا یکی از تیم های 2026 به عنوان برنده مسابقه ولز در سال 1953، کن جونز، با مجسمه ای در زادگاهش بلاناون تجلیل می شود؟

وینستون چرچیل نخست وزیر بود و ملکه الیزابت دوم مدت زیادی از تاجگذاری خود نگذشته بود که ولز آخرین بار در سال 1953 همه سیاهان را شکست داد.

مفسر محترم راگبی Huw Llywelyn Davies به عنوان یک کودک هشت ساله به همراه پدرش که برای روزنامه هفتگی ولزی زبان Baner ac Amserau Cymru می نوشت در این بازی شرکت کرد.

دیویس احساسی که اکنون 81 سال دارد، در حالی که از صندلی های رسانه ها در استادیوم پرنسیپیتی فاصله می گرفت، گفت: «هرگز فکر نمی کردم دوباره شاهد این اتفاق باشم، مگر اینکه تا 100 سالگی زندگی کنم.

با تمام اتفاقاتی که اخیرا در راگبی ولز رخ داده است، فکر نمی‌کردم در این دهه آنها را شکست دهیم، اما روشی که ما از نظر فیزیکی با آنها مطابقت کردیم باورنکردنی بود.

برترین ها: ولز برای اولین بار در 73 سال نیوزیلند را شکست داد

ولز در سال 1978 تنها در موارد معدودی با شکست یک امتیازی نزدیک شده بود، زمانی که اندی هدن لاک نیوزلند به طرز بدنامی از خط زمین شیرجه زد تا یک پنالتی برنده مسابقه به دست آورد و سپس در سال 2004.

ولز حتی به چهار مربی نیوزلند در سر گراهام هنری، استیو هنسن، گاتلند و وین پیواک روی آورد تا به شکستن هودو کمک کند، اما هیچ یک از چهار نفر نتوانستند الهام بخش پیروزی آزمایشی بر سرزمین محل تولدشان باشند.

بنابراین، رضایت بیشتری وجود خواهد داشت که این یک ولزی بود که مغز متفکر پیروزی مورد انتظار بود.

طرف استیو تاندی ممکن است نام تیم‌های قدیمی را نداشته باشد، و یا شجره‌نامه برنده شدن را نداشته باشد، اما وقتی مهم بود شجاعت داشتند.

آنها سه بار پیراهن‌های مشکی را روی خط آزمایشی در نیمه دوم دفاعی به‌دست گرفتند که در بعضی مواقع باعث باور نشدن آنها می‌شد.

آمار اولیه حاکی از آن بود که دافید جنکینز، ردیف دوم، رکورد جهانی تیری دوسوتوآر با 38 تکل در یک مسابقه را برابر کرد - همچنین در سال 2007 برابر نیوزلند ثبت شد.

جک مورگان و بازیکن برتر مسابقه جیمز بوتام نیز 30 تکل برتر را به دست آوردند، در حالی که ادی جیمز مرکز و کاپیتان دیوی لیک از این حیث عقب نبودند.

ستایش بالایی از سوی شان فیتزپاتریک، کاپیتان سابق نیوزلند به دست آورد.

هوکر سابق که در هر شش دیدار با ولز برنده بود، با آن روزی که هفت دهه پیش، زمانی که پدرش برایان اولین بازی خود را در نیوزیلند انجام داد، رابطه دارد.

ناظران می گویند که او بدشانس بود که پس از تشخیص داده شد که در فاصله کوتاهی از خط به او تکل داده شد، به او فرصت امتحان داده نشد. چقدر تاریخ ممکن است متفاوت باشد.

فیتزپاتریک، که اکنون یکی از اعضای هیئت مدیره منطقه ولز اسکارلتز است، می‌گوید: «نیوزیلند در پچ‌ها خوب بازی کرد و در بازی‌های دیگر وحشتناک بود، اما همه چیز مربوط به ولز است.

"آنها به روشی که بازی را شروع کردند و تلاش هایشان را انجام دادند نشان داد که باور شگفت انگیزی داشتند. اما تلاش دفاعی خارج از این دنیا بود."

خواندن متن کامل در بی‌بی‌سی ورزشبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The day Wales thought might never come

Wales end a 73-year hoodoo against New Zealand with a win hailed as their greatest of all time.

همه‌ی اخبار ورزش